101/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 101 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 101/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Οκτωβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Αρτέμιδος Παπαγεωργίου, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΞΩΝ ΜΕΛΕΤΑΙ Ανώνυμος Τεχνική Εταιρία", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Μπρέγιαννο και 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΤΕ", που έδρευε στην Αθήνα και εκπροσωπούνταν νόμιμα, η οποία κατά δήλωση του ως άνω πληρεξούσιου δικηγόρου, απορροφήθηκε από την πρώτη αναιρεσείουσα δια συγχωνεύσεως.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Παπασαράντο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Μαΐου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 9923/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούσαν οι αναιρεσείουσες με την από 24 Ιουνίου 2003 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλητάς Περίδης, ανάγνωσε την από 23 Νοεμβρίου 2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νομίμως (άρθρ. 75 παρ. 2, που προστέθηκε στο κωδ. ν. 2190/1920 με το άρθρο 12 του Π. Δ/τος 498/1987 "περί προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας περί ανωνύμων εταιριών", η οποία κωδικοποιήθηκε με το β.δ. 174/1963 και τροποποιήθηκε με το Π.Δ. 409/1986 προς το κοινοτικό δίκαιο κλπ) συνεχίζεται αυτοδικαίως η δίκη, την οποία άνοιξε η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως των εδρευουσών στην Αθήνα ανωνύμων εταιριών με τις επωνυμίες "Άξων Μελέτες Ανώνυμος Τεχνική Εταιρία" και "Ελληνική Μελετών Α.Τ.Ε.", αντίστοιχα, από την πρώτη αναιρεσείουσα εταιρία, η οποία συγχώνευσε με απορρόφηση (άρθρ. 69 του ανωτέρω Π.Δ/τος) τη δεύτερη αναιρεσείουσα (βλ. την υπ' αριθμ. 35475/30-12-2003 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών περί εγκρίσεως της συγχωνεύσεως, η οποία καταχωρήθηκε αυθημερόν στο Μητρώον Ανωνύμων Εταιριών της Νομαρχίας Αθηνών και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, Φ.Ε.Κ. 43/2004, τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε., περίληψη δε της ανακοινώσεως της τοιαύτης καταχωρήσεως δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, Φ.Ε.Κ. 31/5-1-2004, τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε.) και δήλωσε στα ταυτάριθμα πρακτικά της παρούσας αποφάσεως, παραστάσα νομίμως και προσηκόντως, την μνημονευόμενη συγχώνευση, χωρίς ο αναιρεσίβλητος να αντιλέξει κατά της μεταβολής αυτής.

Από το συνδυασμό των άρθρων 111 παρ. 2, 118 εδ. 4, 216 παρ. 1 και 680 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής που εισάγεται κατά τη διαδικασία των διαφορών από παροχή εργασίας (άρθρ. 678 - 681 Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να περιέχει, εκτός από άλλα, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, η οποία συντελείται με την έκθεση εκείνων των πραγματικών περιστατικών τα οποία είναι αναγκαία για τη θεμελίωση και τον προσδιορισμό του δικαιώματος που με αυτή ασκείται.

Ειδικότερα στην αγωγή επιδίκασης αμοιβής για τοπογραφικές εργασίες αυτός που ανέλαβε την εκτέλεση της σχετικής εργασίας διπλωματούχος ανωτάτης σχολής μηχανικός ή το υποκατάστατο αυτού ΤΕΕ οφείλει να επικαλεστεί την κατάρτιση της σύμβασης, την εκτέλεση της εργασίας και όλα εκείνα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τον καθορισμό της αμοιβής του, τα οποία, κατά τα άρθρα 1 παρ. 2α' και 2-24 του ΠΔ 696/1974, όπως αντικαταστάθηκαν με τα άρθρ. 1-15 του ΠΔ 515/1989, είναι το είδος των εργασιών κατά κατηγορία, οι εργασίες που εκτελέσθηκαν και η συμφωνηθείσα αμοιβή ή εφόσον δεν συμφωνήθηκε, η αμοιβή του κατά το ως άνω ΠΔ.

Στην προκείμενη υπόθεση στην ένδικη αγωγή, όπως προκύπτει από το δικόγραφο αυτής, διαλαμβάνονται, όλα τα ανωτέρω ιδία η ανάθεση στον αναιρεσίβλητο ενάγοντα από τις αναιρεσείουσες εταιρίες της σύνταξης φωτογραμμετρικών διαγραμμάτων και αεροτριγωνισμών για τη μελέτη της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών Θεσ/νίκης (Τμήμα Τιθορέας και Μαλακάσας) και της σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου - Πατρών (διάφορα Τμήματα) έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής, οι εργασίες που εκτελέσθηκαν και παραδόθηκαν και η οφειλομένη αμοιβή του.

Επομένως ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ, κατά τον οποίο η ένδικη αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως αόριστη, διότι δεν προσδιορίζεται σ' αυτήν ποιο έργο του ανέθεσε κάθε μια των αναιρεσειουσών εταιριών και δεν παρατίθενται με σαφήνεια οι αμοιβές του είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για το παραδεκτό λόγου αναιρέσεως πρέπει ο αναιρεσείων να έχει έννομο συμφέρον να ανατρέψει την προσβαλλόμενη απόφαση ένεκα σφάλματος που αναφέρεται στο λόγο. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 68 παρ. 1 και παρ. 2 και 75 παρ. 1 και παρ. 2 του κωδ. ν. 2190/1920, όπως το πρώτο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 9 του π.δ. 498/1987 (ΦΕΚ Α' 236) και το δεύτερο προστέθηκε με το άρθρο 12 του ίδιου π.δ., προκύπτει ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί η συγχώνευση ανωνύμων εταιριών είτε με απορρόφηση είτε με σύσταση νέας εταιρίας (άρθρ. 68 παρ. 1), συγχώνευση δε με απορρόφηση είναι εκείνη με την οποία μια ή περισσότερες εταιρίες (απορροφούμενες), οι οποίες λύονται χωρίς να ακολουθήσει εκκαθάριση, μεταβιβάζουν σε άλλη υφιστάμενη ανώνυμη εταιρία (απορροφούσα) το σύνολο της περιουσίας τους (ενεργητικό και παθητικό) υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου, και κατά το άρθρο 75 παρ. 1 από την καταχώρηση στο Μητρώο των Ανωνύμων Εταιριών της εγκριτικής απόφασης της συγχώνευσης, που προβλέπεται από το άρθρο 74, επέρχονται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα χωρίς καμία άλλη διατύπωση τόσο για τις συγχωνευόμενες εταιρίες όσο και έναντι τρίτων τα ακόλουθα αποτελέσματα:

α) Η απορροφούσα εταιρία υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ή των απορροφουμένων εταιριών και η μεταβίβαση αυτή εξομοιώνεται με καθολική διαδοχή, β) ... γ) Οι απορροφούμενοι ή οι απορροφούμενες εταιρίες παύουν να υπάρχουν. Γι' αυτήν την αιτία ο δεύτερος κατά το πρώτο μέρος του λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι κατά παραβίαση του άρθρου 480 ΑΚ υποχρέωσε τις αναιρεσείουσες εταιρίες να καταβάλουν στον αναιρεσίβλητο συμμέτρως το σ' αυτήν αναφερόμενο ποσό, χωρίς να βεβαιωθεί πλήρως για την ύπαρξη αμφιβολίας ως προς το είδος της παροχής (διαιρετής ή σε ολόκληρο) και την έκταση αυτής, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, αφού πλέον υπόχρεος προς καταβολή όλου του ποσού που επιδικάσθηκε στον αναιρεσίβλητο είναι η ως άνω απορροφούσα αναιρεσείουσα εταιρία.

Επίσης ο δεύτερος κατά το δεύτερο μέρος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 14 του ως άνω άρθρου με τον οποίον οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι η ένδικη αγωγή ήταν αόριστη ως προς το κύριο και επικουρικό αίτημά της να υποχρεωθούν αυτές να καταβάλουν στον αναιρεσίβλητο το ως άνω ποσό εις ολόκληρον, άλλως κατά το 1/3 η καθεμία, γιατί δεν προσδιοριζόταν η έννομη σχέση που δημιουργούσε την εις ολόκληρον ενοχή τους, ούτε αν η σύμμετρη κατά το 1/3 ευθύνη τους οφειλόταν σε ρητή ή σιωπηρή συμφωνία ή γενεσιουργό λόγο είχε το νόμο ή υπήρχε αμφιβολία ως προς το είδος της παροχής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί οι αναιρεσείουσες δεν επικαλούνται έννομο συμφέρον για το παραδεκτό της προβολής αυτού και δη κατά τι βλάπτονται, αφού κατά αποδοχή του κυρίου αιτήματος, στο οποίο περιλαμβάνεται ως ελάσσον η σύμμετρη ικανοποίηση, αυτές υποχρεώθηκαν με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως να καταβάλουν στον αναιρεσίβλητο την αμοιβή του συμμέτρως και όχι εις ολόκληρον.

Κατά το άρθρο 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, επιδίκασε στον αναιρεσίβλητο ενάγοντα περισσότερα από όσα αυτός ζήτησε, αφού υποχρεώθηκαν να καταβάλουν σ' αυτόν την αμοιβή του συμμέτρως, ήτοι κατά ποσοστό 1/2 η κάθε μια, ενώ αυτός επικουρικά ζητούσε να υποχρεωθούν αυτές να του καταβάλουν κατά ποσοστό 1/3.

Ο ως άνω λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως ερειδόμενος, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν επιδίκασε την εν λόγω αμοιβή συμμέτρως κατ' αποδοχή του επικουρικού αιτήματος της αγωγής (κατά ποσοστό 1/3), αλλά δέχθηκε το κύριο αίτημα αυτής, στο οποίο, ως αναφέρθηκε, περιλαμβανόταν, ως έλασσον και η σύμμετρη ικανοποίηση.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δικ., θεμελιώνει η προσβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δικ. λόγο αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται σε τι συνίσταται ειδικότερα η έλλειψη νόμιμης βάσης, ποίες αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και για ποιο λόγο είναι ανεπαρκείς ή αντιφατικές, καθώς και ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε.

Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται ποία διάταξη του ουσιαστικού δικαίου παραβιάσθηκε από το Εφετείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24 Ιουνίου 2003 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΞΩΝ ΜΕΛΕΤΑΙ Ανώνυμος Τεχνική Εταιρία" για αναίρεση της 9923/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Νοεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ