Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing and rejects restoration of case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the anonymous company's appeal against a second-instance judgment, ruling it inadmissible because it was filed outside the statutory period. Although the appellant argued that the defendants' conduct caused a delay preventing timely filing, the court found the appeal was actually submitted after the thirty-day deadline for restoration had expired. Consequently, the court rejected the request to restore the case and ordered the appellant to pay the defendants' legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 564(3) and 577(1)-(2) of the Code of Civil Procedure; untimely appeals are inadmissible, and the Supreme Court may reject them sua sponte without requiring a specific proposal for restoration, as restoration of cases is not a remedy for untimely appeals.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1049 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1049/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Κυριάκο Οικονόμου - Εισηγητή και Αναστασία Περιστεράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην …. και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Παπαλάμπρου.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. χήρας Χ. Κ., 2) Α. Κ. του Χ., 3) Λ. Κ. του Χ. και 4) Δ. συζύγου Δ. Ε., το γένος Λ. Κ., κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Δανάη Τιμίνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-9-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 27-9-2005 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε παρέμβαση - αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 186/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 33/2014 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-8-2017 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ - ως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή της με το άρθρο πρώτο, άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 (ΟλΑΠ 10/2018) - αν η απόφαση δεν επιδόθηκε η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως που περατώνει τη δίκη (καταχρηστική προθεσμία). Κατά δε το άρθρο 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως.
Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι το εμπρόθεσμο της ασκηθείσας αναιρέσεως είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής, τη συνδρομή δε της εν λόγω προϋποθέσεως εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα υποβληθέντα αποδεικτικά έγγραφα στοιχεία της δικογραφίας, απορρίπτοντας την αναίρεση ως απαράδεκτη αν ελλείπει η προϋπόθεση αυτή. (Ολ ΑΠ 412/1981, ΑΠ 580/2014).
Παρέπεται, ότι αρκεί να προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας η έλλειψη της άνω προϋποθέσεως του παραδεκτού της αναιρέσεως για την αυτεπάγγελτη έρευνα από τον Άρειο Πάγο, χωρίς να είναι απαραίτητο το εξ αυτής απαράδεκτο να προτείνεται με προτάσεις που κατατίθενται στην προθεσμία του άρθρου 570 παρ.1 ΚΠολΔ (ΑΠ 199/2011).
Οι καταχρηστικές όμως προθεσμίες δεν είναι δεκτικές αποκαταστάσεως με την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, διότι αυτές τάσσονται από το νόμο με σκοπό τη δημιουργία διαδικαστικής βεβαιότητας και ασφάλειας των συναλλαγών, το δε χρονικό διάστημα που προβλέπεται σε αυτές αποτελεί αποσβεστικό λόγο της ασκήσεως του ενδίκου μέσου, χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψη οι προσωπικές συνθήκες των διαδίκων που συνιστούν την ανώτερη βία, εξ αιτίας της οποίας δεν ηδυνήθησαν να τηρήσουν την ανωτέρω προθεσμία.
Η ερμηνεία αυτή δεν είναι αντίθετη με τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος, 6 παρ. 1 και 13 της ΕΣΔΑ, διότι η τριετής προθεσμία του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ εξασφαλίζει το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και κατοχυρώνει το δικαίωμα του ατόμου για δίκαιη δίκη και προσφυγής στο δικαστήριο (ΑΠ 2064/2009).
Εξ άλλου από τις διατάξεις των άρθρων 152 παρ. 1, 153, 155 παρ. 1, 156 και 158 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κάποιος διάδικος δεν ηδυνήθη να τηρήσει κάποια προθεσμία, εξ αιτίας ανώτερης βίας ή δόλου του αντιδίκου του, δύναται να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση εντός προθεσμίας τριάντα ημερών από την ημέρα άρσεως του εμποδίου, που συνιστούσε την ανώτερη βία ή της γνώσεως τού δόλου, με το ίδιο ή χωριστό δικόγραφο ή ακόμη και με τις προτάσεις.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, για την ολοκλήρωση της ασκήσεως του αιτήματος επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση δεν αρκεί η εντός των τριάντα ημερών από την άρση της ανώτερης βίας ή τη γνώση του δόλου του αντιδίκου, που αποτελούν την προθεσμία υποβολής, κατ'άρθρο 153 ΚΠολΔ, κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του αρμοδίου δικαστηρίου, αλλά απαιτείται και η επίδοση του δικογράφου στον αντίδικο του αιτούντος (ΚΠολΔ 155 παρ.1, 215 παρ.1, 217).
Εάν δεν τηρηθεί η προθεσμία αυτή, το αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση είναι απαράδεκτο (ΑΠ 1155/2012).
Εν προκειμένω, από τα διαδικαστικά έγγραφα που προσκομίζονται προκύπτουν τα ακόλουθα: Η προσβαλλομένη υπ' αριθ. 33 / 2014 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, που δημοσιεύθηκε την 28-2-2014, δεν έχει επιδοθεί και κατά συνέπεια η τριετής προθεσμία της αναιρέσεως κατ` αυτής έληγε την 28-2-2017 (άρθρα 144 παρ. 1,145 παρ. 1 ΚΠολΔ).Από την επί του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως καταχωρημένη έκθεση καταθέσεως δικογράφου με αριθμό 4/2017 του Γραμματέα του Εφετείου Λαμίας προκύπτει ότι η αναίρεση κατατέθηκε την 1-9-2017, ήτοι μετά την πάροδο τριών ετών από τη δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Επομένως, ανεξαρτήτως του ότι η σχετική ένσταση προτείνεται από τους αναιρεσιβλήτους με τις εκπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις τους, κρίνεται αυτεπαγγέλτως ότι η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εκπροθέσμως.
Περαιτέρω, προς θεμελίωση της σωρευομένης στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως αιτήσεως για επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση - με την οποία ζητείται να θεωρηθεί η αίτηση αναιρέσεως εμπρόθεσμη, λόγω του ότι η αναιρεσείουσα δεν ηδυνήθη να την ασκήσει εντός της ανωτέρω (καταχρηστικής) προθεσμίας, εξ αιτίας δόλου (αντιφατικής συμπεριφοράς) των εναγομένων - αναιρεσιβλήτων - η αναιρεσείουσα εκθέτει τα ακόλουθα: '' ...
Σε όλη τη διάρκεια από την έκδοση της απόφασης και μέχρι την 5/7/2017 παρέμενε ανοιχτό το ενδιαφέρον αμφοτέρων των διάδικων μερών για οριστικό 'κλείσιμο' της υπόθεσης... Ωστόσο στις 5-7-2017 αίφνης μας κοινοποιήθηκε η προσβαλλόμενη με την παρούσα αναίρεση τελεσίδικη απόφαση μαζί με επιταγή προς πληρωμή ως προς τη δικαστική δαπάνη, ανατρέποντας όψιμα την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί...
Η δε παρούσα αίτηση επαναφοράς ασκείται εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προθεσμίας των 30 ημερών από τη ημέρα γνώσης του δόλου των αντιδίκων, δηλαδή από την ημέρα που μας επιδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση οπότε και εκδηλώθηκε η συμπεριφορά των αντιδίκων...''. Από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες υπ' αριθ. 263/15-11-2017, 264,265 και …66/16-11-2017 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης Ά.
Κ. προκύπτει ότι το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την σωρευομένη αίτηση επαναφοράς επιδόθηκε στην τετάρτη των αναιρεσιβλήτων την 15-11-2017 και στους λοιπούς εξ αυτών την 16-11-2017, ήτοι μετά την πάροδο των τριάντα ημερών από την ημέρα (5-7-2017) της κατά την αιτούσα - αναιρεσείουσα άρσεως του εμποδίου, που συνιστούσε την επικαλούμενη γνώση του δόλου των αναιρεσιβλήτων.
Επομένως, και ανεξαρτήτως του ότι, σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, η καταχρηστική προθεσμία της αιτήσεως αναιρέσεως δεν είναι δεκτική αποκαταστάσεως με επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, η ως άνω αίτηση επαναφοράς σε κάθε περίπτωση ασκήθηκε και εκπροθέσμως, συμφώνως και προς τα εκτεθέντα στη μείζονα πρόταση.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, ως και η σωρευομένη αίτηση επαναφοράς στην προηγούμενη κατάσταση να απορριφθούν ως απαράδεκτες, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς τους, να διαταχθεί η εισαγωγή των κατατεθέντων από την αναιρεσείουσα παραβόλου, λόγω της ήττας της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί αυτή, ως ηττηθείσα, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτών (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση της αναιρεσείουσας περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-8-2017 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας υπό την επωνυμία "..." για αναίρεση της υπ' αριθ. 33/2014 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Αυγούστου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ