Appeal dismissed for vagueness; facts omitted; Article 559 requires specific factual basis for legal error.

Απόφαση 1057 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1057/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ρωμύλο Κεδίκογλου, Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Μαϊου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μπαλέρμπα, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία «ΤΑΜΕΙΟ ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑΣ ΠΙΛΟΤΩΝ ΚΑΙ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ (ΤΑΠΙΜ)», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευαγγελία Κωνσταντάκη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-2-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1177/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 5075/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-6-2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης, διάβασε την από 5-5-2005 έκθεση του Αρεοπαγίτη Γεωργίου Αμελαδιώτη, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν όλοι οι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή με τη διάταξη 06/21.9.2004 του Τριμελούς Συμβουλίου του Αρείου Πάγου διατάχθηκε η ματαίωση της συζητήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως από το πινάκιο της 19.10.2004, σύμφωνα με το άρθρο 571 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 17 παρ. 3 του Δ. 2915/2001. Με την από 25.11.2004 αίτηση στην οποία επισυνάπτεται διπλότυπο της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. περί καταβολής του παραβόλου εξ 800 ευρώ, οπυ ορίστηκε με την άνω διάταξη, ο αναιρεσείων ζήτησε τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο, η οποία και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 24.5.2005 και μετά από αναβολή για τις 10.1.2006, οπότε με την 225/2006 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, ματαιώθηκε η συζήτηση και ορίστηκε νέα δικάσιμος η αναφερομένη στην αρχή της παρούσης. Κατόπιν αυτών και δεδομένου ότι η άνω αίτηση είναι παραδεκτή, πρέπει να ακυρωθεί η πιο πάνω διάταξη του Συμβουλίου και να χωρήσει το δικαστήριο στην εξέταση της αναιρέσεως.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο δικόγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 του ίδιου Κώδικα θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικώς, για να είναι ορισμένος ο κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για ευθεία παραβίαση από το δικαστήριο κανόνων ουσιαστικού δικαίου, εφόσον τούτο ερεύνησε την ουσία της υποθέσεως, δεν αρκείνα εκτίθενται στο αναιρετήριο η διάταξη, που φέρεται ότι παραβιάστηκε, η έννοια που αποδίδει ο αναιρεσείων σ' αυτή και το συμπέρασμα του δικαστηρίου, που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής.

Διότι μόνο ενόψει των ουσιαστικών αυτών παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στην απόφαση, οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικώς η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (άρθρ. 578 ΚΠολΔ). Η αοριστία δε του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να θεραπευτεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ ΑΠ 27/1998).

Εξάλλου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον ανωτέρωλόγο αναιρέσεως, υπάρχει και όταν το δικαστήριο παρέλειψε να εφαρμόσει εφαρμοστέο, βάσει των πραγματικών περιστατικών, που δέχθηκε, κανόνα. Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο και τρίτο λόγους της αναιρέσεως, αποδίδεται στο Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκανε δεκτή την έφεση του αναιρεσίβλητου Ταμείου κατά της αντιθέτως αποφανθείσης πρωτόδικης αποφάσεως και απέρριψε κατ' ουσίαν την αγωγή του αναιρεσείοντος περί αποδόσεως σ' αυτόν των καταβληθεισών σ' εκείνο ασφαλιστικών εισφορών, η εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ πλημμέλεια για παραβίαση, με τη μη εφαρμογή τους, των εφαρμοστέων διατάξεων των άρθρων δευτέρου – Τμήμα Δεύτερο, άρθρο 9 – τρίτου και τετάρτου του ν. 2602/1998 και των άρθρων 87 εδ.

α' του ΑΚ και 37 παρ. Ι του ΒΔ της 15/20-5-1920. Όμως, στο αναιρετήριο δεν παρατίθενται τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε το δικαστήριο, τα οποία στηρίζουν την απαγγελθείσα άνω έννομη συνέπεια.

Συνεπώς, οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι και εντεύθεν απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

Επειδή, ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η εκ του άρθρου 559 αριθ. 10 του ΚΠολΔ αιτίαση, ότι, το Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη προκύπτει, ότι η απόφαση έχει απόδειξη δεδομένου ότι το δικαστήριο κατέληξε στην ανωτέρω κρίση του, αφού έλαβε υπόψη τα μνημονευόμενα σ' αυτή αποδεικτικά μέσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Ακυρώνει την 06/21.9.2004 διάταξη του Τριμελούς Συμβουλίου του Αρείου Πάγου.

Απορρίπτει την από 25.6.2003 αίτηση του ..... περί αναιρέσεως της αριθ. 5075/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος παραβόλου εξ οκτακοσίων (800) ευρώ υπέρ του Δημοσίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία καθορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Μαΐου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ