1007/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1007 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1007/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Σπυρίδωνα Κουλούρη, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Του αναιρεσίβλητου: ψ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Χλούπη, με δήλωση του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/7/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2218/2004 του ίδιου Δικαστηρίου το οποίο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και 1381/2005 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 4770/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 31/10/2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 11/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με το άρθρο 49 παρ. 1 του Ν. 993/1979 "περί του επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού του Δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των λοιπών Ν.Π.Δ.Δ." καθορίζεται ο τρόπος υπολογισμού της αποζημίωσης λόγω απόλυσης ή καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του προσωπικού που υπηρετεί στο Δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα λοιπά ΝΠΔΔ με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, με την επιφύλαξη των όσων ορίζονται στην παρ. 3 και 4 της ίδιας παραγράφου. Με την κωδικοποίηση που έγινε με το Π.Δ. 410/1988 "Κωδικοποίηση σε ενιαίο κείμενο των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας που αφορούν το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των λοιπών ΝΠΔΔ", το ανωτέρω άρθρο 49 του ν. 993/1979 συμπεριελήφθηκε στο άρθρο 55 του προαναφερόμενου Π.Δ/τος. Ειδικότερα με την παρ. 4 εδ. α' του άρθρου 1 του ν. 993/1979 (ή άρθρου 55 π.δ/τος 410/88) ορίζεται ότι το προσωπικό του Δημοσίου και των ΝΠΔΔ που δεν υπάγεται για τη χορήγηση σύνταξης στην ασφάλιση του Δημοσίου, όταν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος, μπορεί ν' αποχωρεί από την υπηρεσία λαμβάνοντας το επικουρικά ασφαλισμένο το 40% και το μη επικουρικά ασφαλισμένο το 50% της αποζημίωσης που ορίζεται από την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. Εξάλλου ο νόμος 2638/1998 "Οργάνωση και λειτουργία της ναυτικής εκπαίδευσης....", ορίζει στα άρθρα 1, 27 και 30 παρ. 1α ότι ιδρύονται Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού (Α.Ε.Ν.) οι οποίες είναι περιφερειακές υπηρεσίες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και λειτουργούν σύμφωνα με το νόμο και τον εσωτερικό κανονισμό τους. (άρθρο 1). Από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού καταργούνται οι Ανώτερες Δημόσιες Σχολές Εμπορικού Ναυτικού (Α.Δ.Σ.Ε.Ν. - άρθρ. 27). Το πάσης φύσεως εκπαιδευτικό προσωπικό των Α.Δ.Σ.Ε.Ν. που κατέχει σ' αυτές κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού είτε μόνιμη οργανική θέση είτε προσωπαγή θέση είτε θέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, εντάσσεται υποχρεωτκώς σε μόνιμες θέσεις προσωπικού της Α.Ε.Ν., που έχει την ίδια έδρα με την καταργούμενη Α.Δ.Σ.Ε.Ν., που ανήκε η θέση του.... (άρθρο 30 παρ. 1α).

Σύμφωνα με την πρώτη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του ν. 993/79 (ή του π.δ/τος 410/88), η οποία είναι ενταγμένη σε νόμο, ο οποίος ρυθμίζει αποκλειστικά και μόνο θέματα που αφορούν το επί σχέσει ιδιωτικού δικαίου προσωπικό του Δημοσίου και των Ν.Π.Δ.Δ., την από αυτή προβλεπόμενη αποζημίωση για το προσωπικό που αποχωρεί, για το λόγο ότι έχει συμπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις προς λήψη πλήρους συντάξεως γήρατος και δεν υπάγεται στην ασφάλιση του Δημοσίου, τη δικαιούται μόνο το προσωπικό, το οποίο κατά το χρόνο της αποχώρησής του, τελούσε με το Δημόσιο ή τα Ν.Π.Δ.Δ. σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και όχι το μόνιμο, με σχέση δημοσίου δικαίου, προσωπικό, όπως είναι το εκπαιδευτικό προσωπικό των Α.Δ.Σ.Ε.Ν. επί σχέση ιδιωτικού δικαίου, το οποίο στη συνέχεια με βάση το άρθρο 30 παρ. 1 εδ. α' του ν. 2638/1998 εντάχθηκε στο μόνιμο προσωπικό των Α.Ε.Ν. με σχέση δημοσίου δικαίου. Στην προκείμενη υπόθεση το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει τ' ακόλουθα πραγματικά γεγονότα : Ο αναιρεσίβλητος είναι Πλοίαρχος Α' του ΕΝ απογεγραμμένος ναυτικός ασφαλισμένος στο ΝΑΤ. Με την υπ' αριθμ. ......0 απόφαση του ΥΕΝ προσλήφθηκε με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για να απασχοληθεί με την ειδικότητα του Πλοιάρχου ως καθηγητής - διευθυντής σπουδών της Σχολής Πλοιάρχων στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού στα Χανιά και με την υπ' αριθμ. ...... απόφαση του ΥΕΝ η σύμβαση εργασίας του μετατράπηκε σε ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου με την ίδια ειδικότητα. Με αυτή την ιδιότητα, σχέση εργασίας και ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς (υπαγόμενος στο ΝΑΤ), εργάστηκε μέχρι την 31-12-1998. Από 1-1-1999, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. ...... απόφαση του ΥΕΝ εντάχθηκε σε μόνιμη οργανική θέση εκπαιδευτικού προσωπικού ειδικότητας ναυτικών μαθημάτων στην ΑΔΣΕΝ Κρήτης, εξακολουθώντας να υπάγεται ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά στο ΝΑΤ και με τη σχέση αυτή απασχολήθηκε μέχρι την 30-1-2003 που αποχώρησε και λύθηκε η σύμβαση του με την υπ' αριθμ. ...... διαπιστωτική πράξη του ΥΕΝ, γιατί συμπλήρωσε τις προϋποθέσεις για λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος από το ΝΑΤ, ήτοι 23 χρόνια υπηρεσίας και ηλικία άνω των 50 ετών. Ο αναιρεσίβλητος είναι ασφαλισμένος στο ΤΠΑΕΝ και δικαιούται απ' αυτό εφάπαξ χρηματική παροχή και όχι επικουρική ασφάλιση. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τα παραπάνω, δικαιούται το 50% της αποζημίωσης του άρθρου 55 παρ. 1 Γ)Δ 410/1988, αφού στο πρόσωπο του συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου, ήτοι η μη υπαγωγή του στην ασφάλιση του Δημοσίου για τη χορήγηση σύνταξης και η συμπλήρωση των προϋποθέσεων προς λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο υπάγεται (ΝΑΤ) και δεν είναι επικουρικά ασφαλισμένος. Το γεγονός ότι κατά το χρόνο αποχώρησης του απασχολιόταν στο Δημόσιο υπό καθεστώς δημοσίου δικαίου και όχι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, δεν απαλλάσσει το αναιρεσείον από την υποχρέωση καταβολής της αποζημίωσης αυτής για το επίδικο χρονικό διάστημα που ο εφεσίβλητος υπηρέτησε στο Δημόσιο με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ήτοι από 10-1-1980 έως 31-12-1998, αφού δεν προβλέπεται στο νόμο.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο και αναγνωρίζοντας ότι το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει αποζημίωση στον αναιρεσίβλητο, και ως εκ τούτου δεχόμενο κατά ένα μέρος την αγωγή που αυτός άσκησε, παραβίασε ευθέως, σύμφωνα με αυτά που πιο πάνω εκτίθενται, την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 49 παρ. 4 εδ. α' του ν. 993/1979 (ή του άρθρου 55 παρ. 4α του π.δ. 410/1988) και επομένως ο μόνος αναιρετικός λόγος από το άρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι βάσιμος. Κατόπιν τούτων πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4770/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές,

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος Δημοσίου που ορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Μαρτίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ