Legislator Case Law & Legislation
1007/2015 AI generated

Supreme Court annuls appeal court decision for procedural error regarding appealability of security measures process judgments.

Case Number 1007/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court annulled the appeal court's decision rejecting the government's appeal, finding a procedural error in the lower court's handling of the case. The government argued that the first-instance court incorrectly applied the security measures procedure to a dispute over land expropriation, which is a final judgment subject to appeal. The court ruled that since the first-instance court issued a final decision resolving the dispute rather than ordering a security measure, the appeal was admissible and the appeal court erred in dismissing it.

Legislator headnote

AI generated

Art. 697 KPolD; Art. 18 para. 10 of Law 797/1971; Art. 19 para. 10 of Law 2882/2001: When a single-instance court decides a dispute using the security measures procedure but issues a final judgment resolving the substantive issue rather than ordering a security measure, the decision is subject to appeal, and the appellate court's rejection of the appeal based on the inapplicability of appeal procedures constitutes a procedural error.

Keywords

AI generated
security measures procedure final judgment appealability procedural error annulment expropriation dispute appellate jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 576 KPolD
Art. 697 KPolD
Art. 18 para. 10 of Law 797/1971
Art. 19 para. 10 of Law 2882/2001
Art. 559 para. 14 KPolD
Art. 22 of Law 3693/57

Cited Case Law

AI generated
OLAP 754/1986
OLAP 21-22/2002
AP 1284/2003
AP 1716/1998

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1007 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1007/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Ειρήνη Καλού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομικών, Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Πολιτισμού και Τουρισμού, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σταυρούλα Καλαμπαλίκη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ..., 2) εταιρίας με την επωνυμία "Φ. Ε. και Σία ΕΕ", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) Γ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 4) Σ. Π. του Ε., κατοίκου ..., 5) εταιρίας με την επωνυμία "Α. Σ. και Σία ΟΕ", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 6) εταιρίας με την επωνυμία "Εθνικαί Μεταφοραί Π. Σ. ΑΕ", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 7) Δ. Π. του Α., κατοίκου ..., 8) εταιρίας με την επωνυμία "Αφοί Δ. Π. και Σία ΟΕΕ", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 9) εταιρίας με την επωνυμία "Κ. Δ. Τεχνικές Χωματουργικές εργασίες ΑΕ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων οι 1ος, 2η, 4ος και 8η εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μάρθα Κωτσίδου, που δεν κατέθεσε προτάσεις, η 6η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Παπατσώρη, ενώ οι 3ος, 5η, 7ος και 9η δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-1-2010 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάστηκε με την προφορικώς ασκηθείσα ενώπιον του ακροατηρίου πρόσθετη παρέμβαση του "ΔΗΜΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ", μη διαδίκου στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6731/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 108/2012 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-7-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Χυτήρογλου διάβασε την από 3-4-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της με αύξ. αριθ. εκθ. καταθ. 82/2014 αιτήσεως αναιρέσεως της 108/2012 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Οι πληρεξούσιες των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους. Σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στην προκειμένη περίπτωση από την με αριθμό 1815Β/11-2-2015 έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά ... προκύπτει ότι αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με κλήση να εμφανιστεί ότε και όπου στην αρχή της παρούσας ορίζεται επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην ένατη των καθών εταιρεία με την επωνυμία "Κ.

Δ. Τεχνικές Χωματουργικές Εργασίες ΑΕ". Έτσι η συζήτηση της αιτήσεως παρά το γεγονός ότι αυτή δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου πρέπει, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην διάταξη του άρθ. 576 Κ.Πολ.Δ. να χωρήσει κανονικά και ερευνηθεί η υπόθεση ως εάν ήταν παρούσα.

Αντίθετα ως προς τους εκ των καθών Σ. Γ. του Γ. (τρίτου κατά σειρά), την εταιρεία "Α. Σ. και ΣΙΑ ΟΕ" (πέμπτη) και τον Π. Δ. του Α. (έβδομο), στους οποίους δεν επιδόθηκε η ένδικη αίτηση (βλ. τις σχετικές αρνητικές εκθέσεις του ίδιου δικαστικού επιμελητή περί μη επίδοσης της αίτησης), πρέπει να χωριστεί η υπόθεση και η συζήτηση της αιτήσεως κηρυχθεί απαράδεκτη.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 3 εδ. 1 του ν. 2882/2001, Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων, εάν μετά τη συντέλεση της απαλλοτριώσεως ο νομέας ή ο κάτοχος (του αναγκαστικώς απαλλοτριωθέντος ακινήτου) δεν παραδώσει το ακίνητο τούτο ελεύθερο, διατάσσεται η παράδοση αυτού από το αρμόδιο δικαστήριο της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του παρόντος νόμου με την ειδική διαδικασία που ορίζει το άρθρο αυτό.

Το άρθρο 19 του νόμου τούτου ορίζει στη μεν παράγραφο 1, ότι αρμόδιο να προσδιορίσει προσωρινώς την αποζημίωση είναι το μονομελές πρωτοδικείο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής, στη δε παράγραφο 10 αυτού, ότι το δικαστήριο εκτιμά ελευθέρως τα αποδεικτικά μέσα που προσήχθησαν από τους διαδίκους και οφείλει να εκδώσει απόφαση μέσα σε τριάντα ημέρες από τη συζήτηση.

Κατά της απόφασης αυτής δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα {όμοιες και οι διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 2 και 18 παρ. 10 του ν.δ. 797/1971 "περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων" και 7 παρ. 3 Κωδ. Αν. Απαλ. (ΑΝ 1731/1939) η οποία παραπέμπει στις διατάξεις του ν. ΓΨΝΖ/1911 περί προσωρινών μέτρων]. Η δίκη για την αποβολή του ιδιοκτήτου από το απαλλοτριωθέν ακίνητο έχει ως αντικείμενο τη διακατοχή του και η εκδιδόμενη επ' αυτής απόφαση αποτελεί δικαστική διάγνωση που τέμνει οριστικά τη διαφορά και δεν μπορεί να ανακληθεί ή μεταρρυθμισθεί.

Δεν αποτελεί, δηλαδή, ασφαλιστικό μέτρο με την έννοια του άρθρου 682 ΚΠολΔ, όπως είναι τα προβλεπόμενα από τα άρθρα 704 - 738 ΚΠολΔ ή τα εξομοιούμενα προς αυτά ρυθμιστικά κατάστασης μέτρα (άρθρα 632 παρ. 2, 644 παρ. 2, 912 παρ. 2, 918 παρ. 2, 929 παρ. 3, 938 παρ. 3, 994, 1019 παρ. 1 ΚΠολΔ). Απλώς στις διαφορές όπως η προκείμενη, το Μονομελές Πρωτοδικείο για την ταχύτερη εκδίκασή τους δικάζει κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και χωρίς να διατάσσει τέτοια μέτρα τέμνει οριστικά τη διαφορά.

Κατά συνέπεια η παραπομπή για την εκδίκαση των διαφορών αυτών στη διαδικασία των ασφαλιστικών, (ή στην παρεμφερή ειδική διαδικασία του άρθρου 19 του ν. 2882/2001), δεν νοείται και σε εκείνες τις διατάξεις που προσιδιάζουν αποκλειστικά στα ασφαλιστικά μέτρα όπως είναι και η διάταξη του άρθρου 699 ΚΠολΔ (και 19 περ. 10 του ν. 2882/2001) η οποία δεν αφορά τη διαδικασία, ήτοι, την πορεία της δίκης μέχρι την έκδοση της απόφασης αλλά τα κατά της τελευταίας ένδικα μέσα (σχ.

Ολ.ΑΠ 754/1986 και 21-22/2002, ΑΠ 1284/2003 και 1716/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της 6731/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς το οποίο δίκασε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 2 και 18 του ν.δ. 797/1971 στις οποίες και παραπέμπει), κατά την οποία (διαδικασία), σύμφωνα με το άρθρο 697 ΚΠολΔ και 18 παρ. 10 του ν.δ. 797/1971 και 19 παρ. 10 του ν. 2882/2001) η απόφαση που εκδίδεται δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα.

Πλην όμως με την απόφαση αυτή δεν διατάχθηκε, ούτε ανακλήθηκε, ασφαλιστικό μέτρο, υπό την έννοια του άρθρου 697 ΚΠολΔ αλλά επιλύθηκε οριστικά η μεταξύ των διαδίκων διαφορά, ήτοι απορρίφθηκε αίτηση για αποβολή των αναιρεσιβλήτων από το επίδικο εδαφικό τμήμα που απαλλοτριώθηκε δυνάμει της με αριθμό 1098945/9007/0010/10-11-2003 κοινής υπουργικής απόφασης των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού για την δημιουργία του προβλεπόμενου στο άρθρο 1 του ν. 2730/99 και χωροθετημένου με την παράγραφο 2 του άρθρου 7 του ν. 3207/2003 Αθλητικού Κέντρου Σχιστού Κορυδαλλού.

Επομένως, σύμφωνα με όσα εκτίθενται ανωτέρω, παραδεκτώς ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής το ένδικο μέσο της εφέσεως, το δε Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του την απέρριψε για το λόγο ότι δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα εναντίον της, υπέπεσε στην πλημμέλεια εκ του αριθμού 14 άρθ. 559 ΚΠολΔ και θα πρέπει, δεκτού γινομένου ως βασίμου του σχετικού λόγου, αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές προκειμένου να ερευνηθεί περαιτέρω.

Η δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος πρέπει να επιβληθεί σε βάρος των αναιρεσιβλήτων μειωμένη κατά την διάταξη του άρθ. 22 ν. 3693/57.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση ως προς τους εκ των καθών, Σ. Γ. του Γ. (τρίτου), της εταιρείας "Α. Σ. και ΣΙΑ ΟΕ" (πέμπτη) και τον Π. Δ. του Α. (έβδομο).

Αναιρεί την 108/2012 απόφαση του Εφετείου Πειραιά κατά το μέρος που δεν αφορά τους άνω αναιρεσιβλήτους.

Αναπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο δικαστήριο (Εφετείο Πειραιά), συντιθέμενο από άλλους δικαστές, προκειμένου να ερευνηθεί περαιτέρω.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή της εκ τριακοσίων (300) ευρώ δικαστικής δαπάνης του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουλίου 2015.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ