1003/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1003 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1003/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Βρετανικής εταιρίας με την επωνυμία "TESCO STORES LIMITED" (ΤΕΣΚΟ ΣΤΟΡΣ ΛΙΜΙΤΕΔ) που εδρεύει στην Αγγλία και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Κιλιμίρη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ομορρύθμου εμπορικής εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε", που εδρεύει στο ..., νομίμως εκπροσωπούμενης, 2...., ως ομορρύθμου μέλους και μίας εκ των διαχειριστριών της ανωτέρω εταιρίας, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και 3. ..., ομορρύθμου μέλους και δεύτερης των διαχειριστριών της ανωτέρω εταιρίας, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία - Μαγδαληνή Δολιανίτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 24 Αυγούστου 1994 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείου Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 401/1995 προδικαστική, 168/2001 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 187/2002 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη αναιρεσείουσα επί της οποίας εκδόθηκε η 1483/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Δωδεκανήσου. Το Εφετείο εξέδωσε την 256/2007 απόφασή του, την αναίρεση της οποίας ζητεί εκ νέου η αναιρεσείουσα με την από 12 Αυγούστου 2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 19 Φεβρουαρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της παραστάς αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με αριθ. ...και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ρόδου ..., αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την πάνω σ' αυτό πράξη ορισμού της προκειμένης δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατ' αυτή επιδόθηκε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας νομότυπα και εμπρόθεσμα αντίστοιχα στη πρώτη και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες δεν παραστάθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσαν δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν οι διάδικες αυτές παρούσες (άρθρ. 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα" κατά την έννοια της πρώτης από αυτές (άρθρο 559 αριθ. 8) που προτάθηκαν ή δεν προτάθηκαν, των οποίων η λήψη η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο, ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτή λόγο αναιρέσεως, αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι δε και ο ισχυρισμός που συνέχεται με την ιστορική αίτια της αγωγής, της ένστασης ή της αντένστασης, ο οποίος αποκρούεται ή γίνεται δεκτός με την παραδοχή η την απόρριψη, αντίστοιχα, ως αβασίμων ή βασίμων των θεμελιωτικών της αγωγής ένστασης ή αντένστασης πραγματικών γεγονότων.

Στη προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση του δικογράφου της από 24 Αυγούστου 1994 αγωγής όπως αυτή παραδεκτά συμπληρώθηκε και διευκρινίστηκε με τις προτάσεις της ενάγουσας που κατατέθηκαν στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατά τη πρώτη συζήτηση, προκύπτει ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα ισχυρίστηκε με την αγωγή ότι η εκ μέρους των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων προσβολή του σήματός της γινόταν και με τη χρησιμοποίηση τόσο της λέξεως ΤΕSCΟ όσο και της απεικόνισης από κάθετες ραβδώσεις που ομοιάζει με σημαία, στις πλαστικές σακκούλες συσκευασίας των πωλουμένων προϊόντων από το κατάστημα της πρώτης εναγομένης ομόρρυθμης εταιρίας Τον θεμελιωτικό της αγωγής.

αυτόν ισχυρισμό επανέφερε η ενάγουσα στο Εφετείο με σχετικό λόγο της έφεσης που άσκησε κατά της πρωτόδικης απόφασης. Όπως όμως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης τον ισχυρισμό αυτόν που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης το Εφετείο παρά το νόμο δεν τον έλαβε υπόψη στην κρίση του περί απόρριψης της αγωγικής βάσης για προστασία του σήματος της αναιρεσείουσας και έτσι υπέπεσε στη πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς ο σχετικός πρώτος λόγος της αναίρεσης από τη διάταξη αυτή είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το βάσιμο αυτό λόγο και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Ύστερα από αυτά παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 256/2007 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2010..

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ