Supreme Court dismisses appeal on civil liability for traffic accident due to lack of legal grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' request to overturn the Court of Appeal's judgment regarding a fatal traffic accident involving a cyclist and a truck. The appellants argued that the lower court failed to properly evaluate evidence and apply the law, but the court found these grounds legally insufficient. Consequently, the appeal was rejected, and the appellants were ordered to pay the opposing party's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(19) and 559(11) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court reviews factual findings for legal errors but does not re-evaluate evidence unless the lower court ignored relevant documents or failed to consider all evidence lawfully submitted by the parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1041 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1041/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. χήρας Κ. Π., 2. Γ. Π. του Κ., κατοίκων ..., 3. Μ. Π. του Κ. κατοίκου ... και 4. Ε. Π. του Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Μπουρμπούλη ο οποίος ανεκάλεσε την από 28-11-2012 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Β. Β. του Χ., κατοίκου ... και 2. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΑΕ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο πρώτος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ-Διονύσιο Μοσχονά και η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Κοπακάκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-3-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 449/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 343/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-7-2010 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου, ανέγνωσε την από 23-11-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 297, 298, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι, προϋποθέσεις της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία (και αυτή που αφορά σωματική βλάβη ή θανάτωση προσώπου) είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.
Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε κυριαρχικώς ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.
Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης.
Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται, όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε τα εξής, ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος: "Στις 25-10-2006 και περί ώρα υπό συνθήκες πλήρους φυσικού φωτισµού, ο πρώτος των εναγοµένων, οδηγώντας το ... ΔΧΦ αυτοκίνητό του, στο οποίο ήταν συνδεµένο και το ... επικαθήµενο κινούνταν εντός της πόλεως του Αργοστολίου επί της παραλιακής οδού Αντωνίου Τρίτση, η οποία είναι µονής κατεύθυνσης προς το Λιµεναρχείο.
Στο ύψος της Τράπεζας ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ήταν προσωρινά σταθµευµένα στα δεξιά και στην αριστερή πλευρά της οδού σε διπλή σειρά δυο ΙΧΕ αυτοκίνητα που εµπόδιζαν την πορεία του, γι' αυτό και ο πρώτος εναγόµενος ακινητοποίησε το όχηµά του αναµένοντας τους οδηγούς των δυο ΙΧΕ, να αποµακρύνουν αυτά και να ελευθερωθεί η οδός.
Μετ' ολίγον εµφανίστηκε ο οδηγός του οχήµατος που ήταν σταθµευµένο στη δεξιά πλευρά της οδού και αποµάκρυνε το όχηµά του, έτσι ο πρώτος εναγόµενος κάνοντας µικρό ελιγµό προς τα δεξιά, αφού είχε πλέον τον απαιτούµενο χώρο για να προσπεράσει το εξ αριστερών διπλοπαρκαρισµένο όχηµα που βρίσκονταν ακόµη εκεί, άρχισε να κινείται µε ελάχιστη ταχύτητα ...
Τη στιγµή εκείνη ο Κ. Π. κινούνταν µε ποδήλατο ιδιοκτησίας του επί της οδού Ανδρέα Χοϊδά η οποία είναι κάθετη οδός προς την παραλιακή οδό Αντ. Τρίτση που κινούνταν το φορτηγό αυτοκίνητο του πρώτου εναγοµένου εισήλθε δε αιφνιδίως και χωρίς να ελέγξει την κίνηση της ανωτέρω παραλιακής οδού, έχασε τον έλεγχο της κίνησης του ποδηλάτου του και επέπεσε στο αριστερό πλαϊνό τµήµα του φορτηγού αυτοκινήτου και συγκεκριµένα ανάµεσα στους αριστερούς οπίσθιους τροχούς του τράκτορα και τους εµπρόσθιους αριστερούς τροχούς του επικαθήµενου µε αποτέλεσµα να παρασυρθεί από αυτό σε απόσταση 25 µ.
όπου και ακινητοποίησε ο εναγόµενος το όχηµά του και να τραυµατιστεί σοβαρά συνεπεία δε των κακώσεων επήλθε ο θάνατός του την ίδια ηµέρα. Ο εναγόµενος οδηγός δεν ήταν δυνατόν να δει ή να αντιληφθεί έστω από τους καθρέπτες του οχήµατός του την κίνηση του ποδηλάτη θανόντα διότι η καµπίνα του τράκτορα βρισκόταν στο ύψος της εισόδου της τράπεζας, η οποία απέχει περί τα 11 µέτρα από το σηµείο που διασταυρώνονται η οδός Ανδρέα Χοϊδά µε την παραλιακή οδό Αντ.
Τρίτση στην οποία εισήλθε ο τελευταίος, δεδοµένου δε ότι το όχηµά του έχει περί τα 18 µέτρα µήκος, ο Κ. Π. επέπεσε µε το ποδήλατό του µετά το µέσο και προς το οπίσθιο µέρος της αριστερής πλευράς του φορτηγού αυτοκινήτου γεγονός που δεν αντιλήφθηκε ο οδηγός του φορτηγού λόγω του όγκου του οχήµατός του και µε δεδοµένο το θόρυβο από τη λειτουργία της µηχανής και της κυκλοφοριακής κίνησης.
Υπό τα ως άνω περιγραφόµενα περιστατικά το επίδικο ατύχηµα και ο συνεπεία αυτού θανάσιµος τραυµατισµός του συζύγου της πρώτης των εναγόντων και πατέρα των λοιπών οφείλεται στην αποκλειστική υπαιτιότητα αυτού τούτου του θανόντος, ο οποίος δεν κατέβαλε την προσοχή και την επιµέλεια που θα κατέβαλε κάθε συνετός οδηγός υπό ανάλογες περιστάσεις δεδοµένου ότι διήγε το 77 έτος της ηλικίας του έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη και η όρασή του ήταν µειωµένη λόγω µυωπίας και εισήλθε αιφνιδίως και χωρίς να ελέγξει την κίνηση της ανωτέρω παραλιακής οδού έχασε τον έλεγχο του οχήµατός του και επέπεσε στο αριστερό πλαϊνό του φορτηγού κατά τα ανωτέρω.
Αντίθετα τον οδηγό του φορτηγού δεν τον βαρύνει καµµία αµέλεια ως προς την οδηγική συµπεριφορά αφού δεν µπορούσε να προβεί σε κάποια ενέργεια για να αποφύγει την ανέλπιστη πρόσκρουση του ποδηλάτη στο όχηµά του ούτε ήταν δυνατό να τον αντιληφθεί προκειµένου να µην αρχίσει να κινείται για να µην τον παρασύρει". (Ακολουθεί αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων και σχετική επιχειρηματολογία του Δικαστηρίου βάσει των αποδείξεων).
Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του σαφείς, επαρκείς και όχι αντιφατικές αιτιολογίες και ειδικότερα, σε σχέση τόσο με το ζήτημα της έλλειψης ευθύνης, στο επελθόν ατύχημα, του οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου, όσο και ως προς την αμελή συμπεριφορά του παθόντος, που οδήγησε στην επέλευση του ατυχήματος και τον κατ' αυτό θανάσιμο τραυματισμό του, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής η μη εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων. Επομένως, ο πρώτος, από το άρθ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.
2. Επειδή, από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τ` αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων τα έγγραφα και οι ένορκες βεβαιώσεις που προσάγονται είτε προς άμεση είτε προς έμμεση απόδειξη . Δεν είναι πάντως αναγκαίο να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα. Η παράβαση της ανωτέρω υποχρέωσης του δικαστηρίου της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης.
Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αίτησης προβάλλεται η από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την υπ' αριθμ. 7829/2008 βεβαίωση του Γραφείου Πολεοδομικών Μελετών του δήμου Αργοστολίου. Ο λόγος αυτός αβάσιμος, διότι από τη βεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα, που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης δεν καταλείπετε αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεκτίμησε, μαζί με τις λοιπές αποδείξεις για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος και το παραπάνω έγγραφο.
Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26-7-2010 αίτηση των Κ. Π., Γ. Π., Μ. Π. και Ε. Π., για αναίρεση της 343/2009 απόφασης του Εφετείου Πατρών.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό ων δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στις 9 Απριλίου 2013. Και Δημοσιεύτηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ