1035/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1035 / 2017 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1035/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 6 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητάς του ως δικηγόρου αφού ανακάλεσε την από 5-12-2016 δήλωσή του και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης" (ΕΤΕΑ), ως καθολικού διαδόχου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Δημοσίων Υπαλλήλων" (Τ.Ε.Α.Δ.Υ.), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Μυλωνά και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-6-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 168/2010 του ίδιου δικαστηρίου και 234/2013 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-10-2015 αίτησή του και τους από 27-10-2016 πρόσθετους λόγους της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου.

Ο αυτοπροσώπως παριστάμενος αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 495 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. τα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και εκείνο της αιτήσεως αναιρέσεως, ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου το οποίο έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και για την κατάθεση συντάσσεται έκθεση. Εξ άλλου κατά μεν το άρθρο 564 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο ν. 4335/2015: "Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη", κατά δε το άρθρο 591 του ίδιου κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο ν. 4335/2015: "Τα άρθρα 1 έως 590 εφαρμόζονται και στις ειδικές διαδικασίες, εκτός αν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών".

Περαιτέρω κατά μεν το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ίδιου πιο πάνω ν. 4335/2015: "Οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από τις 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές", κατά δε την παρ. 4 του ίδιου άρθρου: "Κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από 1-1-2016".

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει, κατά τη γνώμη που επικράτησε στο δικαστήριο, ότι επί αιτήσεως αναιρέσεως η οποία ασκείται με την κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου μετά την 1-1-2016 και στρέφεται κατ' αποφάσεως που έχει δημοσιευθεί πριν από την πιο πάνω ημερομηνία χωρίς να έχει επιδοθεί, η προθεσμία για την άσκησή της είναι διετής από τη δημοσίευσή της.

Δεν μπορεί δε να θεωρηθεί ότι για τις αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν προ της 1-1-2016 χωρίς να επιδοθούν εξακολουθεί και μετά την 1-1-2016 να ισχύει η τριετής προθεσμία που προβλεπόταν από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. πριν από την κατά τ' ανωτέρω αντικατάστασή της. Τούτο διότι οι διατάξεις: α) του άρθρου 13 παρ. 2 Εισ.Ν.

Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία: "Η διάρκεια των προθεσμιών που είχαν αρχίσει πριν από την εισαγωγή του Κ.Πολ.Δ. και δεν έχουν λήξει, καθώς και η παρέκτασή τους, κρίνονται σύμφωνα με το δίκαιο που ίσχυε πριν από την εισαγωγή του", β) του άρθρου 24 παρ. 1 εδ. α Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία: "Το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, το επιτρεπτό των προβαλλόμενων λόγων και ο χρόνος της άσκησης κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που δημοσιεύεται η απόφαση" και γ) του άρθρου 72 παρ. 4 ν. 3994/2011 με ταυτόσημο με την αμέσως προηγούμενη περιεχόμενο αφορούν προηγούμενες νομοθετικές μεταβολές και όχι αυτή που επήλθε με το ν. 4335/2015, στην οποία εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ίδιου πιο πάνω ν. 4335/2015 ως ειδική.

Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι οι διάδικοι που είχαν ήδη πριν από την 1-1-2016 δικαίωμα να ασκήσουν ένδικα μέσα κατά μη επιδοθείσης αποφάσεως αιφνιδιάσθηκαν από την επελθούσα με το ν. 4335/2015 νομοθετική μεταβολή, ενόψει της ευρείας δημοσιότητος που δόθηκε στην τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας με τον πιο πάνω νόμο αλλά και του μακρού χρόνου που μεσολάβησε από τη δημοσίευση του νόμου αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (23-7-2015) μέχρι την έναρξη της ισχύος του (1-1-2016).

Εξ άλλου κατά μεν την παρ. 1 του άρθρου 577 Κ.Πολ.Δ.: "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης", κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου: "Αν η αίτηση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως". Τέλος από τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία: "Πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι παραδεκτοί, και αν η αίτηση της αναίρεσης δεν περιέχει λόγο τυπικά παραδεκτό και ορισμένο", σαφώς προκύπτει ότι όταν η αίτηση αναιρέσεως είναι μεν παραδεκτή αλλά δεν περιέχει κάποιο λόγο τυπικά παραδεκτό και ορισμένο, είναι παραδεκτοί οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

Αντιθέτως, αν η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, όπως στην περίπτωση της εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι της (σχετ. Α.Π. 1019/2009). Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται για συζήτηση η από 15-10-2015 αίτηση για αναίρεση της 234/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας, καθώς και οι από 27-10-2016 πρόσθετοι λόγοι της.

Η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 29-1-2013 χωρίς οι διάδικοι να επικαλούνται ή να προκύπτει επίδοσή της, η δε υπό κρίση αίτηση ασκήθηκε με την κατάθεσή της στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 29-1-2016 (βλ. την ...1-2016 έκθεση καταθέσεως αυτής ενώπιον της γραμματέως του Εφετείου Αθηνών).

Συνεπώς, κατά τη γνώμη που επικράτησε στο δικαστήριο, η υπό κρίση αίτηση ασκήθηκε εκπροθέσμως, δηλαδή μετά τη συμπλήρωση της διετούς προθεσμίας για την άσκησή της, η οποία (διετής προθεσμία) έχει εφαρμογή εν προκειμένω αφού η αίτηση ασκήθηκε μετά την έναρξη της ισχύος του ν. 4335/2015, δηλαδή μετά την 1-1-2016. Εφόσον δε η αίτηση είναι απαράδεκτη λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι της. Ένα μέλος και συγκεκριμένα η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, έχει την άποψη ότι, ενόψει του ότι ο ν. 4335/2015 κατά τη δημοσίευση του την 23-7-2015 κατέλαβε (και) αποφάσεις ειδικών διαδικασιών, που δεν είχαν επιδοθεί και το ατέλεστο μέρος των οποίων ολοκληρώνετο σε χρόνο μετά την 1-1-2016, η διάρκεια της καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, θα έπρεπε να κριθεί σύμφωνα με το δίκαιο που ίσχυε κατά το χρόνο δημοσιεύσεως της προσβαλλόμενης.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει, κατά παραδοχή της παραδεκτώς προταθείσης σχετικής ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου αλλά και κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου, να απορριφθούν η υπό κρίση αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι της, να συμψηφισθεί δε στο σύνολό της η εκατέρωθεν δικαστική δαπάνη των διαδίκων διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρα 179 περ. β και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-10-2015 αίτηση για αναίρεση της 234/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και τους από 15-10-2016 πρόσθετους λόγους της.

Συμψηφίζει στο σύνολό της την εκατέρωθεν δικαστική δαπάνη των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ