1029/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1029 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1029/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων : 1) Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία " ..... Ο.Ε.", που εδρεύει στη Μυτιλήνη και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ...... και 3) ...... , ατομικώς και ως ομορρύθμων μελών της ως άνω εταιρείας. Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Παπατσίκη. Της αναιρεσίβλητης: ..... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ελευθέριο Γκέλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-2-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μυτιλήνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 267/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 334/2004 του Εφετείου Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Μυτιλήνης). Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2 Ιουνίου 2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού, ανέγνωσε την από 26 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 § 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 και 20.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 10 ΚΠολΔ βάλλουν κατά της ουσίας της υποθέσεως, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικώς, ενώ σε σχέση με την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, ο ίδιος λόγος είναι αόριστος, διότι δεν αναφέρεται σ'αυτόν αν η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς.

Επομένως ο ως άνω λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα, περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφ' όσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας, την ελάσσονα απόφαση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε υπό τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, αν δεν απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο, το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προσβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ.

ΑΠ 32/1996 ΕλΔνη 38,33). Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του εδαφίου α΄ του άρθρου 2 του Διεθνούς Συμβάσεως της Ουάσιγκτον "περί περιορισμού των ωρών εργασίας εν ταις βιομηχανικαίς επιχειρήσεις". Ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται σ' αυτόν ποια είναι επακριβώς η ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού του Εφετείου, δηλ.

τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε από τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση του ως άνω κανόνος του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προσβαλλόμενη νομική πλημμέλεια.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.6.2005 αίτηση των 1) "..... ΟΕ", 2) ...... και 3) ..... , για αναίρεση της 334/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Μαϊου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ