1047/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1047 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1047/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαΐου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Λ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κράγκαρη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων:

1) Γ. Μ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο,

2) Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΕΡΜΗΣ ΕΠΕ-ΑΦΟΙ ΧΑΤΖΗΤΖΑΝΟΥ", που εδρεύει στη Νέα Χαλκηδόνα Αττικής, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και

3) Της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο συνήγορος του αναιρεσείοντος, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε, ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 20/3/2005 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 321/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς την δεύτερη των ως άνω αναιρεσιβλήτων.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/5/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 609/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 321/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 20/3/2005 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 302/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσείων με την από 3/12/2010 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. H Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 12/9/2007 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Παρτσιλίβα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296, 297, 573 παρ. 1 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι παραίτηση ολική ή μερική από το δικόγραφο της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και επιφέρει αντίστοιχη (ανάλογα με το περιεχόμενο και την έκτασή της) κατάργηση της δίκης (ΟλΑΠ 4/1992), χωρίς να είναι αναγκαία η συναίνεση του αναιρεσιβλήτου. Στην προκείμενη περίπτωση, ο εκπροσωπήσας τον αναιρεσείοντα δικηγόρος, έχοντας την προς τούτο πληρεξουσιότητα, δήλωσε και η σχετική δήλωση καταχωρίστηκε στα πρακτικά, ότι αυτός παραιτείται από το δικόγραφο της κρινόμενης αναίρεσης κατά το μέρος που στρέφεται κατά της δεύτερης αναιρεσίβλητης (εταιρίας με την επωνυμία ΕΡΜΗΣ ΕΠΕ-Αφοι Χατζητζάνου). Η δήλωση παραίτησης, αφού έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις που μνημονεύονται στην αρχή της παραγράφου επέφερε τα αποτελέσματά της και πρέπει να θεωρηθεί η αναίρεση ως μη ασκηθείσα και να καταργηθεί η δίκης ως προς την ανωτέρω αναιρεσίβλητη.

ΙΙ. Από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον αναιρεσείοντα 6754γ/2-3-2011 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών Ι. Γ., αποδεικνύεται ότι αντίγραφο της κλήσης προς συζήτηση με πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα στον πρώτο αναιρεσίβλητο Γ. Μ.. Στον ίδιο αναιρεσίβλητο έχει επιδοθεί και αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης όπως προκύπτει από την 6755γ/2-3-2011 έκθεση επίδοσης της ίδιας δικαστικής επιμελήτριας. Ο ανωτέρω αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 932 εδ 1 και 2 ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι παρέχεται στο δικαστήριο της ουσίας η δυνητική ευχέρεια να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση και να καθορίσει το εύλογο ποσό, αφού εκτιμήσει προηγουμένως τα υπόψη του τιθέμενα πραγματικά περιστατικά από τα διάδικα μέρη, δηλαδή το βαθμό πταίσματος του υποχρέου, το είδος της προσβολής, την περιουσιακή και κοινωνική κατάσταση των μερών, με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής, Έτσι, ο προσδιορισμός του ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης αφέθηκε στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας, η σχετική κρίση του οποίου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αφού αυτή σχηματίζεται από την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), χωρίς υπαγωγή του πορίσματος σε κάποια νομική έννοια, ώστε να μπορεί να νοηθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, είτε κατά τρόπο ευθύ, είτε πλάγιο, ή παράβαση διδαγμάτων της κοινής πείρας.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων τραυματίστηκε σε αυτοκινητικό ατύχημα που οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου αναιρεσιβλήτου-εναγομένου ο οποίος οδηγούσε αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της δεύτερης εναγομένης και ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους προξενούμενες ζημίες στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία.

Το Εφετείο δέχεται ότι ο αναιρεσείων υπέστη τρώση καρωτίδας αριστεράς αρτηρίας, νοσηλεύτηκε επανειλλημένα σε νοσοκομεία και υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις για την τοποθέτηση δερματικών μοσχευμάτων, λόγω δε της βαριάς ακρωτηριαστικής κάκωσης του άνω άκρου έχει ανάγκη φυσιοθεραπευτικής αγωγής.

Στη συνέχεια σχετικά με το αίτημα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης το Εφετείο δέχεται τα ακόλουθα: "Λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών του ατυχήματος, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του πρώτου εναγομένου, του είδους του τραυματισμού του ενάγοντος, της ταλαιπωρίας την οποία υπέστη (ψυχική και σωματική) και της κοινωνικής και οικονομικής καταστάσεως των διαδίκων μερών, πλην της ασφαλιστικής εταιρίας, η ευθύνη της οποίας είναι εγγυητική, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη και πρέπει να του επιδικαστεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 15.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο, μετά τη στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων, αφαιρουμένου επιπλέον ποσού 44 ευρώ, που ζητεί για να παρασταθεί ως πολιτικώς ενάγων στην ποινή δίκη".

Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε τον σχετικό λόγο της έφεσης των εναγομένων και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε επιδικάσει για την αιτία αυτή μεγαλύτερο ποσό, δίκασε την αγωγή και επιδίκασε το ανωτέρω ποσό. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο έλαβε υπόψη του όλους τους κατά νόμο προσδιοριστικούς παράγοντες για την παραδοχή του αιτήματος για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο αναιρεσείων με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες έτσι ώστε είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος.

Ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης, επομένως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, ενώ κατά το μέρος που αποδίδει την ίδια πλημμέλεια καθότι το επιδικασθέν ποσό δεν τελεί σε συνάρτηση με τον βαρύτατο τραυματισμό του είναι απαράδεκτος, διότι πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου.

IV. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς, στη δικαστική δαπάνη της τρίτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, η οποία παραστάθηκε και υποβλήθηκε σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Καταργεί τη δίκη ως προς τη δεύτερη αναιρεσίβλητη εταιρία με την επωνυμία "Ερμής ΕΠΕ-Αφοι Χατζητζάνου".

Απορρίπτει την από 20 Μαρτίου 2005 αίτηση του Α. Λ. για αναίρεση της 321/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 27 Μαϊου 2011.

Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση στις 22 Ιουνίου 2011 Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ