Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon heirs of deceased intervenor.

Απόφαση 1036 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)M.K.

Αριθμός 1036/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη-Εισηγήτρια, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 2α Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ν. Μ. (D. M.) Γ. χήρας Ζ. Ζ. Γ. (G.) το γένος Μ. και Μ. Μ. (B.), κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγγελική Καλλία-Αντωνίου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Ξ. του Α., 2) Α. Ξ. του Α., κατοίκων ... Αττικής, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Παπαδοπούλου που ανακάλεσε την από 1-2-2022 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-3-2004 αγωγή του ήδη αποβιώσαντος Α. Π. Ξ., την από 30-8-2004 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 23-11-2004 πρόσθετη παρέμβαση της ήδη αποβιωσάσης Κ. Τ., που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 110ΤΜ/2005 του ίδιου Δικαστηρίου, 138/2012 μη οριστική, 77/2020 του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-10-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 82 εδ. α'και γ'ΚΠολΔ ορίζεται ότι<< ο προσθέτως παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις διαδικαστικές πράξεις που επιτρέπονται στη δίκη προς το συμφέρον εκείνου, για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και έχει υποχρέωση να δεχθεί τη δίκη στη θέση που βρίσκεται κατά τον χρόνο της παρέμβασής του(εδ.

α') και ότι αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σ' εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση(εδ.γ')>>. Εξάλλου, κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 110 παρ.2 ΚΠολΔ <<οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υπόθεσης, ακόμα και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου>>, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 ΚΠολΔ <<ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, σε περίπτωση δε πρόσθετης παρέμβασης έχει δικαίωμα να προτείνει την έλλειψη της κλήτευσης και ο διάδικος για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση>>.

Τούτο δε διότι και ο προσθέτως παρεμβαίνων είναι ανάγκη να ενημερώνεται για την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, καθόσον, χωρίς την κλήτευσή του, παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερθείσες διατάξεις.

Περαιτέρω, από τις ίδιες, ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι <<καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ` αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του>> και του άρθρου 558 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν απευθύνεται κατ` αρχήν η αναίρεση, διότι αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, ο προσθέτως παρεμβάς, όμως, πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης.

Σε αντίθετη περίπτωση η συζήτηση της τελευταίας κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 436/2016, ΑΠ 1282/2013,), εκτός αν η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, οπότε ο παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις (ΑΠ688/2018, ΑΠ 2192/2013), το δε απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον 'Αρειο Πάγο (ΑΠ813/2020, ΑΠ447/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ο αρχικώς ενάγων Α. Ξ. του Π. άσκησε την από 15/04/2004 διεκδικητική του επίδικου ακινήτου (αγροτεμαχίου) αγωγή, που βρίσκεται στην Αντίπαρο, εναντίον της ήδη αναιρεσείουσας Ν.

Μ. Γ.. Με την αγωγή αυτή συνεκδικάστηκε η από 30/08/2004 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση και σωρευόμενη παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης της εναγομένης προς την πωλήτρια του επιδίκου και άμεση δικαιοπάροχό της Κ. Τ., η δε τελευταία άσκησε υπέρ της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας την από 23/11/2004 πρόσθετη παρέμβαση.

Τα ανωτέρω δικόγραφα συνεκδικάσθηκαν και το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την αριθμ. 110/2005 οριστική απόφαση, αφού απέρριψε, ως αόριστη, την διεκδικητική του επίδικου ακινήτου αγωγή, απέρριψε, ως άνευ αντικειμένου, την προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση και σωρευόμενη παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης ,καθώς και την πρόσθετη παρέμβαση.

Κατά της απόφασης αυτής ο αρχικώς ενάγων άσκησε την από 15/03/2006 έφεση την οποία απηύθυνε εναντίον της εναγομένης Ν. Μ. Γ., κοινοποίησε δε αυτήν στην αρχικώς προσεπικαλουμένη - παρεμπιπτόντως εναγομένη και προσθέτως παρεμβαίνουσα Κ. Τ.. Την έφεση, κατά της ως άνω απόφασης που εκδόθηκε επί της αγωγής προσεπίκλησης σε αναγκαστική παρέμβαση και σωρευόμενης παρεμπίπτουσας αγωγής αποζημίωσης, καθώς και της πρόσθετης παρέμβασης, έφεραν προς συζήτηση στις 08/06/2012 με την από 09/05/2011 κλήση οι νόμιμοι κληρονόμοι του αρχικού ενάγοντος - εκκαλούντος Α.

Ξ. και Α. Ξ. (αναιρεσίβλητοι), οι οποίοι συνέχισαν τη βιαίως, λόγω του θανάτου, του αρχικού ενάγοντα δίκη, ενώ στη θέση της προσεπικαλουμένης και προσθέτως παρεμβαίνουσας (αρχικώς δεύτερης εφεσίβλητης) υπεισήλθαν, λόγω του θανάτου της, και συνέχισαν τη δίκη οι κληρονόμοι της Ε. Τ. και Δ. Τ.. Επί της εφέσεως εκδόθηκε η αριθμ. 138/2012 απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, Εφετείου Αιγαίου, που δέχθηκε τυπικά και κατ'ουσίαν την έφεση, κρίνοντας δε νόμιμη και ορισμένη την ένδικη αγωγή, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και διέταξε την επανάληψη της συζητήσεως, προκειμένου να διενεργηθεί πραγματογνωμοσύνη, μετά τη διενέργεια της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη με αριθμό 77/2020 απόφαση .Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ'ουσίαν η ένδικη διεκδικητική του επίδικου ακινήτου αγωγή και υποχρεώθηκε η εναγομένη ήδη αναιρεσείουσα Ν.

Μ. Γ. να αποδώσει το επίδικο ακίνητο στους συνεχίζοντες τη δίκη κληρονόμους του αρχικού ενάγοντες ήδη αναιρεσιβλήτους, καταδίκασε δε στα δικαστικά έξοδα, και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, την εναγομένη και τους συνεχίζοντες τη δίκη κληρονόμους της αρχικής προσθέτως παρεμβαίνουσας, Ε. Τ. και Δ. Τ., ενώ δεν ερεύνησε την σωρευόμενη στο δικόγραφο της προσεπικλήσεως παρεμπίπτουσα αγωγή, επειδή η εναγομένη - παρεμπιπτόντως ενάγουσα δεν είχε ασκήσει κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου( επικουρική) έφεση.

Κατόπιν τούτου, εφόσον δεν προκύπτει η κλήτευση των παραπάνω κληρονόμων της αρχικής προσθέτως, υπέρ της εναγομένης-εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσείουσας, παρεμβαίνουσας, είτε με την επίδοση του δικογράφου της αναίρεσης στους ίδιους είτε στην παραστάσα ενώπιον του ως άνω Εφετείου δικηγόρο Κανδιώ Μαραγκού, που είναι αντίκλητός τους, μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης(άρθρο143παρ.1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει), αυτοί δε (κληρονόμοι της προσθέτως παρεμβαίνουσας) δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της παρούσας υπόθεσης από τη σειρά της που ήταν γραμμένη στο πινάκιο, την οποία (κλήτευση), άλλωστε, δεν επικαλούνται και δεν αποδεικνύουν οι κύριοι διάδικοι, αναιρεσείουσα και αναιρεσίβλητοι, πρέπει, σύμφωνα με την προεκτεθείσα νομική σκέψη, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους(ΑΠ907/2020).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 12/10/2020 αίτησης της Ν. Μ. Γ., για αναίρεση της αριθμ.77/ 2020 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου και της συμπροσβαλλόμενης, υπ'αριθμ.138/2012, μη οριστικής απόφασης του ίδιου Δικαστηρίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 14 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ