Supreme Court allows appeal against lower court's dismissal of appeal due to lack of standing by non-losing party.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appellant's appeal against the First Instance Court's dismissal of the appeal, finding the lower court erred in not declaring the appeal inadmissible. The appellant had entered an employment contract with the limited liability company (LLC) rather than the sole proprietorship (Sole Prop), yet the First Instance Court accepted the appeal from the Sole Prop and its partner. The Court ruled that the First Instance Court violated procedural law by failing to declare the appeal inadmissible due to the appellant's lack of standing, thereby overturning the dismissal and remanding the case.
Legislator headnote
AI generatedArticles 516(1) and 559(14) of the Code of Civil Procedure; An appeal filed by a party who did not lose the first instance proceedings is inadmissible unless the lower court fails to declare it inadmissible due to lack of standing, in which case the appeal must be allowed and the case remanded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1056 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1056/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη και Μαρία Χασιρτζόγλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: M. (Μ.) P. (Π.) του W. (Β.), κατοίκου Αθηνών. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Λυκοκάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1)ετερορρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... Ε.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2)Σ. Α., με την ιδιότητα της Ομόρρυθμου Εταίρου και νομίμου εκπροσώπου της ως άνω εταιρείας, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Πασσά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-10-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2667/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 1530/2015, 2000/2018 μη οριστικές και 2898/2021 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-9-2022 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 516 παρ. 1 ΚΠολΔ "Δικαίωμα έφεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στην πρωτόδικη δίκη, ο ενάγων, ο εναγόμενος, εκείνοι που άσκησαν κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι προσεπικληθέντες, οι καθολικοί διάδοχοί τους, οι ειδικοί διάδοχοί τους εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής και οι εισαγγελείς πρωτοδικών, αν ήταν διάδικοι".
Περαιτέρω, η δικαιοπραξία με την οποία το "είδος" ή η "μορφή" νομικής προσωπικότητας ορισμένου νομικού προσώπου τροποποιείται από τα μέλη του, χωρίς εκκαθάριση, ίδρυση ή μεταβίβαση περιουσίας αλλά σαν συνέχιση του ιδίου υποκειμένου δικαίου, κατά την οποία εξακολουθεί υφιστάμενο το νομικό πρόσωπο της εταιρείας η δε μεταβολή συνίσταται μόνο στην αλλαγή του "ενδύματός" τους με τις εντεύθεν επερχόμενες μεταλλαγές ως προς την οργάνωση και λειτουργία του, δηλαδή δεν καταλύεται η παλαιά νομική προσωπικότητα και δημιουργείται νέα, συνεπάγεται ότι συνεχίζεται η παλαιά εταιρεία με διαφορετική νομική μορφή, οι δε εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται υπό τη νέα μορφή της εταιρείας, χωρίς καμία ειδικότερη διατύπωση από μέρους της και χωρίς να επέρχεται βίαιη διακοπή της δίκης (ΑΠ 152/2022, 335/1996, 734/1994, 640/1986).
Διαφορετικό όμως είναι το ζήτημα εάν σε στάση της δίκης δηλώνεται η υποκατάσταση του αρχικώς διάδικου νομικού προσώπου από τον φερόμενο ως καθολικό διάδοχο του νεότερο νομικό πρόσωπο, "διαδοχή" η οποία δηλώνεται ότι έχει λάβει χώρα όχι λόγω του μετασχηματισμού του νομικού προσώπου σε ένα άλλο, αλλά επειδή το αρχικό νομικό πρόσωπο λύθηκε και το φερόμενο ως διάδοχος αυθύπαρκτο νομικό πρόσωπο έχει αναλάβει τη δραστηριότητά του.
Εάν η δήλωση αυτή γίνει αποδεκτή από το δικάζον την αγωγή δικαστήριο και η απόφαση εκδοθεί σε βάρος του "διάδοχου" νομικού προσώπου, μόνο το τελευταίο φέρεται ως ηττηθέν στη δίκη που ανοίχτηκε με την αγωγή, ασχέτως εάν αυτή στρεφόταν κατά του π'ρώσου νομού πτοσώπου. Το τελευταίο, αν και υπήρξε εναγόμενο, δεν έχει έννομο συμφέρον στην άσκηση εφέσεως διότι δεν έχει την ιδιότητα του ηττηθέντος διαδίκου, σε βάρος του οποίου επέρχονται τα αποτελέσματα της δίκης.
Στην προκείμενη περίπτωση κατά τη συζήτηση της αγωγής που άσκησε η αναιρεσείουσα και με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί η ακυρότητα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας της, την οποία έστρεψε κατά της εργοδότριάς της ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... Ε.Ε." και κατά της ομόρρυθμου εταίρου και διαχειρίστριας Σ.
Α., εμφανίστηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της ενάγουσας και δήλωσε ότι αυτή έχει λυθεί και τη δραστηριότητα της έχει αναλάβει η ομόρρυθμος εταιρία με την επωνυμία "... Ο.Ε.". Στις προτάσεις που κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο η εναγομένη παρίσταται ως Ομόρρυθμη Εταιρία, ενώ στη συνέχεια αναφέρει ότι η Ε.Ε ανέλαβε τις δραστηριότητες της Ο.Ε.
μετά τη λύση της τελευταίας. Η προφορική δήλωση στο ακροατήριο ερμηνεύθηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ως δήλωση περί καθολικής διαδοχής της Ε.Ε. από την Ο.Ε. -Βλ την 2667/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σελ. πρώτη-, η απόφαση δε του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου εκδόθηκε σε βάρος της ομόρρυθμης εταιρίας και της ομορρύθμου εταίρου της.
Κατά της απόφασης αυτής, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή, η αρχικώς εναγόμενη Ε.Ε. (και όχι η ομόρρυθμη εταιρεία σε βάρος της οποίας εκδόθηκε η πρωτοβάθμια απόφαση) και η ομόρρυθμος εταίρος της άσκησαν έφεση και πρόσθετους λόγους έφεσης για τους αναφερόμενους σε αυτήν λόγους που συνοψίζονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων.
Στους πρόσθετους λόγους έφεσης οι εκκαλούσες δήλωσαν ότι εκ παραδρομής δηλώθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο η διαδοχή της Ε.Ε. από την Ο.Ε. και όχι το αντίστροφο και ότι το νομικό πρόσωπο που παραστάθηκε στο Πρωτοδικείο ήταν η ΕΕ. Επί της εφέσεως και μετά από την έκδοση της 1530/2015 μη οριστικής απόφασης του Εφετείου που διέταξε την επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης με σκοπό να διαπιστωθεί εάν, κατά τα ισχυριζόμενα στον πρόσθετο λόγο έφεσης, ήταν η Ε.Ε.
που διαδέχθηκε την Ο.Ε. και όχι το αντίστροφο, εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη 2898/2021 απόφαση του ίδιου ως άνω δικαστηρίου με την οποία έγινε δεκτή η έφεση και εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση, απορρίφθηκε δε η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Σε ότι αφορά δε το ομόρρυθμο μέλος, μπορεί μεν να ταυτίζεται ως φυσικό πρόσωπο, διακρίνεται όμως η ιδιότητα του ως μέλους διαφορετικών φυσικών προσώπων.
Ως προς το ζήτημα για το αν η εκκαλούσα εταιρία και η ομόρρυθμος εταίρος αυτής νομιμοποιούνται στην άσκηση της έφεσης η αναιρεσιβαλλομένη απάντησε ότι η ενάγουσα συνήψε την 19.10.2009 σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου που μετατράπηκε σε αορίστου με την εκκαλούσα εταιρία "... ΕΕ" και όχι με την "...
ΟΕ", όπως εσφαλμένα δέχθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, στην οποία παρείχε έκτοτε την εργασία της, δεχόμενη εμμέσως και χωρίς να το αναφέρει ρητά, αφού δεν διαλαμβάνει σκέψεις για την ενεργητική νομιμοποίηση της εκκαλούσας ότι παραδεκτά ασκήθηκε η έφεση από την Ετερόρρυθμη Εταιρία και την ομόρρυθμη εταίρο της.
Δέχθηκε, δηλαδή ως παραδεκτή την έφεση που ασκήθηκε από μη ηττηθέντα διάδικο. Δεδομένου δε ότι δεν αποδείχθηκε η μετατροπή της μιας εταιρείας στην άλλη ενώ σε ότι αφορά το ομόρρυθμο μέλος, μπορεί μεν να ταυτίζεται ως φυσικό πρόσωπο, διακρίνεται δε η ιδιότητά του ως μέλους διαφορετικών νομικών προσώπων.
Έτσι όμως το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο, υποπίπτοντας στην παράβαση του αριθμ.14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο δε πρώτος λόγος της υπό κρίση αναίρεσης, από την αναιρετική εμβέλεια του οποίου καλύπτονται και οι λοιποί, είναι βάσιμος. Συνακολούθα η αναίρεση πρέπει να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση να διακρατηθεί η υπόθεση κατ'άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ και να απορριφθεί η έφεση ως απαράδεκτη για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης της εκκαλούσας.
Η δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις για τον παρόντα βαθμό και το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας πρέπει να επιβληθεί σε βάρος των αναιρεσιβλήτων που χάνουν τη δίκη, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την 2898/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την έφεση.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 6.11.2013 και με αριθμό κατάθεσης 6504/12.11.2013 έφεση κατά της 2667/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων εννιακοσίων ευρώ (2.900) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2023.
Η ANTIΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών, ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Ιουλίου 2024.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ