Supreme Court dismisses appeal argument on vague claim but allows full retrial on merits.

Απόφαση 1040 / 2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1040/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Αριστείδη Βαγγελάτο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την 72/2024 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Ζώη), Μαλαματένια Κουράκου, Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη και Βάϊα Ζαρχανή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 2 Απριλίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρίας με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΤΡΑΝΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Γλυφάδα Αττικής και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αναστασίου Πασσά, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Ε. Π. του Ε., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Χαράλαμπου Μαντά, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-6-2017 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 716/2019 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 5556/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7-4-2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαρία-Μάριον Δερεχάνη. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη, από 07.04.2021 και με αριθμό κατάθεσης 2825/372/06.05.2021, αίτηση αναίρεσης, κατά της, εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (εργατικών) διαφορών, 5556/29.09.2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχτηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την, από 23.04.2019 και με αριθμό κατάθεσης 39452/2995/2019, έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας εταιρίας κατά της 716/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε δεχτεί εν μέρει και ως ουσιαστικά βάσιμη ως προς την κυρία της, εκ της συμβάσεως, βάση, την, από 09.06.2017 και με αριθμό κατάθεσης 552008/1565/2017, αγωγή του τότε εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της ήδη αναιρεσείουσας εναγομένης εταιρίας, περί αξιώσεών του (από υπερεργασία και κατ' εξαίρεση υπερωρίες, επιδόματα εορτών και αδείας και αποδοχές αδείας, προσαύξηση Κυριακών και αργιών και επίδομα ειδικών συνθηκών) εκ της επικαλούμενης σχέσης εργασίας αορίστου χρόνου ως οδηγού φορτηγού της εναγομένης, εξαφάνισε αυτή (εκκαλουμένη) και αφού κράτησε την υπόθεση για κατ' ουσίαν έρευνα, δέχτηκε εν μέρει την αγωγή (για μικρότερα, των επιδικασθέντων πρωτοδίκως ποσών ως προς τα κονδύλια της υπερεργασίας, των κατ' εξαίρεση υπερωριών, των επιδομάτων εορτών και αδείας και των αποδοχών αδείας), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ), ενόψει του ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στην εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα στις 27.01.2021, όπως ισχυρίζεται η τελευταία χωρίς να αμφισβητεί τούτο ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος, λόγω δε της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας, σύμφωνα με το άρθρο 83 παρ. 1 περ.

α' εδ. α' και β' του ν. 4790/2021, σε συνδυασμό με την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 25 του ν 4792/2021 και την ερμηνευτική, επίσης, διάταξη του άρθρου 49 του ν. 4963/2022, για το χρονικό διάστημα από 07.11.2020 έως 06.04.2021, η νόμιμη προθεσμία για την άσκησή της ένδικης αίτησης αναίρεσης, άρχισε από την επομένη της άνω λήξης του χρονικού διαστήματος προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της Χώρας και δη στις 07.04.2021 και συμπληρωνόταν, με την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών του άρθρου 564 παρ. 1 του ΚΠολΔ, στις 06.05.2021 (ημέρα Πέμπτη), ημερομηνία κατά την οποία ασκήθηκε η ένδικη αίτηση αναίρεσης με την κατάθεσή της στη Γραμματεία του εκδώσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, Εφετείου Αθηνών [και χωρίς να είναι αναγκαίο, για το εμπρόθεσμο της αίτησης, να γίνει χρήση της, εν συνεχεία, επιπλέον προθεσμίας των δέκα (10) ημερών από τη λήξη της ως άνω προθεσμίας των 30 ημερών, κατ' άρθρο 83 παρ. 1 περ.

α' εδ. γ' του ν. 4790/2021]. Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από δε τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 του ιδίου Κώδικα προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται, να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, που αυτοί νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, χωρίς, όμως, να απαιτείται και ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός τούτων, αρκεί να καθίσταται απολύτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασής του, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 1788/2023, 1538/2022, 1708/2018).

Ειδικότερα, για τις ένορκες βεβαιώσεις, ενόψει του ότι, κατ' άρθρα 339 και 421 επ. ΚΠολΔ, αποτελούν (όπως και κατ' άρθρο 270 παρ. 2 ίδιου Κώδικα, που καταργήθηκε με το νόμο 4335/2015), ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, πρέπει να γίνεται ειδική μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, χωρίς να είναι αναγκαία και η χωριστή αναφορά καθεμιάς τούτων, πλην του ότι τηρήθηκαν γι' αυτές οι νόμιμες προϋποθέσεις (ΑΠ 1788/2023, 1697/2022, 1708/2018), η έλλειψη δε της μνείας αυτών δεικνύει ότι αυτές δεν λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 1538/2022, 1055/2019, 779/2019).

Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης αρκεί, παρά τη βεβαίωση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα (στα οποία περιλαμβάνονται οι ένορκες βεβαιώσεις και τα έγγραφα), να καταλείπονται με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης αμφιβολίες για το αν το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε και συνεκτιμήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ισχυρισμού (ΑΠ 721/2024, 474/2024, 1538/2022, 1055/2019).

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, τα νομίμως επικληθέντα και προσκομισθέντα ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας προς απόδειξη του αρνητικού της βάσης της αγωγής ισχυρισμού της, που συνιστούσε και λόγο της έφεσής της, ότι με τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο τους συνέδεαν μόνον τρεις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου (και όχι σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου), ενώ κατά το υπόλοιπο χρονικό διάστημα ο ενάγων συνδεόταν με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου με την, εν Βουλγαρία εδρεύουσα, εταιρία με την επωνυμία VATAS TRANS EOOD, έγγραφα και τις νομοτύπως ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις και δη (μεταξύ των άλλων): 1) την από 29.03.2013 λήξη - καταγγελία σύμβασης εργασίας, υπογεγραμμένη από τον ενάγοντα, κατά την οποία ο ενάγων απασχολήθηκε στην εναγομένη από 03.12.2012 έως τις 29.03.2013, 2) την από 15.01.2014 σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, διάρκειας από 15.01.2014 έως 15.06.2014, υπογεγραμμένη από τον ενάγοντα, 3) την από 01.06.2015 σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, διάρκειας από 01.06.2015 έως 30.09.2015, υπογεγραμμένη από τον ενάγοντα, 4) την υπ' αριθ. ...-2018 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά της Α.

Π., ενώπιον της συμβολαιογράφου Ελευσίνας Α. Ν. Μ., που ελήφθη μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου της - ενάγοντος με την υπ' αριθ. ...-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Κ. Τ., 5) την υπ' αριθ. ...-2018 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά της Σ. Κ., ενώπιον της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, που ελήφθη μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου της - ενάγοντος με την υπ' αριθ. ...-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Κ.

Μ., 6) την υπ' αριθ. ...-2018 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά της Β. Φ. ενώπιον της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, που ελήφθη μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου της - ενάγοντος με την υπ' αριθ. ...-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Κ. Μ. και 7) την υπ' αριθ. ...-2018 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά της Γ.

Γ., ενώπιον της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, που ελήφθη μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου της - ενάγοντος με την υπ' αριθ. ...-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Κ. Τ. Σημειωτέον ότι για τον έλεγχο της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού της αναίρεσης τα προαναφερθέντα έγγραφα και ένορκες βεβαιώσεις νομίμως κατατέθηκαν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του δικαστηρίου τούτου (ΑΠ 1352/2023, 383/2023, 25/2023, 172/2020).

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και δη από τη βεβαίωση που υπάρχει σε αυτή ότι για τη συναγωγή του αποδεικτικού της πορίσματος ότι "ο ενάγων προσελήφθη από την εναγομένη, με άτυπη (προφορική) σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης, την 1/1/2012, για να εργαστεί ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου στην επιχείρηση οδικών μεταφορών αυτής, προσέφερε, δε, τις υπηρεσίες του στην εργοδότρια εταιρία έως τις 30/7/2016, οπότε απολύθηκε" το Εφετείο έλαβε υπόψη και προέβη στην εκτίμηση (πλέον των καταθέσεων των μαρτύρων) και "...

των ενόρκων βεβαιώσεων, που ελήφθησαν νόμιμα, καθώς και όλων των εγγράφων που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται, μεταξύ των οποίων και η προσκομιζόμενη από την εναγομένη, υπ' αρ. ....2018 ένορκη βεβαίωση, ληφθείσα στο πλαίσιο άλλης δίκης", αλλά και από όλο το περιεχόμενό της (προσβαλλομένης) δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο, κατέληξε στο προαναφερόμενο αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψη του και τα ως άνω έγγραφα και τις ανωτέρω νομίμως ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις, δεδομένου ότι δεν γίνεται καμία συγκεκριμένη αναφορά ή σχολιασμός στα επίμαχα αυτά έγγραφα και ένορκες βεβαιώσεις (οι οποίες, εξάλλου, και δεν μνημονεύονται ρητά και ειδικά η καθεμία), ούτε αντικρούεται ειδικά το περιεχόμενό τους, ενόψει και της αντίθετης ουσιαστικής κρίσης στην οποία κατέληξε το Εφετείο με το να δεχτεί ως εν μέρει ουσιαστικά βάσιμη την ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, δεχόμενο ότι ο ενάγων συνδέετο με την εναγομένη εταιρία και ήδη αναιρεσείουσα με άτυπη (προφορική) σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης, από 01.01.2012 έως 30.07.2016.

Επομένως, ο ως άνω λόγος αναίρεσης από τον αριθμό. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

Κατά το άρθρο 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη ή το δεδικασμένο. Η διάταξη αυτή, που αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο. Πρέπει, δηλαδή, να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης είχε προταθεί, και μάλιστα, νομίμως στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (εάν δε ο αναιρεσείων υπήρξε εκκαλών, πρέπει τον ισχυρισμό του που θεμελιώνει το λόγο της αναίρεσης να τον είχε προτείνει στο εφετείο με κύριο ή πρόσθετο λόγο έφεσης - ΑΠ 659/2024.), εκτός αν συντρέχει κάποια από τις προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή εξαιρέσεις (ΑΠ 1046/2024, 659/2024. 762/2023).

Εξάλλου, η αοριστία της αγωγής ερευνάται μεν αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και επομένως, για να ιδρύσει λόγο αναίρεσης ο σχετικός ισχυρισμός, πρέπει να έχει προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 1046/2024, 659/2024, 762/2023,), ήτοι στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να καθορίζεται στο αναιρετήριο ο νόμιμος τρόπος προβολής του (ΑΠ 1552/2024, 753/2020), ενόψει δε του ότι αφορά σε ισχυρισμό που λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως, μπορεί να προταθεί το πρώτον στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και συγκεκριμένα να προταθεί νόμιμα με λόγο έφεσης του εναγομένου ή με τις προτάσεις του εφεσίβλητου προς απόκρουση της έφεσης (ΑΠ 1046/2024, 659/2024, 958/2020, 753/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον τρίτο εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, αληθώς όμως εκ του αριθμού 8 του ιδίου άρθρου ως εκ του αποδιδόμενου σ' αυτή νομικού σφάλματος, κατ' εκτίμηση αυτού, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια, ότι εσφαλμένα δεν απέρριψε ως αόριστα, κατά τις διατάξεις περί υπερεργασίας και κατ' εξαίρεση υπερωρίας και του άρθρου 216 ΚΠολΔ, τα αγωγικά κονδύλια επιδίκασης αμοιβής για υπερεργασία και αποζημίωσης για κατ' εξαίρεση υπερωριακή εργασία, αφού δεν αναφέρονταν στην αγωγή η έναρξη και λήξη του ημερησίου ωραρίου του ενάγοντος, ούτε το εβδομαδιαίο ωράριό του, ούτε διευκρινίζετο αν υπολογίζονταν το ωράριο μόνο κατά τις εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αόριστος και άρα απαράδεκτος, ενόψει του ότι η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει στο αναιρετήριο ότι τον ως άνω ισχυρισμό περί αοριστίας του δικογράφου της αγωγής, ως προς τα άνω αγωγικά κονδύλια τον είχε προτείνει (καθορίζοντας μάλιστα και το νόμιμο τρόπο προβολής του) στο Δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή στο δικαστήριο που δίκασε κατ' έφεση.

Σε κάθε όμως περίπτωση, από την επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) του δικογράφου της έφεσης της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα, ως εκκαλούσα (εναγομένη) που είχε ηττηθεί πρωτοδίκως, δεν είχε προβάλλει ισχυρισμό στο δικαστήριο της ουσίας (που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση) περί αοριστίας του δικογράφου της αγωγής ως προς τα ανωτέρω αγωγικά κονδύλια (επιδίκασης αμοιβής για υπερεργασία και αποζημίωσης για κατ' εξαίρεση υπερωριακή εργασία).

Επομένως, ο τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης περί αοριστίας της αγωγής στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, αλλά προτείνεται το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου, χωρίς μάλιστα να συντρέχει για το παραδεκτό της προβολής του κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτος, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε.

Κατόπιν των ανωτέρω, κατά παραδοχή του άνω δεύτερου λόγου της αίτησης αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του, από τον αριθμό. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την ουσιαστική έρευνα των λοιπών λόγων της αίτησης αναίρεσης (πλην του άνω απορριφθέντος τρίτου λόγου), πρέπει να αναιρεθεί εν όλω η προσβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου είναι εφικτή η συγκρότηση από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας εταιρίας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), και τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμόν 5556/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσειουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Ιουνίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ