1045/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1045 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1045/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α'2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου ΑΕ (ΟΠΑΠ ΑΕ)" που εδρεύει στο Περιστέρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΠΙΠΛΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΝΕΟΣΕΤ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΝΕΟΣΕΤ ΑΕ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Π. ΑΒΕΕΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΔΡΟΜΕΑΣ ΑΒΕΕΑ" που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, και 3. ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΣΑΤΟ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΠΙΠΛΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΣΑΤΟ ΑΕ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Σιάρκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. οι δε λοιποί δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ: στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΜΟΒΙUS Δ. ΑΕ" που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 24-12-2003,19-12-2003 και 22-12-2003 αγωγέ των ήδη αναιρεσιβλήτων, και τις από 9-6-2004, 9-6-2004 και 16-6-2004 πρόσθετες παρεμβάσεις, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6515/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 7250/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 14-4-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η δεύτερη αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 12-4-2013 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Στυλιανής Γιαννούκου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει, αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από την επισπεύδουσα τη συζήτηση 2η αναιρεσίβλητη 10452Γ/5.6.12, 10809Γ/31.8.12 και 10615Γ/13.7.12 εκθέσεις της δικαστικής επιμελήτριας ... προκύπτει, ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, μετά της σχετικής πράξεως ορισμού δικασίμου για την 22α Απριλίου 2013, καθώς και κλήσεως προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως τόσο στην αναιρεσείουσα, όσο και στις 1η και 3η αναιρεσίβλητες.

Κατά την ορισθείσα παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε, ούτε υπέβαλε δήλωση από το άρθρ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε με αίτηση της εμφανισθείσας 2ης αναιρεσίβλητης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Επομένως, εφ' όσον η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε ούτε στην παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου της, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει, ως προς την παραστάσα 2η αναιρεσίβλητη να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (άρθρο 576 Παρ. 2 ΚΠολΔ), καθόσον η αναβολή εκ του πινακίου επέχει θέση κλητεύσεως όλων των διαδίκων για την προκειμένη μετ' αναβολή δικάσιμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 226 παρ. 4 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη, κατ' άρθρο 575 ΚΠολΔ (ΑΠ 1351/09).

Εξάλλου, η συζήτηση της υποθέσεως, ως προς την αναιρεσείουσα και τις μη εμφανισθείσες, επίσης 1η 3η αναιρεσίβλητες, πρέπει να κηρυχτεί ματαιωθείσα, σύμφωνα με το άρθρο 260 παρ. Ι ΚΠολΔ. Σημειώνεται, επίσης, ότι η προσθέτως παρεμβάσα στην πρωτοβάθμια δίκη εταιρεία με την επωνυμία "ΜΟΒIUS Δ. ΑΕ" έχει κληθεί από την επισπεύδουσα για την προκείμενη συζήτηση της υποθέσεως (άρθρο 81 παρ. 3 ΚΠολΔ), ως αγνώστου διαμονής, όπως προκύπτει από την 188Δ/7.8.13 έκθεση επιδόσεως της ανωτέρω δικαστικής επιμελήτριας, σε συνδυασμό με τα 25876/9.8.13 και 11620/9.8.13 φύλλα των ημερήσιων εφημερίδων "ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ" και "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", αντίστοιχα.

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 7250/09 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η από 26/7/07 έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της 6515/06 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με την απόφαση εκείνη, κατά παραδοχή αγωγών των ήδη αναιρεσιβλήτων, που συνεκδικάστηκαν είχε αναγνωριστεί η ακυρότητα απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της αναιρεσείουσας, που αφορούσε την κατακύρωση αποτελέσματος διαγωνισμού.

Με το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο. Εξάλλου, κατά το άρθρο1 ν. 2522/1997 "Ασφαλιστικά μέτρα για Δημόσια έργα-προμήθειες", όπως ίσχυε κατά τον ένδικο χρόνο και υπό τον τίτλο "Πεδίο εφαρμογής": "Οι διαφορές που αναφύονται κατά τη διαδικασία που προηγείται της σύναψης συμβάσεων δημόσιων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου, εφόσον η σύμβαση εμπίπτει στο Πεδίο εφαρμογής των οδηγιών 93/37/Ε.Ο.Κ. (ΕΕ L 199 της 9.8.1993), 93/36/Ε.Ο.Κ. (ΕΕ L 199 της 9.8.1993) και 92/50 Ε.Ο.Κ. (ΕΕ L 209 της 24.7. 1992) ή στις διατάξεις με τις οποίες οι εν λόγω οδηγίες έχουν μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη".

Κατά δε το άρθρο 2 αυτού και υπό τον τίτλο: "Έκταση δικαστικής προστασίας": "Κάθε ενδιαφερόμενος, ο οποίος έχει ή είχε συμφέρον να του ανατεθεί συγκεκριμένη σύμβαση δημόσιων έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών και έχει υποστεί ή ενδέχεται να υποστεί ζημία από παράβαση της κοινοτικής ή εσωτερικής νομοθεσίας, δικαιούται να ζητήσει, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στα επόμενα άρθρα, προσωρινή δικαστική προστασία, ακύρωση ή αναγνώριση ως άκυρης της παράνομης πράξης της αναθέτουσας αρχής και επιδίκαση αποζημίωσης (παρ. 1).

Η δικαιοδοσία, η αρμοδιότητα και η διαδικασία εκδίκασης των σχετικών διαφορών, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά στον παρόντα νόμο, ρυθμίζονται κατά τις ισχύουσες διατάξεις (παρ. 2)". Επίσης, κατά το άρθρο 3 παρ. 2 αυτού, ο ενδιαφερόμενος, επί προσωρινής δικαστικής προστασίας, οφείλει, μέσα σε προθεσμία πέντε (5) ημερών, αφότου έλαβε γνώση με οποιονδήποτε τρόπο της παράνομης πράξης ή παράλειψης να ασκήσει προσφυγή ενώπιον της αναθέτουσας αρχής, προσδιορίζοντας ειδικώς τις νομικές και πραγματικές αιτιάσεις που δικαιολογούν το αίτημά του.

Τέλος, κατά το άρθρο 4 αυτού και υπό τον τίτλο "Ακύρωση ή αναγνώριση της ακυρότητας": "Ο ενδιαφερόμενος δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση ή την αναγνώριση ως άκυρης κάθε πράξης ή παράλειψης της αναθέτουσας αρχής, που παραβιάζει κανόνα του κοινοτικού ή εσωτερικού δικαίου σχετικού με τη διαδικασία που προηγείται της σύναψης της σύμβασης.

Ιδίως δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση ή την αναγνώριση της ακυρότητας όρου που περιέχεται στη διακήρυξη, στα τεύχη δημοπράτησης ή σε άλλο έγγραφο σχετικό με τη διαδικασία του διαγωνισμού και αναφέρεται σε τεχνικές, οικονομικές και χρηματοδοτικές προδιαγραφές, καθώς και των πράξεων αποκλεισμού από τη συμμετοχή στο διαγωνισμό, αξιολόγησης προσφορών και κατακύρωσης του αποτελέσματος του διαγωνισμού"(παρ.

ι).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων, επί της αγωγής, μεταξύ άλλων και της ήδη 2ης αναιρεσίβλητης, με την οποία ζήτησε, κατά τις διατάξεις του ν. 2522/1997, την αναγνώριση της ακυρότητας της 41/10-10-2003 κατακυρωτικής απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας "ΟΠΑΠ ΑΕ", που διενήργησε τον αναφερόμενο δημόσιο διεθνή διαγωνισμό (για την προμήθεια επίπλων για τον εξοπλισμό των γραφείων της), ο οποίος διέπεται από τις διατάξεις των κοινοτικών οδηγιών 93/36, 93/37 και 92/50 ΕΟΚ, όπως έχουν ενσωματωθεί στο Ελληνικό δίκαιο και στις οποίες στηρίζεται ο ισχύων Κανονισμός Προμηθειών της ΟΠΑΠ ΑΕ, και επί της πρόσθετης παρέμβασης, που άσκησε η εταιρεία "ΜΟΒΙUS Δ.

ΑΕ", εκδόθηκε η απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία αναγνωρίστηκε η ακυρότητα της άνω απόφασης του ΔΣ της αναιρεσείουσας, όσον αφορά την κατακύρωση του αποτελέσματος του διαγωνισμού στην προσθέτως παρεμβαίνουσα, ενώ η ασκηθείσα κατά της πρωτόδικης απόφασης, έφεση της αναιρεσείουσας απορρίφθηκε.

Ειδικότερα, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα, καθόσον αφορά τον ερευνώμενο αναιρετικό λόγο: "Με τον Πρώτο λόγο της έφεσής της η εκκαλούσα (εδώ αναιρεσείουσα) παραπονείται κατά της εκκαλούμενης απόφασης ισχυριζομένη ότι κακώς κρίθηκαν βάσιμες και έγιναν δεκτές οι εναντίον της αγωγές και συγκεκριμένα κακώς έγινε δεκτό ότι η εταιρεία στην οποία έγινε η κατακύρωση, με την επωνυμία "ΜΟΒIUS Δ.

ΑΕ", η οποία ήταν προμηθεύτρια έμπορος και όχι κατασκευάστρια δεν είχε τις τυπικές προϋποθέσεις συμμετοχής της στο διαγωνισμό, επειδή δεν διέθετε σύστημα διασφάλισης ποιότητας ISO 9001 και διαπιστευμένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης ISO 14001 ή άλλο ισότιμο και εξαιτίας αυτού έπρεπε να αποκλεισθεί από το διαγωνισμό. 'Ότι προϋπόθεση για την άσκηση Των αγωγών ήταν η εμπρόθεσμη άσκηση ενστάσεων και προσφυγών, ήτοι εντός αποκλειστικής προθεσμίας πέντε ημερών αφότου έλαβαν γνώση της έλλειψης (του πιστοποιητικού), όμως οι ενάγουσες, μολονότι έλαβαν γνώση της έλλειψης στις 16-9- 2003 άσκησαν εκπρόθεσμα τις ενστάσεις τους στις 9- 10-2003, με αποτέλεσμα να έχει θεραπευτεί η παρατυπία και να αποκλείεται η άσκηση αγωγής για ακύρωση του διαγωνισμού.

Και ότι κακώς η εκκαλουμένη δεν απέρριψε ως απαράδεκτες τις αγωγές. Ο λόγος όμως αυτός της έφεσης είναι απορριπτέoς ως αβάσιμος. Ειδικότερα ο σχετικός λόγος ακυρότητας του διαγωνισμού, τον οποίο επικαλούνται οι ενάγουσες, προέκυψε κατά την τεχνική αξιολόγηση των προσφορών από την αρμόδια Επιτροπή προμηθειών του διαγωνισμού που έγινε στις 2-10-2003, κατά την οποία δεν μετείχαν οι ενάγουσες.

Κατά συνέπειαν σι ενστάσεις και προσφυγές τους ασκήθηκαν εμπρόθεσμα. Για το λόγο αυτό, όπως προκύπτει από την από 10-10-2003 απόφαση της εκκαλούσας με θέμα "ενστάσεις-τελική αξιολόγηση του με αριθμ. Πρωτ. Δ/2292/14-7-03 δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού για την προμήθεια επίπλων για τον εξοπλισμό των νέων γραφείων της "ΟΠΑΠ ΑΕ", οι ενστάσεις που υπέβαλαν οι ενάγουσες απορρίφθηκαν όχι ως εκπρόθεσμες αλλά στην ουσία τους, με βάση τη σχετική νομική γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας της εναγομένη ς-εκκαλούσας κρίνοντας ότι η έλλειψη του σχετικού πιστοποιητικού δεν αποτελεί ουσιώδη λόγο απόκλισης από τις υποχρεωτικές απαιτήσεις των προδιαγραφών.

Ομοίως απορρίφθηκαν και οι προσφυγές Κατά τη συνεδρίαση της 23-10-2003 με την αιτιολογία ότι το περιεχόμενο ήταν ίδιο με αυτό των ενστάσεων" Υπό τα εκτεθέντα, το Εφετείο, ορθώς δεν κήρυξε απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως, την ένδικη αγωγή. Και τούτο διότι, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, ο επικαλούμενος λόγος ακυρότητας του διαγωνισμού προέκυψε, στις 2-10-2003, κατά την τεχνική αξιολόγηση των προσφορών από την αρμόδια Επιτροπή προμηθειών του διαγωνισμού, κατά την οποία δεν μετείχαν οι ενάγουσες και όχι στις 16-9- 2003, όπως υποστηρίζει η αναιρεσείουσα και κατά συνέπεια οι ενστάσεις και προσφυγές τους ασκήθηκαν εμπρόθεσμα, όπως κατά τα προεκτεθέντα απαιτείτο για το παραδεκτό της άσκησης της ένδικης αγωγής.

Συνακόλουθα, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, είναι αβάσιμα. Εξάλλου ο ίδιος λόγος αναίρεσης, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 και 561 παρ. ι του ΚΠολΔ, με αιτιάσεις όπως: "Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στις 16-9-2003, οπότε παρουσία των εκπροσώπων όλων των διαγωνιζομένων η Επιτροπή Προμηθειών ανέγνωσε τα δικαιολογητικά … και αποσφράγισε τους φακέλους των Τεχνικών προσφορών...

και έθεσε στη διάθεση όλων των συμμετεχόντων τον φάκελο δικαιολογητικών και τον Τεχνικό Φάκελο κάθε προσφοράς και για τους οποίους οι εκπρόσωποι των εταιρειών έλαβαν γνώση ... Η άποψη της αναιρεσιβαλλόμενης ότι ο λόγος ακυρότητας του διαγωνισμού προέκυψε στις 2-10-2003, όταν έγινε η αξιολόγηση των τεχνικών προσφορών από την αρμόδια Επιτροπή Προμηθειών, είναι εσφαλμένη, καθόσον η έλλειψη των ως άνω πιστοποιητικών διαπιστώθηκε στο πρώτο στάδιο του διαγωνισμού κατά τον έλεγχο των δικαιολογητικών συμμετοχής και πληρότητας των τεχνικών προσφορών των διαγωνιζομένων και δεν έχει καμμία σχέση με την αξιολόγηση των τεχνικών προσφορών, που έγινε αργότερα, κατά το δεύτερο στάδιο του διαγωνισμού ...", αβασίμως προβάλλεται.

Τούτο, διότι με τις εν λόγω αιτιάσεις και υπό την επίκληση της πιο πάνω αναιρετικής πλημμέλειας, πλήττονται απαραδέκτως οι προαναφερόμενες ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, που δεν υπόκεινται σε αναιρετικό έλεγχο. Το γεγονός εξ άλλου, ότι ο σχετικός ισχυρισμός έπρεπε να ληφθεί υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν έχει έννομη συνέπεια, διότι στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να ιδρυθεί ο λόγος αναιρέσεως.

Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί, ως προς την 2η αναιρεσείουσα (ΔΡΟΜΕΑΣ ΑΒΕΕΑ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα αυτής (η οποία κατέθεσε προτάσεις) σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τ' αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει ματαιωμένη τη συζήτηση της υποθέσεως, ως προς την αναιρεσείουσα και τις 1η (ΝΕΟΣΕΤ ΑΕ) και 3η (ΣΑΤΟ ΑΕ) από τις αναιρεσίβλητες.

Απορρίπτει την από 14/4/11 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου Α.Ε (ΟΠΑΠ ΑΕ) για αναίρεση της 7250/09 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ως προς την 2η αναιρεσίβλητη (ΔΡΟΜΕΑΣ ΑΒΕΕΑ).

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της 2ης αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 14 Ιανουαρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 14 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ