Supreme Court partially allows appeal against expropriation compensation, remanding specific valuation issues to lower court.

Απόφαση 1041 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1041/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Β. του Θ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Κεφαλά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΔΔ - ΟΤΑ με την επωνυμία "Δήμος Αλεξανδρούπολης", που εδρεύει στην Αλεξανδρούπολη και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Βασματζίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2017 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος και άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Εφετείο Θράκης και συνεκδικάστηκε με την διά των προτάσεων ανταίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου.

Εκδόθηκε η 69/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-11-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Τζανακάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 19-11-2018 (αρ.κατ. 84/2018) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αρ. 69/2018 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (Ν. 2882/2001) και χάριν συντομίας ΚΑΑΑ, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα και απευθύνεται κατά του αναιρεσιβλήτου ΝΠΔΔ- ΟΤΑ, με την επωνυμία Δήμος Αλεξανδρούπολης, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Δήμαρχο, Ι. Ζ., σύμφωνα με όσα ορίζει η διάταξη του άρθρου 58 παρ. 1 εδ. α Ν. 3852/2010 <ΝΕΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ>- ΦΕΚ Α-87. Εξάλλου, ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Χρήστο Βασματζίδη, τον οποίο νομιμοποίησε με το υπ' αρ. …/…-12-2019 ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αλεξανδρούπολης, Αναστασίας Αρμουτίδου, χωρίς να απαιτείται για το παραδεκτό της ανωτέρω εκπροσώπησης απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, κατ' αρ. 72 παρ. 1 εδ. 8 του ανωτέρω Ν. 3852/2010, η οποία προϋποθέτει την άσκηση του ενδίκου μέσου από τον Δήμο και όχι όταν ο τελευταίος είναι αναιρεσίβλητος, όπως συμβαίνει στην ένδικη υπόθεση (ΑΠ 537/2014, πρβλ. επίσης ΑΠ 322/2019, ΑΠ 54/2018, ΑΠ 2002/2017, ΑΠ 92/2013). Κατόπιν τούτου η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ'ιδίαν λόγων αυτής (άρθρο 577 αρ.1 και 3 ΚΠολΔ).

Από την επιτρεπτή κατ' αρ., 561 αρ.2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, αναφορικά με τη δικαστική πορεία της υπόθεσης, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων άσκησε κατά του αναιρεσιβλήτου Δήμου Αλεξανδρούπολης, την από 26-1-2017 (αρ.κατ. 17/2017) αίτηση, μαζί με τους Α.

Σ., Μ. Σ. και Γ. Σ., (που σήμερα δεν είναι διάδικοι) ,με την οποία ισχυρίστηκε, ότι με την υπ' αρ. …/2014 Πράξη Τακτοποίησης Αναλογισμού Αποζημίωσης της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Αλεξανδρούπολης απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά λόγω ρυμοτομίας για την μετάθεση πεζόδρομου, μεταξύ άλλων ιδιοκτησιών, τμήμα της υπό στοιχείο … ιδιοκτησίας του 1ου τότε αιτούντος και ήδη αναιρεσείοντος, επιφάνειας πριν τη ρυμοτόμηση 207,92 Μ2, με πρόσωπο σε πεζόδρομο, επί της οποίας αυτός είχε ανεγείρει διόροφη ημιτελή οικοδομή από ισόγειο και 1ο όροφο, συνολικής επιφάνειας 144,80 Μ2, ότι έγινε ο αναλογισμός της αποζημίωσης λόγω ρυμοτομίας και ότι ,σύμφωνα με την Πράξη Τακτοποίησης, η ιδιοκτησία του αναιρεσείοντα αποζημιώνεται λόγω της μετάθεσης της οδού ,για επιφάνεια εδάφους 76,02 Μ2 και για το επ' αυτής επικείμενο οικοδόμημα.

Με το ιστορικό αυτό ο 1ος αιτών και ήδη αναιρεσείων ζητούσε 1) να καθοριστεί η οριστική τιμή μονάδος της ρυμοτομούμενης έκτασης των 76,02 Μ2 της ιδιοκτησίας του στο ποσό των 1050 ευρώ/Μ2. 2) να καθοριστεί ιδιαίτερη αποζημίωση σε ποσοστό 95% επί της αξίας του εναπομένοντος τμήματος της ιδιοκτησίας του μετά τη ρυμοτόμηση , επιφάνειας 131,90 Μ2 (207,92Μ2 -76,02 Μ2), του οποίου απομειώθηκε η αξία μετά τη ρυμοτόμηση, διότι, όπως ισχυριζόταν ο αιτών, το εναπομένον τμήμα κατέστη μη οικοδομήσιμο, ως μη έχον πρόσβαση στη νέα υπό διάνοιξη οδό, διότι επ' αυτής υπάρχουν αυθαίρετα κτίσματα του Β' Δημοτικού Σχολείου και ειδικότερα, αυθαίρετη προσθήκη και πέτρινο τοιχείο της δυτικής περίφραξης του σχολείου , τα οποία ο Δήμος τακτοποίησε, σύμφωνα με το Ν.4178/2013 <περί τακτοποίησης αυθαιρέτων>, με αποτέλεσμα η κατεδάφισή τους και η εν συνεχεία διάνοιξη της νέας οδού να είναι ανέφικτη, με άμεσο επακόλουθο το εναπομένον ακίνητό του να έχει πλέον θέα έναν τεράστιο τοίχο, που αποτελεί την <πλάτη> της νέας σχολικής πτέρυγας, είναι προσπελάσιμο μόνο <πεζη> και όχι με όχημα λόγω της στενότητας της υπό διάνοιξη οδού και ότι η μοναδική χρήση του εναπομένοντος είναι πλέον ο κήπος και 3) να αποζημιωθεί η ιδιοκτησία του για το επικείμενο σ' αυτήν οικοδόμημα, ως συναπαλλοτριούμενο συστατικό της ρυμοτομούμενης επιφάνειας, με το συνολικό ποσό των 90036 ευρώ, σύμφωνα με τη μέθοδο του υπολογισμού του κόστους κατασκευής και αντικατάστασης της οικοδομής αυτής (διόροφο ημιτελές κτίσμα στο στάδιο του φέροντος οργανισμού) και ειδικότερα, με το ποσό των 30886 ευρώ και 59150 ευρώ, αντίστοιχα.

Η αίτηση αυτή συνεκδικάστηκε με την δια των από 14-9-2017 προτάσεων ασκηθείσα ανταίτηση του καθού η αίτηση και ήδη αναιρεσιβλήτου Δήμου και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αρ. 69/2018 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, η οποία, κατά μερική ουσιαστική παραδοχή του 1ου αιτήματος αυτής, καθόρισε ως οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης για την αξία του εδάφους το ποσό των 959,94 ευρώ, απέρριψε ως μη νόμιμο το υπό στοιχείο 3 αίτημα περί καθορισμού αποζημίωσης για το επικείμενο οικοδόμημα ,κρίνοντας ότι μόνον η αγοραία αξία αυτού μπορεί να αποζημιωθεί και όχι η δαπάνη κατεδάφισης και αντικατάστασης αυτού.

Επίσης, το Εφετείο απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο το υπό στοιχείο 2 αίτημα κρίνοντας ότι το εναπομένον τμήμα των 131,90 Μ2 θεωρείται κατ' εξαίρεση οικοδομήσιμο και μετά τη ρυμοτόμηση (άρτιο κατά παρέκκλιση με πρόσβαση σε κοινόχρηστο δρόμο) ,διότι κατά τις παραδοχές...<< η νέα οδός δύναται να θεωρηθεί ως διανοιγμένη ανεξάρτητα αν το τμήμα αυτής που εκτείνεται στο πρόσωπο του οικοπέδου δεν έχει περιέλθει σε κοινή χρήση για το λόγο ότι υπάρχουν δέντρα, περιτοίχιση κλπ..>>....

Κατά το άρθρο 13 παρ. 1 του Ν 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α.), σχετικά με τον καθορισμό της τιμής μονάδος απαλλοτριωθέντων ακινήτων, ορίζονται τα εξής: 1. Η αποζημίωση πρέπει να είναι πλήρης και να ανταποκρίνεται στην αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου κατά το χρόνο της συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης ή, σε περίπτωση απευθείας αίτησης για οριστικό προσδιορισμό, κατά το χρόνο της συζήτησης για τον προσδιορισμό αυτόν.

Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό. "Ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, που προσδιορίζεται κυρίως από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων, τα οποία συντάχθηκαν κατά το χρόνο της κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και n πρόσοδος του απαλλοτριωμένου".

Από τη διάταξη αυτή σαφώς συνάγεται ότι για τον υπολογισμό της αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων λαμβάνεται υπόψη η αξία αυτών κατά το χρόνο συζήτησης για οριστικό προσδιορισμό στο Εφετείο, αν η συζήτηση αυτή διεξαχθεί μετά από ένα έτος από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης.

Περαιτέρω στο εδάφιο γ` της παραπάνω διάταξης παρατίθενται ενδεικτικά τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση της αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων και άρα το Εφετείο μπορεί να λάβει υπόψη οποιοδήποτε άλλο κριτήριο, μεταξύ των οποίων και τις υπάρχουσες στον ανωτέρω χρόνο οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, χωρίς να είναι υποχρεωμένο το Δικαστήριο να τις αναλύει διεξοδικά, όταν αυτές είναι πασίγνωστες και οι οποίες λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως χωρίς απόδειξη -άρθρο 336 παρ. 1 ΚΠολΔ- (ΑΠ 539/2015).

Ειδικότερα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής τα διαγραφόμενα κριτήρια δεν είναι αποκλειστικά και υποχρεωτικά για το δικαστήριο για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριουμένου κατά τον κρίσιμο χρόνο, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται η ανωτέρω ουσιαστική διάταξη νόμου, στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη του ή θα λάβει υπόψη του άλλα τέτοια.

Το δικαστήριο μπορεί να στηρίζει την κρίση του για την πραγματική αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου, ενόψει της χρησιμοποίησης στην ανωτέρω διάταξη της λέξης "ιδίως" σε κάθε πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού το αξιολογήσει προσηκόντως. Η δε σχετική για το πρόσφορο ή όχι του συγκριτικού στοιχείου κρίση του ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων και ως εκ τούτου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 1016/2015, ΑΠ 558/2014, ΑΠ 2126/2014).

Περαιτέρω, ως πρόσοδος κατά την έννοια της ίδιας διάταξης, νοείται, η προερχόμενη από τη φύση και τη δυνατότητα εκμετάλλευσης του απαλλοτριούμενου, όχι ως μεμονωμένου ακινήτου, αλλά ως εκ της θέσης, της μορφής και του προορισμού του σε σχέση με τη συγκεκριμένη περιοχή στην οποία βρίσκεται. Ως κριτήριο, δηλαδή, διαφοροποίησης και στοιχείο αξιολόγησης αποτελεί προκειμένου μεν για αγροτικό ακίνητο, αν τούτο είναι γόνιμο ή άγονο, ξηρικό ή ποτιστικό, φυτεία ή χέρσο και προκειμένου για αστικό, αν το απαλλοτριούμενο είναι εντός ή εκτός σχεδίου, εντός ή εκτός ζώνης, ποιοι είναι σε κάθε περίπτωση οι όροι δόμησης, τα ποσοστά κάλυψης και αντιπαροχής και ο συντελεστής εμπορικότητας, σε σχέση όμως με τη συγκεκριμένη περιοχή, στην οποία βρίσκεται το ακίνητο ( ΑΠ 1681/2018,ΑΠ 421/ 2015 , ΑΠ 326/2016).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος "Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζητήσεως στο δικαστήριο".

Κατά δε την παρ. 4 του ίδιου άρθρου "Η αποζημίωση ορίζεται από τα αρμόδια δικαστήρια ... πριν καταβληθεί η οριστική ή προσωρινή αποζημίωση διατηρούνται ακέραια όλα τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη και δεν επιτρέπεται η κατάληψη". Ως καταβλητέα αποζημίωση για τη συντέλεση της απαλλοτρίωσης και τη δυνατότητα κατάληψης νοείται η κατά την ως άνω διάταξη της παρ. 2 "πλήρης", η οποία πρέπει συνεπώς να περιλαμβάνει και την αξία των κατά το άρθρο 953 ΑΚ συστατικών του ακινήτου, τα οποία συναπαλλοτριώνονται αυτοδικαίως, σύμφωνα με το άρθρο 4 ν. 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α.) περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, ανεξάρτητα από τη μνεία της στην απόφαση κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ή στο κτηματολογικό διάγραμμα ή στον κτηματολογικό πίνακα (Ολ.Α.Π. 5/2002,).

Την έννοια του συστατικού καθορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 953, 954 και 955 ΑΚ, με τις οποίες ορίζεται, ότι: α) συστατικό που δεν μπορεί ν` αποχωρισθεί από το κύριο πράγμα χωρίς βλάβη αυτού του ίδιου ή του κυρίου πράγματος ή χωρίς αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού του δεν μπορεί να είναι αντικείμενο κυριότητας ή άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος, β) συστατικά ακινήτου με την έννοια του προηγούμενου άρθρου είναι, εκτός των άλλων, τα πράγματα που έχουν συνδεθεί σταθερά με το έδαφος, ιδίως τα οικοδομήματα, ενώ συστατικά οικοδομήματος είναι όλα τα κινητά που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση ή τα προσαρμοσμένα με αυτό για σκοπό μόνιμο και όχι παροδικό.

Ενόψει των ανωτέρω, το δικαστήριο, ως προς τα συστατικά που δεν περιλαμβάνονται στον κτηματολογικό πίνακα, έχει εξουσία να προσδιορίζει την τιμή μονάδας αποζημίωσης, εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα. Έχει δε το δικαστήριο την ευχέρεια, είτε να διατάξει συμπλήρωση του πίνακα είτε να προχωρήσει στον καθορισμό τιμής για τα παραλειφθέντα συστατικά βάσει των προσκομιζομένων ή τασσομένων και διεξαγόμενων αποδείξεων (Ολ.

Α.Π. 5/2002,ΑΠ 319/2019, ΑΠ 56/2018, ΑΠ 653/2014, ΑΠ 868/2012, ΑΠ 21/2010).

Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναιρέσεως για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή. Αντίθετα, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία, που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά δηλαδή περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του ΚΠολΔ (ΑΠ 1467/2018, ΑΠ1097/2013,ΑΠ 481/2012).

Με το άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. Α.Π. 7/2006, 4/2005). Με τον συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λ.π. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνος δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν (Ολ. ΑΠ 27 και 28/1998, ΑΠ 1572/2018, ΑΠ 1678/2017, ΑΠ 150/2015, ΑΠ 349/2014, ΑΠ 382/2013).

Με τον 1ο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.1 περ.α ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο με το να απορρίψει ως μη νόμιμη την αξίωσή του περί καταβολής πλήρους αποζημίωσης λόγω ρυμοτόμησης της ιδιοκτησίας του, για τη δαπάνη κατεδάφισης της ημιτελούς διόροφης οικοδομής στο στάδιο του φέροντος οργανισμού, που βρίσκεται επί του ρυμοτομούμενης ιδιοκτησίας του, καθώς επίσης για τη δαπάνη αντικατάστασης της ως άνω ημιτελούς διόροφης οικοδομής με άλλη ισάξια, συνολικού ποσού 90036 ευρώ, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού κανόνα δικαίου διατάξεις των άρθρων 17 παρ.2 Συντάγματος, 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλου της ΕΣΔΑ και 13 παρ.1 Ν. 2882/2001- Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων, τις οποίες παραβίασε ευθέως, αν και τα πραγματικά περιστατικά, που αποτελούσαν την ιστορική βάση της αίτησής του, αρκούσαν για να υπαχθούν στο πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση από την από 26-1-2017 (αρ.κατ. 17/2017) αίτηση του ήδη αναιρεσείοντα ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, η οποία ως διαδικαστικό έγγραφο της δίκης επισκοπείται επιτρεπτά (άρθρο 561 αρ.2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι ο τότε αιτών και ήδη αναιρεσείων ως προς την αποζημίωση του επικείμενου οικοδομήματος -κτίσματος ,ανέφερε τα εξής:...."...Δ3- Ως προς την ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ των ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΩΝ της .. ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ.

Για τον υπολογισμό της αποζημίωσης του υφιστάμενου κτίσματος, σύμφωνα με την έννοια της πλήρους αποζημίωσης όπως το περιεχόμενο αυτής αποκρυσταλλώνεται με το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος (2001) σε συνδυασμό με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε μαζί με τη σύμβαση με το ν.δ 53/1974 και έχει αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (άρθρ. 28 παρ. 1 του Συντ/τος). κα το άρθρο 13 Ν. 2882/2001, προκύπτει ότι το ύψος της αποζημίωσης πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να δύναται ο θιγόμενος με το ισόποσο να αντικαταστήσει την βλαφθείσα ιδιοκτησία του με άλλη νέα ισάξια και ομοειδή. Δηλαδή ο ιδιοκτήτης της … ιδιοκτησίας πρέπει να υποβληθεί στις παρακάτω δαπάνες α) κόστος κατεδάφισης υφιστάμενου κτίσματος, και β) κόστος ανέγερσης νέου κτίσματος ... "Οπότε το κόστος κατεδάφισης (Κ.Κ.) για το συγκεκριμένο κτήριο τουλάχιστον είναι: Κ.Κ= εμβαδόν ορόφου Χ αριθμό ορόφων Χ ύψος Χ τιμή μονάδος, συνεπώς Κ.Κ.= 144,80 Χ 2 Χ 3,00 Χ 35,55 = 30.886,00 € ευρώ, χωρίς να συνυπολογίζονται στον υπολογισμό αυτό τα απρόβλεπτα (κυμαίνονται στο 10%), και γενικά έξοδα.

Η δαπάνη αυτή της κατεδάφισης του υφιστάμενου κτίσματος είναι άλλωστε άκρως απαραίτητη νια την απελευθέρωση-διάνοιξη του υπολοίπου οικοπέδου (εναπομένοντος τμήματος) της ιδιοκτησίας … εμβαδού 131.90 τ.μ, ώστε να καταστεί αυτό ακάλυπτο γήπεδο, χωρίς το άχθος ενός άχρηστου και μη νόμιμου πλέον σκελετού οικοδομής, σύμφωνα άλλωστε με τις επιταγές της ένδικης Πράξης Αν. & Τακ. Δ3β κόστος αντικατάστασης (Κ.Α.) του παλαιού κτίσματος.

Για την εκτίμηση της αξίας του ρυμοτομούμενου κτίσματος η πλέον πρόσφορη μέθοδος είναι αυτή του υπολογισμού του Κόστους Αντικατάστασης, καθώς δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία για την πώληση ημιτελών και παλαιών οικοδομών. Η μέθοδος Κ.Α. διέπεται από την αρχή της υποκατάστασης, με βάση την οποία η τιμή που ένας αγοραστής στην ελεύθερη αγορά θα δεχόταν να πληρώσει για ένα υπό εκτίμηση ακίνητο δεν θα ήταν μεγαλύτερη από το κόστος αναπαραγωγής ενός ισοδύναμου ακινήτου.

Ο υπολογισμός του κόστους αντικατάστασης προκύπτει από το άθροισμα του κόστους έκδοσης οικοδομικής άδειας + κόστος εκσκαφής-επίχωσης + κόστος κατασκευής παρόμοιου οικοδομικού σκελετού, τα οποία έχουν ως εξής: " ...

Από τα παραπάνω προκύπτει το συνολικό κόστος αντικατάστασης (Κ.Α.) του υφισταμένου κτίσματος:

Κ.Α= κόστος έκδοσης οικοδομικής άδειας + κόστος εκσκαφής-επίχωσης + κόστος κατασκευής οικοδομικού σκελετού, δηλαδή Κ.Α= 20.320,71 + 1.170,00 + 37.660,00 = 59.150,00 ευρώ (στρογγυλοποιημένο) Επισημαίνεται ότι η κατά το αντικειμενικό σύστημα αξία του υφιστάμενου κτίσματος υπολογίζεται του μεν ορόφου 144,80 τ.μ, ως κατοικία στο στάδιο του σκελετού (συντ. 0.40), στο ποσό των 83.622 €, και της ισόγειας πυλωτής 144,80 τ.μ., ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτου, στο στάδιο του σκελετού (συντ. 0.80) στο ποσό των 57.920 €. Γίνεται μνεία ότι ο συντελεστής παλαιότητας εφαρμόζεται μόνον εφόσον το κτίσμα είναι πλήρως αποπερατωμένο, στοιχείο που δεν συντρέχει εν προκειμένω.

Συνεπώς η συνολική αντικειμενική αξία του δίπατου κτίσματος είναι 141.542 €.

Στην προκείμενη περίπτωση αιτούμενη αποζημίωση, κατά την μέθοδο υπολογισμού του Κόστους Αντικατάστασης είναι αυτή των 59.150,00€"...

Εξάλλου, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο απέρριψε το ανωτέρω αίτημα ως μη νόμιμο κρίνοντας τα εξής: "...Όσον αφορά όμως το αίτημα του πρώτου των αιτούντων, Ι. Β., περί αποζημιώσεως της υπό στοιχείο (1) ιδιοκτησίας του για το επικείμενο αυτής ήτοι για την ημιτελή διώροφη οικοδομή στο στάδιο του φέροντος οργανισμού με το ποσό των 30.886 € για δαπάνη κατεδάφισης της και με το ποσό των 59.150 € για δαπάνη αντικατάστασής της και συνολικά με το ποσό των 90.036 €, κρίνεται μη νόμιμο και συνεπώς απορριπτέο, καθόσον σύμφωνα με τα αναφερόμενα αναλυτικώς στην άνω μείζονα σκέψη, ως αποζημίωση στην προκειμένη περίπτωση νοείται εκείνη, το ποσό της οποίας επιτρέπει στον ιδιοκτήτη να αντικαταστήσει το πράγμα που απαλλοτριώθηκε με άλλο ισάξιο και όχι με την αιτούμενη δαπάνη κατεδάφισης της επικείμενης στη ρυμοτομούμενη έκταση και στο εναπομείναν μη απαλλοτριούμενο τμήμα της ιδιοκτησίας του, οικοδομής και αντικατάστασης αυτής (αντί της αξίας του υφισταμένου ημιτελούς κτίσματος ...".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, με το να απορρίψει ως μη νόμιμο το αίτημα αποζημίωσης του συναπαλλοτριωθέντος οικοδομήματος, ως συστατικού της ρυμοτομούμενης έκτασης, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού κανόνα δικαίου διατάξεις των άρθρων 17 παρ.1 του Συντάγματος, 13 παρ. 1 του Ν. 2882/2001 και του άρθρου 953 ΑΚ, με εσφαλμένη ερμηνεία και μη εφαρμογή, αν και τα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούσαν την ιστορική βάση της (βασικής) αίτησης του ήδη αναιρεσείοντα, αρκούσαν για να πληρωθεί το πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου.

Πιο συγκεκριμένα, στο αίτημα αποζημίωσης του επικείμενου οικοδομήματος της με αρ….. ιδιοκτησίας του αιτούντος-αναιρεσείοντος, συνολικού ποσού 90036 ευρώ, σύμφωνα με τη μέθοδο υπολογισμού του κόστους κατεδάφισης και αντικατάστασης της ημιτελούς οικοδομής, εμπεριέχεται, κατά τρόπο αρκούντως ορισμένο, το αίτημα περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης για την ανταλλακτική - αγοραία αξία του ημιτελούς κτίσματος, ως συναπαλλοτριούμενου συστατικού της ρυμοτούμενης έκτασης, η οποία επιτρέπει στον αναιρεσείοντα να το αντικαταστήσει με άλλο ισάξιο.

Εξάλλου, η εν συνόλω απόρριψη του αιτήματος αποζημίωσης οριστικής τιμής μονάδος του ημιτελούς οικοδομήματος στερεί από τον αιτούντα-αναιρεσείοντα την περιουσία του, κατά παράβαση της Συνταγματικής Αρχής του άρθρου 17 παρ.1 του Συντ/τος , διότι αυτός δεν λαμβάνει πλήρη αποζημίωση και για το συναπαλλοτριούμενο οικοδόμημα, ως συστατικό του ρυμοτομηθέντος εδάφους, όπως ορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 13 παρ.1 σε συνδ. 4 του Ν.2882/2001 και αυτές σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 953 ΑΚ, εφόσον ως κριτήριο καθορισμού της οριστικής τιμής μονάδος και αξιολόγησης προκειμένου περί οικοδομήματος αποτελεί ενδεικτικά, το είδος της κατασκευής, η παλαιότητα του κτίσματος, ο αριθμός των ορόφων, το εμβαδόν, το είδος της χρήσης αυτού κλπ. (ΑΠ 1175/2015).

Επομένως, ιδρύεται η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.1 περ. α ΚΠολΔ και συνεπώς, ο 1ος αναιρετικός λόγος πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το ανωτέρω κεφάλαιο, που αφορά τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης για το επικείμενο οικοδομημα (ημιτελής διόροφη οικοδομή στο στάδιο του φέροντος οργανισμού).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 128 παρ. 2 ν. 4070/2012 (ΦΕΚ 82/Α/10-4-2012) και εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, απαλλοτριώσεις (άρθρ. 146 παρ. 9 του ίδιου νόμου), "εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί σημαντικά σε σχέση με την κύρια ή αποδεδειγμένως υφιστάμενη δευτερεύουσα κατά προορισμό χρήση, μπορεί να προσδιορίζεται με την απόφαση καθορισμού της αποζημίωσης και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη και η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο. Για τον προσδιορισμό της ιδιαίτερης αποζημίωσης λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ιδίως, η κατάσταση του ακινήτου, πριν και μετά την απαλλοτρίωση, η σημαντική επιδείνωση των γεωμετρικών στοιχείων και της οικονομικής και εμπορικής εκμεταλλεύσεως αυτού, όπως επίσης ότι η ζημία του απομένοντος θα επέλθει μετά βεβαιότητας μετά την απότμηση του απαλλοτριούμενου τμήματος" (ΑΠ 205/2017).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το ΠΔ 24/31-5-1985 (ΦΕΚ 270/Δ/ 31-5-1985) "Τροποποίηση των όρων δόμησης και περιορισμών δόμησης των γηπέδων των .....υφισταμένων προ του έτους 1923 οικισμών", όπως το διάταγμα αυτό ισχύει μέχρι σήμερα, ορίζεται ότι: "Άρθρο 1.α) Ελάχιστο εμβαδόν γηπέδου 4.000 τετραγωνικά μέτρα και πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο εικοσιπέντε (25) μέτρα. β) Για γήπεδα που έχουν πρόσωπο σε Διεθνείς, Εθνικές Επαρχιακές, Δημοτικές και Κοινοτικές οδούς ως και σε εγκαταλειμμένα τμήματά τους και σε σιδηροδρομικές γραμμές απαιτούνται: Ελάχιστο πρόσωπο 45 μ. Ελάχιστο βάθος 50 μ. Ελάχιστο εμβαδόν 4.000 μ2. Άρθρο 2. Κατά παρέκκλιση από την προηγούμενη παράγραφο θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα τα γήπεδα: α) Τα κείμενα εντός της ζώνης των πόλεων, κωμών, και οικισμών, τα οποία είχαν κατά την 24-4-77 ημέρα δημοσίευσης του από ΠΔ/5-4-77 (ΦΕΚ-133 Δ') ελάχιστο εμβαδόν 2.000 μ2. β) Τα γήπεδα που κατά την ημέρα δημοσίευσης του παρόντος π.δ/τος έχουν πρόσωπο σε Διεθνείς Εθνικές, Επαρχιακές, Δημοτικές και Κοινοτικές οδούς,..... και εφόσον έχουν: αα) Τα γήπεδα που υφίστανται κατά την 12-11-62 ημέρα δημοσίευσης του από ΒΔ/24-10-62 (ΦΕΚ-142/Δ').Ελάχιστο πρόσωπο: δέκα (10) μέτρα. Ελάχιστο βάθος δέκα πέντε (15) μέτρα. Ελάχιστο εμβαδόν επτακόσια πενήντα (750) μ2. ββ).......

Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 παρ.6 του Ν.4315/2014 -Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα-Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις - ορίζεται ότι ....<< Είναι δυνατή η χορήγηση άδειας δόμησης σε άρτιο οικόπεδο, κατά κανόνα ή κατά παρέκκλιση, εντός σχεδίου πόλεως εγκεκριμένου με τις διατάξεις του ν.δ. 17.7/16.8.1923, που βαρύνεται με υποχρεώσεις λόγω ρυμοτομίας, εφόσον καταστεί οικοδομήσιμο με τη διάνοιξη τμήματος κοινοχρήστου χώρου, συνεχόμενου με ήδη διανοιγμένο εγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο, σε όλο το πλάτος της οδού και σε μήκος κατ' ελάχιστον ίσο με το απαιτούμενο πρόσωπο από τους ισχύοντες όρους δόμησης κατά κανόνα ή κατά παρέκκλιση, που εφαρμόζονται κατά περίπτωση. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής καθορίζονται οι αναγκαίες προδιαγραφές και προϋποθέσεις για την εφαρμογή του παρόντος....>>...

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 565/2018, ΑΠ 199/2018, ΑΠ 174/2015, ΑΠ 198/2015, ΑΠ 845/2012, ΑΠ 1351/2011 ).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον 'Αρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 425/2019, ΑΠ 198/2015,ΑΠ 1987/2007).

Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.

ΑΠ 2/2008, ΑΠ 640/2011). "Έγγραφα" κατά τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ είναι τα, κατά τα άρθρα 339 και 432-465 αποδεικτικά έγγραφα, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη κατά του αντιδίκου. Έτσι δεν αποτελούν έγγραφα με την ως άνω έννοια, εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 556/2003), όπως είναι οι γνωμοδοτήσεις των διορισθέντων πραγματογνωμόνων (ΑΠ 91/2017, ΑΠ 152/2015, ΑΠ 620/2014).

Επίσης, σύμφωνα με τη δεύτερη περίπτωση του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο λόγος αναίρεσης δημιουργείται, αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε παρά το νόμο σε αποδείξεις, που δεν έχουν προσκομιστεί από κανένα διάδικο. Πότε και πώς προσκομίζονται οι αποδείξεις ορίζουν οι σχετικοί για κάθε αποδεικτικό μέσο ορισμοί του ΚΠολΔ. Ο λόγος αυτός αναίρεσης βασίζεται στη θεμελιώδη δικονομική αρχή, ότι ο δικαστής έχει υποχρέωση να αποφασίζει σύμφωνα με τα αποδεικνυόμενα στη δίκη, όπως και στην περίπτωση του άρθρου 559 αρ.10 ΚΠολΔ. Επομένως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδείξεις, που δεν έχουν προσκομισθεί, τις οποίες όμως γνώριζε ο δικαστής από άλλη πηγή ή δόθηκαν προσωπικά σ'αυτόν, η απόφαση αναιρείται με τον παραπάνω λόγο. Εξάλλου, αν ο αναιρεσείων είχε επικαλεσθεί στο Δικαστήριο ουσίας έγγραφο, που είχε επικαλεστεί και προσκομίσει ο αντίδικός του, αυτό καθίσταται κοινό μέσο απόδειξης κατ' αρ. 346 ΚΠολΔ (ΑΠ 630/2019, ΑΠ 1259/2017, ΑΠ 1359/2010).

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθμός 9 ΚΠολΔ "αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη". Ο όρος "επιδίκασε" σημαίνει ότι το δικαστήριο αποφάσισε σχετικά σε αίτημα, έστω και με αναγνωριστική διάταξη (ΑΠ 1811/2009). Δηλαδή, όταν το δικαστήριο επιδίκασε ή αναγνώρισε ή προέβη σε διάπλαση, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο αίτημα (ΑΠ 1708/2014, ΑΠ 204/2011). Εξ άλλου δεν συνιστά επιδίκαση μη αιτηθέντος η μερική παραδοχή της αγωγής (AΠ 805/2017, ΑΠ 252/2005).

Με τον 2ο λόγο αναίρεσης, κατά το Α' σκέλος αυτού, ο αναιρεσείων ψέγει την προσβαλλόμενη απόφαση για την ίδια ως άνω πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.1 περ. α ΚΠολΔ, αλλά (κατ' ορθή εκτίμηση) και για την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.19 ίδιου Κώδικα, με την ειδικότερη αιτίαση, ότι το Εφετείο με το να απορρίψει το αίτημα του αναιρεσείοντα περί επιδίκασης σ' αυτόν ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομένον τμήμα, επιφάνειας 131,90 Μ2,της ιδιοκτησίας του, το οποίο ,κατά την άποψή του, μετά τη ρυμοτόμηση της ιδιοκτησίας του, απώλεσε την οικοδομησιμότητά του εξαιτίας έλλειψης προσβασιμότητας και απομειώθηκε η αξία του σε ποσοστό 95%, ως ουσιαστικά αβάσιμο, διότι τούτο, κατά τις παραδοχές, μετά τη ρυμοτόμηση, εξακολουθεί να έχει πρόσωπο σε υπό διάνοιξη οδό και θεωρείται, κατ' εξαίρεση οικοδομήσιμο ως άρτιο κατά παρέκκλιση, επειδή δήθεν η υπό διάνοιξη οδός <<δύναται να θεωρηθεί ως διανοιγμένη>>, εσφαλμένα ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 5 παρ. 6 Ν. 4315/2014, σε συνδυασμό με την διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 Ν. 2882/2001, τις οποίες παραβίασε ευθέως , αλλά και εκ πλαγίου με ελλιπή και ασαφή αιτιολογία, στερώντας έτσι την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι η προσβαλλόμενη, που δέχεται ότι το τμήμα της υπό διάνοιξη οδού, που εκτείνεται στην πρόσοψη του εναπομένοντος τμήματος της ιδιοκτησίας του, δεν έχει περιέλθει σε κοινή χρήση λόγω της ύπαρξης "δένδρων και περιτοίχισης κλπ", δεν διευκρινίζει, εάν είναι δυνατή η χορήγηση άδειας δόμησης για το επίδικο εναπομένον τμήμα της ιδιοκτησίας του, προϋπόθεση της οποίας, είναι η διάνοιξη της οδού, συνεχόμενης με ήδη διανοιγμένο κοινόχρηστο χώρο σε όλο το πλάτος της οδού και σε μήκος κατ' ελάχιστο, ίσο με το απαιτούμενο κατά νόμο πρόσωπο του οικοπέδου, όπως απαιτεί η διάταξη του άρθρου 5 παρ. 6 Ν. 4315/2014, προϋποθέσεις, που, όπως υποστηρίζει ο αναιρεσείων, δεν συντρέχουν, αφού για να διανοιχθεί η οδός πρέπει να κατεδαφιστεί η αυθαίρετη προσθήκη του σχολικού κτιρίου και "το αυλοντούβαρο" του σχολείου, που έχουν κατασκευαστεί αυθαίρετα εντός της υπό διάνοιξη οδού, η απομάκρυνση των οποίων δεν είναι πλέον εφικτή, λόγω της τακτοποίησης αυτών από τον αναιρεσίβλητο Δήμο, σύμφωνα με τον Ν.4178/2013 "περί τακτοποίησης αυθαιρέτων ..", που υποδηλώνει μονιμότητα των κατασκευών αυτών και μη κατεδάφιση αυτών.

Με το συναφές Β' σκέλος του ίδιου ως άνω 2ου αναιρετικού λόγου ο αναιρεσείων αποδίδει την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ με την αιτίαση, ότι το Εφετείο με το να απορρίψει το αίτημά του περί καταβολής ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομένον, μετά τη ρυμοτόμηση, τμήμα της ιδιοκτησίας του επιφάνειας 131,90 Μ2 , διότι δήθεν τούτο ουδεμία απομείωση της αξίας του υπέστη, καθόσον δήθεν θεωρείται κατ'εξαίρεση οικοδομήσιμο ως άρτιο κατά παρέκκλιση, παραμόρφωσε το περιεχόμενο της από 17-11-2016 Έκθεσης της Εκτιμητικής Επιτροπής του άρθρου 15 Ν.2882/2001, σύμφωνα με την οποία το εναπομένον ως άνω τμήμα υπέστη μείωση της αξίας του σε ποσοστό 30% ,διότι η οικοδομησιμότητα του οικοπέδου εξαρτάται από τη διάνοιξη της οδού πλάτους 3 μέτρων, η οποία όμως, πρακτικά δεν είναι δυνατή λόγω αδυναμίας ρυμοτόμησης του σχολικού κτιρίου, τμήμα της νέας πτέρυγας του οποίου βρίσκεται εντός της υπό διάνοιξη οδού.

Με το επίσης συναφές Γ' σκέλος του 2ου αναιρετικού λόγου ο αναιρεσείων αποδίδει την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.11 περ. β ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο με το να κρίνει, ότι το εναπομένον τμήμα της ιδιοκτησίας του θεωρείται δήθεν οικοδομήσιμο, κατ' εξαίρεση, ως άρτιο κατά παρέκκλιση , διότι δήθεν η οδός δύναται να θεωρηθεί ως διανοιγμένη, παραπέμποντας για την αιτιολόγηση της ανωτέρω παραδοχής του στην από 17-12-2014 τεχνική έκθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης Κ. Π., υπαλλήλου Υ.ΔΟΜ. Αλεξανδρούπολης, την οποία ως ουσιώδες αποδεικτικό μέσο συνεκτίμησε, αν και, όπως υποστηρίζει ο αναιρεσείων, το αποδεικτικό αυτό μέσο-έγγραφο δεν είχε προσκομιστεί με νόμιμη επίκληση ενώπιον του Δικαστηρίου, παρά το νόμο έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο, που δεν προσκομίστηκε με νόμιμη επίκληση.

Με τον επίσης συναφή προς τους ανωτέρω λόγους 3ο αναιρετικό λόγο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.9 περ.γ ΚΠολΔ με την αιτίαση, ότι το Εφετείο με το να δεχθεί ότι το εναπομένον τμήμα δεν υπέστη μείωση της αξίας του, διότι δήθεν θεωρείται κατ'εξαίρεση οικοδομήσιμο άφησε αδίκαστο το αίτημα αυτού με το οποίο, ανεξάρτητα από το πολεοδομικό ελάττωμα της αδυναμίας διάνοιξης της οδού, η απομείωση της αξίας του εναπομένοντος τμήματος είναι ολοσχερής, διότι η θέα του είναι πλέον ένας τεράστιος τοίχος, που αποτελεί την πλάτη του κτιρίου της νέας σχολικής πτέρυγας του Β' Δημοτικού Σχολείου μήκους 30 μέτρων και ύψους 10 μέτρων, καθώς επίσης ότι η μοναδική πρόσβαση προς αυτό, από την οδό .., προϋποθέτει τη διέλευση από μια στενή λωρίδα γης, πλάτους 1,77 μέτρων και μήκους 15,28 μέτρων, που δημιουργείται λόγω των παράνομων καταπατήσεων στο τμήμα, που προορίζεται για την υπό διάνοιξη οδό, θα είναι εφικτή μόνο <πεζή> και όχι με όχημα.

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι το Εφετείο για το ερευνώμενο ως άνω ζήτημα περί της επιδίκασης ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομένον τμήμα επιφάνειας 131,90 Μ2, μετά τη ρυμοτόμηση της ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντα, δέχθηκε επίσης, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί των πραγμάτων εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, τα ακόλουθα:.....<<...

Δυνάμει της υπ' αριθ. …/…-12-2014 Πράξης Τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης λόγω ρυμοτομίας επί παρόδου της οδού … μεταξύ των ΟΤ … και … στην …, της Διεύθυνσης Υπηρεσιών Δόμησης του Δήμου Αλεξανδρούπολης, που κυρώθηκε υε την υπ' αρ. πρωτ. … …/…-12-2015 απόφαση του Τμήματος Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφερείας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, έγινε αναλογισμός αποζημιώσεων λόγω μετάθεσης οδού (Β.Δ. 07-5-1936 - ΑΡΘΡΟ 8) για τις ιδιοκτησίες των αιτούντων.

Ειδικότερα για την ιδιοκτησία (01) του πρώτου των αιτούντων το καθ! ου είναι υπόχρεο για το τμήμα με στοιχεία Η-2-3-4-24-10-11-1) ήτοι για εμβαδό 76,02 τ.μ. ... Οι εν λόγω ρυμοτομούμενες εκτάσεις βρίσκονται στην πόλη της Αλεξανδρούπολης, και ειδικότερα στο Ο Τ. 20oc του Ρυμοτομικού Σχεδίου Αλεξανδρούπολης. Η ιδιοκτησία με στοιχείο (01) του πρώτου των αιτούντων διαθέτει πρόσωπο επί μη διανοιγμένου πεζόδρομου ..." ..."'Οσον αφορά όμως το αίτημα του πρώτου των αιτούντων περί ιδιαίτερης αποζημίωσης κατ άρθρο 13 παρ.4 Ν.2882/2001, λόγω υπέρμετρης υποβάθμισης του εναπομείναντος ακίνητου του, εκτάσεως 131.90 τ.μ., αποδεικνύεται ότι μετά τη ρυμοτόμηση, ήτοι μετά την συντέλεση των αναλογισμών αποζημιώσεως και της αποζημίωσης των επικειμένων που περιγράφονται στην Πράξη αναλογισμού, το εν λόγω οικόπεδο θα θεωρείται κατ' εξαίρεση οικοδομήσιμο (άρτιο κατά παρέκκλιση), σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του Ν. 1337/1983 όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 27 ου Ν.2742/1999, αφού δύναται να θεωρηθεί η οδός ως διανοιγμένα και μάλιστα ανεξάρτητα αν το τμήμα που εκτείνεται στο πρόσωπο του οικοπέδου δεν έχει περιέλθει σε κοινή χρήση για το λόγο ότι υπάρχουν δέντρα, περιτοίχιση, κ.λ.π. (βλ.

σχ. την άνω από 17-12-2014 τεχνική έκθεση του μάρτυρα Κ. Π. και την από 17-11-2016 έκθεση εκτιμητικής επιτροπής).

Συνεπώς, πρέπει το εν λόγω αίτημα να απορριφθεί ως κατ ουσίαν αβάσιμο ...".

Σύμφωνα με τις παραπάνω παραδοχές του το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι, μετά τη ρυμοτόμηση επιφάνειας 76,02 Μ2 της υπ' αρ. … ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντα, απέμεινε τμήμα αυτής επιφάνειας 131,90 Μ2 το οποίο είναι κατ'εξαίρεση οικοδομήσιμο, διότι θεωρείται κατά παρέκκλιση άρτιο, καθόσον, μετά τη ρυμοτόμηση διαθέτει πρόσωπο επί οδού που..... "δύναται να θεωρηθεί ως διανοιγμένη ανεξάρτητα αν το τμήμα αυτής που εκτείνεται στην πρόσοψη του οικοπέδου δεν έχει περιέλθει σε κοινή χρήση λόγω της ύπαρξης δένδρων, περιτοίχισης κλπ."....

Κρίνοντας όμως έτσι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 13 παρ. 4 Ν. 2882/2001 και αυτή σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 6 Ν. 4315/2014 και, συγχρόνως, διέλαβε ασαφή και ελλιπή αιτιολογία, διότι δεν διευκρινίζει την δυνατότητα διάνοιξης της οδού και την προσβασιμότητα σ' αυτήν του εναπομένοντος τμήματος εκτός της ρυμοτόμησης, που είναι προϋπόθεση για να θεωρηθεί τούτο οικοδομήσιμο ως άρτιο κατά παρέκκλιση (άρ. 2 ΠΔ 24/1985).

Πιο συγκεκριμένα, το Εφετείο δεν διευκρινίζει τα χαρακτηριστικά της υπό διάνοιξη οδού, σε πλάτος και σε μήκος, με δεδομένο ότι δέχεται ότι στο τμήμα αυτής, που εκτείνεται στο πρόσωπο του εναπομένοντος οικοπέδου (του οποίου επίσης δεν προσδιορίζει το μήκος) υπάρχουν εμπόδια, όπως δένδρα, αλλά και περιτοίχιση κλπ., χωρίς επίσης να διευκρινίζει, το είδος της περιτοίχισης αυτής και σε τί συνίστανται τα "και τα λοιπά (κτίσματα ή δένδρα)", σύμφωνα με τις παραδοχές της.

Το ζήτημα αυτό είναι ουσιώδες, ώστε να διαπιστωθεί, εάν τεχνικά ή με βάση τις Πολεοδομικές διατάξεις είναι εφικτή η απομάκρυνση των εμποδίων, προκειμένου η υπό διάνοιξη οδός να έχει το κατά νόμο απαιτούμενο πλάτος, για να καθίσταται το εναπομένον τμήμα προσβάσιμο, με όχημα ή πεζή, ούτε επίσης διευκρινίζεται, εάν η υπό διάνοιξη οδός θα συνδέεται με ήδη διανοιγμένη κοινόχρηστη οδό, όπως απαιτεί η διάταξη του άρθρου 5 παρ Ν.4315/2014, ώστε το εναπομένον τμήμα να έχει προσβασιμότητα σε αυτήν, που είναι ουσιώδες στοιχείο για τη μείωση ή όχι της αξίας του και, συγχρόνως, αποτελεί παράμετρο, που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από τους μελλοντικούς αγοραστές και επιδρά σπουδαίως στην αξία διάθεσης του επιδίκου εναπομένοντος οικοπέδου, ως οικοδομήσιμου.

Εκτός τούτων, το Εφετείο, προκειμένου να απορρίψει το αίτημα ιδιαίτερης αποζημίωσης του εναπομένοντος, εφόσον, κατά τις παραδοχές του, δεν έχει υποστεί απομείωση της αξίας του, διότι εξακολουθεί να είναι οικοδομήσιμο, (επειδή κατά τις παραδοχές η οδός δύναται να θεωρηθεί διανοιγμένη ανεξάρτητα από τα ανωτέρω εμπόδια) παραπέμπει στην από 17-12-2014 τεχνική έκθεση του μάρτυρα, Κ.

Π., τον οποίο είχε προτείνει ο ήδη αναιρεσίβλητος Δήμος Αλεξανδρούπολης, καθώς επίσης στην από 17-11-2016 έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής του άρθρου 15 Ν. 2882/2001 ,υπό την έννοια, ότι από τα έγγραφα αυτά συνήγαγε τη δυνατότητα διάνοιξης, χωρίς όμως να παραθέτει, με ποιες προϋποθέσεις είναι εφικτή η προσβασιμότητα του επιδίκου εναπομένοντος τμήματος στην υπό διάνοιξη οδό, ζήτημα επίσης ουσιώδες για το αποτέλεσμα της δίκης, ενόψει και των ισχυρισμών του αναιρεσείοντος, τους οποίους επίσης και αυτός στηρίζει στην έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής ,ότι οι αυθαίρετες κατασκευές του σχολικού κτιρίου έχουν τακτοποιηθεί και η κατεδάφισή τους δεν είναι πλέον εφικτή, ούτε επίσης είναι εφικτή η ρυμοτόμηση του σχολικού κτιρίου.

Με τις ελλιπείς και ασαφείς ως άνω αιτιολογίες δεν καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή όχι εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 13 παρ. 4 Ν. 2882/2001, σε συνδυασμό με άρθρο 5 παρ. 6 Ν. 4315/2014, αναφορικά με την ιδιαίτερη αποζημίωση του εναπομένοντος εκτός ρυμοτομίας τμήματος της ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντα και εάν τα περιστατικά, που δέχθηκε το Εφετείο, ότι αποδείχθησαν, πληρούσαν ή όχι το πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου, τους οποίους το Εφετείο επομένως παραβίασε εκ πλαγίου.

Επομένως, ιδρύεται η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 19 ΚΠολΔ και συνεπώς, ο 2ος αναιρετικός λόγος, κατά το Α' σκέλος αυτού, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και κατά το κεφάλαιο της ιδιαίτερης αποζημίωσης του εναπομένοντος τμήματος της 01 ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος.

Περαιτέρω, με δεδομένο ότι η αναιρετική εμβέλεια του κατά τα ανωτέρω 2ου αναιρετικού λόγου κατά το Α σκέλος αυτού από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οδηγεί στην παραδοχή της αναίρεσης ως προς το κεφάλαιο της ιδιαίτερης αποζημίωσης του εναπομένοντος, καθίσταται πλέον αλυσιτελής, άλλως παρέλκει η εξέταση των λοιπών συναφών αναιρετικών λόγων και ειδικότερα, του 2ου κατά το Α σκέλος του από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και κατά το Β' σκέλος αυτού εκ του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ (παραμόρφωση του περιεχομένου της έκθεσης της εκτιμητικής επιτροπής), του 2ου κατά το Γ' σκέλος αυτού εκ του άρθρου 559 αρ.11 περ.

β ΚΠολΔ (λήψη υπόψη της από 17-12-2014 τεχνικής έκθεσης, αν και δεν είχε προσκομιστεί νόμιμα από τον αναιρεσίβλητο Δήμο) και του 3ου αναιρετικού λόγου εκ του άρθρου 559 αρ. 9 ΚΠολΔ (αδίκαστο αίτημα απομείωσης λόγω έλλειψης θέας του εναπομένοντος του οποίου η χρήση είναι πλέον μόνον κήπος και όχι οικοδομήσιμο οικόπεδο) ,οι οποίοι πλήττουν το ίδιο κεφάλαιο της ιδιαίτερης αποζημίωσης του εναπομένοντος, μετά τη ρυμοτόμηση, τμήματος των 131,90 Μ2 της … ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος και αποβλέπουν επίσης στην παραδοχή της αναίρεσης κατά το κεφάλαιο τούτο.

Συμπερασματικά, κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τα κεφάλαια αυτής, που αφορούν τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης για το οικοδόμημα- συστατικό της ρυμοτομούμενης έκτασης (76,02 Μ2) της ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντα και την επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομένον ως άνω τμήμα (131,90 Μ2) μετά τη ρυμοτόμηση, κατά ουσιαστική παραδοχή του 1ου και του 2ου κατά το Α' σκέλος αυτού, αναιρετικού λόγου και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος αυτής στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και του οποίου είναι εφικτή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές (άρθρο 580 αρ. 3 ΚΠολΔ).

Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου, που αυτός έχει καταθέσει για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ. 3 περ. Βδ ΚΠολΔ) . Διάταξη περί δικαστικών εξόδων σε βάρος του αναιρεσιβλήτου ΝΠΔΔ, που ηττήθηκε και υπέρ του αναιρεσείοντος δεν θα περιληφθεί στην απόφαση αυτή, ελλείψει σχετικού αιτήματος του αναιρεσείοντος, διότι ο τελευταίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, χωρίς να καταθέσει προτάσεις και συνεπώς, δεν υποβλήθηκε σε δικαστική δαπάνη, όπως ειδικότερα, ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ.69/2018 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης (ειδική διαδικασία του Ν.2882/2001), κατά το μέρος της, που περιγράφεται στο σκεπτικό της απόφασης αυτής.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος αυτής, για να συζητηθεί περαιτέρω, στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές.

Και

Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου, που αυτός κατέθεσε για την άσκηση της αναίρεσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του ΑΠ Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 26 Αυγούστου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ