Supreme Court dismisses appeal due to hospital's failure to prove valid attorney representation after five-year lapse.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the opposing hospital failed to prove valid representation at the hearing. Although a general power of attorney was presented, it had expired five years prior to the hearing date. The court ruled that without proof of renewed authorization or summons by the opposing party, the hospital was legally absent, rendering the proceedings void.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94, 96, 97 of the Code of Civil Procedure; A general power of attorney expires five years after issuance, and if not renewed or if the opposing party summons the absent party, the hearing is declared inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1037 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1037/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Nικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Ασπασία Καρέλλου (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Κομνηνάκη), Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Απριλίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ι. Τ. του Ε. και 2) Π. Τ. του Ε., κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιωσάσης (αρχικής διαδίκου) Ε. χας Ε. Τ.. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λεωνίδα Πανούση με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ", που εδρεύει στο Χαϊδάρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πολέμη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-1997 αγωγή της ήδη αποβιωσάσης Ε. Τ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3026/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 8079/2000 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η τότε αναιρεσείουσα με την από 29-1-2001 αίτησή της. Εκδόθηκε η 1702/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 8079/2000 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Εκδόθηκε η 3622/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18-7-2008 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 28-3-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 97 παρ. 3 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στα πολιτικά δικαστήρια, και μάλιστα στον Άρειο Πάγο, οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση, μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει. Η πληρεξουσιότητα για όλες τις δίκες παύει να ισχύει μετά πέντε χρόνια από την χορήγησή της και εκείνος που παρίσταται με δικηγόρο, του οποίου η πληρεξουσιότητα έπαυσε να ισχύει, θεωρείται σαν να μην έχει εμφανισθεί στη συζήτηση της υποθέσεως. Από το συνδυασμό, εξάλλου, των προαναφερομένων διατάξεων και των διατάξεων των άρθρων 104, 110 παρ. 2, 498, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, αν ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσιβλήτου εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά την συζήτηση της υποθέσεως, αλλά δεν αποδεικνύει την παροχή προς τον ίδιο ρητής πληρεξουσιότητας εκ μέρους αυτού (αναιρεσιβλήτου), που αυτεπαγγέλτως εξετάζει το δικαστήριο, ο τελευταίος θεωρείται δικονομικώς απών και, εφόσον δεν αποδεικνύεται η εκ μέρους του επίσπευση της συζητήσεως ή η κλήτευσή του από άλλον διάδικο (αναιρεσείοντα ή άλλον αναιρεσίβλητο), η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως αυτού του Δικαστηρίου, κατά την συζήτηση της από 18-7-2008 αιτήσεως των Ι. Τ. και Π. Τ. (ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αρχικώς ενάγουσας μητέρας τους Ε. χήρας Ε. Τ., αποβιωσάσης στις 11-6-2005) για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3622/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, που έγινε με εκφώνησή της, στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο (5-4-2011), το αναιρεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ. "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ" εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πολέμη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο οποίος προσκόμισε το υπ' αριθμ. .../30-3-2006 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών ΠΑΓΩΝΑΣ ΣΤΡΑΤΗ - ΣΤΑΘΑΡΑ.
Με το πληρεξούσιο αυτό, όπως από το περιεχόμενό του προκύπτει, διορίσθηκε ως πληρεξούσιος, αντιπρόσωπος και αντίκλητος του αναιρεσίβλητου Νοσοκομείου, ο παραπάνω αναφερόμενος δικηγόρος για να το εκπροσωπεί και να παρίσταται για λογαριασμό του σε όλα γενικώς τα ελληνικά δικαστήρια και σε οποιαδήποτε αρχή, για όλες τις δίκες αυτού (αναιρεσιβλήτου).
Πρόκειται για γενικό, δηλαδή, πληρεξούσιο. Ως τέτοιο, όμως, έπαυσε να ισχύει, αφού από την χορήγησή του, στις 30 Μαρτίου 2006, παρήλθαν πέντε χρόνια, δεν αποδεικνύεται δε από τον εν λόγω δικηγόρο πληρεξουσιότητα παρασχεθείσα σ' αυτόν με άλλο νόμιμο τρόπο. Επομένως, το αναιρεσίβλητο δεν παρέστη κατά την συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά την σημειούμενη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο (5-4-2011), με νόμιμα διορισμένο πληρεξούσιο δικηγόρο.
Εξάλλου δε, από την έρευνα των εγγράφων της δικογραφίας, δεν προκύπτει ότι το αναιρεσίβλητο επισπεύδει την συζήτηση της προκειμένης υποθέσεως, ούτε ότι κλητεύθηκε αυτό με επιμέλεια των αναιρεσειόντων, οι οποίοι παρίστανται νομίμως.
Συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της από 18-7-2008 αιτήσεως του Ι. Τ. και Π. Τ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3622/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2011. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιουνίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ