1018/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1018 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1018/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Π. του Δ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεράσιμο Θεοδωράτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)..., το γένος Γ. Β. και 2)Ι. Λ. του Σ., κατοίκων ... Η 1η παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλκιβιάδη Παππά και ο 2ος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/2/1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αργοστολίου και συνεκδικάστηκε με την προφορικά ασκηθείσα ανταγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16/1999 του ίδιου Δικαστηρίου, 18/2002 μη οριστική και 81/2005 οριστική του Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 5/11/2005 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 470/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 81/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας και παρέπεμψε την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η 14/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5/5/2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 20/12/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 1055 του ΑΚ εξαιρούνται από την τακτική ή έκτακτη χρησικτησία τα πράγματα που ανήκουν σε πρόσωπα, τα οποία τελούν υπό γονική μέριμνα, επιτροπεία ή δικαστική συμπαράσταση. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι η προστασία των προσώπων, που τελούν υπό γονική μέριμνα, επιτροπεία ή δικαστική συμπαράσταση από τον κίνδυνο να χάσουν την κυριότητά τους στα πράγματα που τους ανήκουν, συνεπεία χρησικτησίας από τρίτο, επιτυγχάνεται δε η προστασία αυτή με την αναστολή της ενάρξεως και συνεχίσεως της χρησικτησίας ενόσω διαρκούν οι καταστάσεις αυτές (Ολ.

ΑΠ 7/2004). Ο ισχυρισμός περί εξαιρέσεως των ανωτέρω πραγμάτων από τη χρησικτησία προτείνεται κατ' ένσταση και συνεπώς δεν λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας. Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται, αν για την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος ή προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε ως αποδειχθέντα τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά "Το έτος 1983 ο Σ. Κ., δυνάμει του συμβολαίου δωρεάς εν ζωή αριθμός .../18.08.1983 του συμβολαιογράφου Αργοστολίου Γεράσιμου Αυγερινού, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αργοστολίου, στις 29.08.1983 στον τόμο … με αύξοντα αριθμό …, μεταβίβασε αιτία δωρεάς στην εκκαλούσα εφεσίβλητη Ε.

Π. (ήδη αναιρεσείουσα) εγγονή του, η οποία, εν όψει του ότι κατά το χρόνο εκείνο ήταν ανήλικη, εκπροσωπήθηκε στην κατάρτιση της παραπάνω σύμβασης από τη μητέρα της Α. Π., ενεργούσα ατομικώς αλλά και ως πληρεξούσια - δυνάμει ειδικού πληρεξουσίου - του συζύγου της και πατέρα της ως άνω δωρεοδόχου Δ. Π. την κυριότητα ενός τμήματος οικοπέδου, έκτασης 224,43 τετραγωνικών μέτρων.

Το δωρηθέν ακίνητο συνορεύει ανατολικά με τη δημοτική οδό ..., νότια με το τμήμα του αρχικώς ενιαίου οικοπέδου, που αργότερα απέκτησαν οι έτεροι εκκαλούντες-εφεσίβλητοι(και ήδη αναιρεσίβλητοι), δυτικά με ιδιοκτησία Δ. Π. και βόρεια με έτερο τμήμα του αρχικά ενιαίου οικοπέδου έκτασης 212,20 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο ο Σ.

Κ. μεταβίβασε ομοίως αιτία δωρεάς στην εγγονή του Μ. Π., αδελφή της ως άνω εκκαλούσας-εφεσιβλητης, δυνάμει σύμβασης, που καταρτίστηκε με το .../1983 συμβολαιογραφικό έγγραφο του πιο πάνω συμβολαιογράφου. Αποδεικνύεται, επίσης, ότι δυνάμει του συμβολαίου πώλησης αστικού ακινήτου αριθμός .../05.02. 1987 του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αργοστολίου, την 09.02.1987 στον τόμο …με αύξοντα αριθμό …, ο Σ.

Κ. μεταβίβασε την κυριότητα του εναπομείναντος τρίτου (νότιου) τμήματος του προαναφερθέντος αρχικά ενιαίου οικοπέδου ιδιοκτησίας του αιτία πώλησης από κοινού και εξ αδιαιρέτου στους εκκαλούντες-εφεσιβλήτους (και ήδη αναιρεσιβλήτους) Ε. σύζυγο Ι. Λ., το γένος Γ. Β. και Ι. Λ. του Σ. [....] Οι ως άνω αγοραστές, πάντως, κατά το χρόνο κτήσης της νομής στο όλο αγορασθέν ακίνητο αφενός και αφετέρου στην πιο πάνω εδαφική έκταση του 1,72 τετραγωνικού μέτρου, που δεν περιλαμβανόταν στον τίτλο κτήσης τους, καθώς άνηκε στο ακίνητο της Ε.

Π., τελούσαν σε καλή πίστη, καθώς δικαιολογημένα θεωρούσαν ότι είχε γίνει ορθή εφαρμογή του τίτλου τους επί του εδάφους από τον πολιτικό μηχανικό Γ. Β., στον οποίο είχαν εν τω μεταξύ δώσει εντολή να εκδώσει άδεια ανοικοδόμησης του ακινήτου αυτού. [....] Επομένως αυτοί, έχοντας καλή πίστη και νομιζόμενο τίτλο, τον οποίο είχαν επιπλέον νομίμως μεταγράψει στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αργοστολίου (09.02.1987), κατέστησαν εντέλει κύριοι της ανήκουσας αρχικά στο οικόπεδο ιδιοκτησίας της εκκαλούσας ενάγουσας Ε.

Π. εδαφικής έκτασης του 1,72 τετραγωνικού μέτρου με πρωτότυπο τρόπο και συγκριμένα με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας, με την παρέλευση δηλαδή δεκαετίας από τη μεταγραφή του προαναφερθέντος συμβολαίου αγοράς (09.02.1997), κατά τη διάρκεια της οποίας αδιαλείπτως νεμόντουσαν αυτή καλόπιστα. Σημειώνεται, ότι η επίδοση της αγωγής της Ε.

Π. προς τους Ε. και Ι. Λ., η οποία σε κάθε περίπτωση έγινε μετά την πάροδο δεκαετίας στη νομή του πιο πάνω εδαφικού τμήματος από μέρους των τελευταίων (βλ. τις εκθέσεις επίδοσης αριθμοί ... και .../21.03.1997 του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας …), ούτως ή άλλως δεν ασκεί έννομη επιρροή, δοθέντος ότι αρκούσε πως οι χρησιδεσπόζοντες είχαν καλή πίστη κατά τη κτήση της νομής της πια πάνω εδαφικής έκτασης (άρθρο 1044 εδάφιο β' ΑΚ).

Σημειώνεται, επίσης, ότι παρά το γεγονός πως η εκκαλούσα-εφεσίβλητη (και ήδη αναιρεσείουσα) Ε. Π. ήταν ανήλικη όλο το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, κατά το οποίο χρησιδέσποζαν επί της έκτασης του 1,72 τετραγωνικού μέτρου, που ανήκε στο ακίνητό της, οι αντίδικοί της, η διάταξη του άρθρου 1055 ΑΚ δεν μπορεί υα τύχει εφαρμογής, δοθέντος ότι τούτη συγκροτεί ένσταση καταλυτική της αγωγής (άρθρο 338 ΚΠολΔ), η οποία δεν εξετάζεται από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, αλλά αντίθετα προϋποθέτει σχετικό αίτημα από εκείνον που ισχυρίζεται ότι το πράγμα εξαιρείται από τη χρησικτησία, η οποία στην κρινόμενη περίπτωση ουδόλως προτάθηκε".Με βάση τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας κατέληξε στην κρίση ότι είναι κατ'ουσίαν αβάσιμη η ένδικη - από 24-2-1997 - διεκδικητική αγωγή της αναιρεσείουσας και αφού δέχτηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της εκκαλουμένης απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, το οποίο είχε εκφέρει αντίθετη κρίση, απέρριψε, εντέλει, αυτήν - αγωγή -. 'Ετσι που έκρινε το πιο πάνω Δικαστήριο, δεν παραβίασε ευθέως την προεκτεθείσα ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1055 ΑΚ, και, συνεπώς, ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ - μοναδικός άλλωστε -, με τον οποίο, υπό την επίκληση της αναιρετικής αυτής πλημμέλειας, υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-5-2012 αίτηση της Ε. Δ. Π. για αναίρεση της 14/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Απριλίου 2014. Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ