102/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 102 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 102/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ζ. Λ. του Α., κατοίκου ... και 2. Μ. Τ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Κούρεντα.

Του αναιρεσίβλητου: Δ. Χ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο που δεν άφησε τα στοιχεία του.

Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, ο δικηγόρος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την αναβολή της υποθέσεως. Για το ανωτέρω ζήτημα έλαβε το λόγο και ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ο οποίος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.

Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και δια της Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως κατά την οποία ο αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-4-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ανασελίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-4-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 21-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 § 1, 2 και 3 Κ.Πολ.Δ προκύπτει, ότι, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπάγγελτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός τους τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 280 § 3 Κ.πολ.Δ θεωρείται ότι δεν εμφανίζεται ο διάδικος που ζητεί μόνο αναβολή, η οποία δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου αυτού ο αναιρεσίβλητος παραστάθηκε δια πληρεξουσίου δικηγόρου και ζήτησε μόνο αναβολή, η οποία δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο. Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίσθηκε στο δικαστήριο. Οι αναιρεσείοντες που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπόθεσης, προσκομίζουν την 1718Ε/7-6-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κοζάνης ... από την οποία προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος θεωρείται ως μη εμφανισθείς κατά τα ανωτέρω και επομένως παρά την απουσία του η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν και αυτός παρών.

Οι διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ αποσκοπούν στην ερμηνεία της δήλωσης βούλησης και καθεμία από αυτές συμπληρώνει την άλλη. Η πρώτη εξαίρει το υποκειμενικό στοιχείο της δήλωσης, δηλαδή την άποψη του δηλούντος και απαιτεί η ερμηνεία να μην προσκολλάται στις λέξεις της δήλωσης αλλά να αναζητεί την αληθινή βούληση, η δε δεύτερη εξαίρει το αντικειμενικό στοιχείο, δηλαδή την άποψη των συναλλαγών και επιβάλλει η δήλωση να ερμηνεύεται όπως απαιτεί η καλή πίστη, για τον προσδιορισμό της οποίας και μόνο θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα συναλλακτικά ήθη. Έτσι κάθε δήλωση βούλησης θα πρέπει να ληφθεί με την έννοια που απαιτεί στη συγκεκριμένη περίπτωση η συναλλακτική ευθύτητα και κατά τους κανόνες της οποίας θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή η δήλωση βούλησης και από τον τρίτο. Εξάλλου, κατά τις διατάξεις του άρθρου 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκαν οι ερμηνευτικοί ως άνω κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ. Οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη ως προς αυτό κρίση του, διαπιστώνει, έστω και έμμεσα, ότι υπάρχει στη σύμβαση κενό ή αμφιβολία ως προς την έννοια της δήλωσης της βούλησης των συμβαλλομένων. Υπό την προϋπόθεση αυτή παραβιάζει τους κανόνες τούτους το δικαστήριο της ουσίας, είτε όταν παραλείπει να προσφύγει σε αυτούς για να διαπιστώσει την αληθινή έννοια της δήλωσης της βούλησης των συμβαλλομένων, είτε όταν προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους, εφαρμόζοντας εσφαλμένα τις νομικές έννοιες στις οποίες στηρίζονται, είτε όταν παραλείπει να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η συγκεκριμένη εφαρμογή τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και συγκεκριμένα ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 173, 200 και 1045 ΑΚ διότι δεν προσέφυγε στην εφαρμογή των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, άλλως ουχί ορθά εφάρμοσε αυτές προς διακρίβωση της αληθούς βούλησης των συμβαλλομένων Α. Χ. και Α. Λ., που περιέχεται στο 30.056/1937 πωλητήριο συμβόλαιο που συνέταξε ο συμ/φος Ανασελίτσας Ασημάκης Καρότσης παρά τη διακριβωθείσα αμφιβολία σε σχέση με τα όρια και την ταυτότητα του επιδίκου ακινήτου. Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης το Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν διεπίστωσε κενό και αμφιβολία σε σχέση με τα όρια και την ταυτότητα του επιδίκου ακινήτου ώστε να προσφύγει σε ερμηνεία του ως άνω συμβολαίου, η οποία άλλωστε δεν ήταν αναγκαία, αφού το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε όχι παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας, αλλά πρωτότυπο με έκτακτη χρησικτησία. Μετά ταύτα ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-4-2008 αίτηση των Ζ. Λ. κ.λ.π για αναίρεση της 15/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης, που δίκασε ως Εφετείο.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου 2011.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ