1028/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1028 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1028/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βιολέττα Κυτέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Μπουρνάκα, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αριστείδη Πελεκάνο - Εισηγητή και Δημήτριο Χονδρογιάννη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Ρασιδάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ράμμο, για αναίρεση της υπ’ αριθ.145/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων.

Το Τριμελές Εφετείο Ιωαννίνων με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιουνίου 2015 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 670/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: α) να γίνει εν μέρει δεκτή η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως, κατά το κεφάλαιο που αφορά την παρά το νόμο παράσταση της πολιτικής αγωγής και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως και β)να απορριφθεί κατά τα λοιπά η ανωτέρω αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 242 παρ. 1 ΠΚ, υπάλληλος που στα καθήκοντα του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη δημοσίων εγγράφων, αν σε τέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Από τη διάταξη αυτή, που προστατεύει τη γενική εμπιστοσύνη στο ιδιαίτερο καθήκον αληθείας του υπαλλήλου κατά την έκδοση δημοσίων εγγράφων, (δηλαδή το έννομο αγαθό της ακέραιης και κανονικής διεξαγωγής της υπηρεσίας) προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαίωσης (γραπτό ψεύδος ή διανοητική πλαστογραφία), η οποία εντάσσεται στα εγκλήματα που αφορούν την υπηρεσία, και όχι τα έγγραφα (υπομνήματα), απαιτείται α) ο δράστης να είναι υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 εδ.

α σε συνδυασμό με το άρθρο 263Α ΠΚ (γνήσιο ιδιαίτερο έγκλημα) β) η έκδοση ή σύνταξη από αυτόν δημόσιου εγγράφου κατά την άσκηση των καθηκόντων του, έστω και κατά προσωρινή αναπλήρωση άλλου αρμόδιου υπαλλήλου, μέσα στα όρια της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί, γ) η βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδούς περιστατικού, δηλαδή βεβαίωση περιστατικού που δεν συνέβη καθόλου ή συνέβη με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που αναφέρεται στο έγγραφο ή παράλειψη αναφοράς στο έγγραφο περιστατικού που υπέπεσε στην αντίληψη του υπαλλήλου, ο οποίος είχε νομική υποχρέωση να το βεβαιώσει δ) συνείδηση του υπαιτίου ότι βεβαιώνει ψευδές περιστατικό και είτε θέληση αυτού για παραγωγή των εννόμων συνεπειών που μπορεί να επιφέρει η βεβαίωση του ψευδούς περιστατικού (άμεσος δόλος) είτε πρόβλεψη και αποδοχή από αυτόν των εννόμων συνεπειών που μπορεί να επιφέρει η βεβαίωση του ψευδούς περιστατικού (ενδεχόμενος δόλος).

Ως έννομες δε συνέπειες νοούνται η θεμελίωση, διατήρηση, αλλοίωση ή κατάργηση δικαιώματος, έννομης σχέσης ή κατάστασης (δημόσιας ή ιδιωτικής). Δημόσιο έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ. (συνδυαστικά και με τα άρθρα 13 περ. γ’ ΠΚ και 438 ΚΠολΔ), είναι το έγγραφο που συντάσσεται από καθ’ ύλη και κατά τόπο αρμόδιο υπάλληλο ή λειτουργό μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί και προορίζεται για εξωτερική κυκλοφορία και πλήρη απόδειξη έναντι όλων κάθε γεγονότος που βεβαιώνεται μ’ αυτό και έχει έννομη σημασία.

Αντίθετα, δεν είναι δημόσιο έγγραφο, με την παραπάνω έννοια, το έγγραφο, με το οποίο βεβαιώνεται γεγονός που αφορά αποκλειστικά την εσωτερική λειτουργία των δημοσίων αρχών και δεν συνάπτεται με έννομα συμφέροντα τρίτων, ούτε επιτελεί εγγυητική και αποδεικτική λειτουργία έναντι όλων, ώστε να ανακύπτει η ανάγκη της ποινικής προστασίας, που παρέχεται με τη σχετική διάταξη.

Επίσης το έγκλημα της ψευδούς βεβαίωσης στοιχειοθετείται και όταν το δημόσιο έγγραφο είναι άκυρο ή απαιτείται για την ολοκλήρωση του η συνυπογραφή και άλλου προσώπου (πλην του αρμόδιου υπαλλήλου) ή υπάρχει, έστω και παράτυπη, συγκατάθεση τρίτου για τη συμπλήρωση και υπογραφή του δημόσιου εγγράφου από τον φυσικό αυτουργό της πράξης.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στη συγκεκριμένη ουσιαστική ποινική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πράγματι έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν αυτή παραβιάζεται με πλάγιο τρόπο, δηλαδή όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, υπάρχουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και να μην έχει η απόφαση νόμιμη βάση (Ολ. ΑΠ 3/2008).

Περαιτέρω, στις διατάξεις του άρθρου 129 του ν. 3463/8-6-2006 (για την κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων), ορίζονται τα εξής : "1.α. Τα τοπικά συμβούλια ασκούν τις ακόλουθες δραστηριότητες, στα όρια του τοπικού διαμερίσματος : ... 1.β. Τα συμβούλια των τοπικών διαμερισμάτων εκφέρουν γνώμη για τα ακόλουθα θέματα στα όρια της χωρικής τους περιφέρειας ...

ιι) την αξιοποίηση των ακινήτων του Δήμου που βρίσκονται στο διαμέρισμα... νι) εκφέρουν σύμφωνη γνώμη για την εκποίηση, εκμίσθωση, δωρεάν παραχώρηση χρήσης, ανταλλαγή και δωρεά περιουσιακών στοιχείων του Δήμου που βρίσκονται στα όρια του τοπικού διαμερίσματος ... 4. Ο Πρόεδρος του τοπικού διαμερίσματος διαβιβάζει, μέσα σε δέκα (10) ημέρες από τη συνεδρίαση, στον δήμαρχο απόσπασμα των πρακτικών του συμβουλίου, το οποίο περιλαμβάνει κάθε απόφαση του συμβουλίου χωριστά, μαζί με αντίγραφο του αποδεικτικού δημοσίευσης. 5.

Ο πρόεδρος του συμβουλίου του τοπικού διαμερίσματος : α. Μετέχει στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 95. β. Εκτελεί τις αποφάσεις του συμβουλίου που λαμβάνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου...". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ο πρόεδρος του συμβουλίου τοπικών διαμερισμάτων του δήμου είναι καθ’ ύλη αρμόδιος να εκδίδει αντίγραφα οποιονδήποτε εγγράφων που υπάρχουν στο αρχείο του τοπικού διαμερίσματος, μεταξύ των οποίων και τα αποσπάσματα των αποφάσεων του τοπικού συμβουλίου.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Ιωαννίνων με την προσβαλλόμενη 145/2015 απόφαση του, που εκδόθηκε σε δεύτερο βαθμό, όπως προκύπτει από την αιτιολογία της, αφού εκτίμησε τα αποδεικτικά μέσα, που αναφέρονται ως προς το είδος τους σ’ αυτή, δέχτηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : "... Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι στη ...

του Δήμου ... στις 12-12-2007 ο κατηγορούμενος έχοντας την ιδιότητα του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου ..., δηλαδή ιδιότητα του υπαλλήλου, που στα καθήκοντα του ανάγεται η έκδοση ορισμένων δημοσίων εγγράφων, βεβαίωσε σε τέτοιο έγγραφο, ψευδώς, περιστατικά που μπορεί να έχουν έννομες συνέπειες. Ειδικότερα υπό την παραπάνω ιδιότητα του, σύμφωνα με την οποία ήταν αρμόδιος καθ’ ύλην και κατά τόπο, κατά τα άρθρα 130-132 του ν. 3463/2006, να συγκαλεί το Τοπικό Συμβούλιο σε συνεδριάσεις και να υπογράφει τα ακριβή αποσπάσματα των αποφάσεων που λαμβάνει το Συμβούλιο αυτό, στις 12-12-2007 ο κατηγορούμενος με πρόθεση συνέταξε εξ υπαρχής και υπέγραψε το, φερόμενο ως ακριβές απόσπασμα της υπ’ αριθ. 6/12-12-2007 απόφασης του Συμβουλίου αυτού, έγγραφο, σύμφωνα με την οποία (απόφαση) αποφασίσθηκε η παραχώρηση κοινοτικής έκτασης 30 στρεμμάτων στην περιοχή αλωνότοπος του Δημοτικού Διαμερίσματος ...

δίπλα στο παλιό γήπεδο για να κατασκευασθεί νέο σύγχρονο γήπεδο ποδοσφαίρου, προκειμένου αυτό να διατεθεί προς χρήση στην ομάδα της ... και των τμημάτων υποδομής της ομάδας αυτής. Επίσης στην ίδια απόφαση φερόταν ότι ήταν παρόντες κατά τη λήψη της τα μέλη του τοπικού συμβουλίου Χ. Σ. και Κ. Μ. και απόντες, παρότι κλήθηκαν νόμιμα, οι Δ.

Η. και Κ. Π.. Ωστόσο τα παραπάνω γεγονότα που βεβαίωνε ο κατηγορούμενος, ως περιεχόμενο της απόφασης του Τοπικού Συμβουλίου, ήταν ψευδή, δεδομένου ότι στην πραγματικότητα στις 12-12-2007 δεν συγκλήθηκε νομότυπα από τον κατηγορούμενο και δεν συνεδρίασε καθόλου το Τοπικό Συμβούλιο ..., ούτε ελήφθη η παραπάνω απόφαση από το Συμβούλιο αυτό, γεγονός το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος.

Τα ψευδή αυτά περιστατικά που αποτελούσαν το περιεχόμενο του παραπόνου εγγράφου, που συνέταξε ο κατηγορούμενος και το οποίο ανάγονταν στον κύκλο των υπηρεσιακών του καθηκόντων, διότι αφορούσε τη σύγκληση του τοπικού συμβουλίου ... και τη λήψη απόφασης από αυτό, μπορούσαν να παράγουν έννομες συνέπειες, οι οποίες συνίσταντο στο ότι φαινόταν ότι είχε ληφθεί απόφαση από το Τοπικό Συμβούλιο ... (χωρίς να έχει ληφθεί τέτοια), που γνωμοδοτεί θετικά, προς το Δήμο ...

για να αποκτήσει η ομάδα ποδοσφαίρου της ... δικαίωμα χρήσης κοινοτικής έκτασης, η οποία γνωμοδότηση ήταν αναγκαία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 129 παρ. 1β του ν. 3463/2006, για τη λήψη σχετικής απόφασης από το Δημοτικό Συμβούλιο .... Επίσης το εν λόγω έγγραφο (απόσπασμα 6/12-12-2007 απόφασης), στο οποίο βεβαιώθηκαν τα προεκτεθέντα ψευδή πραγματικά περιστατικά, αποτελεί δημόσιο έγγραφο, κατά την, στη μείζονα σκέψη, εκτεθείσα έννοια, καθόσον, αυτό προορίζονταν για εξωτερική κυκλοφορία και χρησίμευε προς απόδειξη έναντι πάντων, γεγονός το οποίο προκύπτει από το ότι επιβαλλόταν η διαβίβαση του στο Δήμο ...

προκειμένου να ληφθεί η απόφαση από το δημοτικό συμβούλιο για την κατασκευή του νέου γηπέδου ποδοσφαίρου της ομάδας ..., προϋπόθεση η οποία τηρήθηκε, αφού διαβιβάσθηκε αυτό από τον κατηγορούμενο, έστω και άτυπα, στο Δήμο .... Το τελευταίο επιβεβαίωσαν με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο οι μάρτυρες Δ. Η. και Χ.

Σ., από τους οποίους μάλιστα ο πρώτος, όπως κατέθεσε στο ακροατήριο, βρήκε ο ίδιος το επίμαχο έγγραφο στο Δήμο ... κατά τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και γι’ αυτό το λόγο προέβη στη σχετική καταγγελία. Επίσης από το γεγονός ότι, σύμφωνα με το .../6-5-2009 έγγραφο που υπογράφει ο Δήμαρχος ... μέχρι το έτος 2009 δεν είχε ληφθεί απόφαση από το Δήμο ...

σχετικά με τη χωροθέτηση του νέου γηπέδου ..., δεν μπορεί να συναχθεί η κρίση ότι δεν διαβιβάσθηκε η 6/12-12-2007 απόφαση στο Δήμο ... όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος. Εξάλλου ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι το επίμαχο έγγραφο συντάχθηκε μεν από τον ίδιο, όχι όμως για εξωτερική χρήση, αλλά για να το έχει για δική του χρήση και ότι από λάθος του έδωσε αριθμό, δεν κρίνεται βάσιμος, καθόσον δεν υπήρχε λόγος, εάν δεν είχε πρόθεση να το χρησιμοποιήσει, να συντάξει τέτοιο έγγραφο και μάλιστα χρησιμοποιώντας ως σχέδιο παλαιότερο πρακτικό, να το υπογράψει και να του δώσει και αριθμό.

Επίσης απορριπτέος ως αβάσιμος κρίνεται και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί πραγματικής του πλάνης, καθόσον, όπως αποδείχθηκε, ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι δεν συγκλήθηκε το τοπικό συμβούλιο και δεν ελήφθη απόφαση από αυτό σχετικά με την παραχώρηση κοινοτικής έκτασης για τη δημιουργία του γηπέδου και παρά ταύτα συνέταξε το προαναφερόμενο έγγραφο, το οποίο ακολούθους διαβίβασε στο Δήμο ....

Ενόψει των ανωτέρω αποδειχθέντων περιστατικών, κατά την πλειοψηφούσα γνώμη του Δικαστηρίου, στοιχειοθετείται η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της ψευδούς βεβαίωσης και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για την πράξη αυτή.". Στη συνέχεια το Εφετείο κήρυξε, κατά πλειοψηφία, ένοχο τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο για την πλημμεληματική πράξη της ψευδούς βεβαίωσης και επέβαλε σε βάρος του ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών με τριετή αναστολή της εκτέλεσης της.

Με αυτά που δέχτηκε, το άνω Τριμελές Εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ, ως προς την κρίση του ότι το επίμαχο απόσπασμα της (ανύπαρκτης) 6/12-12-2007 απόφασης του Τοπικού Συμβουλίου ... συνιστά δημόσιο έγγραφο κατά την έννοια της σχετικής διάταξης και ότι πληρούται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο οικείος όρος για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαίωσης.

Ειδικότερα, στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης περιέχονται, μεταξύ άλλων, οι ρητές ουσιαστικές παραδοχές : α) Ότι ο κατηγορούμενος, ως πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου ... του Δήμου ..., συνέταξε με πρόθεση το εν λόγω απόσπασμα, στο οποίο βεβαιούσε εν γνώσει του τα αναληθή περιστατικά, ότι (δήθεν) συνεδρίασε νομότυπα το Τοπικό Συμβούλιο ...

στις 12-12-2007 και ότι (δήθεν) έλαβε απόφαση, με την οποία παρείχε την αναγκαία σύμφωνη γνώμη του προς τον Δήμο ... προκειμένου να παραχωρηθεί έκταση τριάντα στρεμμάτων του Δημοτικού Διαμερίσματος ... για την κατασκευή σύγχρονου ποδοσφαιρικού γηπέδου, β) Ότι στην υποτιθέμενη συνεδρίαση του Τοπικού Συμβουλίου, εκτός από τον κατηγορούμενο, φέρεται ότι ήταν παρόντα δύο από τα τέσσερα μέλη αυτού, ενώ τα άλλα δύο μέλη φέρεται ότι ήταν απόντα, καίτοι είχαν κληθεί.

Και γ) Ότι το φερόμενο σαν ακριβές απόσπασμα αυτό αποτελεί δημόσιο έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 242 παρ. 1 ΚΠΔ, επειδή (όπως κατά λέξη αναφέρεται στην απόφαση) "προορίζονταν για εξωτερική κυκλοφορία και χρησίμευε προς απόδειξη έναντι πάντων, γεγονός το οποίο προκύπτει από το ότι επιβαλλόταν η διαβίβαση του στο Δήμο ...

προκειμένου να ληφθεί η απόφαση από το δημοτικό συμβούλιο για την κατασκευή του νέου γηπέδου ποδοσφαίρου της ομάδας ..., προϋπόθεση η οποία τηρήθηκε, αφού διαβιβάστηκε αυτό από τον κατηγορούμενο, έστω και άτυπα, στο Δήμο ....". Δέχεται, δηλαδή, το Εφετείο ότι το επίμαχο απόσπασμα της υποτιθέμενης 6/12-12-2007 απόφασης του Τοπικού Συμβουλίου ...

συντάχτηκε με σκοπό να διαβιβαστεί στον Δήμο ... προκειμένου το Δημοτικό Συμβούλιο αυτού, υπολογίζοντας ότι είχε πράγματι ληφθεί σύννομη και σύμφωνη γνωμοδοτική απόφαση του προαναφερόμενου τοπικού συμβουλίου, να αποφασίσει την παραχώρηση της σχετικής έκτασης για την κατασκευή του νέου ποδοσφαιρικού γηπέδου.

Όμως, υπό αυτή την παραδοχή, το εν λόγιο απόσπασμα δεν συνιστά δημόσιο έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ, αφού συντάχτηκε μόνο για να πιστοποιήσει ότι είχε δήθεν εκφερθεί σύννομη και σύμφωνη γνώμη του Τοπικού Συμβουλίου ..., προκειμένου να προβεί το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου ... στην παραχώρηση της σχετικής έκτασης για κατασκευή σύγχρονου ποδοσφαιρικού γηπέδου.

Δεν συναπτόταν, δηλαδή, με έννομα συμφέροντα τρίτων, αλλά προοριζόταν αποκλειστικά για εσωτερική χρήση κατά τη λειτουργία των υπηρεσιών και οργάνων του Δήμου ... και όχι για (ή και για) εξωτερική κυκλοφορία με εγγυητική και πλήρη αποδεικτική λειτουργία έναντι όλων. Το δε γεγονός της (άτυπης) διαβίβασης του προς τον Δήμο ...

δεν καθιστά το επίμαχο απόσπασμα δημόσιο έγγραφο κατά την έννοια της οικείας διάταξης (αλλά πιστοποιεί τον προορισμό του για εσωτερική διακίνηση και χρήση στο πλαίσιο της λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών και οργάνων.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο σχετικός τέταρτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ. Συνακολούθως και αφού, υπό τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και με ορθή ερμηνεία και εφαρμογή της οικείας διάταξης από τον Άρειο Πάγου, δεν στοιχειοθετείται η πράξη της ψευδούς βεβαίωσης, για την οποία κηρύχτηκε ένοχος ο αναιρεσείων, πρέπει, κατά το άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρυχθεί αυτός αθώος, χωρίς να ερευνηθούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης, των οποίων παρέλκει η έρευνα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την απόφαση 145/2015 του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων.

Κηρύσσει τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο Ν. Α. του Μ. αθώο του ότι στη ... Ιωαννίνων στις 12-12-2007, όντας υπάλληλος, κατά την έννοια του άρθρου 263α ΠΚ, που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη δημοσίων εγγράφων, βεβαίωσε σε τέτοιο έγγραφο ψευδώς περιστατικά που μπορεί να έχουν έννομες συνέπειες και ειδικότερα, όντας αρμόδιος καθ’ ύλην και κατά τόπον, σύμφωνα με τα άρθρα 130 - 132 Ν.3463/2006, ως Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου ...

να συγκαλεί το Τοπικό Συμβούλιο σε συνεδριάσεις και να υπογράφει τα ακριβή αποσπάσματα των αποφάσεων, που λαμβάνει το Συμβούλιο αυτό, συνέταξε εξ υπαρχής και υπέγραψε το φερόμενο ως ακριβές απόσπασμα της υπ’ αριθμ. …12-12-2007 απόφασης του Συμβουλίου αυτού, σύμφωνα με την οποία, παρόντων των μελών του Συμβουλίου Χ.

Σ. και Κ. Μ. και απόντων των νομίμους κλητευθέντων μελών Δ. Η. και Κ. Π., αποφασίστηκε η παραχώρηση κοινοτικής έκτασης 30 στρεμμάτων στην περιοχή αλωνότοπος του Δ/Δ ... δίπλα στο παλιό γήπεδο για να κατασκευαστεί νέο σύγχρονο γήπεδο ποδοσφαίρου προκειμένου αυτό να διατεθεί προς χρήση στην ομάδα της ... και των τμημάτων υποδομής της ομάδας αυτής, ενώ η αλήθεια, την οποία γνώριζε, ήταν ότι στις 12-12-2007 δεν συγκλήθηκε νομότυπα από αυτόν και δε συνεδρίασε καθόλου το Τοπικό Συμβούλιο ...

ούτε, συνακόλουθα, ελήφθη η ανωτέρω αναφερόμενη απόφαση από το Συμβούλιο αυτό. Τα ψευδή αυτά γεγονότα, που βεβαιώθηκαν ως άνω, δύνανται να έχουν έννομες συνέπειες, καθόσον εμφανίζεται το Τοπικό Συμβούλιο ... να γνωμοδοτεί θετικά για την παραχώρηση κοινοτικής έκτασης για την κατασκευή σ’ αυτή νέου γηπέδου ποδοσφαίρου της ομάδας της ....

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ