1020/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1020 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1020/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων : 1)Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".............Ο.Ε.", που εδρεύει στην ........ Πιερίας, νόμιμα εκπροσωπούμενης και 2) ..............., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κατσαρό.

Της αναιρεσίβλητης: εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "......... Ε.Π.Ε." και το διακριτικό τίτλο ".........", που εδρεύει στη ....... Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα από τους διαχειριστές της ........ και ..........., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Δέσποινα Μίγα-Κατσογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-4-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 120/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 217/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 25 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, οι λόγοι αναιρέσεως που προβλέπονται από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναφέρονται στη παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου και στην έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας, σχετικής με την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Επομένως, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως δεν στοιχειοθετούνται, όταν αφορούν παραβιάσεις δικονομικών διατάξεων ή ελλείψεις σχετιζόμενες με την εφαρμογή τέτοιων διατάξεων. Στην προκείμενη περίπτωση αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε ως απαράδεκτες την ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως και την ένσταση παραγραφής των ενδίκων αξιώσεων, επειδή αυτές δεν προβλήθηκαν νομίμως με τις έγγραφες προτάσεις στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

ΙΙ. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για να είναι ορισμένος ο λόγος με τον οποίο προσβάλλεται η απόφαση, διότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν θα πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται:

α) ποιες είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν και τις οποίες έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό. Αντίθετα, είναι αόριστος ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.β΄ του ΚΠολΔ., που περιορίζεται στο παράπονο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθησαν δίχως να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο τα ως άνω στοιχεία.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. β' του ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο προς σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα έγγραφα που δεν προσκομίσθηκαν νομίμως.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως στον οποίο δεν αναφέρεται κανένα από τα προαναφερόμενα στοιχεία, είναι, προεχόντως αόριστος.

ΙΙΙ. Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ, το Δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Χωρίς να είναι αναγκαία η ειδική αναφορά και η χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Η τυχόν παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ΄ του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως (ΑΠ 164/1994, ΕλλΔνη 37.59). Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως κατά το πρώτο και δεύτερο αυτού μέρος αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ.

γ' του ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη έγγραφα των οποίων έγινε νόμιμη επίκληση και προσαγωγή, και ειδικότερα: α) τις υπ' αριθμ. ....... και ......... ένορκες βεβαιώσεις που εδόθησαν στα πλαίσια δίκης για λήψη ασφαλιστικών μέτρων, β) την 7423/2002 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, με την οποία απορρίφθηκε η δήλωση σήματος της αναιρεσιβλήτου.

Όπως, όμως, προκύπτει από την στην προσβαλλομένη υπάρχουσα διαβεβαίωση ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα νομίμως μετ' επικλήσεως προσκομισθέντα έγγραφα σε συνδυασμό και με το σύνολο των αιτιολογιών, στις οποίες γίνεται αναφορά και στον έκτο λόγο εφέσεως, στον οποίο εμπεριέχεται παράπονο της αναιρεσειούσης (εκκαλούσης) ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη την προαναφερόμενη απόφαση, αδιστάκτως προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος και τα προαναφερόμενα έγγραφα.

Επομένως, ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως (αριθμ.11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13.12.2005 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "............Ο.Ε." για αναίρεση της 217/2005 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Απριλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Μαϊου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ