1015/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1015 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1015/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου- Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1 Απριλίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Διονύσου κατόπιν κατάργησης του αρχικά αναιρεσιβλήτου Δήμου Δροσιάς, που εδρεύει στον Άγιο Στέφανο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα από το Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιορδάνη Προυσανίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. χήρας Γ. Χ., το γένος Ι. Α., 2) Π. Γ. Χ., 3) Θεογνωσίας συζύγου Γ. Μ., το γένος Γ. Χ.,, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Βάππα και κατέθεσαν προτάσεις, 3) Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φωτεινή Αλεβίζου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/4/2006 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως από απαλλοτρίωση των τριών πρώτων των ως άνω ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών. Εκδόθηκε η 4701/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 28/8/2008 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 2336/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσείων με την από 20/7/2010 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 15/10/2009 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ελευθέριου Μάλλιου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα φέρεται προς συζήτηση με την από 20-7-2010 κλήση του αρχικώς αναιρεσείοντος τέως Δήμου Δροσιάς Αττικής η από 28-8-2008 αίτηση αναίρεσης αυτού και τη συνέχιση της παρούσας δίκης από τον παριστάμενο Δήμο Διονύσου (άρθρ.283 παρ.1 Ν. 3852/2010 "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης", μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 2336/2009 αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου, το οποίο κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση.

Με το άρθρο 22 παρ.1 του Ν. 1882/2001 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ΚΑΑΑ)" ορίζεται ότι "κατά της απόφασης του Εφετείου περί οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης επιτρέπεται μόνο το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Εάν δεν επεδόθη η απόφαση του Εφετείου, η προθεσμία προς άσκηση αναίρεσης είναι σε κάθε περίπτωση ένα έτος από τη δημοσίευση της απόφασης (ΑΠ Ολ. 20/2005).

Περαιτέρω, με τις παρακάτω διατάξεις ορίζονται τα εξής α) "1.Αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, 2.Αν ο αναιρεσείων διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη η προθεσμία της αναίρεσης είναι ενενήντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, 3.Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη" (άρθρ. 564 παρ.1-3 Κ.Πολ.Δ.), β) "Το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου δεν υπολογίζεται για τις προθεσμίες των άρθρων 503, 524 παρ.1,2 κ.λ.π." (άρθρο 147 παρ.7 Κ.Πολ.Δ.), γ)Με τη διάταξη του άρθρου 11 του Κ.Δ.

της 26.6/10/7/1944 "Περί Κώδικος νόμων περί δικών του Δημοσίου" που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 50 παρ.3 του Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ. ουδεμία απολύτως προθεσμία τρέχει ως προς το Δημόσιο κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών, για την άσκηση, εκτός άλλων, οιουδήποτε ενδίκου μέσου (άρθρ.35 Α.Ν. 1539/1939 και 4 παρ.1 Α.Ν. 1557/1939).

Τέλος, στη διάταξη του άρθρου 276 παρ.1 περ.β του Ν. 3463/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων" ορίζεται ότι οι Δήμοι έχουν όλες ανεξαιρέτως τις ατέλειες και τα δικαστικά, διοικητικά και δικονομικά προνόμια που παρέχονται στο Δημόσιο.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η κατά το άρθρο 22 παρ.1 του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) ετήσια καταχρηστική προθεσμία για άσκηση αναίρεσης κατά της απόφασης του Εφετείου με την οποία προσδιορίσθηκε οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης, αν η απόφαση αυτή δεν επιδόθηκε, δεν αναστέλλεται κατά το διάστημα των δικαστικών διακοπών (1 Ιουλίου - 15 Σεπτεμβρίου κατά το άρθρο 11 παρ.1,2 Ν. 1756/1988) ούτε για το Ελληνικό Δημόσιο, ούτε για το Δήμο, για τον οποίον εφαρμόζονται οι διατάξεις του νόμου περί δικών του Δημοσίου, τούτο δε διότι είναι φανερό ότι αυτή η ειδική ρύθμιση υπέρ του Δημοσίου θεσπίσθηκε για να αποφευχθεί ο κίνδυνος να χαθούν προθεσμίες, ένεκα της απουσίας, σε διακοπές, κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών (άρθρο 2 Ν. 1564/1918 "περί μεταρρυθμίσεων του νόμου ΑΚΑ περί νομικών συμβουλών" και άρθρο 2 παρ.6 του από 12-6/15-11-1993 Κανονισμού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, όπως ίσχυαν, κατά το χρόνο που έγινε η ρύθμιση) του κυρίου προσωπικού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που χειρίζεται τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Αυτός όμως ο κίνδυνος δεν υφίσταται στην περίπτωση της κατά το άρθρο 22 του Ν. 2882/2001 ετησίας καταχρηστικής προθεσμίας, που είναι περισσότερο από επαρκής για να μπορέσει το Δημόσιο ή ο Δήμος να ασκήσει την αίτηση για αναίρεση της απόφασης του Εφετείου. Άλλωστε, όταν θεσπίσθηκε αυτή η ένδικη υπέρ του Δημοσίου ρύθμιση δεν προβλεπόταν από τις διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας (άρθρ. 752, 757 εδ.

γ και 817 όπως ίσχυαν τότε) προθεσμία προς άσκηση, κατά οριστικής ή τελεσίδικης απόφασης, ενδίκων μέσων και ειδικότερα εφέσεως (και αναιρέσεως), η οποία να αρχίσει από τη δημοσίευση της απόφασης, όλες δε οι προβλεπόμενες από αυτές τις διατάξεις σχετικές προθεσμίες υπολογίζονταν από την επίδοση της αποφάσεως (Α.Π. 1975/2007, Α.Π. 336/1996).

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής : Με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 4701/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που όπως προκύπτει από αυτή δημοσιεύθηκε στις 10 Ιουλίου 2007, προσδιορίσθηκε οριστική αποζημίωση για τα αναγκαστικώς απαλλοτριωθέντα, λόγω ρυμοτομίας, ακίνητα και των επικειμένων αυτών, φερομένων ως ιδιοκτησία των τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων. Από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε, ούτε ο αναιρεσείων επικαλείται επίδοση αυτής. Η κρινόμενη από 28-8-2008 αίτηση αναίρεσης της ως άνω απόφασης του Εφετείου, ασκήθηκε με κατάθεσή της στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείου στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, όπως προκύπτει από την κάτωθι αυτής πράξη κατάθεσης του αρμοδίου γραμματέα. Επομένως, αφού από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μέχρι και την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παρήλθε έτος, πρέπει αύτη (αίτηση αναίρεσης) να απορριφθεί ως απαράδεκτη, όπως παραδεκτώς αιτούνται με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες (προ εικοσαημέρου) προτάσεις τους οι παριστάμενοι τρεις πρώτοι αναιρεσίβλητοι και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ., άρθρ. 276 παρ.1 Ν. 3463/06 και 22 παρ.3 Ν. 2882/01).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-8-2008 αίτηση του τέως Δήμου Δροσιάς και ήδη Διονύσου για αναίρεση της υπ' αριθ. 4701/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουνίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ