1053/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1053 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1053/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ανδρέα Μαρκάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...... , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Στρατογιάννη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: "Ολυμπιακής Αεροπορίας ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Μητρούση, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/9/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2304/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7896/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27/3/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος-Φώτιος Χατζηπανταζής, ανέγνωσε την από 12/3/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ., ως πράγματα τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, αν και προτάθηκαν ή η λήψη υπόψη, αν και δεν προτάθηκαν, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται οι ισχυρισμοί, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, δικονομικού ή ουσιαστικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι δε και οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί, που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.Α.Π. 11/1996, 469/1984). Επίσης, ο λόγος αναιρέσεως από την ως άνω διάταξη δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για μη λήψη υπόψη των ασκούντων ουσιώδη επίδραση στον έκβαση της δίκης και προταθέντων ισχυρισμών του, κατά τους οποίους δεν υπέπεσε στα αποδοθέντα σ΄ αυτόν πειθαρχικά παραπτώματα, καθόσον α) στις 24.8.2000 είχε αποδεσμευθεί από τον υπεύθυνο του προγραμματισμού της αναιρεσίβλητης και δεν ήταν πλέον "διάθεσιμος" για την εκτέλεση των καθηκόντων του ως ιπταμένου χειριστή, β) καλώς δεν πραγματοποίησε τη συγκεκριμένη πτήση και κακώς τον είχαν "διαθέσιμο" γι΄ αυτή, αφού το χρονικό διάστημα, που έπρεπε να μεσολαβήσει μεταξύ των αναφερομένων δύο πτήσεων, έπρεπε να είναι 17 ώρες και τα δύο προγραμματισμένα REPO του, γ) η ΥΠΑ σε σχετικό αίτημα της αναιρεσίβλητης απάντησε ότι δεν συντρέχει λόγος ανακλήσεως της αποφάσεως περί εξουσιοδοτήσεως αυτού ως ελεγκτή των ιπταμένων χειριστών και δ) η συγκεκριμένη πτήση της 27.8.2000 για Μιλάνο εκτελέσθηκε κανονικά χωρίς καθυστέρηση και η αναχώρηση του δρομολογίου αυτού ήταν προγραμματισμένη για τη 03.10΄ ώρα και όχι για τη 03.00΄ Από τους ανωτέρω ισχυρισμούς ο υπό στοιχείο γ΄ δεν αποτελεί πράγμα με την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ., αφού δεν θεμελιώνει την αγωγή και συνεπώς, ο προαναφερόμενος λόγος της αναιρέσεως, κατά το μέρος του αυτό, είναι απαράδεκτος και απορριπτέος. Κατά τα λοιπά, ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, διότι, ενόψει των παραδοχών της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, καθίσταται σαφές ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και απέρριψε εκ του πράγματος τους ως άνω ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος. Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 10 Κ.Πολ.Δ., ότι το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε πράγματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη, συντρέχει όταν το δικαστήριο δέχεται τα πράγματα αυτά, χωρίς να εκθέτει ούτε γενικώς από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη. Το δικαστήριο όμως δεν απαιτείται να αξιολογεί τα επί μέρους αποδεικτικά μέσα ή να εξειδικεύει τα έγγραφα. Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα από τις προσκομισθείσες αποδείξεις και συγκεκριμένα, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων και από τα έγγραφα, που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι. Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δέχθηκε πραγματικά περιστατικά, ως αποδειχθέντα, χωρίς αποδείξεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ή πλημμέλεια, ότι δεν έλαβε υπόψη έγγραφα και ειδικότερα α) το υπ΄ αριθ. ..... έγγραφο της Ένωσης Χειριστών Πολιτικής Αεροπορίας, β) την κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως ....., που εξετάσθηκε ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, γ) την υπ΄αριθ. ....ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ......, που συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Ευσταθίας Κούπα, δ) τις από 11.5.2001 καταθέσεις των μαρτύρων ..... και Ζ1, που εξετάσθηκαν ενώπιον του υπηρεσιακού Ανακριτή της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, τα οποία είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αναιρεσείων και προέκυπτε απ΄ αυτά, αφ΄ ενός μεν ότι ο τελευταίος δεν απολογήθηκε, αφού δεν του δόθηκαν τα στοιχεία, που ζήτησε εγγράφως και αφορούσαν τα παραπτώματά του, αφ΄ ετέρου δε ότι η Γενική Διεύθυνση Πτητικής Εκμετάλλευσης της αναιρεσίβλητης, παρερμηνεύοντας τα οριζόμενα στο εγχειρίδιο εκπαίδευσης, έπαυσε αυτόν από εκπαιδευτή και ελεγκτή του σμήνους και ότι ο ίδιος στις 24.8.2000 δεν ήταν "διαθέσιμος", γιατί είχε απαλλαγεί από τον αρμόδιο υπάλληλο προγραμματισμού της αναιρεσίβλητης. Από την περιεχόμενη όμως στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή διαβεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη "τις καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάσθηκαν ενόρκως με επιμέλεια των διαδίκων και τα έγγραφα, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν", σε συνδυασμό με τη ρητή αναφορά ότι ελήφθη υπόψη η ως άνω κατάθεση του Ζ1 και τις αιτιολογίες της αποφάσεως - στις οποίες γίνεται σαφής μνεία ότι παρασχέθηκαν στον αναιρεσείοντα, σε απάντηση της επιστολής του, στοιχεία σχετικά με την υπηρεσία του στις 24.8.2000 και στις 27.8.2000, καθώς και οι υποχρεώσεις των χειριστών όταν είναι σε διαθεσιμότητα κατ΄ οίκον, ότι ο αναιρεσείων κλήθηκε εγγράφως σε απολογία εντός προθεσμίας τριών ημερών από την παραλαβή του εν λόγω εγγράφου, ότι ο ίδιος, σε απάντηση, απέστειλε την από 5.10.2000 επιστολή του με το ίδιο και πάλι περιεχόμενο, ότι, μη παρέχοντας εξηγήσεις σχετικά με τα αναφερόμενα περιστατικά, επιβλήθηκε σ΄ αυτόν αρμοδίως μετά από εισήγηση του Γενικού Αρχιχειριστή η αναφερόμενη πειθαρχική ποινή, ότι, ως συνέπεια της επιβολής αυτής, του επιβλήθηκε η παρεπόμενη ποινή της απαλλαγής του και από τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα, σύμφωνα με το εγχειρίδιο εκπαίδευσης, στο οποίο ορίζεται ότι ο ιπτάμενος, που πρόκειται να διατεθεί για καθήκοντα εκπαιδευτή (ελεγκτή ιπταμένων), δεν πρέπει να έχει πειθαρχικές ποινές, ότι ο αναιρεσείων, ενώ ήταν αρμοδίως "διαθέσιμος" χειριστής, δεν ανευρέθη από την αρμόδια υπηρεσία προγραμματισμού στις 19.00΄ ώρα της 24.8.2000 για την εκτέλεση του αναφερόμενου δρομολογίου, ενώ, σύμφωνα με τον κανονισμό, όφειλε κατά τη διάρκεια της "διαθεσιμότητας" να βρίσκεται σε αναμονή για ειδοποίηση ανάληψης υπηρεσίας - συνάγεται αναμφίβολα ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη και τα ανωτέρω έγγραφα, τα οποία συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις. Σημειώνεται ότι στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν αναγκαία ειδική αναφορά της υπό στοιχείο γ΄ ένορκης βεβαιώσεως, που είχε ληφθεί, όπως προκύπτει απ΄ αυτή, για να χρησιμοποιηθεί ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών χωρίς κλήτευση της αναιρεσίβλητης και η οποία εντεύθεν έχει τον χαρακτήρα εγγράφου για τη συναγωγή απ΄ αυτό δικαστικών τεκμηρίων, σύμφωνα με τα άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-3-2006, αίτηση του ...., για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 7896/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 15 Μαΐου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ