Supreme Court dismisses appeal by successful lower court winner lacking legal interest to overturn final judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the successful party against a final judgment from the Athens Court of Appeal. The appellant argued that the lower court's reasoning regarding the sale of a property and the identity of the buyer was flawed, yet they had already won the case below. The court ruled that since the appellant had already prevailed in the lower instance, they lacked the legal interest required to challenge the final decision, rendering the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 556(2) and 578 of the Code of Civil Procedure; An appeal by a successful party is inadmissible if they lack legal interest, which is absent when the contested judgment does not create a prejudicial res judicata affecting them.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1020 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1020/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: α) ... και 2) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Τάσο Κεφαλέα. Του αναιρεσίβλητου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Μπέη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/3/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 97/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 6035/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5/12/2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 3/2/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά τις διατάξεις των άρθρ. 556 παρ. 2 και 578 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση δικαιούται ν΄ ασκήσει και ο νικήσας διάδικος, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, εάν δε τούτο συνίσταται στην αποτροπή δεδικασμένου που προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλομένης αποφάσεως αναιρείται αυτή μόνον κατά το εσφαλμένο αιτιολογικό της.
Στην προκείμενη περίπτωση το δικάσαν Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής : Ότι η αγοραπωλησία του ακινήτου της πρώτης εναγομένης ... (που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη) είχε ως γενεσιουργό αιτία τη μεσιτική δραστηριότητα του ενάγοντα, ο οποίος υπέδειξε στις ενδιαφερόμενες πρώτη και τρίτη εναγόμενες (...
και ...) και μέσω της τελευταίας, στο δεύτερο των εναγομένων ..., να συνάψουν την κύρια σύμβαση. Ότι η προοπτική πώλησης του ακινήτου έγινε γνωστή στην τρίτη εναγομένη και μέσω αυτής στο σύζυγό της, δεύτερο εναγόμενο, το πρώτον από τον ενάγοντα μεσίτη. Ότι στην κυρία σύμβαση συνεβλήθη ως αγοράστρια η συσταθείσα προς τούτο στις 3/6/1999 και εδρεύουσα στη ...
υπεράκτια εταιρεία περιωρισμένης ευθύνης με την επωνυμία Thiromal Holding Limited χρησιμοποιηθείσα για την απόκρυψη της ταυτότητας και των στοιχείων των πραγματικών μετόχων και ότι η εν λόγω υπεράκτια εταιρεία ελέγχεται από τον δεύτερο των εναγομένων ..., στον οποίο φέρεται ότι εκμίσθωσε το ως άνω ακίνητο προς δικαιολόγηση της εις αυτό εγακτάστασής του.
Στη συνέχεια το Εφετείο, κατά παραδοχή της αγωγής του αναιρεσείοντα – ενάγοντα υποχρέωσε την πρώτη εναγομένη στην καταβολή της συμφωνηθείσας μεσιτικής αμοιβής του ενάγοντα, ενώ απέρριψε την αγωγή ως προς τον δεύτερο και την τρίτη εναγομένους και ήδη αναιρεσείοντες, λόγω επικουρικής εναγωγής τους. Η προεκτεθείσα αιτιολογία του Εφετείου δεν στηρίζει το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς τους ήδη αναιρεσείοντες ούτε δημιουργεί γιαυτούς βλαπτικό δεδικασμένο.
Επομένως εφόσον οι αναιρεσείοντες ενίκησαν στην ενώπιον του Εφετείου δίκη, δεν επικαλούνται δε για την ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεώς τους, την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, και ειδικότερα εκ ποίων, άλλων, εκτός των ανωτέρω, αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, για τις οποίες έγινε λόγος πιο πάνω, προκύπτει δε δεδικασμένο από το οποίο βλάπτονται αυτοί, πρέπει ν΄ απορριφθεί ως απαράδεκτη η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 5/12/2005 αίτηση του ... κ.λ.π. για αναίρεση στης 6035/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου από επτακόσια εβδομήντα (770) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Απριλίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Μαϊου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ