1032/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1032 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1032/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Ελένη Παναγιωτάκη και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Χαραλαμπίδη.

Της αναιρεσίβλητης : ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Θεοδοσίου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-12-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 193/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 171/2004 προδικαστική και 314/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καλαμίδας ανέγνωσε την από 23 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ.11γ του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το Εφετείο βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, μεταξύ των οποίων την με επίκληση προσκομισθείσα από την εκκαλούσα-ήδη αναιρεσείουσα 1344/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς, της οποίας το σκεπτικό αναφέρει αναλυτικά και συνεκτιμά, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα.

Με την άνω ποινική απόφαση αθωώθηκε η ήδη αναιρεσείουσα για την αποδοθείσα σ αυτή πράξη της απάτης από κοινού με την κόρη της ....., πλήν, όμως, το εκ της αποφάσεως αυτής δεδικασμένο δεν δεσμεύει το (πολιτικό) Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και δέχθηκε ανελέγκτως ότι η ήδη αναιρεσείουσα παρέσχε άμεση συνδρομή στην τελεσθείσα από την άνω κόρη της απάτη σε βάρος της ενάγουσας - αναιρεσίβλητης.

Κατ' ακολουθίαν, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, όπως εκτιμάται, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε την άνω, αθωωτική γι αυτήν, απόφαση και υπέπεσε έτσι στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11γ του Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος.

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ.19 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι στερείται νομίμου βάσεως, γιατί δεν έχει αιτιολογίες, άλλως έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, για να είναι ορισμένος και κατά συνέπεια παραδεκτός, πρέπει να διαλαμβάνει, πλήν άλλων 1) τις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως και 2) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, ήτοι αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο της ελλείψεως, αν δε πρόκειται για ανεπαρκείς αιτιολογίες, ποια επί πλέον περιστατικά, αναγκαία για την επάρκεια της αιτιολογίας λείπουν, ενώ έπρεπε αυτά (ελλείποντα περιστατικά) να αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση ώστε η αιτιολογίας της να είναι επαρκής (Ολομ.

Α.Π. 32/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με τον εκ του άρθρου 559 αριθ.19 του Κ.Πολ.Δ. δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νομίμου βάσεως γιατί δεν έχει αιτιολογίες, άλλως έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες. Ο λόγος αυτός, όσον αφορά την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει αιτιολογίες είναι αβάσιμος, διότι αυτή, όπως από την επισκόπησή της προκύπτει, έχει αιτιολογίες, όσον αφορά δε την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες είναι αόριστος διότι δεν αναφέρονται σ αυτόν οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως και τα ως άνω ελλείποντα περιστατικά.

Οι στο λόγο αυτό αιτιάσεις, με τις οποίες, υπό την επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ.19 Κ.Πολ.Δ., πλήττεται η από το Εφετείο εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία είναι ανέλεγκτη αναιρετικά (Κ.Πολ.Δ. 561 παρ.1), είναι απαράδεκτες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-10-2005 αίτηση της ...... για αναίρεση της 314/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Μαϊου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ