Supreme Court dismisses appeal against default judgment due to lack of specific facts and factual evaluation protection.

Απόφαση 1047 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1047/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., το γένος ..., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Βερνίκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Ιουλίου 2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 492/2007 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1 Νοεμβρίου 2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 13 Μαρτίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθ. ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου ..., αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 22-9-2008 κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση με σχετική σημείωση στο πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε με επίσπευση του αναιρεσιβλήτου νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατάθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν η διάδικος αυτή παρούσα (άρθρ. 576 παρ.1 ΚπολΔ). Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚπολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο την δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Εξάλλου κατά το άρθρο 524 παρ. 3 ΚΠολΔ σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η απόρριψη της εφέσεως, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος γίνεται κατ' ουσία και όχι κατά τύπους. Γιατί παρ' όλο που στην πραγματικότητα οι λόγοι της εφέσεως δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητά τους θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντίθετης αποφάσεως περί παραδοχής τους. Επομένως, αν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνον η (μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Έτσι δε τα τυχόν σφάλματα της αποφάσεως του πρώτου βαθμού αφού επικυρώνονται από το Εφετείο μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας αποφάσεως, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους παραδεκτώς προβαλλόμενους (Ολ. ΑΠ 16/1990).

Στην προκειμένη περίπτωση η ένδικη αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται:α) κατά της υπ' αριθ. 29/2006 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου επί αγωγής διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου και β) κατά της οριστικής επίσης υπ'αριθ. 492/2007 απόφασης του Εφετείου Κρήτης που απόρριψε κατ' ουσία την έφεση της εναγομένης, λόγω ερημοδικίας της, μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως ανακοπής.

Είναι συνεπώς η αίτηση παραδεκτή μόνο καθόμερος στρέφεται κατά της εφετειακής αποφάσεως ενώ είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρωτόδικης αποφάσεως. Για να είναι ορισμένος ο από τον αριθ. 6 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος της αναίρεσης πρέπει να γίνεται αναφορά στο αναιρετήριο των πραγματικών γεγονότων τα οποία καθιστούν παράνομη την ερημοδικία και δεν αρκεί η διατύπωση του παραπόνου για παράνομη ερημοδικία.

Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 6 του Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι κατά παράβαση των περί επιδόσεως διατάξεων δικάστηκε ερήμην η αναιρεσείουσα διότι δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα είναι απορριπτέος ως αόριστος καθόσον δεν αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα που καθιστούν μη νόμιμη και εμπρόθεσμη την κλήτευση.

Κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173 και 200 του ΑΚ). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006 και Ολ. ΑΠ 4/2005 Α.Π868/2008). Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Κρήτης που εκδόθηκε ερήμην της εναγομένης - εκκαλούσης και ήδη αναιρεσείουσας, στην οποία ενσωματώνεται η με αριθ. 29/2006 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, η από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 πλημμέλεια που συνίσταται στην παραβίαση της διάταξης του άρθρου 1453 παρ. 3, διότι καίτοι δεν είχε παρέλθει συνεχής τετραετής διάστασης της έγγαμης συμβίωσής τους έγινε δεκτό το αντίθετο.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελίωσής του πλήττεται η ανέλεγκτη κατ' άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.Α.Π.1/1995 Α.Π.1087/2007).

Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης κατ' εκτίμηση από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος (άρθ. 281 Α.Κ.) που πρόβαλλε η εναγομένη με το δικόγραφο της έφεσης. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος διότι σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται χωρίς καμία έρευνα της ουσίας της υπόθεσης όπως τούτο συνέβη και στη προκειμένη περίπτωση και συνεπώς ορθώς το Εφετείο δεν ασχολήθηκε με την ένσταση αυτή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1 Νοεμβρίου 2007, αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ. αριθ. 492/2007 απόφασης του Εφετείου Κρήτης και της υπ. αριθ.29/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 4 Μαίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ