Legislator Case Law & Legislation
1051/2014 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on forced auction delay, ruling 39-day gap valid as no new seizure occurred.

Case Number 1051/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to annul the Second Instance Court's decision rejecting a suspension of a forced auction. The appellant argued the auction was invalid because only 39 days passed between the creditor's order to continue execution and the auction date, violating the mandatory 40-day waiting period. The court held that the initial seizure dated March 2004 remained legally effective, meaning the subsequent order to continue execution did not constitute a new seizure that would reset the statutory timeline. Consequently, the court found no legal error and rejected the appeal, ordering the appellant to pay the legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 973, 998, and 999 of the Civil and Commercial Procedure Code; The 40-day waiting period for forced auctions is calculated from the date of the initial seizure, not from any subsequent order to continue execution if the original seizure remains legally effective.

Keywords

AI generated
forced auction suspension statutory waiting period new seizure requirement annulment appeal civil procedure code legal costs award auction validity

Cited Legislation

AI generated
Article 998, paragraph 4, item a of the Civil and Commercial Procedure Code
Article 999, paragraph 5 of the Civil and Commercial Procedure Code
Article 973, paragraphs 1, 2, and 3 of the Civil and Commercial Procedure Code
Article 559, number 1 of the Civil and Commercial Procedure Code
Articles 176 and 191, paragraph 2 of the Civil and Commercial Procedure Code

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court of Greece, Case 1687/2005

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1051 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1051/14

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Δ. Π. του Ι. κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μυταλούλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Χ. Τ. του Α. κατοίκου ..., 2.Α. θυγ. Μ. Κ. συζ. Π. Π., κατοίκου ... και 3. Π. Π. του Γ. κατοίκου ..., Ο μεν πρώτος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Κωστόπουλο, οι δε δεύτερη και τρίτος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Πηλιώτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-10-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 749/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 7547/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 11-11-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 15-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 7547/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και απέρριψε την από 3-5-2007 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 749/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή είχε απορριφθεί ως μη νόμιμος ο λόγος της από 21-10-2005 ανακοπής του αναιρεσείοντος για την ακύρωση εκθέσεως αναγκαστικού πλειστηριασμού. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Σύμφωνα με το άρθρο 998 παρ. 4 εδ. α' ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 23 ν. 2298/1995, που αναφέρεται στον πλειστηριασμό ακινήτων, ο πλειστηριασμός δεν μπορεί να γίνει πριν περάσουν σαράντα (40) ημέρες από την ημέρα που έγινε η κατάσχεση ..., ενώ κατά το άρθρο 999 παρ. 5 ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 24 ν. 2298/1995, οι διατάξεις των άρθρων 972 και 973 εφαρμόζονται και εδώ, εφόσον στο άρθρο αυτό δεν ορίζεται διαφορετικά.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 973 παρ. 1, 2 και 3 ΚΠολΔ, όπως οι παράγραφοι 1 και 3 αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 4 παρ. 15 ν. 2298/1995: Αν για οποιοδήποτε λόγο ο πλειστηριασμός δεν έγινε κατά την ημέρα που είχε οριστεί, επισπεύδεται πάλι με εντολή προς το δικαστικό επιμελητή να συνεχίσει την αναγκαστική εκτέλεση. ... (παρ. 1).

Κάθε δανειστής, εφόσον έχει απαίτηση που στηρίζεται σε τίτλο εκτελεστό και κοινοποίησε σε εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση επιταγή για εκτέλεση, μπορεί να επισπεύσει τον πλειστηριασμό (παρ. 2). Όταν ένας δανειστής, άλλος από τον επισπεύδοντα, θέλει να επισπεύσει τον πλειστηριασμό, κατά την παρ. 2, πρέπει να το δηλώσει στον υπάλληλο του πλειστηριασμού και να συνταχθεί σχετική πράξη.

Η διάταξη του άρθρου 959 παρ. 4 εφαρμόζεται αναλόγως και η σχετική προθεσμία υπολογίζεται από τη χρονολογία της πράξης. ... (παρ. 3).Τέλος, κατά την παράγραφο 4 εδ. α' του άρθρου 959 ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 10 ν. 2298/1995, που αναφέρεται στον πλειστηριασμό κινητών, ο πλειστηριασμός δεν μπορεί να γίνει πριν περάσουν δεκαπέντε (15) ημέρες από την ημέρα της κατασχέσεως.

Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι ο πλειστηριασμός, είτε κινητών είτε ακινήτων, που ματαιώθηκε για οποιοδήποτε λόγο κατά την προγραμματισμένη ημέρα και συνεχίζεται (επισπεύδεται ) είτε από τον ίδιο τον επισπεύδοντα είτε από άλλον δανειστή, δεν μπορεί να γίνει πριν περάσουν δεκαπέντε (15) ημέρες από τη χρονολογία που συντάσσεται από τον υπάλληλο του πλειστηριασμού η σχετική πράξη καταθέσεως της εντολής για συνέχιση της εκτελέσεως.

Η κατάθεση αυτή δεν επέχει θέση κατασχέσεως, την οποία προϋποθέτει υφισταμένη, και για τον λόγο αυτό δεν απαιτείται να παρεμβάλλεται, προκειμένου περί ακινήτων, από την κατάθεση της εντολής μέχρι τον πλειστηριασμό η προθεσμία των σαράντα (40) ημερών της παραγράφου 4 του άρθρου 998 ΚΠολΔ (ΑΠ 1687/2005). Στην προκειμένη περίπτωση ο εδώ αναιρεσείων με τον μοναδικό λόγο της ανακοπής του ισχυρίσθηκε:

ότι ο πλειστηριασμός ακινήτου τους που επισπεύσθηκε από τον δανειστή του Γ. Α. (μη διάδικο) για την 31-3-2004, ματαιώθηκε και ότι άλλος δανειστής του, ο πρώτος των καθών η ανακοπή, συνέχισε τη διαδικασία του πλειστηριασμού? ειδικότερα ότι με την από 27-5-2005 εντολή για συνέχιση της εκτελεστικής διαδικασίας από τον πρώτο των καθών προς τον δικαστικό επιμελητή … και την κατάθεση αυτής στην υπάλληλο του πλειστηριασμού Βαρβάρα Σγούρα, συμβολαιογράφο Αθηνών, για την οποία η τελευταία συνέταξε την υπ' αριθμ. .../27-5-2005 σχετική πράξη, ο δικαστικός επιμελητής εξέδωσε την υπ' αριθμ.

…/2005 περίληψη κατασχετήριας εκθέσεως, με την οποία ορίσθηκε νέος πλειστηριασμός για την 6-7-2005 , και ότι ο πλειστηριασμός που διενεργήθηκε κατά την τελευταία αυτή ημερομηνία και κατά τον οποίο αναδείχθηκαν υπερθεματιστές οι δεύτερη και τρίτος των αναιρεσίβλητων, είναι άκυρος, γιατί από την ημερομηνία που κατατέθηκε η δήλωση συνεχίσεως στην υπάλληλο του πλειστηριασμού (27-5-2005) μέχρι την ημερομηνία που έγινε ο πλειστηριασμός (6-7-2005) δεν μεσολαβούν σαράντα (40) αλλά τριάντα εννέα (39) ημέρες.

Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι ο εν λόγω πλειστηριασμός που ορίσθηκε και διενεργήθηκε πριν την πάροδο σαράντα (40) ημερών από την εντολή συνεχίσεως προς τον δικαστικό επιμελητή και την κατάθεση της εντολής στην υπάλληλο του πλειστηριασμού δεν είναι άκυρος, αφού η πιο πάνω δήλωση και η εντολή για την έκδοση επαναληπτικής περιλήψεως κατασχετήριας εκθέσεως δεν επέχει θέση κατασχέσεως, η οποία είχε επιβληθεί πολύ προγενέστερα, και ότι κατά συνέπεια εγκύρως έλαβε χώραν ο προσβαλλόμενος με την ανακοπή πλειστηριασμός, και με τις σκέψεις αυτές απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεση του ανακόπτοντος κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, που με τις ίδιες αιτιολογίες είχε απορρίψει τον λόγο αυτό της ανακοπής ως μη νόμιμο. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο, και με βάση τα προεκτεθέντα, δεν παραβίασε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 973 παρ. 1, 959 παρ. 4, 998 παρ. 4 και 999 παρ. 5 ΚΠολΔ και συνεπώς ο περί του αντιθέτου, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, μοναδικός λόγος της αναιρέσεως, που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια αυτή, τυγχάνεια βάσιμος.

Κατόπιν τούτων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων ως ηττώμενος στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων (άρθρα 176, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-11-2010 αίτηση του Δ. Ι. Π. για αναίρεση της 7547/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του πρώτου των αναιρεσιβλήτων αφενός, και της δευτέρας και του τρίτου εξ αυτών, αφετέρου και την ορίζει συνολικώς στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2014. Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ