1029/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1029 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1029/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕ", που εδρεύει στον Άλιμο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικής διαδόχου της α.ε. "ΜΟΧΛΟΣ ΑΕ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Κούκλη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τεχνικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΔΙΕΚΑΤ", που εδρεύει στο Κορωπί Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) Μ. Κ., 4) Ν. Τ., 5) Ι. Τ., κατοίκων ..., 6) Α. Τ., κατοίκου ..., 7) Θ. Σ., 8) Κ. Κ. του Κ., κατοίκων ... και 9) Ε. Π. του Θ., κατοίκου ..., εκ των οποίων η 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Δαρούδη και για τη 2η παραστάθηκε η σύνδικος - δικηγόρος Ξ. Μ., που δήλωσε στο ακροατήριο ότι η "ΔΙΕΚΑΤ ΑΤΕ" τελεί υπό πτώχευση, ενώ δεν κατέθεσε προτάσεις. Οι 7ος και 8η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρυσόστομο Βελάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Οι 3ος, 4ος, 5ος, 6ος και 9ος των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-102005 αγωγή της ήδη 1ης των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας και συνεκδικάστηκε με την από 7-2-2006 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - αγωγή της α.ε. "ΜΟΧΛΟΣ ΑΕ", στη θέση της οποίας έχει υπεισέλθει η ήδη αναιρεσείουσα, την από 23-2-2006 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - αγωγή των ήδη 2ης, 3ου, 4ου, 5ου και 6ου των αναιρεσιβλήτων, καθώς και με την από 14-12-2006 (διά των προτάσεων) πρόσθετη παρέμβαση του ήδη 7ου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 73/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 50/2015 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-11-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου διάβασε την από 24-2-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των 1ης και 2ης των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις Β'8350 και Β'8351/27-12-2016, Β'8347 και Β'8346/ 23-12-2016 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Α. Ο. και την 9595Δ'/14-12-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας Β. Μ., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της αποφάσεως (3-3-2017) επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έκτο και ένατο των αναιρεσιβλήτων. Επομένως και αφού αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου στην παραπάνω δικάσιμο, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνησή της σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 527 Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 του Ν. 4335/2015, ως εκ του χρόνου ασκήσεως της κρινομένης αίτησης αναίρεσης, είναι απαράδεκτη η προβολή στην κατ' έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν στην πρωτόδικη δίκη, εκτός αν 1) προτείνονται από τον εφεσίβλητο, ενάγοντα, εναγόμενο ή εκείνον που είχε παρέμβει, ως υπεράσπιση κατά της έφεσης και δεν μεταβάλλεται με τους ισχυρισμούς αυτούς η βάση της αγωγής ή της παρέμβασης, ή προτείνονται από εκείνον που παρεμβαίνει με κύρια παρέμβαση, για πρώτη φορά στην κατ' έφεση δίκη ή παρεμβαίνει με πρόσθετη παρέμβαση, θεωρείται όμως αναγκαίος ομόδικος του αρχικού διαδίκου, 2) γεννήθηκαν μετά την τελευταία συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και 3) συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 269 Κ.Πολ.Δ.

Εξάλλου σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 269 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 27 του Ν. 3994/2011, και πριν από την κατάργησή του με το άρθρο 1 του Ν. 4335/2015 "μέσα επιθέσεως και άμυνας μπορεί να προβληθούν παραδεκτά έως και τη συζήτηση με προτάσεις ή και προφορικά α) αν το δικαστήριο κρίνει ότι δεν προβλήθηκαν εγκαίρως με τις προτάσεις από δικαιολογημένη αιτία..., β) αν προέκυψαν για πρώτη φορά μεταγενέστερα, γ) αν αποδεικνύονται εγγράφως ή με δικαστική ομολογία του αντιδίκου.

Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 520, 525 και 527 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι, οι ουσιώδεις ισχυρισμοί του εκκαλούντος - εναγομένου είτε είχαν απορριφθεί πρωτοδίκως, είτε είναι οψιγενείς είτε ενώ δεν είναι οψιγενείς και δεν είχαν προταθεί πρωτοδίκως, συντρέχει κάποιος λόγος από τους αναγραφόμενους στο άρθρο 269 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος συγχωρεί τη βραδεία προβολή τους, πρέπει για να είναι παραδεκτοί στην έκκλητη δίκη, ως λόγοι αποσκοπούντες στην εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, να προτείνονται με το εφετήριο ή με πρόσθετο λόγο έφεσης, που ασκείται με ιδιαίτερο δικόγραφο, σε όποιες διαδικασίες το τελευταίο απαιτείται κατά νόμο.

Στην ειδική διαδικασία των άρθρων 681 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία εκδικάζονται οι διαφορές από αυτοκίνητο και τη σύμβαση ασφάλισης αυτού, οι πρόσθετοι λόγοι της έφεσης ασκούνται και με τις προτάσεις (Κ.Πολ.Δ. 674 παρ. 1). Σε όλες τις περιπτώσεις της βραδείας προβολής ισχυρισμού, το δικαστήριο της ουσίας στην αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του ως προς το αν είναι ή όχι δικαιολογημένη η βραδεία προβολή αυτού ή ως προς το αν συντρέχει ή όχι κατά περίπτωση μια από τις παραπάνω προϋποθέσεις οδηγείται μετά από έρευνα των στοιχείων της δικογραφίας χωρίς να υποχρεούται να αιτιολογήσει ειδικά την κρίση του αυτή.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο επιλαμβανόμενο έφεσης της αναιρεσείουσας και των προσθέτων λόγων αυτής, κατά της εκκληθείσας πρωτοβάθμιας απόφασης, με την οποία έγινε κατ' ουσίαν δεκτή αναγωγή της πρώτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας, λόγω έλλειψης ασφαλιστικής κάλυψης της ζημίας που προκάλεσε σε αυτοκινητικό ατύχημα ασφαλισμένο σ' αυτήν όχημα, επειδή ο οδηγός του δεν κατείχε ισχύουσα άδεια ικανότητας οδήγησης, απέρριψε ως απαράδεκτη, κατά παράβαση των οριζομένων στα άρθρα 527 και 269 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

την ένσταση της αναιρεσείουσας ως καθολικής διαδόχου της ιδιοκτήτριας του ζημιογόνου οχήματος, περί ποσοτικού περιορισμού της ευθύνης της μέχρι την αξία του, κατ' άρθρο 4 του Ν. ΓΠΝ/1911, την οποία πρόβαλε για πρώτη φορά με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων της έφεσής της. Όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο έκρινε ότι η προβολή της παραπάνω ένστασης για πρώτη φορά με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων της έφεσης, ήταν απαράδεκτη, καθ' όσον δεν επικαλέσθηκε η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα λόγο, που να δικαιολογεί την όψιμη προβολή της ενώπιόν του.

Περαιτέρω δέχθηκε με επάλληλη αιτιολογία ότι τέτοιος λόγος, προς δικαιολόγηση δηλαδή της βραδείας προβολής του ίδιου ισχυρισμού, δεν νοείται η επικαλούμενη από την αναιρεσείουσα με τις προτάσεις της (στο Εφετείο) για πρώτη φορά "αδικαιολόγητη άγνοιά της για την ιδιοκτησιακή κατάσταση του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ως περιουσιακού στοιχείου της ανώνυμης εταιρείας, την οποία ήδη τρία έτη πριν από την άσκηση της αγωγής και τέσσερα έτη πριν από την εκδίκασή της σε πρώτο βαθμό, είχε απορροφήσει η εκκαλούσα λόγω συγχώνευσης, υπεισερχόμενη στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών της".

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), για την έρευνα της βασιμότητας του αναιρετικού λόγου προκύπτει ότι η σχετική ένσταση της αναιρεσείουσας προτάθηκε για πρώτη φορά με το δεύτερο των προσθέτων λόγων της έφεσής της, οι οποίοι ασκήθηκαν με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, χωρίς όμως την επίκληση συνδρομής κάποιας από τις περιπτώσεις των άρθρων 527 και 269 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., που να δικαιολογεί τη βραδεία προβολή της και συνεπώς το Εφετείο, που απέρριψε αυτήν ως απαράδεκτη, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., και όσα αντίθετα υποστηρίζει με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα είναι αβάσιμα.

Περαιτέρω η επάλληλη κρίση του Εφετείου, ως προς την απόρριψη του επικαλούμενου με τις προτάσεις της αναιρεσείουσας στο δικαστήριο της ουσίας για πρώτη φορά λόγου για τη δικαιολόγηση της βραδείας προβολής του ίδιου ισχυρισμού, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη και χωρίς ανάγκη ειδικής αιτιολογίας, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη νομική σκέψη που προηγήθηκε.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αρ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών ως προς την απόρριψη του επικληθέντος λόγου για τη δικαιολογημένη, κατά την αναιρεσείουσα, βραδεία προβολή του προαναφερόμενου με τις προτάσεις ισχυρισμού της είναι απαράδεκτος. Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ., που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του Ν. 4055/2012 παραβόλου και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα διάδικος, στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων πρώτης των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσε προτάσεις, δεύτερης και έβδομου και όγδοης, που δεν κατέθεσαν προτάσεις και εκπροσωπήθηκαν από διαφορετικούς δικηγόρους (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-11-2015 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "Τεχνική Ολυμπιακή ΑΕ" περί αναιρέσεως της 50/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων, πρώτης των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, δεύτερης τούτων που παραστάθηκε με άλλη δικηγόρο, την οποία ορίζει στο ποσόν των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ και στο ίδιο ποσό για τον έβδομο και όγδοη τούτων, που παραστάθηκαν με άλλο δικηγόρο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ