Supreme Court dismisses appeal against first instance compensation determination for expropriated property.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal against the First Instance Court's determination of compensation for expropriated property. The appellant argued that the compensation was insufficient and violated specific statutory provisions regarding property value reduction, but the court found no such violation. The court ruled that the lower court correctly applied the law, the appellant failed to substantiate claims of value reduction, and the appeal lacked legal basis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559(1) & 19 K.Pol.D.; Art. 13(4) Law 2882/2001; The appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate claims of value reduction or if the lower court's assessment of evidence is not arbitrary.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1020 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1020/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Ειρήνη Καλού, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαΐου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Α. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Αρβανιτόπουλο.
Του αναιρεσιβλήτου: ΟΤΑ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ - ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ", που εδρεύει στη Νίκαια Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-11-2011 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης - αναγνώρισης δικαιούχου του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Εφετείο Πειραιώς και συνεκδικάστηκε με την από 8-12-2011 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου. Εκδόθηκε η 764/2014 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-12-2014 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Καλαματιανός διάβασε την από 8-5-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 764/2014 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 2083Γ/16-2-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτήν πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε, στον αναιρεσίβλητο με την επιμέλεια του έχοντος προς τούτο πληρεξουσιότητα ανωτέρω δικηγόρου του αναιρεσείοντος. Ο αναιρεσίβλητος, όμως, δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της προκειμένης υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου στην ως άνω δικάσιμο. Επομένως πρέπει, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτού.
Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.
Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (Ολ.ΑΠ 9/2013).
Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νομό αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά.
Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το Νόμο. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 24/1992, Ολ.ΑΠ 1/1999, ΑΠ 9/2013).
Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 3 του ισχύοντος Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της από 4.11.1950 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε, μαζί με την σύμβαση, αρχικώς με το Ν. 2329/1953 και εκ νέου με το Ν.Δ. 53/1974 και έχει αυξημένη ισχύ σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος έναντι των κοινών νόμων, συνάγεται ότι για τον προσδιορισμό της πλήρους αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου κατά το χρόνο της πρώτης συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου της αιτήσεως καθορισμού (προσωρινού ή οριστικού σε περίπτωση παράλειψης του προσωρινού) της αποζημίωσης αυτής, καθώς και η δαπάνη του ιδιοκτήτη του απαλλοτριούμενου ακινήτου.
Εξ άλλου, στο άρθρο 13 παρ. 1 εδ. 1 εδ. τελευτ. του ν. 2882/2001 (ΚΑΣΑ) όπως το εδάφιο αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 παρ. 1 του ν. 3193/2003 ορίζεται ότι "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριούμενου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη, ιδίως η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα που προσδιορίζεται κυρίως από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων τα οποία συντάχθηκαν το χρόνο κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριούμενου".
Έτσι, ως κριτήριο διαφοροποίησης και στοιχείο αξιολόγησης αποτελεί επί αγροτικού ακινήτου, αν τούτο είναι γόνιμο ή άγονο, ξηρικό ή ποτιστικό, φυτεία ή χέρσο και επί αστικού, αν το απαλλοτριούμενο είναι εντός ή εκτός σχεδίου, εντός ή εκτός ζώνης, ποίοι οι όροι δόμησης, τα ποσοστά κάλυψης και αντιπαροχής, και ο συντελεστής εμπορικότητας σε σχέση όμως με τη συγκεκριμένη περιοχή στην οποία βρίσκεται το ακίνητο.
Αλλά η πιο πάνω διάταξη δεν καθιερώνει αποκλειστικά και για το δικαστήριο υποχρεωτικά κριτήρια για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριουμένου, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν θα τα λάβει υπόψη ή θα λάβει υπόψη άλλα τέτοια, παρά μόνο παρέχει οδηγίες για το πώς πρέπει να καθορίζεται η πραγματική αξία και επιτρέπει στο δικαστήριο να λάβει υπόψη γι' αυτό το σκοπό, αφού χρησιμοποιηθεί η λέξη ιδίως, κάθε πρόσφορο κατά την ανέλεγκτη κρίση του συγκριτικό στοιχείο αφού το αξιολογήσει κατάλληλα.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης τμήματος ακινήτου, εξ αιτίας της οποίας το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη υφίσταται σημαντική υποτίμηση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο για την χρήση για την οποία προορίζεται, με την ίδια απόφαση, για τον καθορισμό της αποζημίωσης, προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.
Από την διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με τις διατάξεις του άρθρου 17 παρ. 2 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α., συνάγεται ότι, για να είναι πλήρης η αποζημίωση, η οποία οφείλεται ως αντάλλαγμα για την στέρηση της ιδιοκτησίας, πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνον την αξία του απαλλοτριούμενου τμήματος του ακινήτου, αλλά και την ζημία, την οποία υφίσταται ο ιδιοκτήτης, επειδή το τμήμα που του απομένει, μετά την απαλλοτρίωση, γίνεται άχρηστο ή μειώνεται η αξία του.
Στην περίπτωση αυτή, κατά την οποία το απομένον τμήμα υφίσταται σημαντική μείωση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο, ο ιδιοκτήτης του δικαιούται να ζητήσει τον καθορισμό και την παροχή ιδιαίτερης αποζημίωσης, είτε κατά την δίκη του προσωρινού καθορισμού, είτε κατ' αυτήν του οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης, για το τμήμα που απαλλοτριώθηκε, η αποζημίωση δε αυτή καλύπτει όχι μόνο την, εκ της απαλλοτριώσεως και μόνο της εκτάσεως του όλου ακινήτου, ζημία, αλλά και εκείνη που επήλθε από την εκτέλεση του έργου, για το οποίο κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση του μέρους του ακινήτου (Ολ.ΑΠ 31/2005).
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση συνεκδίκασε τις από 25-11-2011 και 8-12-2011 αντίθετες αιτήσεις του αναιρεσείοντος και του αναιρεσίβλητου, αντίστοιχα, με τις οποίες ζήτησαν να καθορισθεί η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για εδαφική έκταση 503,84 τ.μ., που ανήκε κατά κυριότητα στον αναιρεσείοντα και απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά λόγω ρυμοτομίας, την οποία οφείλει να αποζημιώσει ο αναιρεσίβλητος Δήμος, επί πλέον δε ο αναιρεσείων ζήτησε να αναγνωρισθεί δικαιούχος της αποζημίωσης που θα ορισθεί.
Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε, ως αποδειχθέντα, σχετικά με τον καθορισμό αποζημίωσης του απαλλοτριουμένου, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Σε εκτέλεση των ανωτέρω προεδρικών διαταγμάτων εκδόθηκε η υπ' αριθμ. Μ 19/2006 Πράξη Εφαρμογής της Διεύθυνσης Πολεοδομίας - Τμήμα Πολεοδομικών Εφαρμογών της Νομαρχίας Πειραιώς, η οποία κυρώθηκε με την υπ' αριθμ.
Π 8899/Β1207/10-6-2008 απόφαση του Νομάρχη Πειραιώς, νομίμως καταχωρημένη στο Κτηματολογικό Γραφείο Νίκαιας, την 12-3-2010 με αριθμό 2491, που αφορά τμήμα της περιοχής ... του Δήμου ..., που περικλείεται από τις οδούς ..., ..., ..., ..., ..., ... και ... . Εντός της περιοχής αυτής στο ΟΤ … βρίσκεται η ιδιοκτησία, με α/α στους κτηματολογικούς πίνακες ..., συνολικής αρχικής επιφανείας 3.464,65 τ.μ., επί της οποίας προβάλλει δικαιώματα κυριότητας ο καθού η αίτηση - αιτών Α.
Α.. Από αυτήν (ιδιοκτησία) μετά την υλοποίηση της ανωτέρω πράξης εφαρμογής η απαιτουμένη θεωρητική εισφορά γης ανέρχεται σε 939,40 τ.μ., η συνολική ρυμοτόμηση για κοινόχρηστα σε 1.443,24 τ.μ., η προσκυρούμενη από την ιδιοκτησία 061146 σε 106,81 τ.μ., η συνολική υποχρέωση εισφοράς σε χρήμα σε 347,64 τ.μ. και το συνολικό εμβαδόν προς αποζημίωση με υπόχρεο τον αιτούντα - καθ' ού η αίτηση Δήμο σε 503,84 τ.μ.
λόγω της διαπλάτυνσης της οδού ... . Η τελική ιδιοκτησία εμβαδού 2.128,22 τ.μ. εμφαίνεται με τον αριθμό 08 στο από Μάιο 2008 απόσπασμα διαγράμματος που συνοδεύει την ανωτέρω πράξη εφαρμογής, που έχει συντάξει ο Προϊστάμενος του τμήματος πολεοδομικών εφαρμογών Α. Γ., έχει ελέγξει η Π. Τ., τοπογράφος μηχανικός, έχει θεωρήσει η Μ.
Μ. και έχει εγκρίνει η Δ/τρια Κ. Α.. Το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται στο ΟΤ … που περικλείεται από τις οδούς ..., ..., ... και ... και εξυπηρετείται από όλα τα δίκτυα κοινής ωφέλειας. Έχει πρόσοψη επί της οδού ... 21,57 μ. και μέσω αυτής ευθεία πρόσβαση προς τη Λεωφόρο ... και επί της οδού ... 87,51 μ. Η οδός ..., όπως και η εγγύτερη περιοχή εμφανίζει αυξημένη κυκλοφοριακή κίνηση με αναγκαίο αποτέλεσμα τον αυξημένο θόρυβο.
Μαζί με όμορο ακίνητο εμβαδού 150 τ.μ. ετέρου εκμισθωτή είναι εκμισθωμένο στην εταιρία με την επωνυμία "Ε. Μ. & ΣΙΑ ΟΕ", για την άσκηση της επιχειρηματικής της δραστηριότητας και ειδικότερα ως κατάστημα και αποθηκευτικός χώρος εμπορίας ειδών υγιεινής και πλακιδίων, από το έτος 2000 (βλ. από 11-3-2000 έγγραφο ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης), έναντι μηνιαίου μισθώματος που ανέρχεται κατά το χρόνο συζήτησης της υπό κρίση αίτησης στο ποσό των 6061,60 ευρώ, όπως τούτο προκύπτει από τις προσκομιζόμενες αποδείξεις είσπραξης ενοικίου.
Εντάσσεται στην ζώνη (Ε) του πίνακα αντικειμενικών αξιών του Υπουργείου Οικονομικών, έχει συντελεστή δόμησης 0,80, συντελεστή κάλυψης 40% - 50%, με επιτρεπόμενη χρήση (Α) (παρ. 3 του άρθρου 3 του Π.Δ. 22-9-1995), δηλαδή βιοτεχνική, βιομηχανική και εμπορική. Η ευρύτερη περιοχή του ... είναι μεν ενταγμένη στο πολεοδομικό σχέδιο του Δήμου ..., πλην όμως δεν είναι πλήρως διαμορφωμένη πολεοδομικά.
Είναι εμπορικά αναπτυσσόμενη, εξυπηρετείται από όλα τα δίκτυα κοινής ωφέλειας και αστικές συγκοινωνίες. Ήδη στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούν βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες, αρκετά καταστήματα, αντιπροσωπείες και συνεργεία αυτοκινήτων, γραφεία κ.λπ., όπως επίσης οι εγκαταστάσεις προπόνησης του Ολυμπιακού, το ψυχαγωγικό κέντρο ALLOU FAN PARK, το κέντρο κινηματογράφου VILLAGE CENTER και το συγκρότημα της αλυσίδας SUPER MARKET CARREFOUR, τα καταστήματα ηλεκτρικών ειδών MEDIA MARKT και Κωτσόβολος, καθώς και το πολυκατάστημα IKEA.
Η αντικειμενική αξία του επιδίκου ανέρχεται σε 173,25 ευρώ ανά τ.μ. (βλ. υπ' αριθμ. 2283/2011 βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Μοσχάτου). Ο αιτών Δήμος υποστηρίζει ότι η αξία του επιδίκου ακινήτου ανέρχεται σε 550 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, επικαλούμενος ως κριτήρια α) την υπ' αριθμ. 474/2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας καθορίστηκε οριστικά αποζημίωση η οποία αποτελεί την σε χρήμα οφειλόμενη εισφορά γης, για όμορη ιδιοκτησία, στο ΟΤ …, με κρίσιμο χρόνο για τον υπολογισμό την 22-5-2006, στο ποσό των 500 ευρώ ανά τ.μ., β) την υπ' αριθμ. 391/2011 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου και γ) την υπ' αριθμ. 2873/2012 απόφαση του Μον.
Πρωτ. Πειραιά, οι οποίες όρισαν οριστική και προσωρινή αποζημίωση για ακίνητα της ίδιας περιοχής το ποσό των 550 ευρώ ανά τ.μ. με κρίσιμους χρόνους την 7-4-2011 και την 13-2-2012, αντιστοίχως. Ως μάρτυρες εξετάσθηκαν από πλευράς αιτούντος Δήμου στη δίκη μεν του προσωρινού καθορισμού της αποζημιώσεως ο Α. Γ. και στην παρούσα δίκη η Γ.
Λ.. Αμφότεροι εκτιμούν την αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου σε 500 ευρώ κατά τετρ. μέτρο. Στο ίδιο ποσό προσδιορίζεται η αξία του εν λόγω ακινήτου και με την υπογραφόμενη από τον πρώτο εκ των ανωτέρω (Α. Γ., πολιτικό μηχανικό), υπ' αριθμ. πρωτ. ΤΥ 2659/20-11-2013 τεχνική έκθεση της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του αιτούντος Δήμου.
Ο αιτών Α. Α. ισχυρίζεται ότι η αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου ανέρχεται σε 2.000 ευρώ ανά τ.μ. και προσκομίζει προς απόδειξη του ισχυρισμού του αγγελία πώλησης ακινήτου στον ... εμβαδού 518 τ.μ. έναντι 1.409,27 ευρώ ανά τ.μ. και την υπ' αριθμ. 4602/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς δυνάμει της οποίας καθορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδας για ακίνητο στην ίδια περιοχή στο ΟΤ ...
συνυπολογιζομένης και της απώλειας προσόδου από την εκμίσθωσή του ως αρτοποιείου στο ποσό των 700 ευρώ, με κρίσιμο χρόνο την 15-3-2010. Από πλευράς αιτούντος Α. Α. εξετάσθηκε ως μάρτυρας τόσο στη δίκη του προσωρινού καθορισμού της αποζημιώσεως όσο και στην παρούσα δίκη ο Β. Α. (αδελφός του αιτούντος Α. Α.), ο οποίος αναβιβάζει την αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου σε ποσό άνω των 2.000 ευρώ ανά τετρ.μέτρο ...
Με βάση τα περιστατικά που αποδείχθηκαν και εκτέθηκαν πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η πραγματική αξία του επιδίκου και η οφειλόμενη συνεπώς πλήρης κατά το Σύνταγμα αποζημίωση ... κατά τον κρίσιμο εδώ χρόνο της ενώπιόν του συζητήσεως της υποθέσεως (21-11-2013), αφού μέχρι αυτήν παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της υποθέσεως ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (14-2-2011), ανέρχεται σε 600 ευρώ ανά τ.μ. ...".
Και υπό τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο απέρριψε την από 8-12-2011 αίτηση, δέχθηκε εν μέρει την από 25-11-2011 αίτηση και καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης της επίδικης έκτασης στο ποσό των 600 ευρώ ανά τ.μ., ενώ αναγνώρισε τον αιτούντα - ήδη αναιρεσείοντα δικαιούχο της αποζημίωσης που καθορίστηκε.
Το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση δεν παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, ενώ διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες, ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων και συνεπώς δεν στερείται νόμιμης βάσης.
Επομένως, δεν υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενες πλημμέλειες, οι οποίες αποδίδονται με τους πρώτο και δεύτερο, αντίστοιχα, λόγους αναίρεσης, οι οποίοι πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι. Ειδικώς ως προς την προβαλλόμενη με τον πρώτο λόγο αιτίαση από τον αρ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., ότι παραβιάσθηκε με την αναιρεσιβαλλομένη η διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/ 2001, με την μη εφαρμογή της, ήτοι με τον μη καθορισμό αποζημίωσης λόγω μείωσης της αξίας του εναπομείναντος τμήματος του απαλλοτριωθέντος ακινήτου, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διάταξης αυτής, αφού, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, στο δικόγραφο της αίτησης του αναιρεσείοντος ενώπιον του Εφετείου δεν υπήρχε τέτοιο αίτημα, ούτε εκτέθηκαν περιστατικά, από τα οποία να προκύπτει σημαντική μείωση του απομένοντας τμήματος του εν λόγω ακινήτου.
Περαιτέρω, καθ' όσο μέρος με τον δεύτερο λόγο, υπό το πρόσχημα της προβλεπόμενης από το άρθρο 559 αρ. 19 πλημμέλειας, πλήττεται η αξιολόγηση των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως απαράδεκτος.
Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης, και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αρ. εκθ. κατάθεσης 136/2014 αίτηση για αναίρεση της 764/2014 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. Και
Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2015.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουλίου 2015.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ