Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of legal grounds and orders costs against appellant.

Απόφαση 1003 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1003/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Κ. του Γ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόφιλο Τριανταφυλλίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Ζ. του Δ., 2) Δ. Α. του Ε., κατοίκων …, που δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο και 3) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία - Πλατή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-7-2014 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας και συνεκδικάστηκε με την από 9-1-2015 ανακοίνωση δίκης προσεπίκληση παρεμπίπτουσα αγωγή των 1ης και 2ου των ήδη αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 185/2015, όπως αυτή διορθώθηκε με την 207/2015, οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 220/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-5-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Ευστάθιο Νίκα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και το 3ο των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιός επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση [ΑΠ 12/2020]. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση από την προσκομιζόμενη από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσείοντα υπ` αριθμ 4940 γ / 05.11.2020 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θράκης Β.

Μ. του Β. προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 22-5-2019 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ'αριθμ. 220/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης μαζί με την φέρουσα αριθμό 21/31-5-2019 έκθεση κατάθεσης στην Γραμματεία του Εφετείου Θράκης μαζί με την ,στη συνέχεια αυτής, υπ' αριθμ. 1803/08-01-2020 πράξη ορισμού του Δ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου αρμοδίου για εκδίκαση της παρούσας αίτησης και την από 08-01-2020 πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 22-1-2021, με αύξοντα αριθμό πινακίου 18, με κλήση προς παράσταση κατ` αυτή, επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αντίκλητο πληρεξούσια δικηγόρο των πρώτης και δεύτερου των αναιρεσιβλήτων (άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΔ.).

Επομένως, αφού οι τελευταίοι δεν εμφανίσθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, κατά την αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 22-1-2021, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση με τη σειρά της από το πινάκιο και δεν έχουν καταθέσει δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει, να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες.

Η κρινόμενη από 22.5.2019 και με αριθ. καταθ. Εφετείου Θράκης 21/31-05-2019 αίτηση για την αναίρεση της υπ` αριθμ. 220/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητα (άρθρ. 681 Α, 666 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από την κατάργησή του με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/ 2015) , ερήμην του παρεμπιπτόντως εναγομένου Ο.Τ.Α. με την επωνυμία "Δήμος Δοξάτου" (που δεν είναι διάδικος στην προκείμενη αναιρετική δίκη) και κατ' αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα. Επομένως πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ` ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 932 του ΑΚ "...σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το Δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη, κατά την κρίση του, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του.

Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης". Σκοπός της διάταξης αυτής είναι να επιτυγχάνεται μία υπό ευρεία έννοια αποκατάσταση του παθόντος για την ηθική του βλάβη, λόγω της αδικοπραξίας, ώστε αυτός να απολαύει μία δίκαιη και επαρκή ανακούφιση και παρηγοριά, χωρίς, από το άλλο μέρος, να εμπορευματοποιείται η προσβληθείσα ηθική αξία και να επεκτείνεται υπέρμετρα το ύψος της αποζημιώσεως για ηθική βλάβη, που δεν μπορεί να αποτιμηθεί επακριβώς σε χρήμα.

Με βάση τον σκοπό αυτόν αντλούνται, στη συνέχεια, ως ουσιώδη χαρακτηριστικά της έννοιας του "ευλόγου" εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν τα πλέον πρόσφορα μέσα για την εκπλήρωση του εν λόγω σκοπού της διάταξης. Τέτοια στοιχεία είναι κυρίως: το είδος και η βαρύτητα της ηθικής προσβολής, η περιουσιακή, κοινωνική και προσωπική κατάσταση των μερών και κυρίως του παθόντος, η βαρύτητα του πταίσματος του δράστη (στο βαθμό που επηρεάζει την ένταση της ηθικής βλάβης), η βαρύτητα του τυχόν συντρέχοντος πταίσματος του θύματος, οι άλλες ειδικότερες συνθήκες πρόκλησης της ηθικής βλάβης (ΑΠ 609/2020, ΝΟΜΟΣ).

Τα στοιχεία αυτά πρέπει να οδηγούν τον δικαστή να σχηματίσει την κατά το άρθρο 932 ΑΚ εύλογη κρίση του (όχι κατά τις υποκειμενικές του ανέλεγκτες αντιλήψεις, αλλά) κατ` εφαρμογή του αντικειμενικού μέτρου που θα εφάρμοζε και ο νομοθέτης, αν έθετε ο ίδιος τον κανόνα αποκατάστασης της ηθικής βλάβης στην ατομική περίπτωση.

Συνάγεται δε το αντικειμενικό αυτό μέτρο από τον ανωτέρω σκοπό του άρθρου 932 ΑΚ και, μέσω αυτού, από την όλη κλίμακα των υπερκείμενων σκοπών του συστήματος αποζημίωσης λόγω αδικοπραξίας του ΑΚ (ΑΠ 609/2020, ΝΟΜΟΣ). Ο προσδιορισμός του ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης αφέθηκε στην ελεύθερη εκτίμηση του Δικαστηρίου, η σχετική κρίση του οποίου δεν υπόκειται, κατ` αρχήν, σε αναιρετικό έλεγχο, αφού σχηματίζεται από την εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), χωρίς υπαγωγή του πορίσματος σε νομική έννοια, ώστε να μπορεί να κριθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, είτε ευθέως, είτε εκ πλαγίου, για έλλειψη νόμιμης βάσης.

Επιβάλλεται όμως, σε κάθε περίπτωση, να τηρείται, κατά τον καθορισμό του ποσού που επιδικάζεται, η αρχή της αναλογικότητας, ως γενική νομική αρχή και μάλιστα αυξημένης τυπικής ισχύος, (άρθρα 2 παρ. 1 και 25 του ισχύοντος Συντάγματος), υπό την έννοια ότι η σχετική κρίση του Δικαστηρίου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, πράγμα, που, αν συμβαίνει, ελέγχεται ως παραβίαση της πιο πάνω γενικής νομικής αρχής, ήτοι ως πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθμός 1 και 19 ΚΠολΔ ΟΛ.ΑΠ 10/2017, ΟΛ.ΑΠ 9/2015, ΑΠ 12/2020, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 43/2020, ΝΟΜΟΣ).

Και τούτο, διότι μία απόφαση, με την οποία επιδικάζεται ένα ευτελές ή υπέρμετρα μεγάλο ποσό, ως δήθεν εύλογο, κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης, ευτελίζει, στην πρώτη περίπτωση (όσον αφορά τον δικαιούχο - παθόντα), το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και στη δεύτερη (όσον αφορά τον υπόχρεο), το δικαίωμα της περιουσίας του, αφού το δικαστήριο, επεμβαίνοντας στη διαφορά μεταξύ ιδιωτών, πρέπει να τηρεί μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στα αντιτιθέμενα συμφέροντα, με παράλληλη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων (ΑΠ 609/2020, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 43/2020, ΑΠ 1863/2017, ΑΠ 747/2017).

Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η έννοια της αναλογικότητας είναι έννοια αυστηρότερη του "ευλόγου" και συνακόλουθα το "εύλογο" εμπεριέχεται αναγκαίως στο "ανάλογο". Άλλωστε την αρχή αυτή, υπό την προεκτεθείσα έννοια, εκφράζει και η υπερνομοθετικής ισχύος διάταξη του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, υπό την έννοια ότι πρέπει να υπάρχει μία ανεκτή σχέση αναλογικότητας μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του σκοπού που επιδιώκει κάθε μέτρο, το οποίο αποστερεί ένα άτομο από θεμελιακό δικαίωμά του, όπως από την ιδιοκτησία του.

Ενόψει όλων αυτών η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς το ύψος του ποσού της επιδικασθείσης χρηματικής ικανοποίησης, πρέπει να ελέγχεται αναιρετικά, για το αν παραβιάζεται ευθέως ή εκ πλαγίου (άρθρο 559 ΚΠολΔ αναλόγως από τους αριθμούς 1 ή 19), η αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 2 παράγραφος 1 και 25 του Συντάγματος) υπό την προεκτεθείσα έννοια, αλλά και όταν διαπιστώνεται υπέρβαση από το δικαστήριο της ουσίας των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέρειας (ΟΛ/ΑΠ 9/2015, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 609/2020, ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του (κατά το μέρος που ενδιαφέρει την παρούσα δίκη) το Μονομελές Εφετείο Θράκης δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε συνυπαιτιότητα αμφοτέρων των εμπλεκομένων οχημάτων και συγκεκριμένα σε συνυπαιτιότητα κατά ποσοστό 90 % της πρώτης εναγομένης (ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης) Α.

Ζ., οδηγού του … ΙΧΕ αυτοκινήτου που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρεία "EVIMA GROUP A.A.E.", της οποίας η άδεια ανακλήθηκε ,στα δικαιώματα και της υποχρεώσεις της οποίας υπεισήλθε το τρίτο εναγόμενο Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΕΞ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" (ήδη τρίτο αναιρεσίβλητο), και κατά ποσοστό 10% σε συνυπαιτιότητα του οδηγού του … δίκυκλου μοτοποδήλατου ενάγοντα (τώρα αναιρεσείοντα), ως προς την παραδοχή της δε αυτή (της συνυπαιτιότητας των προαναφερόμενων διαδίκων) η προσβαλλόμενη δεν πλήττεται με την ένδικη αναίρεση.

Περαιτέρω το Μονομελές Εφετείο Θράκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ότι αποδείχτηκε πως ο ενάγων, συνεπεία του ενδίκου ατυχήματος, υπέστη τις ακόλουθες σωματικές βλάβες αυτολεξεί παρατιθέμενες: <<......Διαγνώστηκε πολυτραυματισμός (διάσταση ηβικής σύμφυσης, κάταγμα ηβοισχιακών κλάδων, κάταγμα αριστερού μηριαίου, κάταγμα colles αριστερά, κάταγμα ωμοπλάτης δεξιά, κάταγμα κλείδας δεξιά, θλάση νεφρού, αιμάτωμα οσχέου).

Νοσηλεύθηκε από 14-2-2013 έως 16-2-2013 στη μονάδα εντατικής θεραπείας και από 16-2-2013 έως 20-2-2013 στην ορθοπεδική κλινική του ανωτέρω Νοσοκομείου. Υποβλήθηκε σε εξωτερική οστεοσύνθεση αριστερού μηριαίου, εξωτερική οστεοσύνθεση λεκάνης και διερευνητική λαπαροτομία στις 13-2-2013. Στις 21-2-2013 διακομίστηκε στο Γ.Ν.Θεσσαλονίκης "Γ.Παπανικολάου", όπου διαγνώστηκε κατόπιν αξονικής τομογραφίας πλευριτική συλλογή δεξιά, θλάσεις δεξιού πνεύμονα αιματηρά στοιχεία γύρω από το δεξιό νεφρό, κάταγμα πρόσθιας κολώνας κοτυλών άμφω με ενδαρθρική επέκταση ιδία αριστερής κοτύλης, δύο μικρά αποσπασματικά τεμάχια στην οπίσθια κολώνα της αριστερής κοτύλης, κάταγμα δεξιάς πτέρυγας ιερού οστού με συνοδό διάσπαση της δεξιάς ιερολαγόνιας άρθρωσης, κάταγμα αριστερής πτέρυγας κόκκυγα, διάσταση της ηβικής σύμφυσης (ασταθής λεκάνη), εγκάρσιο κάταγμα αριστερού μηριαίου με παρεκτόπιση των κατεαγότων τμημάτων, κάταγμα οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και της πυέλου, κάταγμα του κάτω άκρου αριστερής κερκίδας, κάταγμα δεξιάς κλείδας.

Στο Νοσοκομείο Παπανικολάου έγινε σταθεροποίηση της πυέλου με ράβδους, κοχλίες για 05- ιερολαγόνιο και με πλάκα με βίδες για την περιοχή της ηβικής σύμφυσης, επέμβαση εσωτερικής οστεοσύνθεσης της δεξιάς κλείδας και ήλωση αριστερού μηριαίου ανοιχτή θεραπεία κατάγματος οστών οπισθίας πυέλου και παρεκτόπισης για κατάγματα που διαρρηγνύουν τον πυελικό δακτύλιο, που περιλαμβάνει ετερόπλευρα εσωτερική καθήλωση, ανοιχτή ανάταξη κατάγματος της διάφυσης του μηριαίου με εισαγωγή ενδομυελικού μοσχεύματος και ανοιχτή θεραπεία κατάγματος κλείδας.

Χρειάσθηκε να λάβει αντιβίωση λόγω λοίμωξης τραυμάτων ιερολαγονίου. Επιπλέον υποβλήθηκε σε χειρουργικό καθαρισμό του χειρουργικού τραύματος ΟΙΣΣ λόγω διάσπασης τραύματος. Στις 8-3-2013 διακομίστηκε στο Νοσοκομείο Δράμας με βελτίωση της κατάστασής του, για περαιτέρω νοσηλεία και με σύσταση για κλινοστατισμό επί 30 ημέρες, αφαίρεση ραμμάτων σε 15 ημέρες και ακτινολογικό επανέλεγχο σε 4-6 εβδομάδες.

Στο Νοσοκομείο Δράμας παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι τις 26-3-2013 και εξήλθε με οδηγίες για ακινητοποίηση, αντιπηκτική αγωγή, αναλγησία και επανέλεγχο σε έξι (6) εβδομάδες. .......>>. Στη συνέχεια το Μονομελές Εφετείο Θράκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, ως προς το κεφάλαιο της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης του ενάγοντος - ήδη αναιρεσείοντος, εξαιτίας της προαναφερθείσας προσβολής της υγείας του, τα παρακάτω περιστατικά, επίσης αυτολεξεί παρατιθέμενα: <<Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων εξαιτίας του τραυματισμού του, των πόνων που δοκίμασε, της σωματικής και ψυχικής ταλαιπωρίας, στην οποία υποβλήθηκε για την αποκατάσταση της υγείας του (ιατρικές εξετάσεις, επεμβάσεις, νοσηλεία στο νοσοκομείο, περιορισμό στην ελευθερία των σωματικών του κινήσεων) έχει υποστεί ηθική βλάβη, για την ανόρθωση της οποίας πρέπει να επιδικασθεί σε αυτόν εύλογη χρηματική ικανοποίηση (άρθρο 932 ΑΚ).

Το ύψος της ικανοποίησης αυτής ενόψει όσων προαναφέρθηκαν και ιδίως των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα ο τραυματισμός του, του βαθμού του πταίσματος της οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου (90%), του βαθμού του πταίσματος του ιδίου - παθόντος (10%), του είδους και της βαρύτητας των σωματικών βλαβών αυτού και των συνεπειών τους, της ηλικίας του παθόντος ενάγοντος (39 ετών) και της υπαιτίου οδηγού (45 ετών) κατά τον χρόνο του ατυχήματος, της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων φυσικών προσώπων, (ο ενάγων κατά το χρόνο του ατυχήματος απασχολούνταν ως μηχανικός μοτοσυκλετών, με μηνιαίες απολαβές 700 ευρώ περίπου, οι δύο πρώτοι εναγόμενοι, οδηγός και ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου, αντίστοιχα απασχολούνταν με την κτηνοτροφία με δηλωθέντα εισοδήματα 5.612,93 ευρώ, 8.185,30 ευρώ και 8.793,15 ευρώ για τα οικονομικά έτη 2012, 2013 και 2014 αντίστοιχα, όπως προκύπτει από προσκομιζόμενα μετ' επικλήσεως εκκαθαριστικά σημειώματα), χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η περιουσιακή κατάσταση του τρίτου εναγομένου, του οποίου η ευθύνη είναι εγγυητική, πρέπει να ορισθεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στο ποσόν των 25.000 ευρώ.>.> Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο καθορίζοντας τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης του ενάγοντος - αναιρεσείοντος στο ποσό των 25.000 ευρώ, δεν υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και δεν παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, αφού το εν λόγω ποσό δεν είναι υπέρμετρα μικρό, και κατά την κοινή πείρα, την δικαστηριακή πρακτική και την περί δικαίου συνείδηση δεν ευτελίζει, (όσον αφορά τον παθόντα), το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου, και δεν αντιβαίνει (και μάλιστα καταφανώς) στο συνήθως επιδικαζόμενο σε παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά επεμβαίνοντας το δικαστήριο στην επίδικη διαφορά μεταξύ ιδιωτών, τήρησε με την προσβαλλόμενη, μία δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στα αντιτιθέμενα συμφέροντα, με παράλληλη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, γι` αυτό και ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Εξάλλου από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 10 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι` αυτά (ΑΠ 609/2020, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1085/1999, ΑΠ 273/2011, ΑΠ 1700/2009). Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος αν από την απόφαση προκύπτει ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα το δικαστήριο στηρίχθηκε στις προσκομισθείσες αποδείξεις, χωρίς να είναι ανάγκη να αξιολογεί ειδικά το κάθε αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 609/2020, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 2031/2007 ΝοΒ 2008,971).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως πλημμέλεια η παραδοχή ως αληθινού του ουσιώδους αλλά αναπόδεικτου πραγματικού γεγονότος ότι ο ενάγων (ήδη αναιρεσείων) κατά την ημερομηνία του ατυχήματος εργαζόταν ως μηχανικός μοτοσυκλετών, ελάμβανε μάλιστα το ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ το μήνα "περίπου" (22ο φύλλο, 2η σελίδα, 10η σειρά της προσβαλλόμενης απόφασης), παρότι οι εναγόμενοι - ήδη αναιρεσίβλητοι δεν επικαλούνται στις προτάσεις τους και στην έφεσή τους τα ανωτέρω δεν είχε προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη γι' αυτά.

Παραπονείται περαιτέρω ο ενάγων (ήδη αναιρεσείων) ότι η προσβαλλόμενη για την παραδοχή ως αληθινού του ως άνω γεγονότος στηρίχτηκε σε μια <<αόριστη αναφορά του μάρτυρα απόδειξης, την οποία ούτε καν αναφέρει, δεν αναφέρει τον εργοδότη μου και φυσικά καμμία σύμβαση εργασίας, που να με συνδέει με συγκεκριμένο εργοδότη, πρόκειται δε, προφανώς, περί πιθανολόγησης, ενώ απαιτείται πλήρης απόδειξη>> και ότι με την παραδοχή της αυτή επηρεάστηκε η κρίση της αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση και κατά περαιτέρω συνέπεια επέδρασε δυσμενώς στον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής του ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.

Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του το Εφετείο στην παραπάνω παραδοχή του ότι "ο ενάγων κατά το χρόνο του ατυχήματος απασχολούνταν ως μηχανικός μοτοσυκλετών, με μηνιαίες απολαβές 700 ευρώ περίπου" (22ο φύλλο, 2η σελίδα, 9 και 10η σειρά της προσβαλλόμενης απόφασης), όπως άλλωστε και για όλες τις υπόλοιπες παραδοχές του, κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνει, "των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, Δ.

Μ. και Τ. Κ., που εξετάστηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιλαμβάνονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη υπ' αριθμ.185/2015 απόφαση πρακτικά, όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν, για να χρησιμεύσουν είτα ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 395, 524 παρ. 1, 591 παρ.1 ΚΠολΔ), μεταξύ των οποίων τα έγγραφα της προηγηθείσας ποινικής διαδικασίας και φωτογραφίες απεικονίζουσες τον τόπο του ατυχήματος και τις σωματικές βλάβες του ενάγοντος, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους......., για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς όμως να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, τα οποία λαμβάνει το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως .....".

Από την παραδεκτή δε, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ. επισκόπηση των ταυτάριθμων με την εκκαλούμενη υπ' αριθμ.185/2015 απόφαση πρακτικών προκύπτει ότι ο πληρεξούσιος του ενάγοντος (τώρα αναιρεσείοντος) ζήτησε την εξέταση του μάρτυρός του Δ. Μ., ότι προσήλθε ο μάρτυρας του ενάγοντα Μ. Δ., ο οποίος ορκισθείς κατ'άρθρο 408 ΚΠολΔ., και <<εξεταζόμενος κατέθεσε ότι:

Με τον Κ. είμαστε φίλοι.......Εργαζόταν σαν μηχανικός σε ένα συνεργείο επί της οδού ... στη …. Έβγαζε 700-800 ευρώ μηνιαία. Στη δουλειά του πήγαινε με το μηχανάκι. Είχε δίπλωμα.......>>. (βλ την σελίδα 4 των ταυτάριθμων με την εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 185/2015 απόφαση πρακτικών, σειρές 15,16 και 17). Εν όψει των προαναφερόμενων προκύπτει ότι στην εν λόγω παραδοχή του το Εφετείο δεν κατέληξε χωρίς απόδειξη, αλλά αφού έλαβε υπ' όψη του (εκτός των άλλων) όσα μετά λόγου γνώσεως κατέθεσε ενόρκως ο μάρτυς απόδειξης, φίλος του ενάγοντος (τώρα αναιρεσείοντος) Μ.

Δ., του οποίου την εξέταση ζήτησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ενάγοντος. Επομένως, εν όψει όλων των ανωτέρω, πρέπει ο προαναφερόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 10 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως να απορριφθεί ως αβάσιμος. Μετά ταύτα, μη υπάρχοντος αλλού λόγου αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.

Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παράβολου, που κατέθεσε ο αναιρεσείων, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παράγραφος 3 εδάφιο δ` ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα του τρίτου των αναιρεσιβλήτων ΝΠΙΔ (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατόπιν σχετικού αιτήματός του, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.5.2019 και με αριθ. καταθ. 21/31-05-2019 αίτηση για την αναίρεση της υπ` αριθμ. 220/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παράβολου στο Δημόσιο Ταμείο.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του τρίτου αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος ΑΠ Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιουλίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ