1019/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1019 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1019/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου-εισηγήτρια, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 7η Φεβρουαρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. συζ. Σ. Δ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Παναγιώτη Γκλαβίνη Του αναιρεσίβλητου: Μ. Μ. του Ε., κατοίκου ... που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Γεωργίου Διαμαντόπουλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-1-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32/2014 του ιδίου Δικαστηρίου, 64/2017 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-6-2017 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου να απορριφθεί καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 491 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. στη δίκη διανομής προσεπικαλούντα υποχρεωτικά, με επιμέλεια εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση, όσοι έχουν δικαίωμα υποθήκης ή ενεχύρου ή επικαρπίας καθώς και όσοι έχουν επιβάλλει συντηρητική ή αναγκαστική κατάσχεση σε μερίδα κάποιου από τους κοινωνούς. Η διάταξη αυτή θεσπίσθηκε γιατί ο νομοθέτης ενόψει των σοβαρών συνεπειών που επιφέρει η διανομή πράγματος, στο οποίο τρίτοι έχουν δικαίωμα υποθήκης ή ενεχύρου ή επικαρπίας ή έχουν επιβάλλει συντηρητική ή αναγκαστική κατάσχεση στην ιδανική μερίδα ενός από τους συγκυρίους θέλησε οι προαναφερόμενοι τρίτοι όχι να λαμβάνουν απλώς γνώση της δίκης της διανομής, αλλά και να συμμετέχουν υποχρεωτικώς σ' αυτήν, αφού από την τελεσιδικία της σχετικής απόφασης η υποθήκη ή το ενέχυρο περιορίζονται εφεξής μόνο στα μέρη που περιήλθαν στον οφειλέτη.

Εξάλλου το γεγονός ότι η άσκηση της προσεπίκλησης έχει κατά το άρθρο 89 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., τα αποτελέσματα που έχει και η άσκηση της αγωγής, ο ενυπόθηκος ή ενεχυρούχος δανειστής από την επίδοση σ' αυτόν της προσεπίκλησης καθίσταται αναγκαίος ομόδικος των συγκυρίων μεταξύ των οποίων διεξάγεται η δίκη της διανομής του κοινού πράγματος υπό την έννοια του άρθρου 76 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

Έτσι αποκτά την ιδιότητα του διαδίκου έστω και αν δεν άσκησε παρέμβαση. Επομένως πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. να καλείται σε κάθε μεταγενέστερη διαδικαστική πράξη σε όλα τα στάδια της προαναφερόμενης δίκης, Αν το υποχρεωτικώς προσεπικαλούμενο πρόσωπο δεν εμφανισθεί στη δίκη της διανομής κοινού πράγματος, παρά τη νομότυπη κλήτευσή του, θεωρείται ότι αντιπροσωπεύεται, κατά το άρθρο 76 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

από τους λοιπούς παρισταμένους διαδίκους (κοινωνούς) και δεσμεύεται από το δεδικασμένο που πηγάζει από την απόφαση που εκδίδεται επί της αγωγής διανομής, καθ' όσον διευρύνονται και ως προς αυτό τα υποκειμενικά όρια της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση με την αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 64/2017 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, το οποίο, επιλαμβανόμενο έφεσης της ήδη αναιρεσείουσας κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένδικη αγωγή της, περί διανομής επικοίνων ακινήτων και τη σωρευμένη με αυτήν αξίωσή της προς αποζημίωση λόγω της αποκλειστικής χρήσης τούτων από τον εναγόμενο ήδη αναιρεσίβλητο, δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκληθείσα πρωτοβάθμια απόφαση και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή, κατά παραδοχή της ένστασης του τελευταίου περί αποκλειστικής αυτού κυριότητας επί των διανεμητέων ακινήτων, κτηθείσα πρωτοτύπως με έκτακτη χρησικτησία.

Περαιτέρω από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα προσεπικάλεσε στην πρωτοβάθμια δίκη τη Συνεταιριστική τράπεζα με την επωνυμία "Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας Συν.Πε." και την ανώνυμη τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία "ΑΛΦΑ Τράπεζα Α.Ε", ως ενυπόθηκες δανείστριες επί της μερίδας αυτής στα επικοίνα ακίνητα, καθώς και τη Δ.Ο.Υ.

Τρικάλων, η οποία είχε επιβάλει αναγκαστική κατάσχεση επί του ιδανικού μεριδίου της στα ίδια ακίνητα, οι οποίες (προσεπικληθείσες) παραστάθηκαν κατά τη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και έτσι έγιναν διάδικοι στην εν λόγω δίκη, χωρίς να ασκήσουν παρέμβαση και αναγκαίοι ομόδικοι των συγκυρίων διαδίκων.

Από την ίδια απόφαση προκύπτει ότι στη δευτεροβάθμια δίκη κατά τη συζήτηση της έφεσης συμμετείχε εκτός από τους παρισταμένους στην παρούσα δίκη συγκυρίους και η προαναφερόμενη Συνεταιριστική Τράπεζα, που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της, ενώ δεν παραστάθηκαν οι λοιπές προσεπικληθείσες, οι οποίες όμως, ως αναγκαίες ομόδικοι των συγκυρίων κοινωνών, και νομοτύπως και εμπροθέσμως κλητευθείσες για να παραστούν κατά τη συζήτηση της έφεσης, θεωρήθηκαν ότι αντιπροσωπεύονται από τους τελευταίους και δικάσθηκαν ως αν ήταν και αυτές παρούσες.

Συνεπώς σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη νομική σκέψη που προηγήθηκε και ενόψει του ότι δεν αποδεικνύεται η κλήτευση των παραπάνω προσεπικληθέντων διαδίκων, για να παραστούν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης στην αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

Για τους λόγους αυτούς

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 16-6-2017 αίτησης της Μ. Δ. περί αναιρέσεως της 64/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2018.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Μαΐου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ