1019/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1019 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1019/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Κ. του Δ., 2) Ε. Κ. του Κ., 3) Κ. Κ. του Ε. και 4) Δ. Κ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελευθερία Ρίζου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην… και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-3-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 13-10-2009 αγωγή του K. S. του T., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 488/2012 μη οριστική και 2361/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5111/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-5-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 26-2-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη του δευτέρου.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν. ΓΠΝ/1911, 297 έως 300, 330 εδ. Β’ , 914 και 932 του ΑΚ, συνάγεται ότι, σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων, η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ’ αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το Δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Εξάλλου, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές κι επομένως η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ για εκ πλαγίου παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου, καθώς και για παραβίαση διδαγμάτων κοινής πείρας.

Ειδικότερα, ελέγχεται αναιρετικώς η κρίση του Δικαστηρίου, περί του εάν τα πραγματικά περιστατικά, που το Δικαστήριο δέχεται, ανελέγκτως, ως αποδειχθέντα, καθ’ εαυτά, αντικειμενικώς και βάσει των διδαγμάτων της κοινής πείρας, συγκροτούν ή όχι την έννοια της υπαιτιότητας και θεμελιώνουν την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Έλλειψη δε νομίμου βάσεως, κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, υπάρχει, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το Δικαστήριο στήριξε την κρίση του, επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκε, ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου, που δεν εφαρμόσθηκε (ΑΠ 1674/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη 5111/2014 απόφασή του, αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των εμπλακέντων στο επίδικο ατύχημα οχημάτων δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...Στις 28-8-2007 και περί ώρα 16.15 ο Δ. Κ. του Ε., γιος των δύο πρώτων εναγόντων και αδερφός του τρίτου και τέταρτου των λοιπών εναγόντων της από 20-3-2009 αγωγής, οδηγούσε το υπ’ αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο κινούμενος στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος προς Αθήνα της .... Όταν ο προαναφερόμενος έφτασε στην χ.θ. 78,300 της οδού αυτής, λόγω της υπερβολικής ταχύτητας που είχε αναπτύξει τουλάχιστον 200 χλμ/ώρα, όπως αναφέρεται στην έκθεση του ορισθέντος από το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης πραγματογνώμονα Β.

Κ., έχασε παντελώς τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε και διήνυσε ανεξέλεγκτη, διαγώνια προς τα δεξιά πορεία (πλαγιολίσθηση) και εισήλθε στη μεσαία λωρίδα με αποτέλεσμα να προσκρούσει με την δεξιά γωνία του αυτοκινήτου του επί της πρόσθιας αριστερής γωνίας του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου το οποίο οδηγούμενο από τον S. K.

εκινείτο κανονικά στην μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας. Στην συνέχεια, προσέκρουσε στο υπερυψωμένο τσιμεντένιο στηθαίο, εξήλθε από την ΝΕΟ και έπεσε κάτω από την γέφυρα, αφήνοντας ίχνη πλάγιας τριβής επί του οδοστρώματος, μήκους 38 μέτρων με αποτέλεσμα να επέλθει ο ακαριαίος θάνατος του οδηγού μέσα στο όχημα, αφού υπέστη βαρύτατες κακώσεις κεφαλής, αυχένος και θώρακος, οι οποίες προκάλεσαν τον θάνατό του.

Από τα προαναφερόμενα αποδεικνύεται ότι το επίδικο ατύχημα οφείλεται στην υπαιτιότητα (αμέλεια) του Δ. Κ. του Ε., ο οποίος δεν κατέβαλε την επιμέλεια και προσοχή που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει ο μέσος συνετός οδηγός, και ειδικότερα στο ότι αυτός οδηγούσε χωρίς σύνεση και χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του ανωτέρω αυτοκινήτου που οδηγούσε ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, οδηγούσε με υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα μεγαλύτερη από το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας κατά παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1, 2, 3, 20, 21 του ν. 2696/1999 (Κ.Ο.Κ.).

Μάλιστα για την παραπάνω αδικοπραξία ο οδηγός του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου K. S. με την 198/2011 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου αθωώθηκε από την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Για το ατύχημα αυτό, ο αυτόπτης μάρτυρας Ι. Κ. στην από 28-8-2007 ένορκη προανακριτική του κατάθεση αναφέρει ότι "είδα το υπ’ αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, το οποίο εκινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, να εκτρέπεται δεξιά της πορείας του, να προσκρούει στο τσιμεντένιο προστατευτικό της γέφυρας και στην συνέχεια να πέφτει κάτω από την Ν.Ε.Ο.... πάντως είδα ότι το υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα". Επίσης ο αυτόπτης μάρτυρας Π.

Π. στην από 4-9-2007 ένορκη προανακριτική του κατάθεση αναφέρει ότι "...με προσπέρασε το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ με μικρή κατά τη γνώμη μου ταχύτητα και από τη μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας. Στην συνέχεια, με προσπέρασε το υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, κινούμενο στην αριστερή λωρίδα, με μεγάλη ταχύτητα... πλησίασε πάρα πολύ κοντά και στο πίσω μέρος το έμπροσθεν αυτού κινούμενο με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο. Αμέσως μετά είδα το υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ να εκτρέπεται δεξιά της πορείας του και πίσω από το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ και στην συνέχεια να προσκρούει στις προστατευτικές μπάρες και να φεύγει εκτός της Ν.Ε.Ο.". Επίσης ο αυτόπτης μάρτυρας C. A. συνοδηγός του S. K. στην από 28-8-2007 προανακριτική του κατάθεση αναφέρει "...άκουσα ένα δυνατό θόρυβο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και κατάλαβα ότι κάποιο αυτοκίνητο μας τράκαρε...

ο οδηγός του αυτοκινήτου που επέβαινα κατάφερε να το κρατήσει στην πορεία του και στην συνέχεια στάθμευσε στην άκρη του δρόμου". Επίσης τα ίχνη πλαγιολίσθησης στο σχεδιάγραμμα του τροχαίου ατυχήματος αρχίζουν από την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και συνεχίζουν προς τα δεξιά, το δε σημείο σύγκρουσης (ΠΣΣ) ευρίσκεται στην μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας.

Αν όπως ισχυρίζονται οι εκκαλούντες στην από 25-11-2013 έφεση άλλαξε ξαφνικά πορεία προς τα αριστερά το υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο το σημείο σύγκρουσης θα ευρίσκετο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, το δε σημείο πρόσκρουσης του υπ’ αριθμόν κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου θα ήταν η πλάγια αριστερή του πλευρά και όχι η οπίσθια αριστερή γωνία.

Ο ισχυρισμός των εκκαλούντων (Ε. Κ. κ.λπ.) ότι το ανωτέρω αυτοκίνητο είχε καταλάβει τμήμα της αριστερής λωρίδας ώστε να αποκλείσει την πορεία του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου δεν αποδείχθηκε. Επομένως το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ως συνυπαίτιους για το ένδικο ατύχημα τον Δ.

Κ. και τον K. S. έσφαλε και επομένως ο πρώτος λόγος της έφεσης του εκκαλούντος Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης πρέπει να γίνει δεκτός και βάσιμος και αφού εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση πρέπει να απορριφθεί η από 20-3-2009 (αυξ. αριθμός καταθ. .../20-3-2009) αγωγή. Μετά τα παραπάνω επομένως, πρέπει α) η από 25-11-2013 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης 6823/2013) έφεση να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του εφεσιβλήτου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας σε βάρος των εκκαλούντων, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας και β) η από 12-1-2014 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης 503/2014) έφεση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη, να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση μόνον ως προς τις διατάξεις που αφορούν την από 20-3-2009 αγωγή.

Στην συνέχεια το δικαστήριο πρέπει να κρατήσει την υπόθεση, να δικάσει επί της από 20-3-2009 (αυξ. αριθμ. καταθ. .../20-3-2009) αγωγής και να απορρίψει αυτήν ως ουσιαστικά αβάσιμη...". Από τις πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα προκύπτει ότι έχει την απαιτούμενη αιτιολογία γιατί καλύπτεται χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς να χρειαζόταν οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω παραδοχή, το πραγματικό των εφαρμοστέων εδώ ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ, τους οποίους η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων για να αιτιολογηθεί η αποκλειστική υπαιτιότητα του θανόντος οδηγού, συγγενούς των αναιρεσειόντων και ο αιτιώδης σύνδεσμος της υπαίτιας αυτής συμπεριφοράς με το ζημιογόνο θανατηφόρο αποτέλεσμα.

Ειδικότερα, αναπτύσσονται με πληρότητα οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ατύχημα, περιγράφεται η θέση και η πορεία των εμπλεκομένων οχημάτων πριν και μετά το ατύχημα, το οποίο, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, αποδίδεται στην υπερβολική ταχύτητα του οχήματος του θανόντος, την οποία και προσδιορίζει σε 200 χιλ/ώρα.

Ως προς την ειδικότερη αιτίαση από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. για έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών αιτιολογιών, διότι ενώ αρχικά δέχεται η προσβαλλόμενη απόφαση ότι το υπ’ αριθμό κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο του θανόντος προσέκρουσε με την δεξιά γωνία του επί της "πρόσθιας αριστερής γωνίας" του με αριθμό κυκλ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου, στη συνέχεια δέχεται ότι προσέκρουσε στην "οπίσθια αριστερή γωνία", πρέπει να σημειωθούν τα παρακάτω: Πράγματι στην αρχή των παραδοχών, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος αναφέρεται ότι το αυτοκίνητο του θανόντος, από τη αριστερή λωρίδα που εκινείτο, ανεξέλεγκτα διήνυσε διαγώνια προς τα δεξιά πορεία (πλαγιολίσθηση) και εισήλθε στη μεσαία λωρίδα και με τη δεξιά του γωνία προσέκρουσε στην "πρόσθια αριστερή γωνία" του με αριθμ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου. Στη συνέχεια των παραδοχών της και προκειμένου να αποκρούσει ισχυρισμό των τότε εκκαλούντων - νυν αναιρεσειόντων περί του ότι το ως άνω αλλοδαπό όχημα, άλλαξε ξαφνικά πορεία προς τα αριστερά με αποτέλεσμα να αποκλείσει την πορεία του αυτοκινήτου του θανόντος, δέχεται ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι βάσιμος, γιατί στην περίπτωση αυτή το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων θα ήταν στην αριστερή λωρίδα, το δε σημείο πρόσκρουσης θα ήταν η πλάγια αριστερή του πλευρά και όχι η "οπίσθια αριστερή γωνία".

Η παραπάνω διαφορετική παραδοχή ως προς το σημείο πρόσκρουσης επί του αλλοδαπού αυτοκινήτου, είναι σαφές ότι οφείλεται σε προφανή φραστική παραδρομή του Δικαστηρίου και δεν δημιουργεί ασάφεια ως προς τις αιτιολογίες ενόψει και των λοιπών σαφών παραδοχών που αναλύθηκαν, ιδία ότι τα ίχνη πλάγιας ολίσθησης αρχίζουν από την αριστερή λωρίδα του οδοστρώματος και συνεχίζουν προς τα δεξιά.

Επομένως, ο πρώτος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί.

Ο λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται, μεταξύ άλλων και όταν το Δικαστήριο, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του "πράγματα" που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί οι οποίοι παραδεκτά προτεινόμενοι, στηρίζουν κατά το νόμο ή δύνανται να στηρίξουν, αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων (αγωγή, ένσταση, αντένσταση, ένδικο μέσο, ανακοπή κ.λπ.), όχι δε και εκείνοι που συνιστούν αιτιολογημένη άρνηση των ισχυρισμών ή αιτήσεων του αντιδίκου ή επιχειρήματα προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων.

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στο Εφετείο την πλημμέλεια του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυρίζονται δε, ειδικότερα, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τον εξής προβληθέντα ισχυρισμό τους: "ότι ο S. K. αντιλήφθηκε από τον ήχο του φρεναρίσματος του αυτοκινήτου του Δ.

Κ. ότι στην αριστερή λωρίδα εκινείτο άλλο αυτοκίνητο και προσπάθησε να επαναφέρει το αυτοκίνητό του στην μεσαία λωρίδα, στην οποία είχε ήδη εισέλθει το αυτοκίνητο του Δ. Κ., με αποτέλεσμα να συγκρουσθούν τα δύο αυτοκίνητα στη μεσαία λωρίδα και στην συνέχεια να πλαγιολισθήσει το αυτοκίνητο του Δ. Κ., να προσκρούσει στο τσιμεντένιο έρεισμα της Εθνικής Οδού και να πέσει κάτω από την γέφυρα της ανισόπεδης διαβάσεως, που υπάρχει στο σημείο αυτό...".

Ο ισχυρισμός αυτός δεν συνιστά "πράγματα" υπό την εκτεθείσα στην αρχή έννοια αλλά συνιστά επιχειρήματα, τα οποία αποβλέπουν στην υποστήριξη των απόψεων των αναιρεσειόντων. Επομένως ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος και πρέπει ν’ απορριφθεί.

Κατ’ ακολουθία τούτων, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί, να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε και προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12.5.2015 αίτηση περί αναιρέσεως της 5111/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.

Και

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ