Supreme Court allows appeal against dismissal of teacher's claim for statutory severance upon contract expiration.

Απόφαση 1008 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1008/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Βερώνη.

Του αναιρεσίβλητου: Σωματείου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία ".......", που έχει την έδρα του στο ...... της Γαλλίας και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα από τον Γενικό Διευθυντή (....) της Ελληνογαλλικής Σχολής ........, κύριο .........., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τσέλιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/10/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 966/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5193/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19/4/2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 12/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, το άρθρο 30 του ν. 682/1977 "περί Ιδιωτικών Σχολείων Γενικής Εκπαιδεύσεως" που έχει εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως στη συνέχεια θα γίνει λόγος, ορίζει μεταξύ άλλων και τ' ακόλουθα : "1. Οι διδάσκοντες εις τα ιδιωτικά σχολεία γενικής εκπαιδεύσεως εκπαιδευτικοί, τελούν επί σχέσει εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου κατά τα εις τας επόμενας παραγράφους του παρόντος άρθρου οριζόμενα. 2.

Οι εγγεγραμμένοι εις τον πίνακα Α' της επετηρίδας (άρθρο 28 παρ. 4 του ίδιου νόμου) προτείνονται προς πρόσληψιν υπό των ιδιοκτητών των ιδιωτικών σχολείων. Μετά την έγκρισιν της γενομένης προτάσεως υπό του οικείου Επιθεωρητού, καταρτίζεται σύμβασις ωρισμένου χρόνου, αρχομένη από της ημέρας παροχής των υπηρεσιών υπό του εκπαιδευτικού και λήγουσα την 31ην Αυγούστου του έκτους έτους από της προσλήψεώς του.

Μετά την λήξιν της συμβάσεως η σχέσις εργασίας μετατρέπεται εις αορίστου χρόνου τοιαύτην, μετά πρότασιν του ιδιοκτήτου του σχολείου. 3. ΟΙ εγγεγραμμένοι εις τον πίνακα Β' προσλαμβάνονται επί συμβάσει διετούς διαρκείας. Κατά την διάρκειαν του πρώτου έτους υπηρεσίας ή άμα τη λήξη της διετίας δύναται ο ιδιοκτήτης να καταγγείλει την σύμβασιν, καταβαλλομένης αποζημιώσεως δύο μηνών εις τον εκπαιδευτικόν.

Παρεχομένης της διετίας και εφόσον δεν καταγγελθεί υπό του ιδιοκτήτου η καταρτισθείσα σύμβασις, ανανεούται αύτη αυτοδικαίως δια τέσσερα εισέτι έτη. Μετά την λήξιν της εξαετίας, εφαρμόζονται τα υπό της τελευταίας περιόδου της παρ. 2 του παρόντος άρθρου προβλεπόμενα, δια τους εγγεγραμμένους εις τον πίνακα Α' της επετηρίδος. 4.

Κατά την διάρκειαν της εξαετίας ή της τετραετίας.... η σύμβασις εργασίας δύναται να καταγγελθή υπό του ιδιοκτήτου του ιδιωτικού σχολείου, καταβαλλομένης εις τον εργαζόμενον αποζημιώσεως, ίσης προς τα αποδοχάς, αι οποίαι αντιστοιχούν εις τον υπολειπόμενον χρόνον και πάντως ουχί μικροτέρας των αποδοχών έξι μηνών.

Η αυτή αποζημίωσις καταβάλλεται και εις την περίπτωσιν καθ' ην δεν υποβληθεί πρότασις μετατροπής της σχέσεως εργασίας μετά την λήξιν της εξαετίας, τούτου ανακοινουμένου εγγράφως εις τον οικείον Επιθεωρητήν και τον εργαζόμενον, 10 ημέρας προ της λήξεως της συμβάσεως". Περαιτέρω, το ίδιο άρθρο στις παραγράφους 5 και 6 προβλέπει αποζημίωση υπέρ του εργαζόμενου ιδιωτικού εκπαιδευτικού στην περίπτωση που αυτός συνδέεται με τον ιδιοκτήτη του σχολείου με σύμβαση αόριστης διάρκειας και η σύμβαση αυτή καταγγελθεί από τούτον (ιδιοκτήτη) καθώς και στην περίπτωση που ο εκπαιδευτικός αποχωρήσει λόγω συμπλήρωσης του συντάξιμου χρόνου ήτοι 70ού έτους της ηλικίας του.

Τέλος με την παρ. 8 αποκλείεται μεν ρητώς η καταβολή αποζημίωσης στην περίπτωση που ο εκπαιδευτικός, συνδεόμενος με σύμβαση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου, απολύεται λόγω κατάργησης του σχολείου, πλην όμως η απαγόρευση αυτή είναι αντισυνταγματική (Ολ ΑΠ 30/2005). Από το σύνολο των προαναφερόμενων διατάξεων προκύπτει ότι θεσπίζεται γενικός κανόνας η αποζημίωση του ιδιωτικού εκπαιδευτικού, ο οποίος απολύεται όχι από δική του υπαιτιότητα.

Αποζημίωση όμως προβλέπεται και όταν η ορισμένου χρόνου εργασιακή σύμβαση λήξει, όπως στις παραγράφους 3 εδ. α' και 4 εδ. β' του ανωτέρω άρθρου 30 του ν. 682/1977 και τούτο διότι ο νόμος θέλει να εξασφαλίσει στον ιδιωτικό εκπαιδευτικό την ικανοποίηση των βασικών του αναγκών μέχρις ότου αυτός ανεύρει αλλού εργασία, περίπτωση όμως που δεν συντρέχει όταν ο εκπαιδευτικός συνεχίσει χωρίς διακοπή να εργάζεται είτε στον ίδιο ιδιοκτήτη μετά από πρόταση του τελευταίου, είτε για την ταυτότητα του νομικού λόγου, σε άλλον ιδιοκτήτη ιδιωτικού σχολείου ή το Δημόσιο.

Στη συγκεκριμένη υπόθεση, όπως προκύπτει από την 22-10-2001 αγωγή της αναιρεσείουσας και από την προσβαλλόμενη απόφαση η τελευταία με την εν λόγω αγωγή της ισχυρίζεται ότι στις 8-9-1995 μεταξύ αυτής και του αναιρεσιβλήτου είχε συναφθεί σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου με βάση την οποία το αναιρεσίβλητο προσέλαβε την αναιρέσει ούσα, προκειμένου να εργαστεί σ' αυτό με την ιδιότητα της, ως καθηγήτριας φιλολόγου μέσης εκπαίδευσης, και να διδάξει τα μαθήματα του Κλάδου ΠΕ2 (φιλολογικά μαθήματα) στο Γυμνάσιο - Λύκειο του Ελληνικού Τμήματος της Σχολής την οποία διατηρεί και λειτουργεί το αναιρεσίβλητο στην Ελλάδα.

Ότι η διάρκεια της σύμβασης αυτής ορίστηκε εξαετής κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 30 του ν. 682/1977 και συγκεκριμένα έληξε στις 31-8-2001. Ότι κατά τη λήξη της σύμβασης στις 31-8-2001 δεν είχε ανακοινωθεί σ' αυτήν και δεν είχε υποβληθεί από το αρμόδιο όργανο του αναιρεσιβλήτου (διευθυντή της Σχολης) στον Οικείο Επιθεωρητή πρόταση μετατροπής της σύμβασης αυτής σε σύμβαση αόριστου χρόνου.

Με βάση το ιστορικό αυτό η αναιρεσείουσα ζητεί να υποχρεωθεί το αναιρεσίβλητο να καταβάλει σ' αυτήν την προβλεπόμενη από το άρθρο 30 παρ. 4 τελευταίο εδάφιο του ν. 682/1977 αποζημίωση, ύψους 3.694, 33 ευρώ. Την αγωγή αυτή το Εφετείο έκρινε ως μη νόμιμη και την απέρριψε, με την αιτιολογία ότι σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου (έξι ετών) έληξε αυτοδικαίως στις 31-8-2001 και η μη χρησιμοποίηση από το Διευθυντή του Σχολείου της παρεχόμενης σ' αυτόν από το άρθρο 30 παρ. 4 εδ. 2 του ν. 682/1977 δυνατότητας μετατροπής της σύμβασης από ορισμένου σε αόριστου χρόνου, με την υποβολή σχετικής δήλωσης στον οικείο Επιθεωρητή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καταγγελία της σύμβασης εργασίας της αναιρεσείουσας και γιαυτό δεν εμπίπτει στις προβλεπόμενες από την παρ. 4 του άρθρου 33 του ίδιου νόμου περιπτώσεις απόλυσης.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 30 παρ. 4 εδ. β' του ν. 682/1977, η οποία εφαρμόζεται για την κρίσιμη χρονική περίοδο 1995-2001, διότι όπως από τη διάταξη αυτή σαφώς προκύπτει, η προβλεπόμενη αποζημίωση δεν προϋποθέτει καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ιδιωτικού εκπαιδευτικού από τον ιδιοκτήτη του ιδιωτικού σχολείου, αλλά λήξη της σύμβασης αυτής με τη συμπλήρωση εξαετίας και μη πρόταση του ιδιοκτήτη για μετατροπή της σύμβασης σε τέτοια αόριστου χρόνου και ως εκ τούτου συνέχιση της παροχής εργασίας στον ίδιο εργοδότη ή μη σύναψη από τον εκπαιδευτικό νέας σύμβασης παροχής εργασίας σε άλλον εργοδότη, ιδιώτη ή Δημόσιο.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για ευθεία παραβίαση του άρθρου 30 παρ. 4 εδ. β' του ν. 682/1977, είναι βάσιμος και πρέπει, ως εκ τούτου ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5193/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές,

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας που ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ