Supreme Court dismisses appeal on appeal grounds regarding evidence evaluation and intentional fault findings.

Απόφαση 1020 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1020/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. .... και 2. ..., κατοίκων αμφοτέρων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Γεωργόπουλο, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μανιάτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Ιανουαρίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8833/2001 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1521/2003 προδικαστική και 4061/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13 Ιανουαρίου 2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 9 Απριλίου 2010 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης του αριθ.8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997).

Εξάλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997). Στη προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση-της υπ. αριθ.1521/ 2003 μη οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η οποία θεωρείται ότι έχει προσβληθεί και αυτή με την αναίρεση κατ' άρθρο 553 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

προκύπτει ότι λήφθηκαν υπόψη και απορρίφθηκαν οι προβληθείσες από τους εναγομένους και ήδη αναιρεσείοντες ενστάσεις περί απαλλαγής τους από οποιαδήποτε ευθύνη για ελαττώματα και ελλείψεις; όπως εφέρετο να έχει συμφωνηθεί με το υπ' αριθ. ... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ελένης Κατσίμπα και το από 27-9-1999 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των διαδίκων και ειδικότερα οι μεν φερόμενες ως θεμελιούμενες στο συμβόλαιο απορρίφθηκαν ως ουσιαστικά αβάσιμες, διότι δεν προέκυψε ότι η παραίτηση που έγινε με το συμβόλαιο περιελάμβανε και τις ένδικες αξιώσεις, οι δε φερόμενες ως θεμελιούμενες στο ιδιωτικό έγγραφο ως μη νόμιμες, διότι δεν τηρήθηκε και γι' αυτές ο συμβολαιογραφικός τύπος που απαιτείτο για την κύρια σύμβαση.

Συνεπώς ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔικ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του και ο δεύτερος κατά το δεύτερο μέρος του από τον αριθ. 11 περ.

γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, είναι αβάσιμοι διότι από τη ρητή βεβαίωση που υπάρχει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν, σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο αυτής προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη του το με αριθ. ...

αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ελένης Κατσίμπα, το από 27-9-1999 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των διαδίκων και το υπ. αριθ.4724/7-11-2003 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Αθηνών που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι αναιρεσείοντες. Κατά τα λοιπά οι ίδιοι λόγοι της αναίρεσης είναι απαράδεκτοι διότι οι δι αυτών προβαλλόμενες αιτιάσεις αφορούν την εκτίμηση των πραγμάτων και την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων που δεν ελέγχεται από τον 'Αρειο Πάγο (Κ.Πολ.Δ. 561 παρ. 1).

Οι λόγοι αναιρέσεως απορρίπτονται με την αιτιολογία ότι στηρίζονται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, όταν υποστηρίζεται μ' αυτούς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ή δεν δέχθηκε ορισμένα πραγματικά περιστατικά, ενώ από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει το αντίθετο. Κατ' ακολουθίαν ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση της παραβίασης των διατάξεων των άρθρων 534 και 538 του ΑΚ με το να δεχθεί το Εφετείο εσφαλμένα την ύπαρξη δόλου στο πρόσωπο των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων είναι απαράδεκτος προεχόντως διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση καθόσον τέτοια παραδοχή δεν υπάρχει στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου, αλλά ούτε και στην υπ' αριθ1521/2003 μη οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, η οποία κατά το άρθρο 553 παρ. 2 θεωρείται ότι έχει επίσης προσβληθεί με την αναίρεση.

Επίσης απαράδεκτος ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως στηριζόμενος είναι και ο, τρίτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι στερείται νόμιμης βάσης η απόφαση για το λόγο ότι δεν υπάρχει παραδοχή περί συνδρομής του στοιχείου του δόλου στο πρόσωπο των εναγομένων και τούτο διότι και η αιτίαση αυτή στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση αφού σύμφωνα με τα προεκτεθέντα οι σχετικές ενστάσεις των εναγομένων περί απαλλαγής τους απορρίφθηκαν για άλλους άσχετους με την ύπαρξη ή μη δόλου των εναγομένων λόγους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13 Ιανουαρίου 2009 αίτηση των ... και ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 4061/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Μαΐου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ