Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed judgment was not final at the time of filing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the State's appeal against the Court of Appeal's decision, ruling it inadmissible. The State argued for review, but the Court found the appealed judgment was not legally final because the State had not formally waived its right to file a stay of execution. Consequently, the appeal was rejected as procedurally invalid.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553(1)(b), 309(a), 321, 495(1) of the Code of Civil Procedure; Article 577 of the Code of Civil Procedure: An appeal is inadmissible if the appealed judgment is not final at the time of filing, specifically when the party has not explicitly waived the right to file a stay of execution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1057 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1057/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Τoυ αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην … και στην προκείμενη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών, που κατοικοεδρεύει την ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Εμμανουήλ Μουστάκη, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Β. Δ., οριστικής συνδίκου της πτώχευσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Α. Α. Χ. ΑΕ" που κατοικοεδρεύει στην… , 2. Α. Κ. του Α., κατοίκου ..., 3. Χ. Λ. του Ν., κατοίκου ..., 4. Α. Λ. του Ν., κατοίκου ..., 5. Φ. συζ. Β. Λ., κατοίκου ..., 6. Χ. Π. του Γ., κατοίκου ..., 7. Α. Λ. του Ν., κατοίκου ..., 8.Π. Β. του Ι., κατοίκου ..., 9.Γ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., 10.Π. Μ. του Β., κατοίκου ..., 11. Χ. Τ. του Τ., κατοίκου ..., 12. Ν. Β. του Π., κατοίκου ..., 13.Ε. Τ. του Κ., κατοίκου ... και 14. Κ. Γ. του Δ., κατοίκου ... και 15. Θ. Κ. του Γ., κατοίκου .... Η πρώτη παραστάθηκε αυτοπροσώπως, ο δεύτερος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Λεωνίδα Θεοδώρου, οι 3ος, 4ος, 5η, 6ος, 7ος, 8ος, 9ος, 10ος, 11ος, 12η και 15ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Καγκελάρη, οι δε 13ος και 14ος παραστάθηκαν με τον τελευταίο πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2121/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 2123/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 8-10-2013 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 27-11-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 περ. β, 309 εδ. α', 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης (Ολ. ΑΠ 5/2001 και 9/1996). Εξάλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 503 ΚΠολΔ η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δέκα πέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, προκειμένου δε επί ασκήσεως ανακοπής από το Ελληνικό Δημόσιο η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες (άρθρο 10 ΝΔ 26/6/10-7-1944: ΚΩΔΙΚΑΣ ΝΟΜΩΝ ΔΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ που εξακολουθεί να ισχύει και μετά την εισαγωγή του ΚΠολΔ (ΑΠ 328/2005).
Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αρ. 1β ΚΠολΔ (Ολ.
Α.Π. 17/2013). Περαιτέρω, η δήλωση για παραίτηση από το δικαίωμα προς άσκηση ενδίκου μέσου είναι έγκυρη και χωρίς να τηρηθεί ο διαδικαστικός τύπος του άρθρου 297 ΚΠολΔ, διότι ο τύπος αυτός αφορά αποκλειστικά την παραίτηση από το δικόγραφο ή το δικαίωμα ασκηθέντος ήδη ενδίκου μέσου (ΑΕΔ 42/1980, Ολ. ΑΠ 626/1980). Ενόψει τούτου η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς από το ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας.
Προκειμένου, όμως, περί του Ελληνικού Δημοσίου η παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ενδίκου μέσου κατά δικαστικής αποφάσεως, πρέπει να είναι ρητή και γίνεται με την τήρηση των διατυπώσεων που ορίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 6 του Ν. 3086/2002 (Οργανισμός Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ) ) και 2 παρ. 1 περ.
β` του Π/Δ 238/2003 (Εκτέλεση των διατάξεων περί Νομικού Συμβουλίου του Κράτους) (ΑΠ 1323/2013, Α.Π. 1204/2004).
Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτουν τα εξής : Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 6-10-2011 έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ' αριθ. 2121/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης, οι από 19-12-2008 αντιρρήσεις του Ελληνικού Δημοσίου κατά του από Ιουλίου 2008 προσωρινού λογαριασμού διανομής μερίσματος που συνέταξε ο σύνδικος της πτωχεύσεως της εταιρίας "Α.
ΑΣ. Χ. Α.Ε.". Η προσβαλλόμενη με την αίτηση αναίρεσης απόφαση του Εφετείου επιδόθηκε στο αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στις 31-7-2013, όπως τούτο αναφέρεται στο αναιρετήριο και αποδεικνύεται από τις υπ' αριθ. 8513Ζ/3-7-2013, 8537Ζ/ 30-7-2013 και ...31-7-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Π.
Π., η κρινόμενη δε αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 9-10-2013. Υπό τα δεδομένα αυτά και του γεγονότος ότι οι προθεσμίες που τρέχουν σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου για την άσκηση ενδίκων μέσων αναστέλλονται για το χρονικό διάστημα των δικαστικών διακοπών, ήτοι από 1 Ιουλίου έως 15 Σεπτεμβρίου ( άρθρο 11 του ΝΔ 26-6/1944 ), η προθεσμία για την άσκηση από το Ελληνικό Δημόσιο του ενδίκου μέσου της ανακοπής ερημοδικίας άρχισε στις 16-9-2013 και έληγε στις 16-10-2013.
Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε, όπως προαναφέρθηκε, στις 9-10-2013, ήτοι εντός της οριζόμενης προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας προθεσμίας των 30 ημερών από της επιδόσεως της αποφάσεως, πλην δεν γίνεται επίκληση ούτε προκύπτει ότι κατά το χρόνο άσκησης αυτής είχε καταστεί τελεσίδικη η προσβαλλόμενη και υποκείμενη σε ανακοπή ερημοδικίας (άρθρο 764 παρ. 3 ΚΠολΔ) ερήμην απόφαση του Εφετείου, δια ρητής και με την τήρηση των διατυπώσεων που ορίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 6 του Ν. 3086/2002 (Οργανισμός Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ) ) και 2 παρ. 1 περ.
β` του Π/Δ 238/2003 παραιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου από του δικαιώματος ασκήσεως κατ' αυτής του ενδίκου μέσου της ανακοπής ερημοδικίας. Επομένως, μη αποδεικνυόμενης της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρο 577 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, ορισμένοι από τους οποίους έχουν χωριστή υπεράσπιση, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) , θα οριστούν, όμως, αυτά μειωμένα (άρθρο 22 ν. 3693/1957).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8 Οκτωβρίου 2013 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 2123/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ για καθένα από τους πρώτο και δεύτερο αναιρεσιβλήτους και τριακοσίων (300 ) ευρώ για τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Ιουλίου 2015.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ