Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing under the three-year statute of limitations for unpublished decisions.

Απόφαση 1026 / 2024 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1026/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπροέδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ελένη Χροναίου, Μαλαματένια Κουράκου και Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 4 Απριλίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Α. Α., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Περιφερειάρχη, που εδρεύει στην Λάρισα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Χρήστου Φώτου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Β. Μ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Κολοβού, που ανακάλεσε την δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) παράστασή του και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθ. 257/28-5-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν η 287/2012 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 462/2013 ερήμην απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Ασκήθηκε από το ήδη αναιρεσείον η 823/26-9-2013 ανακοπή ερημοδικίας, που με την 107/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείο Λάρισας εξαφάνισε τις ως άνω αποφάσεις και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο ήδη αναιρεσίβλητος με την 284/22-10-2015 έφεσή του και εκδόθηκε η 260/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της 107/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, ζητεί το αναιρεσείον με την από ...-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Ελένη Χροναίου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από το άρθρο 1, άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης, που περατώνει τη δίκη (καταχρηστική προθεσμία). Για αποφάσεις, δε, που δημοσιεύθηκαν πριν την 1-1-2016, χωρίς να επιδοθούν, εξακολουθεί και μετά την 01-01-2016 να ισχύει η ως άνω τριετής προθεσμία (Ολομ.

Α.Π. 10/2018, Α.Π. 1030/2019). Κατά δε το άρθρο 557 παρ. 1 και 2 του αυτού ΚΠολΔ, το δικαστήριο συζητεί πρώτα για το παραδεκτό της αναίρεσης. Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, το εμπρόθεσμο της άσκησης αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής, τη συνδρομή, δε, της εν λόγω προϋπόθεσης εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, βάσει των αποδεικτικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία, απορρίπτοντας την αναίρεση, σε περίπτωση έλλειψης της προϋπόθεσης αυτής.

Από το ότι στην άνω παρ. 2 του άρθρου 577 του ΚΠολΔ, δεν αναφέρεται ρητά η προεκτιθέμενη προϋπόθεση μεταξύ εκείνων, την έλλειψη των οποίων λαμβάνει υπόψη του ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, όπως αντίθετα προβλέπεται στο άρθρο 532 του ΚΠολΔ, στο οποίο ενδεικτικά μνημονεύεται ότι το εκπρόθεσμο της άσκησης έφεσης, ως έλλειψη μιας από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, οδηγεί σε αυτεπάγγελτη απόρριψή της ως απαράδεκτης, ουδόλως σημαίνει ότι ο Άρειος Πάγος δεν λαμβάνει υπόψη και αυτεπαγγέλτως το εκπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης, εφόσον τούτο προκύπτει από τα αποδεικτικά έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία έστω και αν δεν προτάθηκε με τις προτάσεις του διαδίκου προ 20 ημερών, κατά τα ως άνω.

Εξάλλου, αντίθετη ερμηνεία δεν δύναται να συναχθεί ούτε από το άρθρο 570 παρ. 1 του ΚΠολΔ δια του οποίου επιβάλλεται η, προ ορισμένης προθεσμίας, κατάθεση προτάσεων, στις περιπτώσεις που προβάλλονται ενστάσεις κατά του παραδεκτού και του εμπροθέσμου της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων, διότι σκοπός της διάταξης αυτής είναι να ορισθεί όχι ότι επί των ως άνω ελλείψεων ενεργεί το δικαστήριο μόνο κατά πρόταση κάποιου από τους διαδίκους, αλλά ότι προκειμένου να ληφθεί υπόψη σχετικός ισχυρισμός, απαιτείται, ανεξάρτητα από την ρηθείσα αυτεπάγγελτη εξέταση του δικαστηρίου, η εμπρόθεσμη υποβολή προτάσεων περιεχουσών τούτον (Ολ. Α.Π. 412/1981, Α.Π. 234/2021, Α.Π. 1134/2020, Α.Π. 300/2020, Α.Π. 878/2017, Α.Π. 532/2016, Α.Π. 580/2014, Α.Π. 1167/2014).

Με την από 17-11-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 206/28-11-2022 κλήση του καλούντος - αναιρεσιβλήτου, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση η από ...-2017 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του εκδόσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου ...-2017 και του παρόντος Δικαστηρίου 298/2021 αίτηση αναίρεσης της με αριθμό 107/2014 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, δικάσαντος ως Εφετείου, που αρχικά είχε ορισθεί να συζητηθεί για τη δικάσιμο της 07-12-2021, οπότε αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 15-11-2022 και κατ' αυτήν η υπόθεση δεν εκφωνήθηκε, λόγω μη εγγραφής της στο οικείο πινάκιο.

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η με αριθμό 107/2014 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, δικάσαντος ως Εφετείου, που εκδόθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων και κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 663 έως 676 του ΚΠολΔ, όπως αυτά ίσχυαν, ενόψει του χρόνου άσκησης της αγωγής, πριν από το άρθρο 1 - άρθρο τέταρτο του Ν. 4335/2015 - ΦΕΚ Α' 87/23.07.2015, ισχύον για την ειδική αυτή διαδικασία από 01.01.2016, κατά το άρθρο 1 - άρθρο ένατο του Ν. 4335/2015).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε τυπικά δεκτή και κατ' ουσίαν, η από 25-09-2013 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 823/26-09-2013 ανακοπή ερημοδικίας του εναγομένου - εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ" κατά της με αριθμό 462/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, δικάσαντος ως Εφετείου, που εκδόθηκε ερήμην αυτού, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία και με την οποία απορρίφθηκε, λόγω της ερημοδικίας του, η από 17-01-2013 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 4/17-01-2013 έφεσή του κατά της με αριθμό 287/2012 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Λάρισας.

Ακολούθως, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο εξαφάνισε, κατ' άρθρο 528 του ΚΠολΔ, την προσβαλλόμενη με αριθμό 462/2013 απόφασή του και, στη συνέχεια, αφού δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκληθείσα με αριθμό 287/2012 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Λάρισας, κράτησε την υπόθεση, δέχθηκε εν μέρει την από 28-05-2012 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 257/31-05-2012 αγωγή του ενάγοντος - εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσιβλήτου, με αντικείμενο την επιδίκαση αποζημίωσης για μη ληφθείσα άδεια των ετών 2004, 2005 και 2006, κατά την απασχόλησή του στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας, ως ειδικός σύμβουλος του Νομάρχη σε θέματα Διοίκησης και Οργάνωσης και υποχρέωσε το εναγόμενο να του καταβάλει, για την αιτία αυτή, το συνολικό χρηματικό ποσό των επτά χιλιάδων πεντακοσίων σαράντα (7.540,00 ) ευρώ, με το νόμιμο τόκο για το κάθε επιμέρους ποσό από την πρώτη του επομένου έτους από εκείνο κατά το οποίο έπρεπε να παρασχεθεί η άδεια και μέχρι την ολοσχερή του εξόφληση.

Από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2014 και από κανένα στοιχείο του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοσή της, ούτε άλλωστε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής ενώ η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε, με την κατάθεσή της στη Γραμματεία του εκδόσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, στις ...-2017, όπως προκύπτει από τη σχετική με αριθμό ...-2017 πράξη κατάθεσης επί του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης του αρμόδιου Γραμματέα.

Από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μέχρι και την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παρήλθε η καταχρηστική προθεσμία των τριών (3) ετών, που ισχύει εν προκειμένω για τις αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν πριν την 01-01-2016 και δεν επιδόθηκαν, χωρίς εν των μεταξύ κάποιος από τους διαδίκους να ασκήσει αναίρεση εντός της ως άνω προθεσμίας.

Επομένως, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα νομική σκέψη που προηγήθηκε, εφόσον ελλείπει η προϋπόθεση του εμπροθέσμου της άσκησης της αίτησης αναίρεσης, αυτή είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, κατόπιν αυτεπάγγελτης έρευνας του Δικαστηρίου και κατά παραδοχή της νομίμως υποβληθείσης σχετικής ένστασης του αναιρεσιβλήτου.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου και βάσιμου αιτήματος αυτού (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), μειωμένα, όμως, κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 99 παρ. 2 του Π.Δ. 30/1996 και 283 παρ. 2 εδ.

β' του Ν. 3852/2010, σε συνδυασμό προς το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957 (Α.Π. 318/2021, Α.Π. 1354/2018, Α.Π. 1858/2017), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από ...-2017 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του εκδόσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου ...-2017 και του παρόντος Δικαστηρίου 298/2021 αίτηση αναίρεσης της με αριθμό 107/2014 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, δικάσαντος ως Εφετείου.

Επιβάλλει εις βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιουλίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ