1013/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1013 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1013/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη - Εισηγητή, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Απριλίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "..." (πρώην ".... ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ"), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Ανδρέου με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Κ. του Θ., 2) Ι. Κ. του Θ., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Παρασκευή Σαββίδου και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/10/2012 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κοζάνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 300/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 106/2015 του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/10/2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 3 του ν. 3869/2010 "για τη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων" με την κατάθεση της αίτησης προσδιορίζεται και η ημέρα επικύρωσης κατά την οποία είτε θα επικυρωθεί ο ενδεχόμενος προδικαστικός συμβιβασμός από τον Ειρηνοδίκη είτε θα συζητηθεί ενδεχόμενο αίτημα για την έκδοση προσωρινής διαταγής, κατά το άρθρο 781 ΚΠολΔ. Η ημέρα επικύρωσης προσδιορίζεται υποχρεωτικά δυο μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης. Μέχρι την ημέρα επικύρωσης δεν επιτρέπεται η λήψη καταδιωκτικών μέτρων κατά του οφειλέτη, καθώς και η μεταβολή της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας του. Δεν εμπίπτει ωστόσο, στην ως άνω απαγόρευση {αναστολή καταδιωκτικών μέτρων], όπως ισχύει και στην περίπτωση της πτώχευσης, και της διαδικασίας συνδιαλλαγής του ν.3588/2007 (ΑΠ 294/2017), η υποβολή αίτησης για την έκδοση διαταγής πληρωμής και η έκδοση αυτής καθ' εαυτής της καθόσον η αίτηση και η έκδοση διαταγής πληρωμής δεν αποτελούν επιθετικές πράξεις, αλλά απλά αποσκοπούν στην κτήση εκτελεστού τίτλου, ενώ επίσης τόσο αυτές όσο και η περιγραφή του εκτελεστήριου τύπου, δεν αποτελούν πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης αλλά προδικασία αυτής, όπως αντιθέτως, αποτελεί επιθετική πράξη η επίδοση της διαταγής πληρωμής, αφού έχει λάβει τον εκτελεστήριο τύπο κατ' αρθρ. 924 εδ. 1 του ΚΠολΔ.

Εσφαλμένη εφαρμογή της διατάξεως αυτής καθιστά αναιρετέα την απόφαση του δικαστηρίου με βάση την ΚΠολΔ 559 τταρ.1 (ΑΠ 822/2015), Περαιτέρω, από το συνδυασμό της παραπάνω διατάξεως με αυτή του άρθρου 781 παρ.1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η προσωρινή διαταγή που εκδίδεται από το Δικαστή στο πλαίσιο της κατά την εκουσία δικαιοδοσία εκδικαζόμενης και καθορίζει τα ασφαλιστικά μέτρα, που είναι ληπτέα αμέσως, προς εξασφάλιση του δικαιώματος ή τη ρύθμιση της κατάστασης, μέχρι την έκδοση της απόφασης, δεν είναι δικαστική απόφαση αλλά εκτελεστή πράξη της δικαστικής αρχής (Ολ.ΑΠ 4/2004) και επομένως δεσμευτική με την έννοια ότι πράξεις που είναι αντίθετες με το περιεχόμενο της, στερούνται νομιμότητας.

Αν δε το μέτρο που ορίσθηκε με την προσωρινή διαταγή και παραβιάσθηκε, συνίσταται στην απαγόρευση διαθέσεως πράγματος (μεταβολής της νομικής του κατάστασης), η μεταγενέστερη της διαταγής διάθεση [εκποίηση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και υποθήκη) πλήττεται με ακυρότητα, όχι εκ του άρθρου 175 του ΑΚ, αφού ο νόμος δεν προβλέπει ακυρότητα της απαγορευμένης με προσωρινή διαταγή διάθεσης, αλλά εκ του άρθρου 176 του ΑΚ, σε• συνδυασμό με το άρθρο 781 παρ.1 του ΚΠολΔ, κατ' αναλογία με τα ισχύοντα επί δικαστικής απόφασης, με την οποία προσομοιάζει (χωρίς και να είναι) η προσωρινή διαταγή (ΑΠ 866/2004 ΑΠ 294/17).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δίκαιου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, 4/2005).

Με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται από την αναιρεσείουσα ή, από το άρθρο 559 αρ.1 και όχι 14 ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι, κατ'εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεως του άρθρου 4 παρ.3 ν.3869/2010 η προσβαλλομένη απόφαση έκανε δεκτό, ως βάσιμο, το σχετικό λόγο της ασκηθείσας από τις αναιρεσίβλητες ανακοπής κατά της εκδοθείσας σε βάρος τους από την ίδια (αναιρεσείουσα) υπ'αριθμ…./2012 Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του Μον/λους Πρωτ.Κοζάνης και της υπ'αυτήν επιταγής προς εκτέλεση, με τον οποίο προβλήθηκε η ακυρότητα αυτών ως εκδοθεισών παρά την διαταχθείσα με τις από 18-5-2012 δύο προσωρινές διαταγές του Ειρηνοδικείου Σερβίων αναστολή, λόγω υποβολής της αιτήσεως ένταξής τους στη διαδικασία του άρθρου 4 ν.3869/2010, των καταδιωκτικών μέτρων των πιστωτών και απαγορεύσεως της μεταβολής της πραγματικής και νομικής καταστάσεως της περιουσίας τους, οι οποίες, κατά την προβαλλόμενη αιτίαση, καθιστούσαν απαγορευτική την έκδοσή της εν λόγω διαταγής πληρωμής όσο και την υπ'αυτήν επιταγή εκτελέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή (αρθ.561 παρ.2 ΚΠολΔ) επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι, αυτή, μετ'εκτίμηση των εκατέρωθεν προσκομισθεισών αποδείξεων, δέχθηκε, αναφορικά με το κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ως άνω ζήτημα, τ'ακόλουθα: "Με την υπ' αριθμ. …/ 27.8.2012 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης, που εκδόθηκε, ύστερα από αίτηση της καθ' ης και ήδη εκκαλούσας Τράπεζας, οι ανακόπτουσες και ήδη εφεσίβλητες υποχρεώθηκαν, μεταξύ άλλων οφειλετών ( ήτοι των Π.

Κ. χήρας Θ., Γ. Δ. του Κ. και Θ.-Σ. Δ. του Κ.), να καταβάλουν, εις ολόκληρον εκάστη εξ αυτών, το ποσό των 185.413,88 ελβετικών φράγκων, ..... Η ως άνω διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στις ανακόπτουσες μαζί με την από 17-09-2012 επιταγή προς εκτέλεση, που έχει τεθεί κάτω από αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου της παραπάνω διαταγής πληρωμής, την 01-10-2012.

Με την ως άνω επιταγή προς εκτέλεση οι ανακόπτουσες επιτάσσονται να καταβάλουν στην καθ' ης και εις ολόκληρον η καθεμία εξ αυτών το ανωτέρω ποσό και επιπλέον ποσό 250 ευρώ για δαπάνη επίδοσης και 50 ευρώ για σύνταξη της επιταγής. Η ανωτέρω διαταγή πληρωμής εκδόθηκε για απαίτηση της καθ' ης από στεγαστικό δάνειο που χορήγησε στις ανακόπτουσες.

Ειδικότερα, οι ανακόπτουσες είχαν συνάψει με την καθ' ης την υπ' αριθμ ... / 15. 02.2007 σύμβαση στεγαστικού δανείου με τα προσαρτήματα της και την από 15-02-2007 πρόσθετη πράξη τροποποίησης της ανωτέρω σύμβασης στεγαστικού δανείου,.... Εξαιτίας της συρρίκνωσης του εισοδήματός τους οι ανακόπτουσες προέβησαν στην υποβολή των από 05-03-2012 αιτήσεων τους περί εξωδικαστικού συμβιβασμού προς το παραπάνω πιστωτικό ίδρυμα, για να ρυθμίσουν, δυνάμει του άρθρου 2 του ν. 3869/2010, την ως άνω οφειλή τους.

Η προσπάθεια, όμως, εξωδικαστικού συμβιβασμού με την καθ' ης - τράπεζα απέτυχε και για το λόγο αυτό συντάχθηκε πρακτικό αποτυχίας της πληρεξούσιας δικηγόρου τους. Στη συνέχεια οι ανακόπτουσες κατέθεσαν στο Ειρηνοδικείο Σερβίων τις από 20.4.2012 αιτήσεις με αριθμ. καταθ. …/2012 και …/2012 αντιστοίχως κατά της καθ' ης τράπεζας, για την υπαγωγή τους στον ανωτέρω νόμο (3869/2010), τις οποίες επέδωσαν στην τελευταία την 11-05- 2012, καλώντας την να παραστεί στη συζήτηση για έκδοση προσωρινής διαταγής την 18-05-2012 και ώρα 09.00π.μ..

Για τη συζήτηση των εν λόγω αιτήσεων ορίστηκε δικάσιμος η 17-10-2012. Την 18-05-2012, μετά τη συζήτηση της προσωρινής διαταγής, στην οποία (συζήτηση) παραστάθηκε και η καθ' ης τράπεζα, η Ειρηνοδίκης Σερβίων εξέδωσε προσωρινή διαταγή, με την οποία έκανε δεκτό το αίτημα των ανακοπτουσών σχετικά με τα ληπτέα μέτρα σε βάρος τους, έως εκδόσεως αποφάσεως επί των δύο αιτήσεων.

Ειδικότερα, με την από 20.4.2012 αίτησή της η πρώτη ανακόπτουσα ζήτησε (όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου του συνόλου του δικογράφου), την έκδοση κατά το άρθρο 781 παρ. 1 (άρθρ. 4 παρ. 3 του Ν. 3869/2010) προσωρινής διαταγής, που να απαγορεύει προσωρινώς την αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της και να απαγορεύει προσωρινώς κάθε πραγματική και νομική μεταβολή της περιουσιακής καταστάσεως της ιδίας μέχρι να δημοσιευτεί η απόφαση επί της αιτήσεως για τη ρύθμιση της οφειλής.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε από την Ειρηνοδίκη Σερβίων η από 18.5.2012 προσωρινή διαταγή, με την οποία, αφού ελήφθησαν υπ' όψιν οι ως άνω διατάξεις "κάνει δεκτό το αίτημα της προσωρινής διαταγής έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της παρούσης αιτήσεως". Περαιτέρω με την από 20.4.2012 αίτησή της η δεύτερη ανακόπτουσα ζήτησε -(όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου του συνόλου του δικογράφου), την έκδοση κατά το άρθρο 781 παρ. 1 (άρθρ. 4 παρ. 3 του Ν. 3869/2010) προσωρινής διαταγής, που να απαγορεύει προσωρινώς την αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της και να απαγορεύει προσωρινώς κάθε πραγματική και? νομική μεταβολή της περιουσιακής καταστάσεως της ιδίας μέχρι να δημοσιευτεί η απόφαση επί της αιτήσεως για τη ρύθμιση της οφειλής.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε από την Ειρηνοδίκη Σερβίων η από 18.5.2012 προσωρινή διαταγή, με την οποία, αφού ελήφθησαν υπ' όψιν οι ως άνω διατάξεις "κάνει δεκτό το αίτημα της προσωρινής διαταγής μόνο ως προς την κύρια κατοικία (50%) στα Σέρβια και απαγορεύει στην καθ' ης η αίτηση σε κάθε πράξη πραγματικής και νομικής μεταβολής, έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της παρούσης αιτήσεως".

Σύμφωνα με το περιεχόμενο των ως άνω προσωρινών διαταγών, όπως εκτιμάται από το Δικαστήριο, απαγορεύτηκε η λήψη κάθε μέτρου εκ μέρους της καθ' ης σε βάρος της περιουσίας των ανακοπτουσών, τούτο δε ενισχύεται, αναφορικά με την χορηγηθείσα υπέρ της δεύτερης ανακόπτουσας προσωρινή διαταγή από τον συνδετικό σύνδεσμο "και" που ενώνει τις δύο επιμέρους προτάσεις ληπτέων μέτρων και από το ίδιο το περιεχόμενο του δευτέρου σκέλους της προσωρινής διαταγής "...

απαγορεύει στην καθ' ης η αίτηση σε κάθε πράξη πραγματικής και νομικής μεταβολής, έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της παρούσης αιτήσεως", στο οποίο δεν γίνεται ουδεμία αναφορά και σύνδεση με το πρώτο σκέλος αυτής, ήτοι δεν αναφέρονται οι λέξεις "επ' αυτού" (εν. του ακινήτου) ή άλλη συναφής λέξη ή φράση, που να συναρτά το περιεχόμενο αυτού αποκλειστικά με την αναφερόμενη στο πρώτο σκέλος κύρια κατοικία (ποσοστό 50%).

Τούτο άλλωστε συνάδει και με τις νεώτερες διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 3 του 3869/2010, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 1 του Ν. 4161/2013 (ΦΕΚ Α 143/14.6.2013), σύμφωνα με τις οποίες "3. Η δικάσιμος για τη συζήτηση της αίτησης προσδιορίζεται μέσα σε έξι (6) μήνες από την ημερομηνία κατάθεσης της. Με την κατάθεση της αίτησης προσδιορίζεται και η ημέρα επικύρωσης, κατά την οποία είτε θα επικυρωθεί ο ενδεχόμενος προδικαστικός συμβιβασμός από τον Ειρηνοδίκη είτε θα συζητηθεί ενδεχόμενο αίτημα για την έκδοση προσωρινής διαταγής.

Για την έκδοση προσωρινής διαταγής και τη λήψη προληπτικών μέτρων εφαρμόζεται το άρθρο 781 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η ημέρα επικύρωσης προσδιορίζεται υποχρεωτικώς δύο (2) μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης. Μέχρι την ημέρα της επικύρωσης δεν επιτρέπεται η λήψη καταδιωκτικών μέτρων κατά του οφειλέτη, καθώς και η μεταβολή της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας του.

Από την ημέρα κατάθεσης της αίτησης of οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει στις μηνιαίες καταβολές που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 εδάφιο γ' του παρόντος". Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η καθ' ης τράπεζα ζήτησε και πέτυχε την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής την 27-08-2012, την οποία έσπευσε να επιδώσει στις ανακόπτουσες μαζί με την ομοίως προσβαλλόμενη από 17-09-2012 επιταγή προς εκτέλεση, που έχει τεθεί κάτω από αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογραφου της ως άνω διαταγής πληρωμής, την 01-10-2012, έχοντας όμως προηγηθεί η ως άνω προσωρινή διαταγή της Ειρηνοδίκη Σερβίων, η οποία απαγόρευσε τη λήψη μέτρων κατά των ανακοπτουσών.

Με την πράξη της, όμως, αυτή η καθ' ης τράπεζα παραβίασε την προσωρινή διαταγή, καθώς προέβη στην έκδοση και επίδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, καθώς και στη σύνταξη και επίδοση της από 17-09-2012 επιταγής προς εκτέλεση παρά πόδας πρώτου εκτελεστού απογράφου της ανωτέρω διαταγής πληρωμής, η οποία συνιστά πράξη έναρξης της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης.

Κατ' ακολουθίαν των προαναφερθέντων, πρέπει, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της ανακοπής των ανακοπτουσών, να ακυρωθεί (ως προς τις ανακόπτουσες) τόσο η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής όσο και η από 17.9.2012 επιταγή προς εκτέλεση, που έχει τεθεί κάτω από το αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου της ως άνω διαταγής πληρωμής, αφού πραγματοποιήθηκαν καθ' ον χρόνο ίσχυε η προσωρινή διαταγή αναστολής των διώξεων σε βάρος των ανακοπτουσών εκ μέρους της καθ' ης η ανακοπή." Έτσι που έκρινε το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφαση υπέπεσε (εν μέρει) στην αποδιδομένη με τον παραπάνω αναιρετικό λόγο πλημμέλεια καθόσον, μετ'εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεως του άρθρου 4 παρ.3 ν.3869/2010 προέβη στην ακύρωση, κατ'αποδοχή σχετικού λόγου της ασκηθείσας από τις αναιρεσίβλητες ανακοπής του 632 ΚΠολΔ, τόσο της εκδοθείσας σε βάρος τους από την αναιρεσείουσα υπ'αριθμ…./27-8-2012 Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης όσο και της υπ'αυτής επιταγής εκτελέσεως (από 17-9-12) δεχθείσα ότι οι δοθείσες την 18-5-12 προσωρινές διαταγές του Ειρηνοδικείου Σερβίων περί αναστολής των καταδιωκτικών μέτρων και της αναγκαστικής εκτελέσεως σε βάρος των (οφειλετριών - αναιρεσιβλήτων) καθιστούσαν απαγορευτική τόσο την έκδοση διαταγής πληρωμής όσο και την υπ'αυτήν επιταγή προς εκτέλεση, πλην όμως εσφαλμένως εφόσον, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, οι εν λόγω προσωρινές διαταγές δεν απέκλειαν την έκδοση σε βάρος των αναιρεσιβλήτων διαταγής πληρωμής, η οποία συνακολούθως ορθώς εκδόθηκε και παρά το νόμο ακυρώθηκε αλλά μόνο την επίδοση αυτής με επιταγή εκτελέσεως η οποία και πάσχει ακυρότητας ως παραβιάζουσα τις εν λόγω προσωρινές διαταγές όπως ορθά κρίθηκε, κατά το μέρος αυτό, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δεκτής γενομένης εν μέρει ως και ουσιαστικά βασίμου της προβαλλομένης ως άνω αιτιάσεως κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

Ο από το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, ιδρύεται αν το δικαστήριο υπέπεσε σε διαγνωστικό, αναφορικά με την ανάγνωση του εγγράφου, λάθος με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν, από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για παράπονο, αναγόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως, θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό πόρισμά του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο προσβαλλόμενο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου πρέπει να παρατίθεται κατά λέξη στο αναιρετήριο δικόγραφο (ΑΠ 331/11) όχι δε και όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε ως προς το αποδεικτέο γεγονός (Ολομ.ΑΠ 2/2008, ΑΠ 577/2015, ΑΠ 25/2011, ΑΠ 1401/15 ΑΠ 109/2008, ΑΠ 527/2008).

Με το δεύτερο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται από την αναιρεσείουσα η, από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση της παραμορφώσεως των μετ'επικλήσεως προσκομισθεισών από 18-5-12 προσωρινών διαταγών του Ειρηνοδικείου Σερβίων Κοζάνης δια της, κατά τον αναφερόμενο στο αναιρετήριο δικόγραφο τρόπο, λανθασμένης αναγνώσεως του περιεχομένου αυτών.

Ο λόγος αυτός κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος αφού από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως και ιδίως από την παραδοχή αυτής ότι "με τις από 20-4-12 αιτήσεις οι ανακόπτουσες ζήτησαν, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου του συνόλου των δικογράφων, την έκδοση, κατά το άρθρο 781 ΚΠολΔ προσωρινής διαταγής που να απαγορεύει προσωρινώς την αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος τους και να απαγορεύει προσωρινώς κάθε πραγματική και νομική μεταβολή της περιουσιακής καταστάσεως, επί των οποίων εκδόθηκαν οι από 18-5-12 προσωρινές διαταγές με τις οποίες αφού λήφθηκαν υπ'όψιν οι ως άνω διατάξεις, έγινε δεκτό το αίτημα της προσωρινής διαταγής...." προκύπτει ότι το αποδεικτικό πόρισμα αυτής (αποφάσεως) αναφορικά με το περιεχόμενο των δοθεισών προσωρινών διαταγών [όμως αυτό αναφέρεται στην έρευνα του πρώτου λόγου της αναιρέσεως] διαμορφώθηκε, ύστερα από την αποκλείουσα την ευδοκίμηση της προβαλλομένης αιτίασεως, συνεκτίμηση των σχετικών εγγράφων με το λεπτομερώς διατυπούμενο στις υποβληθείσες ενώπιον του Ειρηνοδικείου Σερβίων, από [20-4-12] αιτήσεις των αναιρεσιβλήτων (περί υπαγωγής τους στη διαδικασία του άρθρου 4 ν.3869/2010) αίτημα περί χορηγήσεως των εν λόγω προσωρινών διαταγών διατυπωθέν (αποδεικτικό πόρισμα) με την παραδοχή ότι "σύμφωνα με το περιεχόμενο των ως άνω προσωρινών διαταγών, όπως εκτιμάται από το Δικαστήριο, απαγορεύτηκε η λήψη κάθε μέτρου εκ μέρους της καθης (αναιρεσείουσας) σε βάρος της περιουσίας των ανακοπτουσών (αναιρεσιβλήτων)" το οποίο δεν αποτελεί ...διευρύνση του περιεχομένου των δοθεισών προσωρινών διαταγών ούτε ανακριβή διατύπωση αυτών, όπως εσφαλμένως υποστηρίζει, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως [από το άρθρο 559 αρθρ. 14 ΚΠολΔ] η αναιρεσείουσα, απορριπτομένων συνακολούθως των δια του 2ου και 3ου λόγων τις αναιρέσεως προβαλλομένων αιτήσεων ως αβασίμων ουσιαστικά.

Κατ'ακολουθίαν των προαναφερθέντων πρέπει να γίνει (εν μέρει) δεκτός ως και ουσιαστικά βάσιμος ο παραπάνω, από το αρθρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση (μόνο) κατά το αναφερόμενο στην ακύρωση της 358/2012 Διαταγής πληρωμής κεφαλαίο και να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή (αριθ.580 παρ.3 ΚΠολΔ) διατασσομένης της επιστροφής του παραβόλου στην αναιρεσείουσα (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των ηττηθεισών αναιρεσίβλητων (αρθ.176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ.106/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Δ.Μακεδονίας συγκροτούμενο από διαφορετικό, από εκείνο που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, δικαστή.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ