Supreme Court dismisses appeal against appellate court decision on construction contract payment reduction due to material defects.

Απόφαση 1057 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1057/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη - Εισηγητή, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην ….και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Νταή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην πόλη της …., εκπροσωπείται νόμιμα και δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-5-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 106/2017 του Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-12-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ' αριθ. ….9στ/31.5.2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Βορείου Αιγαίου Π. Τ., την οποία προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως, με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στην αναιρεσίβλητη.

Επομένως, εφόσον αυτή δεν εμφανίσθηκε στην ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 περίπτωση δεύτερη του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Πράγμα συνεπώς, υπό την έννοια αυτή, αποτελεί και η ένσταση συμψηφισμού (άρθρα 440 επ. ΑΚ). Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγος αυτός αν ο ισχυρισμός που δεν λήφθηκε υπόψη είναι μη νόμιμος, αόριστος και γενικά απαράδεκτος και συνεπώς δεν θεωρείται ουσιώδης, αφού δεν ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλομΑΠ 2/1989).

Περαιτέρω, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 440 και 441 ΑΚ, το διαπλαστικό δικαίωμα της προτάσεως συμψηφισμού δημιουργείται από τότε που δύο αντίθετες απαιτήσεις, οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις του συμψηφισμού, θα συνυπάρξουν. Από το χρονικό αυτό σημείο, παρέχεται κατά νόμο η δυνατότητα αφενός στο δικαιούχο της (αντ)απαιτήσεως να αποσβέσει μονομερώς την απαίτηση του δανειστή του, προτείνοντας την ανταπαίτησή του σε συμψηφισμό, αφετέρου στους δανειστές και οφειλέτες να προβούν σε συμβατικό συμψηφισμό.

Η πρόταση του συμψηφισμού επιφέρει απόσβεση των αμοιβαίων απαιτήσεων αναδρομικά, δηλαδή από τότε που συνυπήρξαν. Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 262 §1 και 221 §2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο ισχυρισμός περί μονομερούς συμψηφισμού πρέπει να γίνεται αναφορά, με τρόπο σαφή και ορισμένο, των περιστατικών που θεμελιώνουν κατά νόμο την προβλεπόμενη σε συμψηφισμό ληξιπρόθεσμη και ομοειδή ανταπαίτηση του οφειλέτη κατά του δανειστή, χωρίς να υφίσταται δυνατότητα αναπλήρωσης, και κατ' ακολουθία θεραπείας της για το λόγο αυτόν αοριστίας της ένστασης, με αναφορά σε άλλα έγγραφα, όπου αναφέρονται τα περιστατικά αυτά, με ανάλογη εφαρμογή και στην περίπτωση αυτή των όσων ισχύουν για το ορισμένο της αγωγής.

Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο ισχυρισμός περί μονομερούς συμψηφισμού, πρέπει να διαλαμβάνεται σαφής έκθεση των δικαιοπαραγωγικών της ανταπαίτησης γεγονότων, δηλαδή ιστορική περιγραφή, χρόνος γένεσης και το ποσό της αμοιβαίας απαίτησης, που προτείνεται σε συμψηφισμό (ΑΠ 793/2005).

Εν προκειμένω, η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα, απαντώντας στην ένδικη αγωγή της αναιρεσίβλητης περί καταβολής εργολαβικής αμοιβής, πλην άλλων πρόβαλε και τον ισχυρισμό ότι είχε καταβάλει στην ενάγουσα (σε χρόνο μη προσδιοριζόμενο, πάντως πριν από τη σύναψη της σύμβασης έργου που αφορά η αγωγή) ποσό 14.592,70 ευρώ "από προηγούμενη συναλλαγή-προκαταβολή σε άλλες εργασίες, οι οποίες ουδέποτε έγιναν".

Ζήτησε δε να καταλογισθεί η ως άνω καταβολή στην ένδικη εργολαβική αμοιβή. Η πρωτόδικη απόφαση δεν έλαβε υπόψη την ανωτέρω ένσταση, όπως και η προσβαλλόμενη του Εφετείου, ενώπιον του οποίου ο ισχυρισμός επαναφέρθηκε με λόγο έφεσης. Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν συνιστά ένσταση καταβολής (άρθρο 416 ΑΚ), αλλά ένσταση μονομερούς συμψηφισμού κατά τα άρθρα 440 και 441 ΑΚ, με την οποία, κατ' εκτίμηση, προτείνεται σε συμψηφισμό ανταπαίτηση της αναιρεσείουσας (εργοδότριας) που διατηρούσε κατά της αναιρεσίβλητης (εργολάβου) από αδικαιολόγητο πλουτισμό λόγω (προ)καταβολής εργολαβικής αμοιβής για άλλο μη προσδιοριζόμενο έργο, που όμως δεν εκτελέσθηκε και έτσι η προκαταβολή παρέμεινε στα χέρια του εργολάβου ως αδικαιολόγητος πλουτισμός για αιτία που δεν ακολούθησε.

Η ένσταση αυτή είναι αόριστη, αφού δεν γίνεται σαφής έκθεση των δικαιοπαραγωγικών της ανταπαίτησης γεγονότων, δηλαδή περιγραφή και χρόνος γένεσης της συμβάσεως στα πλαίσια της οποίας προέκυψε ο πλουτισμός, που προτείνεται σε συμψηφισμό. Σύμφωνα λοιπόν και με τις προπαρατιθέμενες σκέψεις, έστω και αν ο ανωτέρω ισχυρισμός δεν λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο, δεν ιδρύεται ο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, αφού ήταν αόριστος και συνεπώς δεν θεωρείται ουσιώδης.

Πρέπει επομένως ο πρώτος λόγος της αιτήσεως με τον οποίο προβάλλεται η εν λόγω αιτίαση να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις όμως αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του Δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια.

Ομοίως, δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΟλομΑΠ 1/1999, ΟλομΑΠ 15/2006, ΑΠ 1420/2013).

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο δέχτηκε ανέλεγκτα τα εξής: "Η κοινοπραξία ... SA, δυνάμει σύμβασης έργου που κατήρτισε με την ... (... ΑΕ), κατέστη ανάδοχος εκτέλεσης του Δημοσίου Τεχνικού Έργου "Κατασκευή νέου κτιρίου, εκσυγχρονισμός υφιστάμενης υποδομής και προμήθεια εξοπλισμού Γενικού Νοσοκομείου …....".

Στο πλαίσιο αυτό συνεργάστηκε με την ενάγουσα εταιρεία. Ακολούθως, στις 12-5-2011 υπεγράφη μεταξύ της εναγομένης και της ενάγουσας εταιρείας, η οποία ομοίως δραστηριοποιείται στα δημόσια και ιδιωτικά έργα, σύμβαση υπεργολαβίας, δυνάμει της οποίας, η πρώτη ανέθεσε στη δεύτερη, την ασφαλτόστρωση του περιβάλλοντος χώρου της νέας πτέρυγας του νοσοκομείου, με επιφάνεια εργασιών περίπου 2.500 τ.μ.

Συγκεκριμένα, οι εργασίες που προβλέφθηκαν να εκτελεστούν ήταν: α) διαμόρφωση του χώρου (με γκρέιντερ), με συμφωνημένη τιμή 60 ευρώ την ώρα, β) ασφαλτοτάπητας (στρώση κυκλοφορίας 5 εκ. της Α265 μαζί με τις εργασίες προεπάλλειψης και συγκολλητικής), με συμφωνημένη τιμή 10 ευρώ ανά τ.μ. Επιπλέον, συμφωνήθηκε ότι η πληρωμή θα γινόταν με βάση τις μετά από επιμέτρηση συμφωνηθείσες τιμές μονάδος του συνημμένου ενδεικτικού προϋπολογισμού (εργασία α: 15 ώρες Χ 60 ευρώ = 900 ευρώ και εργασία β : 2.500 τ.μ.

Χ 10 ευρώ = 25.000 ευρώ, σύνολο 25.900 ευρώ), με ολοσχερή εξόφληση, με επιταγή λήξεως 3 μηνών, κατά την περαίωση των εργασιών (31-5-2011) και έκδοση επιταγής (λήξης 2 μηνών) για το 50% της προϋπολογισθείσας δαπάνης, ως προκαταβολή πριν την έναρξη των εργασιών. Κατά την υπογραφή του συμφωνητικού αυτού, η εναγόμενη εταιρεία, σύμφωνα με τον προπεριγραφόμενο τρόπο πληρωμής, εξέδωσε σε διαταγή της ενάγουσας, τη με αριθμό ...608-2 επιταγή της ...

ΒΑΝΚ, που έφερε ημερομηνία εκδόσεως 15-7-2011, ποσού 12.950 (25.900 : 2) ευρώ, η οποία πληρώθηκε στις 20-5-2011 (βλ. τη με αριθμό ….22/20-5-2011 απόδειξη πληρωμής). Περαιτέρω, κατά τη συμφωνία των διαδίκων μερών, η ενάγουσα όφειλε να συμμορφώνεται πιστά στις εντολές του επιβλέποντος μηχανικού και να εκτελεί τις εργασίες σύμφωνα με τα σχέδια, τις οδηγίες αυτού και τους κανόνες της επιστήμης και της τέχνης.

Περαιτέρω, προέκυψε ότι προ της ενάρξεως της ασφαλτόστρωσης, η οποία συντελέστηκε από τις 23 έως τις 25 Μαΐου 2011 παρουσία του επιβλέποντος μηχανικού της εναγομένης (μάρτυρος ανταπόδειξης), είχε προηγηθεί, κατά τα ανωτέρω συμφωνηθέντα, η διαμόρφωση του χώρου με γκρέιντερ από τον ίδιο τον εξετασθέντα μάρτυρα απόδειξης, η οποία διήρκεσε μία μόλις ημέρα ...

Πριν την εργασία αυτή, είχε προηγηθεί η επίστρωση υλικού 3Α από την εναγομένη, με συμπληρώματα ύψους 2-3 εκατοστών, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, διαμόρφωσε μία κακή σκάφη με ανωμαλίες. Επί της επιφάνειας αυτής, έγινε η στρώση του υλικού προεπάλλειψης και της ασφάλτου στη συνέχεια, με αποτέλεσμα η στρώση της ασφάλτου να μην έχει το συμφωνημένο πάχος των 5 εκ.

σε όλη τη διαμορφωμένη έκταση, αλλά να εμφανίζει αποκλίσεις. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τη με ημερομηνία 10-9-2011 τελική επιμέτρηση του μηχανικού της εναγομένης, Ε. Κ., στο μεγαλύτερο τμήμα του χώρου, μέσα από την κεντρική νέα είσοδο του Νοσοκομείου, το πάχος της στρώσης είναι κατά μέσο όρο 3,5 εκ., ενώ σε μικρό τμήμα, που βρίσκεται έξω από την κεντρική είσοδο και προς το δρόμο, το εμβαδόν του οποίου είναι περίπου 300 τ.μ., το μέσο πάχος της ασφάλτου ανέρχεται στα 6,5 εκ.

Το πρόβλημα αυτό που αναφάνηκε δεν αμφισβητείται από την ενάγουσα, ωστόσο η τελευταία ισχυρίζεται ότι από τη στιγμή που έγινε σε ήδη διαμορφωμένη σκάφη, θα μπορούσε μόνο να αντιμετωπιστεί αν είχε προηγηθεί μία ισοπεδωτική στρώση υλικού οδοστρωσίας, η οποία ωστόσο δεν τους ζητήθηκε με βάση το προαναφερόμενο συμφωνητικό ...

Δεδομένου ότι το υλικό της ως άνω προηγηθείσας επίστρωσης 3Α το είχε προμηθεύσει η ενάγουσα, προκύπτει ότι το ελάττωμα αυτό, που οδήγησε στη μη προσήκουσα εκτέλεση του έργου, μπορούσε ευχερώς να αντιμετωπιστεί από την ίδια, σε κάθε δε περίπτωση όφειλε να ειδοποιήσει την εναγομένη, διότι κατά τα λεγόμενα του μάρτυρα απόδειξης η διαδικασία επίστρωσης της ασφάλτου γινόταν από το μηχάνημα σε ένα επίπεδο και δεν ακολουθούσε την ανωμαλία του εδάφους.

Συν τοις άλλοις, η επικαλούμενη ύπαρξη φρεατίων και ρείθρων πεζοδρομίων που δημιουργούσαν ανισοϋψή επίπεδα εργασίας, ενέπιπτε εντός των συμβατικών υποχρεώσεων της ενάγουσας με βάση τις τοπικές συνθήκες του έργου που αυτή ήλεγξε, δηλονότι ηδύνατο, δεδομένης της ύπαρξής τους, να εκτελέσει το αναληφθέν έργο.

Με βάση τα παραπάνω, το έργο εκτελέστηκε πλημμελώς, στο τμήμα που το πάχος διάστρωσης της ασφάλτου υπολειπόταν των 5 εκ. Περαιτέρω, ... αποδείχθηκε ότι αυτός κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του έργου προέβη σε παρατηρήσεις για τον τρόπο και την ποιότητα εκτέλεσης των εργασιών. Ειδικότερα, επεσήμανε την κακή ποιότητα συμπύκνωσης της ασφάλτου, εξαιτίας της χρησιμοποίησης ακατάλληλου οδοστρωτήρα, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση της ενάγουσας ότι θα επαναλαμβανόταν η διάστρωση με τη χρήση κατάλληλου δονητικού μηχανήματος, χωρίς ωστόσο αυτό να συμβεί κατά την αποχώρησή της από ο εργοτάξιο.

Αποτέλεσμα ήταν από την επόμενη ημέρα να εμφανιστεί απότριψη και κατά την κυκλοφορία των μεσαίων και βαρέων οχημάτων να αποτυπώνονται οι τροχοί τους έντονα στον ασφαλτοτάπητα, γεγονός που επιβεβαιώθηκε κατά την επίσκεψη εκπροσώπου της ενάγουσας στις 9-6-2011. Ακολούθησε η αποστολή της με αριθ. πρωτ. ….89/14-6-2011 επιστολής της εναγομένης σχετικά με την πλημμελή κατά τα ανωτέρω εκτέλεση του έργου και η απάντηση της ενάγουσας με την από 15- 6-2011 επιστολή της.

Με την πάροδο των ημερών και την κυκλοφορίας των οχημάτων, η επιφάνεια της ασφάλτου ομαλοποιήθηκε, ενώ έσβησαν και τα παραπάνω ίχνη που είχαν αποτυπωθεί τις προηγούμενες ημέρες. Η ενάγουσα προχώρησε στην έκδοση του υπ' αριθ. 134/18-8-2011 τιμολογίου, με βάση τη συνημμένη επιμέτρηση της επιφάνειας εργασίας (4.185,73 τ.μ.), ως εξής:

ι) για την εργασία της στρώσης ασφάλτου Α265 κυκλοφορίας (υλικό - μεταφορά - διάστρωση - συμπύκνωση και εργασίες προεπάλλειψης και συγκολλητικής) στην παραπάνω επιφάνεια 41.857,30 (4.185,73 Χ 10) ευρώ και ιι) για την εργασία της διαμόρφωσης με γκρέιντερ 630 (10,5 ώρες Χ 60) ευρώ, συνολικά 42.487,30 ευρώ και με την άθροιση του ΦΠΑ 16%, ήτοι 6.797,97 ευρώ, σύνολο 49.285,27 ευρώ.

Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος ανταπόδειξης προκύπτει σαφώς ότι η εναγομένη δεν αμφισβητεί το εμβαδόν της εν τέλει ασφαλτοστρωθείσας επιφάνειας, αρνήθηκε όμως να παραλάβει το εκδοθέν τιμολόγιο, όπως προκύπτει από την από 29-9-2011 επιστολή της προς την ενάγουσα λόγω των υφιστάμενων κακοτεχνιών, οι οποίες φυσιολογικά απομειώνουν τη συμφωνηθείσα τιμή.

Πράγματι, λόγω του μικρότερου πάχους της ασφάλτου, από το προβλεπόμενο στο συμφωνητικό, η απομείωση της συμφωνηθείσας τιμής (10 ευρώ/τ.μ.) ανέρχεται στα 2,5 ευρώ/τ.μ., επομένως η συγκεκριμένη εργασία αποτιμάται στα 7,5 ευρώ Χ 4.185,73 τ.μ. = 31.392,97 ευρώ. Τελικά, η ενάγουσα απέστειλε προς την εναγομένη την από 1-11- 2011 εξώδικη δήλωση - όχληση με πρόσκληση, με την οποία την καλούσε σε κοινή αυτοψία στις 17-11-2011 και σε καταβολή του υπολοίπου τιμήματος 36.335,27 (49.285,27-12.950) ευρώ, μετά την ημερομηνία αυτή.

Πλην όμως η εναγομένη αρνήθηκε να καταβάλει στην ενάγουσα το παραπάνω τίμημα, ενώ το έργο που αφορά στη νέα πτέρυγα παραλήφθηκε από τη ... Α.Ε. και εγκρίθηκε η ολοκλήρωση του με την υπ' αριθ. Υ4β/Γ.Π. 17685/Φ14-121,Φ22/13-3-2013 απόφαση του Υπουργού Υγείας. Ενόψει των παραπάνω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, η εναγομένη υποχρεούνταν να καταβάλει στην ενάγουσα για τις ως άνω εκτελεσθείσες εργασίες 32.022,97 (31.392,97 + 630) ευρώ και με την άθροιση του ΦΠΑ 16%, ήτοι 5.123,67 ευρώ, σύνολο 37.146,64 ευρώ, από το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί η προκαταβολή ύψους 12.950 ευρώ.

Επομένως, η εναγομένη οφείλει στην ενάγουσα το ποσό των 24.196,64 (37.146,64 - 12.950) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής." Με βάση τις παραδοχές αυτές, απέρριψε την έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση. Υπό τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε στο σκεπτικό της επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες αναφορικά με τα κρίσιμα ως άνω για την έκβαση της δίκης ζητήματα της εκτελέσεως μεν του επίδικου έργου από την ενάγουσα αλλά με ελαττώματα επουσιώδη που δικαιολογούσαν ανάλογη μείωση τη αμοιβής, προσδιορίζοντας αυτήν στο τελικό ύψος των 7,5 ευρώ ανά τ.μ.

αντί του συμφωνηθέντος ποσού των 10 ευρώ ανά τ.μ., δεχθείσα εν τέλει, κατ' εφαρμογή των άρθρων 681 και 688 ΑΚ, ότι η ενάγουσα δικαιούται ανάλογα μειωμένη συνολική αμοιβή. Επομένως, με το ως άνω σαφές αποδεικτικό του πόρισμα, το οποίο το Εφετείο συνήγαγε, εκτός από τα άλλα, και από τα πραγματικά επιχειρήματα που παραθέτει, περιέλαβε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του επαρκείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που δικαιολογούν στην προκείμενη περίπτωση την υπαγωγή του πραγματικού υλικού στις διατάξεις που εφάρμοσε (άρθρων 681 και 688 ΑΚ).

Επομένως, οι αντίθετες σχετικές αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλομένης, οι οποίες περιέχονται στο δεύτερο λόγο της αιτήσεως, είναι αβάσιμες. Τέλος, οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρετηρίου περί πλήρους ακαταλληλότητας του εκτελεσθέντος έργου, κατά το μέρος που πλήττουν, με πρόσχημα την απλή επίκληση αναιρετικών πλημμελειών, την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι το ελάττωμα του πάχους της ασφάλτου ήταν επουσιώδες που δικαιολογούσε την ανάλογη μείωση της αμοιβής, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Θέμα δικαστικής δαπάνης δεν τίθεται εφόσον λόγω του ότι η αναιρεσίβλητη δεν παρέστη στο ακροατήριο, δεν υποβλήθηκε σε δικαστική δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27 Δεκεμβρίου 2017 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 106/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου (μεταβατική έδρα Χίου).

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Αυγούστου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ