Supreme Court dismisses appeal as time-barred due to improper service of judgment on client's office.

Απόφαση 1019 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1019/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Tου αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σφυρή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ... 2. ... 3. ... και 4. ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μινέρβα Αντωνίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-6-2003 αγωγή των αρχικών διαδίκων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3759/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 3639/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 11-9-2007 αίτησή του και τους από 17-6-2008 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδωνα Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 8-12-2008 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 564 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. η προθεσμία της αναιρέσεως αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, η οριζόμενη από αυτήν προθεσμία αρχίζει από την επομένη της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως ημέρα, καθόσον με τη διάταξη του άρθρου αυτού καθορίζεται απλώς η διάρκεια της προθεσμίας και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

κατά την οποία οι προθεσμίες που ορίζονται από το νόμο αρχίζουν από την επομένη ημέρα μετά την επίδοση του σχετικού εγγράφου. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει όχι μόνο κατ' ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (Ολ. ΑΠ 412/1981). Περαιτέρω κατά το άρθρο 124 παρ. 2 ΚΠολΔ αν το πρόσωπο έχει στον τόπο όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση κατοικία, κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο, είτε μόνο του είτε με άλλον ή εργάζεται εκεί ως υπάλληλος, εργάτης ή υπηρέτης, η επίδοση σε άλλο μέρος δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεσή του.

Από τη διάταξη αυτή σαφώς προκύπτει ότι η επίδοση οποιουδήποτε εγγράφου μπορεί να γίνει κατ' επιλογήν του δικαστικού επιμελητή είτε στην κατοικία του αποδέκτη, είτε στον τόπο της εργασίας ή της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Κατά δε το άρθρο 129 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν προτιμηθεί ο χώρος της εργασίας και ο αποδέκτης δεν βρίσκεται εκεί το έγγραφο παραδίδεται στα χέρια του διευθυντή του καταστήματος, του γραφείου ή του εργαστηρίου ή σε έναν από τους συνεργάτες, συνεταίρους, υπαλλήλους ή υπηρέτες, που προσφέρουν εργασία ή υπηρεσίες στο συγκεκριμένο αυτό τόπο, εφόσον έχουν συνείδηση των πράξεων τους και δεν συμμετέχουν στη δίκη ως αντίδικοι του αποδέκτη της επίδοσης.

Γραφείο, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, είναι ο χώρος στον οποίο εκείνος που αφορά η επίδοση ασκεί το επάγγελμά του ή προσφέρει πράγματι, κατά το χρόνο της επιδόσεως τις υπηρεσίες του ως υπάλληλος, εργάτης ή υπηρέτης (Ολ ΑΠ 3/2001).

Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 438 και 440 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι έγγραφα συντασσόμενα κατά τους νομίμους τύπους από δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό ή από πρόσωπο που ασκεί δημόσια υπηρεσία, κατά την ενάσκηση της υπηρεσίας του αυτής, δηλαδή τα δημόσια έγγραφα, μεταξύ των οποίων, όπως προκύπτει από τις περί επιδόσεως διατάξεις του αυτού Κώδικα και ειδικότερα των άρθρων 122 παρ. 1, 139 παρ. 1 και 140 παρ. 1 του αυτού Κώδικα, περιλαμβάνονται και οι από τους δικαστικούς επιμελητές, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους συντασσόμενες εκθέσεις επιδόσεως δικογράφων, ως προς τα περιεχόμενα σ' αυτές περιστατικά, που δεν υποπίπτουν ως εκ της φύσεώς των στην άμεση αντίληψη του επιδίδοντος, μεταξύ των οποίων και του τόπου της κατοικίας καταστήματος, γραφείου ή εργαστηρίου εκείνου προς τον οποίο γίνεται η επίδοση, αποδεικνύουν μεν πλήρως (άρθ. 440) τα περιστατικά αυτά όχι όμως μέχρι προσβολής των επί πλαστότητι, γι' αυτό και επιτρέπεται ως προς τις σχετικές με αυτά βεβαιώσεις του δικαστικού επιμελητή ανταπόδειξη.

Το βάρος δε της ανταποδείξεως αυτής φέρει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 338 του ΚΠολΔ εκείνος που αμφισβητεί την αλήθεια της σχετικής βεβαιώσεως στην έκθεση του επιμελητή.(ΑΠ 1428/1988, ΑΠ 981/1977). Τέλος το γεγονός ότι το οίκημα στο οποίο έγινε η επίδοση αποτελεί γραφείο εκείνου στον οποίο έγινε η επίδοση δεν είναι από τα γεγονότα για τα οποία έχει άμεση αντίληψη ο δικαστικός επιμελητής.

Επομένως αυτός που ισχυρίζεται ότι το οίκημα που έγινε η επίδοση δεν αποτελούσε το γραφείο του (όπως βεβαιώνεται στην έκθεση επίδοσης) βαρύνεται με την απόδειξη του γεγονότος αυτού, χωρίς να είναι ανάγκη να προσβάλλει την έκθεση επίδοσης ως πλαστή. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τους αναιρεσιβλήτους ...

έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... η προσβαλλόμενη 3639/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, επιδόθηκε με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων στον αναιρεσείοντα στις 21-11-2007. Όμως το δικόγραφο της ασκηθείσας από τον τελευταίο αναίρεσης, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση, κατατέθηκε σε πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση (Εφετείου Αθηνών), στις 12-2-2008, ήτοι μετά την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών, ενόψει του ότι ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα.

Κατά τα αναφερόμενα στην ιδία ως άνω έκθεση επίδοσης (...), η επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης έγινε στο γραφείο του αναιρεσείοντος που βρίσκεται στο 2ο όροφο της επί της οδού ..., οικοδομής με την παράδοση αντιγράφου της στην υπάλληλό του ονόματι Υ1 όπως αυτή δήλωσε στο δικαστικό επιμελητή, επειδή ο αναιρεσείων απουσίαζε από αυτό.

Ο αναιρεσείων με τις προτάσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου αμφισβητεί τη νομιμότητα της ανωτέρω επίδοσης, ισχυριζόμενος ότι η επίδοση αυτή έπρεπε να γίνει στην ίδια μεν διεύθυνση, αλλά στον 1ο όροφο της οικοδομής αυτής, όπου βρίσκεται η κατοικία του, αφού στο 2ο όροφο εδρεύει η εταιρεία SUN OIL AE", της οποίας αυτός ήταν μέλος του Δ.Σ.

αυτής και νόμιμος εκπρόσωπός της και ακόμη ότι η παραλαβούσα το ως άνω έγγραφο Υ1 δεν ήταν υπάλληλος του, αλλά υπάλληλος της ως άνω εταιρείας. Από τα έγγραφα όμως που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι δεν αποδεικνύεται η βασιμότητα του πιο πάνω ισχυρισμού του αναιρεσείοντος. Κατ' αρχάς, σύμφωνα με την προεκτεθείσα νομική σκέψη, στη διακριτική ευχέρεια του δικαστικού επιμελητή ήταν να ενεργήσει την ως άνω επίδοση είτε στην κατοικία είτε στον τόπο της επαγγελματικής δραστηριότητας (γραφείο) του αναιρεσείοντος.

Εξάλλου την κρίση του το δικαστηρίο, ότι το αναφερόμενο στην παραπάνω έκθεση του δικαστικού επιμελητή οίκημα, στο οποίο έγινε η επίμαχη επίδοση, αποτελεί γραφείο του αναιρεσείοντος, τη στηρίζει και στα εξής έγγραφα: α) Στην ... έκθεση επίδοσης του δικ. επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... από την οποία προκύπτει ότι ο ίδιος ο αναιρεσείων παρέλαβε αντίγραφο της έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης στο γραφείο του επί της οδού ..., χωρίς να εκφράσει κάποια επιφύλαξη.

Β) Στην ....έκθεση επίδοσης του ίδιου δικαστικού επιμελητή από την οποία προκύπτει ότι στον αναιρεσείοντα επιδόθηκε αντίγραφο της .... έκθεσης αφαίρεσης κινητών στο γραφείο του στην ίδια διεύθυνση, το οποίο παρέλαβε, χωρίς καμία επιφύλαξη η υπάλληλός του .... γ)Στην ....έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ...από την οποία προκύπτει ότι ο ίδιος ο αναιρεσείων παρέλαβε αντίγραφο της ένδικης αγωγής στο γραφείο του στην ίδια ως άνω διεύθυνση, χωρίς να εκφράσει κάποια επιφύλαξη.

Και δ) Την ... έκθεση επίδοσης του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή από την οποία προκύπτει ότι ο ίδιος ο αναιρεσείων παρέλαβε στο γραφείο του στην ίδια διεύθυνση την από 15-2-2003 εξώδικη διαμαρτυρία για λογαριασμό του συνεργάτη του .... . Τέλος, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι η αναφερόμενη στην πιο πάνω ...έκθεση επίδοσης Υ1 που ως υπάλληλος του αναιρεσείοντος παρέλαβε αντίγραφο της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν ήταν και υπάλληλος τούτου.

Με βάση λοιπόν όλα τα προεκτεθέντα η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι εκπρόθεσμη και πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη όπως και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης κατά τη βάσιμη σχετική ένσταση των αναιρεσιβλήτων η οποία, άλλωστε και αυτεπαγγέλτως εξετάζεται και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 11-9-2007 αίτηση και τους από 17-6-2008 πρόσθετους λόγους του .... για αναίρεση της 3639/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ