Supreme Court allows appeal against appellate court's dismissal of claim for loss of income due to res judicata.

Απόφαση 1044 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1044/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κωνσταντίνου Τάτση του Θωμά, κατοίκου Μαυροματίου Καρδίτσας, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Δημάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Α. του Σ., κατοίκου ... και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΕΓΑ", μετονομασθείσα σε "ΑΛΦΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μακρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 1142/1999, 540/2001, 1013/2001 και 1014/2001 αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 316/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 385/2003 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6 Μαρτίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 3 Μαρτίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 περιπτ. γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής, που δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμοδικία.

Τέτοια αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρέμβασης, της τριτανακοπής και κάθε ενδίκου μέσου. Στην κρινόμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της από 26.10.1999 (αριθ. εκθ. καταθ. 1142/199) αγωγής του Α. Γ. και του ήδη αναιρεσείοντος, ο τελευταίος, εξαιτίας του τραυματισμού του σε τροχαίο ατύχημα από αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου αναιρεσιβλήτου, οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, που ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη αναιρεσίβλητη και της ανικανότητας προς εργασία, είχε, πλην των άλλων, και αυτοτελές αίτημα αποζημίωσης λόγω απώλειας εισοδημάτων για το μετά τη λύση της ομόρρυθμης εταιρείας που έλαβε χώρα στις 11.11.1998 μέχρι 11.11.2001 χρονικό διάστημα, οπότε και θα ασκούσε το επάγγελμα της κατασκευής και τοποθέτησης φωτεινών διαφημιστικών πινακίδων και ταμπελών, ατομικά πλέον και όχι με την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου της εταιρείας, όπως συνέβαινε κατά το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα λειτουργίας της επιχείρησης (από 11.5.1996 μέχρι 11.11.1998).

Όπως δε προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι οι Α. Γ. και ο αναιρεσείων με την από 26.10.1999 (αριθ. εκθ. καταθ. 1142/1999 και όχι 1013/2001, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και αφορά κατάθεση παρεμπίπτουσας αγωγής του πρώτου αναιρεσιβλήτου κατά της δεύτερης αναιρεσίβλητης) καθώς και ο αναιρεσείων με την από 23.4.2001 (αριθ.

εκθ. κατάθ. 540/2001 και όχι 1014/2001, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και αφορά κατάθεση δεύτερης παρεμπίπτουσας αγωγής του πρώτου αναιρεσιβλήτου κατά της δεύτερης αναιρεσίβλητης) αγωγή, ζητούσαν εκ νέου να τους επιδικαστεί αποζημίωση λόγω απώλειας των εισοδημάτων τους και δη κερδών της ομόρρυθμης εταιρίας τους εξαιτίας του τραυματισμού τους κατά το ατύχημα.

Με το πιο πάνω περιεχόμενο τα αγωγικά αυτά αιτήματα ασκούνται απαραδέκτως και κωλύεται η ουσιαστική εξέταση τους λόγω του δεδικασμένου που προκύπτει από την υπ' αριθ. 578/1997 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Τούτο δε διότι με την απόφαση εκείνη έχουν ήδη απορριφθεί ταυτόσημα αιτήματα των ίδιων εναγόντων κατά των αυτών εναγομένων, με τη διαφορά μόνο ότι, με τις νέες αγωγές ζητείται η ίδια αποζημίωση για μακρότερο χρονικό διάστημα.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης που, εκτός των άλλων, απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω δεδικασμένου την από 26.10.1999 (αριθ. εκθ. κατάθ. 1142/1999) αγωγή αυτού και του Α. Γ.. Ετσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο, άφησε αδίκαστο το στην τελευταία αυτή αγωγή διαλαμβανόμενο αυτοτελές αίτημα αποζημίωσης του αναιρεσείοντος, που αφορούσε απώλεια εισοδημάτων του για το μετά τη λύση της ομόρρυθμης εταιρείας, που έλαβε χώρα στις 11.11.1998, μέχρι 11.11.2001 χρονικό διάστημα, οπότε και θα ασκούσε ατομικά πλέον το ίδιο επάγγελμα.

Επομένως ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια εκ του αριθμού 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

Τέλος οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, ο οποίος κατέθεσε και προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 385/2003 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 24 Μαίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ