1049/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1049 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1049/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καλούσας: Δ. Π., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Αναγνωστόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων η κλήση: 1. Ν. Π. του Δ., κατοίκου ... ως μοναδικού εξ αδιαθέτου κληρονόμου τω αποβιωσάντων αρχικών αναιρεσιβλήτων α. Β. θυγ. Δ. Π. και β. Γ. Δ. Π. και 2. Εταιρίας με την επωνυμία "ΠΑΛΛΑΣ ΕΣΤΕΙΤ ΙΝΚ", που εδρεύει στη Λευκωσία της Κύπρου και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν ο πρώτος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σαρδή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και η 2η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σιαφάκα .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3165/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2450/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα - καλούσα με την από 27-7-2005 αίτησή της και την από 11-12-2006 κλήση της. Εκδόθηκε η 752/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της αναίρεσης. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 23-3-2011 κλήση της καλούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανού Γιαννούκου ανέγνωσε την από 2-10-2006 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της 2ης αναιρεσίβλητης-καθ'ης η κλήση ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

Κατά την 8 Ιουνίου 2012 συγκροτήθηκε το παρόν δικαστήριο, προκειμένου να διασκεφθεί την ανωτέρω υπόθεση. Στη συνέχεια, ένα μέρος του, η Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου υπέβαλε την αίτηση εξαίρεσης προς τον Πρόεδρο του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου που έχει ως εξής: "Προς τον Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου κ.

Αθανάσιο Κουτρομάνο. ΔΗΛΩΣΗ Αυτοεξαίρεσης της Στυλιανής Γιαννούκου, Αρεοπαγίτη. Κατά τη δικάσιμο της 12-12-2011, συζητήθηκε στο Α2 Τμήμα του Αρείου Πάγου, το οποίο συνεδρίασε υπό την προεδρία σας, αίτηση αναίρεσης της Δ. Π. κατά των Β. θυγ. Δ. Π., Γ. Δ. Π., της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΛΛΑΣ ΕΤΕΪΤΙΝΚ" (PALLAS ESTATE INC) και της 2450/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που είχε αριθμό πινακίου 55.

Λόγω προαγωγής σε Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου του αρχικώς ορισθέντος Εισηγητού Ιωάννου Παπανικολάου, Αρεοπαγίτου, ορίσθηκα Εισηγήτρια της υπόθεσης αυτής και ανέγνωσα επ' ακροατηρίου την Εισήγησή του. Κατά τη μελέτη και διάσκεψη της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι: Με την από 30-12-2003 αγωγή, η ήδη αναιρεσείουσα επικαλέσθηκε ότι δυνάμει τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η πρώτη αναιρεσίβλητη υποχρεώθηκε να της καταβάλει το ποσό των 14.818.000 δραχμών, από εργατική διαφορά που δημιουργήθηκε μεταξύ τους, πλην όταν επιχείρησε να εκτελέσει σε βάρος της την απόφαση, διαπίστωσε ότι, για να αποφύγει την εκπλήρωση της υποχρέωσής της, προέβη, με τη σύμπραξη του δεύτερου αναιρεσίβλητου - αδελφού της, στην εικονική μεταβίβαση, λόγω πώλησης, του μοναδικού εμφανούς περιουσιακού της στοιχείου, δηλαδή του περιγραφόμενου διαμερίσματος (επί της οδού ...

αρ. 2 στην Αθήνα), συγκυριότητας των δύο αναιρεσίβλητων, στην τρίτη αναιρεσίβλητη αλλοδαπή υπεράκτια εταιρεία, εν γνώσει των συμβληθέντων περί της εικονικότητας και ζήτησε ν' αναγνωρισθεί ότι η μεταβίβαση αυτή είναι άκυρη ως εικονική. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 3165/2004 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που απέρριψε αυτήν, ως αβάσιμη κατ' ουσία και μετά ασκηθείσα έφεση από την αναιρεσείουσα η προσβαλλόμενη 2450/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε κατ' ουσία την έφεση, ενώ, μεταξύ άλλων δέχθηκε ότι, από το συμφωνηθέν τίμημα "ποσό 12.369.930 δραχμών παρακράτησε η αγοράστρια εταιρεία μετά από εντολή και σύμφωνα με τις οδηγίες της πωλήτριας για να το καταβάλει απευθείας και για λογαριασμό της στη ΔΟΥ Δ' Αθηνών για την εξόφληση ισόποση οφειλής της, για την οποία είχε εγγραφεί σε βάρος του διαμερίσματος αυτού αναγκαστική κατάσχεση ...".

Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-7-2005 αίτηση, με λόγους της οποίας, εκ του άρθρου 559 αρ.11, 8 και 1 Κ.Πολ.Δ., προκειμένου να θεμελιώσει πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον αφορά την κρίση της, για την αβασιμότητα της εικονικότητας, διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: "Το Εφετείο, ουδόλως αναφέρει ...

ότι η πρώτη εναγομένη είναι εφοπλίστρια, παρόλον ότι τούτο είναι σημαντικό στοιχείο για την παρούσα δίκη ... και καθιστά φανερό ότι η άρνησή της να πληρώσει την δια τελεσιδίκου αποφάσεως βεβαιωμένη απαίτηση από υπηρεσίες μου δεν οφείλεται σε ανέχεια ως η αναιρεσίβλητη αυτή ισχυρίζεται αλλά στη δεδηλωμένη σφοδρή επιθυμία της., να μην ικανοποιήσει την απαίτηση μου..

Είναι δε ουσιώδης ο μη ληφθείς υπ' όψη άνω ισχυρισμός μου γιατί αποδεικνύει ότι δεν υπήρχε άλλος λόγος να φανεί ότι επωλήθη η υπερπολυτελής κατοικία της ει μη μόνο η εντεύθεν αδυναμία μου να εκτελέσω την κατ' αυτής απόφαση ... Σημαντικό επίσης αποδεικτικό στοιχείο είναι η προσαχθείσα υπ' αριθμ. 2441/1998 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία επίσης δεν έλαβε υπ' όψη το Εφετείο.

Κατά τη δίκη εκείνη η πρώτη αναιρεσίβλητη για να επιτύχει απόρριψη της αιτήσεως μου που είχε ως αίτημα την διασφάλιση της κατ' αυτής απαιτήσεώς μου, ισχυρίσθη και απέδειξε ότι η απαίτηση μου δεν κινδύνευε αφού αυτή είναι πλουσιότατη εφοπλίστρια με αξιόλογη περιουσία. Είναι χαρακτηριστική και δεν έπρεπε να διαλάθει της προσοχής του Εφετείου η ευχέρεια με την οποία η πλούσια εφοπλίστρια του Μονομελούς Πρωτοδικείου γίνεται μια αξιολύπητη γερόντισσα που τη συντηρεί ο γέρων αδελφός της, συνταξιούχος ...

ως και ίδιος ισχυρίζεται ... Δεν είναι δυνατόν πλούσιος εφοπλιστής του 1998 να μην μπορεί να πληρώσει το 2000 απαίτηση ... . Αυτά ... ισχυρίσθηκα ενώπιον του Εφετείου, το οποίο δεν τα έλαβε υπ' όψη του ..." Όπως διαπιστώνεται από τα στοιχεία του φακέλλου της δικογραφίας, την επικαλούμενη ως άνω απόφαση εξέδωσα, ως Πρόεδρος Πρωτοδικών, με την οποία, εκτός όσων αφορούν την εργατική διαφορά, (με αποφατική για μέρος αυτών κρίση), έγιναν δεκτά, καθόσον αφορά τα επικληθέντα με τους λόγους αναίρεσης, μεταξύ άλλων, ότι ή ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη και τότε καθής, έχει ικανά περιουσιακά στοιχεία ...

ειδικότερα ακίνητη περιουσία που ανέρχεται στα 600 εκατομμύρια στο ... επί της οδού ... αρ. 2 (...)", δηλαδή το επίδικο ακίνητο, ότι" η ίδια, είναι εφοπλίστρια" καθώς και ότι "η μάρτυρας της καθής με σαφήνεια απέκλεισε οποιοδήποτε ενδεχόμενο εκποιήσεως των άνω περιουσιακών στοιχείων, ούτε άλλωστε προέκυψαν από οποιοδήποτε αποδεικτικό μέσο αξιώσεις τρίτων σε βάρος της ..." και τέλος ότι η "η αξία των ως άνω περιουσιακών στοιχείων ...

εξασφαλίζει ... την απαίτηση της αιτούσας ... από την ένδικη διαφορά, και δεν πιθανολογήθηκε κίνδυνος αποξενώσεως της καθής από την ως άνω περιουσία της ...". Ενόψει αυτών και ειδικότερα του ότι α) η εν λόγω επικαλούμενη απόφαση αφορά το ίδιο βιοτικό συμβάν, στο οποίο αφορά και η συζητηθείσα ενώπιον του Αρείου Πάγου, ως άνω, υπόθεση μεταξύ και των αυτών διαδίκων και γίνεται επίκληση της προς θεμελίωση αναιρετικών λόγων, β) μετά την ισχύ της διάταξης του άρθρου 6§1 της ΕΣΔΑ επικράτησε στη νομολογία ή άποψη ότι η άσκηση διαδοχικά δικαιοδοτικών καθηκόντων από τον ίδιο δικαστή στην ίδια υπόθεση ή σε άλλη υπόθεση με βάση το ίδιο βιοτικό γεγονός, παραβιάζει την αρχή της αμεροληψίας του που διασφαλίζεται από τη διάταξη αυτή (αρθρ. 6§1 ΕΣΔΑ) και ότι η συμμετοχή στη σύνθεση δικαστηρίου δικαστή, ο οποίος άσκησε σε προγενέστερο διαδικαστικό στάδιο της αυτής υπόθεσης δικαιοδοτικά καθήκοντα δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα λόγω της σύνθεσης του δικαστηρίου η οποία καθιδρύει τους από το άρθρο 559 αριθ. 2 και 3 Κ.Πολ.Δικ.

λόγους αναίρεσης. Η άποψη δε αυτή διευρύνεται απ' την νομολογία, όπως προαναφέρθηκε, και στην περίπτωση προγενέστερης κρίσης του επί του πραγματικού της ίδιας υπόθεσης, όταν δηλαδή πρόκειται για το ίδιο βιοτικό συμβάν σε άλλη δίκη (ΑΠ 1029/ 2011, 728/2008, 1751, 1855, 2177/2007), έχω την άποψη ότι συντρέχει λόγος εξαίρεσης μου γιατί έχω εκφέρει γνώμη στην ίδια υπόθεση και είναι ενδεχόμενο να δημιουργηθεί στους διαδίκους, που έχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα, η εντύπωση ότι θα οδηγηθώ σε κρίση επ' αυτής με βάση τη γνώμη που έχω ήδη εκφέρει, γεγονός που θα προκαλέσει κατ' ανάγκη δυσπιστία ως προς το αμερόληπτο της κρίσης μου.

Έτσι, προς αποφυγή του ενδεχομένου αυτού, που αποτελεί λόγο εξαίρεσής μου, κατά το άρθρο 52 παρ.1 περ.στ' του Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό με άρθρο 6 ΕΣΔΑ, ζητώ, κατ' άρθρο 55 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και για τους λόγους που προεξέθεσα, την εξαίρεσή μου, από την εξεταζόμενη υπόθεση (αίτηση αναίρεσης της Δ. Π. κατά των Β. θυγ.

Δ. Π., Γ. Δ. Π., της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΛΛΑΣ ΕΤΕΪΤ ΙΝΚ" (PALLAS ESTATE INC) και της 2450/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που είχε αριθμό πινακίου 55). Αθήνα 28-5-2012 Στυλιανή Γιαννούκου Αρεοπαγίτης".

Στη συνέχεια το Δικαστήριο συγκροτήθηκε από τον Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου-Εισηγητή επί της δήλωσης εξαίρεσης, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες και από την ίδια ως άνω Γραμματέα, προκειμένου να αποφασίσει για την ανωτέρω αίτηση και δήλωση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 55 παρ.1 και 4 ΚΠολΔ, "Δικαστές Πολυμελών δικαστηρίων και Εισαγγελείς, αν υπάρχει λόγος εξαίρεσής τους, οφείλουν να το δηλώσουν στον Πρόεδρο του δικαστηρίου". "Το δικαστήριο αποφασίζει χωρίς τη συμμετοχή εκείνου που υπέβαλε τη δήλωση και χωρίς συζήτηση στο ακροατήριο".

Συνεπώς, νόμιμα φέρεται στο Δικαστήριο τούτο, που συνεδριάζει σε Συμβούλιο, η από 28-5-2012 δήλωση κωλύματος (αυτοεξαίρεσης), που υποβλήθηκε στον Πρόεδρο του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου από την Αρεοπαγίτη Στυλιανή Γιαννούκου, μέλος της σύνθεσης του Πολιτικού αυτού Τμήματος και πρέπει να ερευνηθεί.

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 52 παρ.1 περ.στ' ΚΠολΔ και 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ που υπηρετούν πρωτίστως την αμεροληψία της δικαιοσύνης, σαφώς προκύπτει ότι οι δικαστές μπορεί να προτείνουν την εξαίρεσή τους ή να εξαιρεθούν από οποιονδήποτε διάδικο, αν προκαλούν υπόνοια μεροληψίας. Η δήλωση αυτού του κωλύματος δεν υπόκειται σε κανένα χρονικό περιορισμό και μπορεί να γίνει και στη διάσκεψη της υπόθεσης για την έκδοση της σχετικής απόφασης, οπότε, αν αποφασιστεί η έξοδος του εξαιρετέου από τη σύνθεση δικαστή, το δικαστήριο οφείλει να απόσχει από την εκδίκαση της υπόθεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Μετά τη συζήτηση στο ακροατήριο της κρινόμενης από 27-7-2005 αιτήσεως της Δ. Π. για αναίρεση της 2450/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, στη διάσκεψη της προκειμένης υπόθεσης η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου διαπίστωσε ότι συντρέχει περίπτωση αυτοεξαίρεσής της, γι' αυτό και υπέβαλε προς τον Πρόεδρο του Τμήματος την ακόλουθη δήλωση: "Δήλωση αυτοεξαίρεσης της Στυλιανής Γιαννούκου, Αρεοπαγίτη. "Προς τον Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου κ.

Αθανάσιο Κουτρομάνο. ΔΗΛΩΣΗ Αυτοεξαίρεσης της Στυλιανής Γιαννούκου, Αρεοπαγίτη. Κατά τη δικάσιμο της 12-12-2011, συζητήθηκε στο Α2 Τμήμα του Αρείου Πάγου, το οποίο συνεδρίασε υπό την προεδρία σας, αίτηση αναίρεσης της Δ. Π. κατά των Β. θυγ. Δ. Π., Γ. Δ. Π., της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΛΛΑΣ ΕΤΕΪΤΙΝΚ" (PALLAS ESTATE INC) και της 2450/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που είχε αριθμό πινακίου 55.

Λόγω προαγωγής σε Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου του αρχικώς ορισθέντος Εισηγητού Ιωάννου Παπανικολάου, Αρεοπαγίτου, ορίσθηκα Εισηγήτρια της υπόθεσης αυτής και ανέγνωσα επ' ακροατηρίου την Εισήγησή του. Κατά τη μελέτη και διάσκεψη της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι: Με την από 30-12-2003 αγωγή, η ήδη αναιρεσείουσα επικαλέσθηκε ότι δυνάμει τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η πρώτη αναιρεσίβλητη υποχρεώθηκε να της καταβάλει το ποσό των 14.818.000 δραχμών, από εργατική διαφορά που δημιουργήθηκε μεταξύ τους, πλην όταν επιχείρησε να εκτελέσει σε βάρος της την απόφαση, διαπίστωσε ότι, για να αποφύγει την εκπλήρωση της υποχρέωσής της, προέβη, με τη σύμπραξη του δεύτερου αναιρεσίβλητου - αδελφού της, στην εικονική μεταβίβαση, λόγω πώλησης, του μοναδικού εμφανούς περιουσιακού της στοιχείου, δηλαδή του περιγραφόμενου διαμερίσματος (επί της οδού ...

αρ. 2 στην Αθήνα), συγκυριότητας των δύο αναιρεσίβλητων, στην τρίτη αναιρεσίβλητη αλλοδαπή υπεράκτια εταιρεία, εν γνώσει των συμβληθέντων περί της εικονικότητας και ζήτησε ν' αναγνωρισθεί ότι η μεταβίβαση αυτή είναι άκυρη ως εικονική. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 3165/2004 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που απέρριψε αυτήν, ως αβάσιμη κατ' ουσία και μετά ασκηθείσα έφεση από την αναιρεσείουσα η προσβαλλόμενη 2450/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε κατ' ουσία την έφεση, ενώ, μεταξύ άλλων δέχθηκε ότι, από το συμφωνηθέν τίμημα "ποσό 12.369.930 δραχμών παρακράτησε η αγοράστρια εταιρεία μετά από εντολή και σύμφωνα με τις οδηγίες της πωλήτριας για να το καταβάλει απευθείας και για λογαριασμό της στη ΔΟΥ Δ' Αθηνών για την εξόφληση ισόποση οφειλής της, για την οποία είχε εγγραφεί σε βάρος του διαμερίσματος αυτού αναγκαστική κατάσχεση ...".

Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-7-2005 αίτηση, με λόγους της οποίας, εκ του άρθρου 559 αρ.11, 8 και 1 Κ.Πολ.Δ., προκειμένου να θεμελιώσει πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον αφορά την κρίση της, για την αβασιμότητα της εικονικότητας, διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: "Το Εφετείο, ουδόλως αναφέρει...

ότι η πρώτη εναγομένη είναι εφοπλίστρια, παρόλον ότι τούτο είναι σημαντικό στοιχείο για την παρούσα δίκη... και καθιστά φανερό ότι η άρνησή της να πληρώσει την δια τελεσιδίκου αποφάσεως βεβαιωμένη απαίτηση από υπηρεσίες μου δεν οφείλεται σε ανέχεια ως η αναιρεσίβλητη αυτή ισχυρίζεται αλλά στη δεδηλωμένη σφοδρή επιθυμία της., να μην ικανοποιήσει την απαίτηση μου..

Είναι δε ουσιώδης ο μη ληφθείς υπ' όψη άνω ισχυρισμός μου γιατί αποδεικνύει ότι δεν υπήρχε άλλος λόγος να φανεί ότι επωλήθη η υπερπολυτελής κατοικία της ει μη μόνο η εντεύθεν αδυναμία μου να εκτελέσω την κατ' αυτής απόφαση ... Σημαντικό επίσης αποδεικτικό στοιχείο είναι η προσαχθείσα υπ' αριθμ. 2441/1998 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία επίσης δεν έλαβε υπ' όψη το Εφετείο.

Κατά τη δίκη εκείνη η πρώτη αναιρεσίβλητη για να επιτύχει απόρριψη της αιτήσεως μου που είχε ως αίτημα την διασφάλιση της κατ' αυτής απαιτήσεώς μου, ισχυρίσθη και απέδειξε ότι η απαίτηση μου δεν κινδύνευε αφού αυτή είναι πλουσιότατη εφοπλίστρια με αξιόλογη περιουσία. Είναι χαρακτηριστική και δεν έπρεπε να διαλάθει της προσοχής του Εφετείου η ευχέρεια με την οποία η πλούσια εφοπλίστρια του Μονομελούς Πρωτοδικείου γίνεται μια αξιολύπητη γερόντισσα που τη συντηρεί ο γέρων αδελφός της, συνταξιούχος ...

ως και ίδιος ισχυρίζεται ... Δεν είναι δυνατόν πλούσιος εφοπλιστής του 1998 να μην μπορεί να πληρώσει το 2000 απαίτηση ... . Αυτά ... ισχυρίσθηκα ενώπιον του Εφετείου, το οποίο δεν τα έλαβε υπ' όψη του ..." Όπως διαπιστώνεται από τα στοιχεία του φακέλλου της δικογραφίας, την επικαλούμενη ως άνω απόφαση εξέδωσα, ως Πρόεδρος Πρωτοδικών, με την οποία, εκτός όσων αφορούν την εργατική διαφορά, (με αποφατική για μέρος αυτών κρίση), έγιναν δεκτά, καθόσον αφορά τα επικληθέντα με τους λόγους αναίρεσης, μεταξύ άλλων, ότι ή ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη και τότε καθής, έχει ικανά περιουσιακά στοιχεία ...

ειδικότερα ακίνητη περιουσία που ανέρχεται στα 600 εκατομμύρια στο ... επί της οδού ... αρ. 2 (...)", δηλαδή το επίδικο ακίνητο, ότι" η ίδια, είναι εφοπλίστρια" καθώς και ότι "η μάρτυρας της καθής με σαφήνεια απέκλεισε οποιοδήποτε ενδεχόμενο εκποιήσεως των άνω περιουσιακών στοιχείων, ούτε άλλωστε προέκυψαν από οποιοδήποτε αποδεικτικό μέσο αξιώσεις τρίτων σε βάρος της ..." και τέλος ότι η "η αξία των ως άνω περιουσιακών στοιχείων ...

εξασφαλίζει ... την απαίτηση της αιτούσας ... από την ένδικη διαφορά, και δεν πιθανολογήθηκε κίνδυνος αποξενώσεως της καθής από την ως άνω περιουσία της ...". Ενόψει αυτών και ειδικότερα του ότι α) η εν λόγω επικαλούμενη απόφαση αφορά το ίδιο βιοτικό συμβάν, στο οποίο αφορά και η συζητηθείσα ενώπιον του Αρείου Πάγου, ως άνω, υπόθεση μεταξύ και των αυτών διαδίκων και γίνεται επίκληση της προς θεμελίωση αναιρετικών λόγων, β) μετά την ισχύ της διάταξης του άρθρου 6§1 της ΕΣΔΑ επικράτησε στη νομολογία ή άποψη ότι η άσκηση διαδοχικά δικαιοδοτικών καθηκόντων από τον ίδιο δικαστή στην ίδια υπόθεση ή σε άλλη υπόθεση με βάση το ίδιο βιοτικό γεγονός, παραβιάζει την αρχή της αμεροληψίας του που διασφαλίζεται από τη διάταξη αυτή (αρθρ. 6§1 ΕΣΔΑ) και ότι η συμμετοχή στη σύνθεση δικαστηρίου δικαστή, ο οποίος άσκησε σε προγενέστερο διαδικαστικό στάδιο της αυτής υπόθεσης δικαιοδοτικά καθήκοντα δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα λόγω της σύνθεσης του δικαστηρίου η οποία καθιδρύει τους από το άρθρο 559 αριθ. 2 και 3 Κ.Πολ.Δικ.

λόγους αναίρεσης. Η άποψη δε αυτή διευρύνεται απ' την νομολογία, όπως προαναφέρθηκε, και στην περίπτωση προγενέστερης κρίσης του επί του πραγματικού της ίδιας υπόθεσης, όταν δηλαδή πρόκειται για το ίδιο βιοτικό συμβάν σε άλλη δίκη (ΑΠ 1029/ 2011, 728/2008, 1751, 1855, 2177/2007), έχω την άποψη ότι συντρέχει λόγος εξαίρεσης μου γιατί έχω εκφέρει γνώμη στην ίδια υπόθεση και είναι ενδεχόμενο να δημιουργηθεί στους διαδίκους, που έχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα, η εντύπωση ότι θα οδηγηθώ σε κρίση επ' αυτής με βάση τη γνώμη που έχω ήδη εκφέρει, γεγονός που θα προκαλέσει κατ' ανάγκη δυσπιστία ως προς το αμερόληπτο της κρίσης μου.

Έτσι, προς αποφυγή του ενδεχομένου αυτού, που αποτελεί λόγο εξαίρεσής μου, κατά το άρθρο 52 παρ.1 περ.στ' του Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό με άρθρο 6 ΕΣΔΑ, ζητώ, κατ' άρθρο 55 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και για τους λόγους που προεξέθεσα, την εξαίρεσή μου, από την εξεταζόμενη υπόθεση (αίτηση αναίρεσης της Δ. Π. κατά των Β. θυγ.

Δ. Π., Γ. Δ. Π., της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΛΛΑΣ ΕΤΕΪΤ ΙΝΚ" (PALLAS ESTATE INC) και της 2450/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που είχε αριθμό πινακίου 55). Αθήνα 28-5-2012 Στυλιανή Γιαννούκου Αρεοπαγίτης". Η διαπίστωση αυτή της δηλούσης ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και εντεύθεν είναι βάσιμα τα αναφερόμενα στη δήλωσή της, αποδεικνυόμενα από τα έγγραφα της δικογραφίας.

Συνακόλουθα, επειδή είναι ενδεχόμενο να δημιουργηθεί στους διαδίκους η εντύπωση ότι η δηλούσα θα επηρεασθεί στην κρίση της από τη γνώμη που είχε σχηματίσει και διατυπώσει επί του ενδίκου ζητήματος κατά τη δίκη ασφαλιστικών μέτρων, πρέπει να γίνει δεκτή η δήλωσή της και να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης επί της υποθέσεως, κατά το άρθρο 307 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αποφαίνεται ότι η Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, μέλος της σύνθεσης του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, στη δικάσιμο της 12-12-2011, είναι εξαιρετέα στη συζήτηση της αναφερόμενης στο σκεπτικό υποθέσεως. Και

Διατάσσει την επανάληψη της συζήτησης της από 27-7-2005 αιτήσεως του Δ. Π. για αναίρεση της 2450/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, σε νέα δικάσιμο που θα οριστεί με επιμέλεια των διαδίκων, ενώπιον του ιδίου τμήματος του Αρείου Πάγου, στη σύνθεση του οποίου δεν θα μετέχει η εξαιρετέα δικαστής.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιουνίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ