1012/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1012 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1012/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη - Εισηγητή, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Απριλίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φωτεινή Παπαλιούρα και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Ξ. του Θ., κατοίκου ..., ως ομορρύθμου εταίρου της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ".... - ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΛΙΜΑΤΙΣΤΙΚΩΝ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Τρίπλη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/3/2012 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5537/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1124/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26/5/2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 19, 40, 44, 46 και 47 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής" προκύπτει ότι τελευταίος νόμιμος κομιστής οπισθογραφήσιμης επιταγής είναι αυτός που με αδιάκοπη σειρά οπισθογραφήσεων κατέχει τον τίτλο κατά το χρόνο της βεβαίωσης της μη πληρωμής. Ο κομιστής αυτός μπορεί να στραφεί κατά των άλλων προσώπων που ευθύνονται από την επιταγή για την πληρωμή της (λοιπών υπογραφέων της) και να ζητήσει, εκτός των άλλων, και το ποσό της επιταγής.

Το ίδιο δικαίωμα έχει και κάθε υπογραφέας της επιταγής ο οποίος την πλήρωσε. Αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση της ως άνω αξίωσης αναγωγής προς απόδοση συνιστά η, εκ μέρους του υπογραφέα της επιταγής και εξ αναγωγής υπόχρεου αυτής, πληρωμή του ποσού της προς το νόμιμο κομιστή της, χωρίς τη συνδρομή της οποίας ο υπογραφέας της επιταγής δεν έχει την παραπάνω αξίωση και δεν νομιμοποιείται να στραφεί αναγωγικά κατά των προηγουμένων αυτού υπογραφέων της επιταγής, ζητώντας το ποσό που πλήρωσε, αφού η εν λόγω αξίωση βρίσκει έρεισμα στην ιδιότητα του πληρώσαντος ως εξ αναγωγής υπόχρεου από την επιταγή, αλλά και στο γεγονός της, με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, πληρωμής του ποσού της τελευταίας (ΑΠ 1435/2003).

Επίσης ο πληρώσας την επιταγή ως εξ αναγωγής υπόχρεος μπορεί, αφενός μεν να απαιτήσει κατά την πληρωμή της την προς αυτόν παράδοση του εν λόγω τίτλου μαζί με το διαμαρτυρικό ή την ισοδύναμη βεβαίωση και εξοφλημένο λογαριασμό, αφετέρου δε, και χωρίς να είναι υποχρεωμένος να τηρήσει τη σειρά τους, να εναγάγει ατομικά ή ομαδικά τους προγενέστερους τούτου υπόχρεους {προηγούμενους υπογράφεις της επιταγής), ζητώντας από αυτούς ολόκληρο το ποσό που ο ίδιος πλήρωσε, με τους νόμιμους τόκους από την ημέρα της εκ μέρους του καταβολής, και τα σχετικά έξοδα.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 34 εδ. α' του Ν. 5960/1933 "ο πληρωτής πληρώνων την επιταγή δύναται ν'απαιτήσει όπως του εγχειρισθεί αυτή εξοφλημένη υπό του κομιστού", ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 47 παρ. 1 του Ν. 5960/1933 "πας υπόχρεως, κατά του οποίου, ασκείται ανάγωγη ... δύναται να απαίτηση κατά την πληρωμήν την προς αυτόν παράδοσιν της επιταγής.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 424 εδ. α' του ΑΚ "ο οφειλέτης καταβάλλοντας έχει το δικαίωμα να απαιτήσει, αν εξοφλήσει ολοσχερώς, απόδοση του χρεωστικού εγγράφου", ενώ "κατά τη διάταξη του άρθρου 424 εδ. β' του ΑΚ "από την απόδοση του χρεωστικού εγγράφου τεκμαίρεται η εξόφληση του χρέους''. Από την τελευταία αυτή διάταξη (424 εδ.

β' του ΑΚ) καθιερώνεται νόμιμο, γνήσιο, δικονομικό και μαχητό τεκμήριο για το πραγματικό γεγονός, ότι έγινε ολοσχερής καταβολή του χρέους. Χρεωστικό έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου αυτού είναι το έγγραφο που φέρει την υπογραφή του οφειλέτη ή του δικαιοπαρόχου του, με το οποίο αποδεικνύεται η ύπαρξη του χρέους, αδιάφορα αν τούτο συντάχτηκε μόνο προς απόδειξη του χρέους ή και προς σύσταση αυτού, όπως π.χ.

είναι το γραμμάτιο εις διαταγήν, η συναλλαγματική και η τραπεζική επιταγή. Για την ύπαρξη του προαναφερόμενου τεκμηρίου αρκεί η απόδοση του χρεωστικού εγγράφου στον οφειλέτη από το δανειστή και η, κατά το χρόνο απόδοσής του, συνδρομή της ικανότητας για δικαιοπραξία στα πρόσωπα αυτά. Επομένως η παράδοση της επιταγής από το νόμιμο κομιστή της σε άλλο υπόχρεο από αυτή πρόσωπο, παράγει το τεκμήριο της, καταβολής του ποσού της από αυτόν που την κατείχε σε εκείνον που του την παρέδωσε (ΑΠ 774/2004).

Κατά συνέπεια για την απόδειξη καταβολής του ποσού της επιταγής αρκεί η επίκληση και προσκομιδή του σώματος αυτής από την κατοχή του οποίου τεκμαίρεται η πληρωμή της. Υποχρέωση προσκομιδής εξοφλητικής απόδειξης, επί πλέον, της προσκομιδής του σώματος της επιταγής, θα είχε νόημα μόνο σε περίπτωση που ο πληρώσας την επιταγή ισχυριζόταν ότι είχε καταβάλει ποσό πέραν του αναγραφομένου στον πιστωτικό τίτλο (π.χ.

τόκους, έξοδα κλπ.) και το ποσό αυτό το διεκδικούσε. Τούτο διότι είναι λογικό το ανωτέρω τεκμήριο να μην καλύπτει ποσό πέραν του αναφερόμενου στο σώμα της επιταγής και γι' αυτό τον λόγο ο αιτών το επί πλέον ποσό οφείλει να αποδείξει την καταβολή του με εξοφλητική απόδειξη. Εξάλλου ως πληρωμή της επιταγής νοείται η, με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, εξόφληση του ποσού της, αλλά και αυτή ακόμη η από χαριστική αιτία περιέλευση της επιταγής στον "πληρώσαντα".

Στην ύπαρξη δε του προαναφερομένου τεκμηρίου, όταν πρόκειται για συναλλαγματική ή επιταγή, δεν ασκεί επιρροή το αν έγινε ή όχι η προβλεπόμενη από τα άρθρα 50 παρ 2 του Ν. 5325/1932 "περί συναλλαγματικής" ή 47 παρ. 2 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής" διαγραφή οπισθογραφήσεων. Και τούτο, επειδή τα άρθρα αυτά παρέχουν στον πληρώσαντα τη συναλλαγματική ή την επιταγή απλώς δυνατότητα και δεν καθιερώνουν υποχρέωση.

Επομένως, η μη χρησιμοποίηση από τον τελευταίο της δυνατότητας αυτής δεν εμποδίζει την άσκηση των δικαιωμάτων του εναντίον των απέναντι αυτού υπόχρεων από τον τίτλο, ούτε κατά συνέπεια αναιρεί την ιδιότητα του πληρώσαντος, ως εξ αναγωγής κομιστή της επιταγής. Επίσης, η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 47 παρ. 1 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής" κτήση, εκ μέρους του τελευταίου, εξοφλημένου λογαριασμού από τον εισπράξαντα το ποσό της επιταγής νόμιμο κομιστή αυτής, καθιερώνεται από την ως άνω διάταξη.

όχι ως υποχρέωση, αλλά ως δυνατότητα, μόνο του πληρώσαντος την επιταγή, η μη χρήση της οποίας εκ μέρους τούτου δεν επηρεάζει σε τίποτα την άσκηση των παρεχόμενων σ'αυτόν από το νόμο δικαιωμάτων, ούτε ..... την ιδιότητα αυτού ως εξ αναγωγής κομιστή της επιταγής. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 623, 624, 626 παρ. 2 και 3, 627 εδ.

γ', 630 στοιχ. γ' και 631 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η διαταγή πληρωμής, η οποία αποτελεί μόνο τίτλο εκτελεστό και δεν είναι δικαστική απόφαση, απαιτείται, εκτός από άλλα στοιχεία, να αναφέρει απλώς Την αιτία της πληρωμής, δηλαδή να προσδιορίζεται το είδος της δικαιοπραξίας, από την οποία γεννήθηκε η απαίτηση (π.χ.

δάνειο, συναλλαγματική, επιταγή), έστω και συνοπτικά, αρκεί από ολόκληρο το περιεχόμενό της να μη δημιουργείται αμφιβολία ως προς την αιτία της πληρωμής και δεν είναι ανάγκη να περιγράφονται λεπτομερώς τα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν την αιτία αυτή (ΑΠ 1106/1994). Μεταξύ των προϋποθέσεων, με τη συνδρομή των οποίων μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής, είναι αφενός η ύπαρξη χρηματικής απαίτησης του αιτούντος από ορισμένη έννομη σχέση και αφετέρου η απαίτηση αυτή, καθώς και το ποσό της να αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο.

Στην αίτηση του δικαιούχου για την έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και τα ποσό αυτής. Αν η απαίτηση ή το ποσό της δεν αποδεικνύονται εγγράφως, ο δικαστής οφείλει, κατά το άρθρο 628 του ίδιου κώδικα, να μην την εκδώσει, αν δε παρά την έλλειψη της διαδικαστικής αυτής προϋπόθεσης εκδοθεί, τότε αυτή ακυρώνεται ύστερα από ανακοπή του οφειλέτη κατά τα άρθρα 632 και 633 του ΚΠολΔ.

Η ακύρωση της για το λόγο αυτό απαγγέλλεται, λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξάρτητα από την ύπαρξη και τη δυνατότητα απόδειξης της απαίτησης με άλλα αποδεικτικά μέσα (ΟλΑΠ 10/1997 ΑΠ 1451/2007). Έτσι, το δικαστήριο, που δικάζει την ανακοπή, αν από τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν για την έκδοση τη ς δεν αποδεικνύεται η απαίτηση, δεν μπορεί να στηριχθεί σε άλλα στοιχεία, διαφορετικά από αυτό που προσκομίσθηκαν στο δικαστή που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής, αλλά οφείλει να δεχθεί την ανακοπή και να ακυρώσει τη διαταγή πληρωμής.

Τα προαναφερόμενα ισχύουν και όταν την έκδοση της διαταγής πληρωμής ζητεί αυτός που πλήρωσε την επιταγή στον τελευταίο νόμιμο κομιστή της, οπότε, όμως, η πληρωμή και επομένως και η απαίτηση αποδεικνύονται εγγράφως από το τεκμήριο που κατά το άρθρο 424 εδ. β' του ΑΚ υπάρχει, λόγω της απόδοσης της επιταγής στον αιτούντα (εξ αναγωγής κομιστή της επιταγής) και της κατοχής του αξιόγραφου τούτου από αυτόν, κατά το χρόνο της έκδοσης της διαταγής πληρωμής (ΑΠ 774/2004).

Κατά συνέπεια και ενόψει των όσων εκτέθηκαν, στην τελευταία αυτή περίπτωση ο αιτών την έκδοση διαταγής πληρωμής, εξ αναγωγής κομιστής της επιταγής, δεν απαιτείται να επικαλεσθεί και να προσκομίσει, προς απόδειξη της χρηματικής του απαίτησης και του ποσού αυτής και για το έγκυρο επομένως της υπέρ αυτού εκδιδομένης διαταγής πληρωμής, πέρα από το σώμα του εν λόγω τίτλου και εξοφλητική απόδειξη του ποσού της επιταγής (εξοφλημένο λογαριασμό), αφού υπέρ αυτού λειτουργεί, κατά τα προαναφερθέντα το τεκμήριο του άρθρου 424 εδ.

β' του ΑΚ, ενώ επιπρόσθετα η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 47 παρ. 1 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής" κτήση εκ μέρους του τελευταίου εξοφλημένου λογαριασμού από τον εισπράξαντα το ποσό της επιταγής νόμιμο κομιστή αυτής, καθιερώνεται από την ως άνω διάταξη (όπως άλλωστε συμβαίνει και με την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 50 παρ. 1 του Ν. 5325/1932 "περί συναλλαγματικής), όχι ως υποχρέωση, αλλά ως δυνατότητα μόνο του πληρώσαντος την επιταγή, η μη χρήση της οποίας εκ μέρους τούτου δεν επηρεάζει σε τίποτα την άσκηση των παρεχομένων σ'αυτόν από το νόμο δικαιωμάτων, ούτε βέβαια αναιρεί την ιδιότητα αυτού ως εξ αναγωγής κομιστή της επιταγής.

Κατά λογική αναγκαιότητα λοιπόν, δεν απαιτείται ούτε η μνημόνευση στην εκδιδόμενη διαταγή πληρωμής της εκ μέρους του πληρώσαντος την επιταγή κτήσης, επίκλησης και προσκομιδής εξοφλημένου λογαριασμού, αφού αυτή δεν συνιστά, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, αναγκαίο κατά νόμο περιεχόμενο της διαταγής πληρωμής (προσδιοριστικό της αιτίας πληρωμής στοιχείο), αλλά ούτε και απαιτείται για την έγγραφη απόδειξη της ασκούμενης από τον πληρώσαντα της επιταγή αξίωσης.

Με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται από την αναιρεσείουσα η, από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι η προσβαλλομένη απόφαση, κατ'εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεως του άρθρου 424 εδαφ. β ΑΚ έκανε δεκτή [κατ' αποδοχή της ασκηθείσας από τον αναιρεσίβλητο εφέσεως κατά της αντιθέτως αποφηναμένης πρωτοδίκου αποφάσεως (5537/15 Ειρηνοδικείου Θεσ/νικης)] την, από 12-3-12, ανακοπή του τελευταίου (αναιρεσιβλήτου) κατά της .../11 διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδίκη Θεσ/νικης και της από 14-11-11 επιταγής προς πληρωμή, η οποία εκδόθηκε σε βάρος του από την ίδια, με βάση την αναφερομένη σ'αυτή τραπεζική επιταγή, ποσού 16.685,16 ευρώ, ως εξ αναγωγής κομίστρια αυτής, η οποία κατέβαλε το παραπάνω ποσό στην τελευταία νόμιμη κομίστριά της δεχθείσα εσφαλμένως κατά την προβαλλόμενη αιτίαση, ότι για την απόδειξη της κατά του αναιρεσιβλήτου υφισταμένης ως άνω χρηματικής απαιτήσεως και του ύψους αυτής δεν εξαρκούσε η μετ' επικλήσεως γενομένη (από την αναιρεσείουσα) προσκομιδή του σώματος της παραπάνω τραπεζικής επιταγής και το απορρέον από την κατοχή αυτού νόμιμο μαχητό τεκμήριο περί της εκ μέρους της (αναιρεσείουσα) πληρωμή (εξοφλήσεως) του ποσού στην τελευταία νόμιμη κομίστρια αλλά απαιτείτο επιπλέον και η προσκομιδή σχετικής εξοφλητικής αποδείξεως αυτής (τελευταίας νόμιμης κομίστριας) περί της γενομένης καταβολής.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι, αυτή, μετ' εκτίμηση των εκατέρωθεν προσκομισθεισών αποδείξεων δέχθηκε, αναφορικά με το κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ως άνω ζήτημα τ' ακόλουθα: "Η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και ήδη εφεσίβλητη (αναιρεσείουσα) ζήτησε και πέτυχε να εκδοθεί κατά του Α. Δ., της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... A.E.- Κατασκευαστική Ανώνυμη Εταιρεία", της ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε. - Εμπορία Κλιματιστικών" και το διακριτικό τίτλο "...", ομόρρυθμος εταίρος της οποίας είναι Σ.

Ξ. και ήδη εκκαλών, (αναιρεσίβλητος) της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ... Α.Ε. - ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και της ομορρύθμου εταιρίας με την επωνυμία "... & ΣΙΑ Ο.Ε.", η υπ' αριθμ. .../3.11.2011 Διαταγή Πληρωμής της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, με την οποία υποχρεώθηκαν οι προαναφερόμενοι και εις ολόκληρον έκαστος να καταβάλουν στη νυν εφεσίβλητη το ποσό των 16.685,16 ευρώ, για ισόποση της τελευταίας, που απορρέει από την υπ' αριθμ. ...

επιταγή της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Τ.Ε.", ποσού 16.685,16 ευρώ, την οποία εξέδωσε ο Ά. Δ. εις διαταγήν της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... Α.Ε. - Κατασκευαστική Ανώνυμη Εταιρεία" και η οποία ακολούθως οπισθογραφήθηκε εν λευκώ διαδοχικώς υπέρ της ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...

ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε. - Εμπορία Κλιματιστικών" και το διακριτικό τίτλο "...", της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ... Α.Ε. - ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... & ΣΙΑ Ο.Ε.", της καθ' ης ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...

Α.Β.Ε.Ε." και της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... Α.Ε. - Ανώνυμος Εταιρία Πρακτορείας Επιχειρηματικών Απαιτήσεων", εμφανίσθηκε εμπροθέσμως και νομοτύπως προς πληρωμή στις 28.6.2011 και δεν πληρώθηκε, λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων στο λογαριασμό που ο εκδότης διατηρούσε στην πληρώτρια τράπεζα και στον οποίο εσύρετο η εν λόγω επιταγή, γεγονός το οποίο βεβαιώθηκε με σχετική έγγραφη μνεία επί του αξιογράφου από τους υπαλλήλους της πληρώτριας τράπεζας, πλέον τόκων από την επομένη της 17.11.2011, πλέον δικαστικών εξόδων ποσού 260,00 ευρώ.

Ακολούθως, η εφεσίβλητη (αναιρεσείουσα) επέδωσε στον εκκαλούντα (αναιρεσίβλητο) στις 29.2.2012 για δεύτερη φορά αντίγραφο εξ απογράφου (.../8.11.2011) πρώτο εκτελεστό της ως άνω Διαταγής Πληρωμής μετά της από 14.11.2011 επιταγής προς πληρωμή, δια της οποίας επιτάχθηκε ο τελευταίος να καταβάλει στην πρώτη α) ποσό 16.685,16 ευρώ, ως κεφάλαιο β) ποσό 532,00 ευρώ, ως τόκους για το χρονικό διάστημα από τις 12.7.2011 έως τις 14.11.2011, γ) ποσό 260,00 ευρώ, ως επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη, δ) ποσό 10,00 ευρώ, ως τέλος απογράφου, ε) ποσό 100,00 ευρώ, ως δαπάνη σήμανσης απογράφου, έκδοσης αντιγράφου εξ απογράφου, αντιγραφικά δικαιώματα και επίδοση της παρούσας επιταγής και στ) ποσό 700,00 ευρώ, ως αμοιβή για νομική συμβουλή, σύνταξη επιταγής και παραγγελία προς επίδοση, άπαντα δε τα ανωτέρω πλην του υπό στοιχείο (β) νομιμοτόκως από την επίδοση της επιταγής.

Η προαναφερομένη εφεσίβλητη, ωστόσο, κατά την υποβολή της αιτήσεως προς έκδοση της υπ' αριθμ. .../3.11.2011 Διαταγής Πληρωμής της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης δεν προσκόμισε έγγραφα, από τα οποία να αποδεικνύεται η καταβολή του ποσού της επιταγής στην οπισθογράφο, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... Α.Ε. - Κατασκευαστική Ανώνυμη Εταιρεία", προκειμένου να καταφάσκεται ότι έχει καταστεί νομίμως εξ αναγωγής κομίστρια της εν λόγω επιταγής, η δε ως άνω Διαταγή Πληρωμής εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του τεκμηρίου του άρθρου 424 εδ.

α Α.Κ., καίτοι κατ' άρθρ. 623 Κ.Πολ.Δ. νόμιμα αποδεικτικά προς απόδειξη χρηματικής απαιτήσεως για την έκδοση Διαταγής Πληρωμής αποτελούν μόνο δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα και όχι νόμιμα τεκμήρια όπως εκείνο του άρθρου 424 εδ. α Α.Κ.. Έπρεπε, συνεπώς, να γίνει δεκτός ο υπό στοιχείο (α) λόγος ανακοπής και ακολούθως η ανακοπή (ως ανακοπή κατ' άρθρ. 633 Κ.Πολ.Δ.) στο σύνολο της και να ακυρωθεί η υπ' αριθμ. .../3.11.2011 Διαταγής Πληρωμής της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, το υπ' αριθμ. .../8.11.2011 πρώτο εκτελεστό της ως άνω Διαταγής Πληρωμής και η από 14.11.2011 επιταγή προς πληρωμή ...".

'Ετσι που έκρινε η προσβαλλομένη απόφαση υπέπεσε στην, παραδεκτώς με τον από το άρθρο 560§1 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 43/2005) αναιρετικό λόγο, προβαλλομένη πλημμέλεια αφού αυτή, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεως του άρθρου 424 εδαφ. β ΑΚ δέχθηκε ότι για την έκδοση της ανακοπτομένης διαταγής πληρωμής εκ μέρους της αναιρεσείουσας ως εξ αναγωγής κομίστριας της επιδίκου τραπεζικής επιταγής δεν εξαρκούσε για την απόδειξη της χρηματικής απαιτήσεως και του ύψους αυτής η προσκομιδή μόνο του σώματος της εν λόγω επιταγής και το σύμφωνα με την προδιαληφθείσα διάταξη του άρθρου 424 εδαφ.

β ΑΚ, απορρέον από την κατοχή αυτού νόμιμο τεκμήριο περί εξοφλήσεως αυτής στην τελευταία νόμιμη κομίστριά της αλλά απαιτείτο επιπλέον και σχετική εξοφλητική απόδειξη της τελευταίας περί της γενομένης καταβολής η μη προσκομιδή όμως της οποίας δεν καθιστούσε, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, απαγορευτική την έκδοση της (αιτηθείσας) ανακοπτομένης διαταγής πληρωμής, όπως εσφαλμένως έκρινε η προσβαλλομένη απόφαση κάνοντας δεκτή την ένδικη ανακοπή του αναιρεσίβλητου και ακυρώνοντας την ως άνω διαταγή πληρωμή μετά της υπ'αυτήν επιταγής προς εκτέλεση, δεκτής γενομένης συνακολούθως της προσβαλλομένης ως άνω από το άρθρο 560 αρ.1 ΚΠολΔ αιτιάσεως.

Κατ'ακολουθίαν αυτών πρέπει, δεκτού γενομένου του παραπάνω λόγου, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την έρευνα των λοιπών λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή (άρθ. 580§3 ΚΠολΔ), διατασσομένης της επιστροφής του παραβόλου στην αναιρεσείουσα (άρθρο 495§4 ΚΠολΔ).

Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του ηττηθέντος αναιρεσιβλήτου (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ. 1124/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτ. Θεσ/νίκης, συγκροτούμενο από διαφορετικό, εκείνο που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, δικαστή.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 30 Μαΐου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ