Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and rejects substantive arguments regarding document distortion.

Απόφαση 1036 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1036/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Α. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Ιωαννίδη.

Της αναιρεσίβλητης: Α. Π. του Δ., κατοίκου ... η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-10-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 158/2010 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-3-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 30-11-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα, υπ' αριθμ. .../17-6-2011 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Καλαμάτας …, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως και των εκθέσεων καταθέσεώς της καθώς και κλήση για εμφάνιση στην αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως. Η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου της, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., η συζήτηση όμως θα προχωρήσει παρά την απουσία της (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ. τελ. Κ.Πολ.Δ.).

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναιρέσεως για ανεπαρκή αιτιολογία ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της απόφασης τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της (Ολομ.

ΑΠ 1/1999). Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΟλΑΠ 861/1984). Εξ άλλου, ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα άρθρα 686 εδ. τελευταίο, 340, 343 §1 επομ. ΑΚ, ο εργοδότης, σε περίπτωση υπερημερίας του εργολάβου περί την εκτέλεση και παράδοση του έργου, μπορεί: α) να απαιτήσει εκπλήρωση της παροχής (εκτέλεση και παράδοση του έργου) και ακόμη αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από τη μη περάτωση και παράδοση του έργου μέσα στη συμφωνηθείσα προθεσμία (άρθρο 343 § 1 ΑΚ) ή β) να τάξει, κατά το άρθρο 383 ΑΚ, στον εργολάβο εύλογη προθεσμία για εκπλήρωση δηλώνοντας συνάμα ότι μετά την πάροδό της αποκρούει την παροχή, οπότε, σε περίπτωση που η προθεσμία θα παρέλθει άπρακτη (ή που δεν θα απαιτείται να ταχθεί λόγω συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 385 ΑΚ), μπορεί περαιτέρω, εκλεκτικώς, ή να ζητήσει πλήρη αποζημίωση για τη μη εκπλήρωση ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και να αξιώσει, τότε, μόνο εύλογη αποζημίωση κατά το άρθρο 387 ΑΚ.(ΑΠ 1559/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη (σημ: εδώ αναιρεσίβλητη) είναι κυρία μιας παλιάς διώροφης... οικοδομής ...ο δε εναγόμενος (σημ: εδώ αναιρεσείων) είναι πολιτικός μηχανικός, που αναλαμβάνει εργολαβικώς και την κατασκευή οικοδομών.

Με το από 27-6-2001 ιδιωτικό συμφωνητικό συμβάσεως ιδιωτικού έργου που συνήψαν οι διάδικοι.. ο δεύτερος ανέλαβε την υποχρέωση να προβεί με δικά του υλικά και με έμπειρο .. προσωπικό στην κατασκευή κεραμοσκεπούς στέγης πάνω στο δώμα της.. οικοδομής.. καθώς και στη διαμόρφωση του εσωτερικού χώρου (σοφίτας) που θα προέκυπτε κάτω απ' αυτή (σκεπή).

Το συνολικό κόστος του έργου, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η αμοιβή του...ορίστηκε στο ποσά των 8.500.000 δραχμών.... με την ειδικότερη συμφωνία να προκαταβληθεί κατά τη σύναψη της σχετικής σύμβασης το ποσό των 3.500.000 δραχμών...Ο εναγόμενος, δηλαδή, επρόκειτο να κατασκευάσει, πλην της στέγης, ένα κατοικήσιμο χώρο κάτω απ' αυτήν...

Περαιτέρω ρητά συμφωνήθηκε ότι όλες οι ενέργειες και οι δαπάνες αυτών, που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του ως άνω έργου θα πραγματοποιούνταν με φροντίδα και επίβλεψη του.. εναγομένου.... Ως χρόνος αποπεράτωσης του έργου ορίστηκε το χρονικό διάστημα δύο (2) μηνών από την έκδοση της σχετικής οικοδομικής άδειας.

Η ενάγουσα...σε εκπλήρωση της σχετικής υποχρεώσης της από τη.. σύμβαση ..στις 29-6-2001 κατέβαλε στον εναγόμενο το ποσό των 3.500.000 δραχμών (προκαταβολή της αμοιβής) ..Στις 6-7-2001 ο εναγόμενος υπέβαλε στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος... και Πολεοδομίας...αίτηση για έγκριση εργασιών (κατασκευής κεραμοσκεπούς στέγης) και εκδόθηκε από την Υπηρεσία αυτή το .... 4614/../13-7-2001 έγγραφο, με το οποίο γνωστοποιήθηκε ότι για την κατασκευή της στέγης (και μόνο αυτής), ύψους 1,5 μέτρων δεν απαιτείται οικοδομική άδεια...

για λόγους θερμομόνωσης και αισθητικής... Από το περιεχόμενο όμως του ανωτέρω ιδιωτικού συμφωνητικού ...και κυρίως της περιγραφής του χώρου που επρόκειτο να διαμορφωθεί κάτω από τη στέγη επί του δώματος της οικοδομής ..είναι σαφές ότι πρόθεση αυτών ήταν να κατασκευασθεί ένας κατοικήσιμος χώρος (σοφίτα) με σύγχρονα και εν πολλοίς πολυτελείας υλικά...

και τέτοιος δεν μπορεί να είναι ένας χώρος με μέγιστο ύψος στο μέσον της σκεπής 1,5 μέτρο. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, ανεξαρτήτως του ότι στο συμφωνητικό αναφέρεται ως χρόνος έναρξης των εργασιών η χορήγηση οικοδομικής άδειας (της στέγης) για λόγους υγιεινής και θερμομόνωσης, κατασκευή για την οποία... δεν απαιτείται σχετική άδεια, για τη συμφωνηθείσα μεταξύ των διαδίκων κατασκευή στέγης επί του πλακοσκεπούς δώματος και ανέγερση νέου ορόφου (σοφίτας) κάτω από αυτή απαιτείτο σχετική οικοδομική άδεια.

Έκτοτε, ήτοι από της λήψεως του ανωτέρω απαντητικού εγγράφου (Ιούλιος 2001) ο εκκαλών - εναγόμενος δεν προέβη σε καμία περαιτέρω ενέργεια και συγκεκριμένα δεν φρόντισε για την έκδοση οικοδομικής αδείας για την εκτέλεση του συμφωνηθέντος έργου, δεδομένου ότι η ως άνω απάντηση της Πολεοδομίας.. δεν κάλυπτε τις συμφωνηθείσες μεταξύ των διαδίκων εργασίες, ήτοι τη διαμόρφωση του εσωτερικού χώρου της σκεπής (σοφίτα) και την κατασκευή της σκεπής σε ύψος μέχρι τρία (3) μέτρα.

Έτσι, παρά τις συνεχείς προφορικές οχλήσεις της...ενάγουσας, ο...εναγόμενος δεν εκπλήρωνε τις απορρέουσες από το ....ιδιωτικό συμφωνητικό υποχρεώσεις του, αλλά ούτε και μετά την από 12-2-2002 εξώδικη πρόσκληση - δήλωση, που επιδόθηκε σ' αυτόν στις 15-2-2002... Επίσης αποδείχθηκε ότι ο εκκαλών μέχρι και τη συζήτηση της ένδικης αγωγής δεν εκτέλεσε ούτε κατά μέρος το συμφωνημένο έργο.

Ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι δεν είχε την υποχρέωση να ενεργήσει για την έκδοση οικοδομικής άδειας, δεδομένου ότι δεν ανέλαβε τέτοια υποχρέωση με το προαναφερόμενο συμφωνητικό παρά μόνο την έγκριση των εργασιών από την Πολεοδομία για λόγους θερμομόνωσης, υγρομόνωσης και υγιεινής. Τα παραπάνω δεν κρίνονται βάσιμα καθόσον με βάση τους κανόνες της λογικής και της συναλλακτικής καλής πίστης δεν μπορεί να ορίστηκε ως χρόνος αποπεράτωσης του συμφωνηθέντος έργου το διάστημα δύο μηνών από την έκδοση της οικοδομικής αδείας χωρίς να συμφωνήθηκε προηγουμένως η έκδοση αυτής, σε συνδυασμό με την επαγγελματική ιδιότητά του ...ως πολιτικού μηχανικού του οποίου η ...εκ του νόμου αρμοδιότητα είναι η εκπόνηση μελέτης προς έκδοση οικοδομικής άδειας...Τα παραπάνω ενισχύονται και από την κατάθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης...ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι "πιστεύω ότι κάποια άτυπη συμφωνία υπήρξε...".

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον ο .. εναγόμενος δεν έκανε καν έναρξη του συμφωνηθέντος έργου εγκύρως η εφεσίβλητη ενάγουσα διώκει την επιστροφή της παροχής της, ήτοι την απόδοση της προκαταβολής.. των 3.500.000 δρχ... Επομένως η προσβαλλόμενη απόφαση, που δέχθηκε τα ίδια, έστω και με διάφορη κατά ένα μέρος αιτιολογία, η οποία αντικαθίσταται...

ορθά εφάρμοσε και εκτίμησε τις αποδείξεις...και δεν έσφαλε. Τα αντίθετα... υποστηριζόμενα.. πρέπει να απορριφθούν κατ' ουσία όπως και η έφεση στο σύνολο της..". Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφαση του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 686 εδ.

β'ΑΚ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθων 340 επ., 343 παρ. 1 ΑΚ και ειδικότερα ως προς τη βασιμότητα του αγωγικού αιτήματος περί αποδόσεως στην αναιρεσίβλητη, της προκαταβολής των 3.500.000 δρχ., και την αβασιμότητα του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι αυτός δεν περιήλθε σε υπερημερία περί την εκτέλεση του αναληφθέντος έργου.

Οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, ότι "..μόνη βάση της ένδικης αγωγής τυγχάνει η βάση των αδικοπραξιών επί της οποίας η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ουδέν διέλαβε..", ενώ αντιθέτως έλαβε υπόψη αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς εκ του άρθρου 686 εδ. α' και 389 παρ. 2 ΑΚ που δεν προτάθηκαν και δη "υπαναχώρηση" και "προϋποθέσεις αδικαιολόγητου πλουτισμού", θεμελιώνονται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, καθόσον προεχόντως, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων:

α) η θεμελιούμενη σε αδικοπρακτική συμπεριφορά του ήδη αναιρεσείοντος βάση της αγωγής, απορρίφθηκε ως αόριστη, με την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, χωρίς ως προς αυτό, να ασκηθεί έφεση και να μεταβιβαστεί παραδεκτά ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου και β) το Εφετείο, όπως από τις προεκτεθείσες παραδοχές του προκύπτει, δέχθηκε τελικά, και ανεξάρτητα από τη μείζονα σκέψη που διατύπωσε, εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 686 εδ.

β' ΑΚ, λόγω περιελεύσεως του αναιρεσείοντος σε υπερημερία, ως προς την εκτελέση του συμφωνηθέντος έργου, εξαιτίας της προς αυτόν εξώδικης όχλησης της αναιρεσίβλητης και της μη εκπληρώσεως των συμβατικών υποχρεώσεών του έκτοτε, την οποία σαφώς δέχεται. Επομένως το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δεν έλαβε υπόψη, παρά το νόμο, πράγματα που δεν προτάθηκαν, ούτε παρεβίασε τις άνω διατάξεις εκ πλαγίου στερώντας την απόφαση του νόμιμης βάσης και τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον δεύτερο, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και τον τρίτο, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ αναιρετικούς λόγους, είναι αβάσιμα.

Η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, εάν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη γέννηση και θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα, ενώ η ποσοτική αοριστία, η οποία υπάρχει όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αρ.8 ή 14 ΚΠολΔ.

Σε κάθε περίπτωση, η αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργείται λόγος αναιρέσεως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους, οι οποίοι κατ` εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά τη δημόσια τάξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το πρώτο λόγο του αναιρετηρίου (κατά το νοηματικό του περιεχόμενο) ο αναιρεσείων, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση, την εκ του άρθρου 559 αρ. 14 και αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι η ένδικη αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως αόριστη, διότι με αυτή και κατά την μοναδική της βάση, η ενάγουσα ζήτησε η προκαταβολή του τιμήματος που κατέβαλε στον εναγόμενο να της αποδοθεί, ενώ "ουδαμού δεν εκθέτει τα περί υπαναχωρήσεως, (και)..τις προϋποθέσεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού.." Με το περιεχόμενο αυτό ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι αβάσιμος καθόσον ο αναιρεσείων, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι ενώπιον του Εφετείου προέβαλε ισχυρισμό αοριστίας της αγωγής για διαφορετική αιτία από αυτή που επικαλείται με την αίτηση αναιρέσεως.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αρ. 20 και 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι ο θεσπιζόμενος με την πρώτη των διατάξεων αυτών, λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, υποπίπτει σε διαγνωστικό σφάλμα (λάθος στην ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου), όταν δηλαδή αποδίδει σε αποδεικτικό, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432-465 Κ.Πολ.Δ., έγγραφο, περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από εκείνο που πράγματι έχει, ακολούθως δε, καταλήγει, στηριζόμενο σε τούτο μόνον, ή κυρίως σε αυτό, σε περίπτωση συνεκτιμήσεως του με άλλα αποδεικτικά μέσα, σε επιζήμιο για το διάδικο - αναιρεσείοντα- αποδεικτικό πόρισμα, ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 1001/2008, 772/2006, 104/2005).

Δεν περιλαμβάνει όμως και την περίπτωση κατά την οποίαν το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένως καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο, που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση η οποία είναι σχετική με την εκτίμηση των πραγμάτων, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

Στην κρινομένη υπόθεση, ο αναιρεσείων, με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεώς του προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την, από το άρθρο 559 αρ. 20 του Κ.Πολ.Δ αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 27-6-2001 ιδιωτικού συμφωνητικού "αφού έκανε δεκτά πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.." και δη ότι "δήθεν είχε αναληφθεί από τη μεριά του η έκδοση της οικοδομικής άδειας...".

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον, όπως προκύπτει από το προπαρατεθέν περιεχόμενο της προσβαλλομένης, ουδόλως εγένετο δεκτό ότι τούτο προέκυπτε από το εν λόγω συμφωνητικό, για να καταλήξει δε στο αποδεικτικό του πόρισμα, προσέφυγε στους κανόνες της λογικής και της συναλλακτικής καλής πίστης, ενώ συναξιολόγησε και άλλα αποδεικτικά μέσα.

Με τις λοιπές δε διαλαμβανόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις και υπό την επίφαση του ρηθέντος αναιρετικού λόγου, πλήττονται απαραδέκτως οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-3-2011 αίτηση του Π. Α., για αναίρεση της 158/2010 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 29 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ