1010/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1010 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1010/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:χ1, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Των αναιρεσίβλητων: 1)Ετερρόρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...... Ε.Ε." που εδρεύει στην ..... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ....., ως ομορρύθμου μέλους της πιο πάνω Ε.Ε., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κουκουράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/11/2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 683/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 854/2006 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9/10/2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 12/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αντίγραφα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης της 854/2006 απόφασης του Εφετείου Πατρών με τις επ' αυτών επισημειώσεις της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πατρών ......., επικυρωμένα αντίγραφα της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, με την παρά πόδας αυτής πράξης ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στην καθεμία από τις αναιρεσίβλητες. Επομένως, εφόσον η αναιρεσείουσα, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανίστηκε κατά την άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει, κατά το άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία της.

Επειδή, κατ' άρθρο 669 ΑΚ, καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου είναι μονομερής δικαιοπραξία αναιτιώδης και για το λόγο αυτό δεν είναι απαραίτητο να δικαιολογείται από τον καταγγέλοντα. Αποτελεί όμως άσκηση δικαιώματος και κατά συνέπεια υπόκειται στους περιορισμούς του άρθρου 281 ΑΚ, δηλαδή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια που επιβάλλονται από την καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή από τον κοινωνικό ή οικονομικό σκοπό του δικαιώματος, διότι, διαφορετικά, είναι άκυρη και θεωρείται ότι δεν έγινε (άρθρα 174 και 180 ΑΚ), οπότε ο εργοδότης, αρνούμενος τις υπηρεσίες του εργαζομένου καθίσταται υπερήμερος και υποχρεούται στην καταβολή προς αυτόν του μισθού του, κατά τα άρθρα 349, 350 και 656 ΑΚ.

Θεωρείται δε καταχρηστική η καταγγελία και όταν αυτή έγινε από τον εργοδότη από λόγους εκδίκησης ή εχθρότητας, συνέπεια προηγούμενης συμπεριφοράς του μισθωτού, μη αρεστής σ' αυτόν, όπως είναι η διεκδίκηση από τον μισθωτό τα πηγάζοντα από την εργασιακή σύμβαση δικαιώματα του. Στην προκείμενη υπόθεση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα:

Η πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρεία διατηρεί στην ..... και επί της οδού.... - ..... κατάστημα πώλησης "....." και ψησταριάς. Στις 26-7-2000, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας που καταρτίστηκε μεταξύ του νόμιμου εκπροσώπου της και της αναιρεσείουσας, προσέλαβε τη δεύτερη, για να εργαστεί στο κατάστημα της ως τηλεφωνήτρια, αντί του μισθού που προέβλεπαν οι ισχύουσες εκάστοτε σ.

σ. ε.. Η αναιρεσείουσα από την αρχή, παράλληλα με τις υπηρεσίες τηλεφωνήτριας, παρείχε και υπηρεσίες ταμία και έτσι η αρχική σύμβαση τροποποιήθηκε σιωπηρώς και οι αποδοχές της πρώτης αυξήθηκαν και κατά το επίδομα ταμία, το προβλεπόμενο από τις ανωτέρω σχετικές σ. σ. ε. Στις 3-9-2003 η πρώτη αναιρεσίβλητη κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας.

Στη συνέχεια το Εφετείο δέχεται ότι η καταγγελία της εργασιακής σύμβασης δεν έγινε από λόγους εκδίκησης, διότι η αναιρεσείουσα κατέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, διεκδικώντας από τους αναιρεσίβλητους δεδουλευμένες υπερωρίες όπως η ίδια υποστηρίζει, αλλά για λόγους οικονομοτεχνικούς της επιχείρησης, της οποίας ο κύκλος των εργασιών μειώθηκε λόγω των έργων οδοποιίας που γινόταν στην περιοχή και της εξαιτίας τούτων μη ευχερούς πρόσβασης των πελατών στο κατάστημα.

Έτσι το Εφετείο έκρινε ότι η καταγγελία της σύμβασης εργασίας ήταν έγκυρη. Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 669 και 281 ΑΚ και ως εκ τούτου ο δεύτερος αναιρετικός λόγος από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338 - 340 και 346 ΚΠολΔ, το δικαστήριο της ουσίας, για να σχηματίσει την κρίση του, για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν και ανάγκη απόδειξης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τ' αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι με επίκληση, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα, χωρίς να είναι αναγκαία να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Η παράβαση της ανωτέρω υποχρέωσης του δικαστηρίου της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ λόγο. Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης από τον αρ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη του την έγγραφη καταγγελία της εργασιακής σύμβασης της με ημερομηνία 3-9-2003 και με ημερομηνία παραλαβής από αυτήν στις 5-3-2003, αλλά έλαβε υπόψη του τη μη γνήσια καταγγελία που προσκόμισαν οι αναιρεσίβλητοι με ημερομηνία 31-8-2003 και ημερομηνία παραλαβής 3-9-2003. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, σύμφωνα με όσα σ' αυτόν αναφέρονται και όπως προκύπτει και από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο έλαβε υπόψη την έγγραφη καταγγελία της εργασιακής σύμβασης.

Επειδή, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης από τον αρ. 11α και όχι όπως υποστηρίζει η αναιρεσείουσα από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη εξέταση μάρτυρα ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πατρών με πρωτοβουλία των αναιρεσιβλήτων χωρίς να προηγηθεί νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσείουσας. Ο λόγος είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο η έκθεση της εξέτασης μάρτυρα με τα λοιπά στοιχεία και κυρίως τον χρόνο που έλαβε αυτή χώρα καθώς επίσης και ο ακριβής χρόνος που γνωστοποιήθηκε η εξέταση αυτή στην αναιρεσείουσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-10-2006 αίτηση της χ1, για αναίρεση της 854/2006 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που τα ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Μαρτίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ