1002/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1002 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1002/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Ειρήνη Καλού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Κ. Π. του Α., συζ. Κ. Ρ., 2) Ι. Ρ. του Κ., 3) Γ. Ρ. του Κ., 4) Ι. Ρ. του Γ., κατοίκων ... και 5) Ε. Ρ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Σαξώνη, που δήλωσε με τις από 6-2-2015 προτάσεις του ότι η Ι. Ρ. του Κ. (2η), της οποίας την επιμέλεια ασκούσε η μητέρα της Κ. Π. του Α., ενηλικιώθηκε και συνεχίζει ατομικά τη δίκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Τ. του Α., 2) Μ. Τ. του Β., συζ. Κ. Τ., 3) Β. Τ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μίστρα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, 4) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Y. ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΑΕ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 5) ανώνυμης εταιρείας ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χρύσα Σαλαβράκου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και 6) ανώνυμης εταιρείας ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΑ και ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάζαρο Χατζηθέμελη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 4-2-2015 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-1-2007 αγωγή των ήδη 1ου, 2ης και 3ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 2-10-2007 αγωγή της ήδη 4ης των αναιρεσιβλήτων, με την από 16-10-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και του ήδη αποβιώσαντος Γ. Ρ., καθώς επίσης και με την προφορικώς ασκηθείσα ενώπιον του ακροατηρίου πρόσθετη παρέμβαση των ήδη 1ου, 2ης και 3ου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5839/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2566/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-5-2014 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Καλού διάβασε την από 28-1-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε: Α) την απόρριψη όλων των λόγων της από 23-5-2014 αίτησης για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2566/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος της που απευθύνεται κατά της πέμπτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ" και Β) την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης, κατά το μέρος που στρέφεται κατά των λοιπών αναιρεσιβλήτων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της 6ης των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ’ αριθμ. ...9-10-2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά Γ. Β., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες που επισπεύδουν τη συζήτηση, προκύπτει ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του νομίμως παριστάμενου πληρεξουσίου δικηγόρου τους, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 23-5-2014 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμ. 2566/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας (6-2-2015) και κλήση προς εμφάνιση κατά τη συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην τέταρτη αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Y. ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΑΕ". Η τέταρτη αναιρεσίβλητη, όμως, δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε και συζητήθηκε η υπόθεση κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, αλλ’ ούτε κατέθεσε την κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. δήλωση. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., παρά την απουσία αυτής, να προχωρήσει το Δικαστήριο στη συζήτηση της υπόθεσης.

Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων, οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντα, και μάλιστα όχι εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνον εναντίον εκείνων απ’ αυτούς, από τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ’ εκείνων των διαδίκων που δεν είναι αντίδικοι του αναιρεσείοντος και ως προς τους οποίους, επομένως, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτής (ΑΠ 1475/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, η από 23-5-2014 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2566/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά των τεσσάρων πρώτων και έκτης από τους αναιρεσίβλητους, οι οποίοι δεν ήταν αντίδικοι των αναιρεσειόντων στη δίκη στο Εφετείο, όπου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού η έφεσή τους (αναιρεσειόντων) δεν απευθύνθηκε και κατά των αναιρεσβλήτων αυτών, ούτε, εξάλλου, οι συνεκδικασθείσες με την ως άνω έφεσή τους, αντίθετες εφέσεις και αντέφεση των εν λόγω αναιρεσιβλήτων απευθύνθηκαν και κατά των αναιρεσειόντων, αλλά τόσο η ως άνω έφεσή τους, όπως άλλωστε και η παραπάνω αγωγή τους απευθύνθηκε μόνο κατά της πέμπτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρίας ασφαλίσεως ζημιών με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ", είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη ως προς τους ως άνω αναιρεσίβλητους, ερευνητέα δε μόνο ως προς την πέμπτη αναιρεσίβλητη, προαναφερόμενη ανώνυμη εταιρία ασφαλίσεως ζημιών.

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ προκύπτει ότι προϋποθέσεις της ευθύνης προς αποζημίωση από αδικοπραξία, είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, το παράνομο της πράξης ή παράλειψης αυτού και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πράξης ή της παράλειψης και της επελθούσας ζημίας. Αμέλεια, κατ’ άρθρο 330 ΑΚ, υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, αυτή δηλαδή που πρέπει να καταβάλλεται κατά τη συναλλακτική καλή πίστη από το δράστη στον κύκλο της αρμοδιότητάς του, είτε υπάρχει προς τούτο σαφές νομικό καθήκον είτε όχι, αρκεί να συμπεριφέρθηκε κατά τρόπο αντίθετο από εκείνο που επιβάλλεται από τις καταστάσεις.

Εξάλλου, αιτιώδης συνάφεια υπάρχει όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων το επιζήμιο αποτέλεσμα. Περαιτέρω, από τις ίδιες ως άνω διατάξεις συνάγεται ότι οι έννοιες αμέλειας και του συντρέχοντος πταίσματος του παθόντος είναι έννοιες νομικές.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του Ν. ΓΠΝ/1991, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 Α.Κ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του Κ.Ο.Κ. δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Επομένως, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι πταίσματος του φερομένου ως υπόχρεου προς αποζημίωση ή συντρέχοντος πταίσματος του παθόντος, υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., για ευθεία ή εκ πλαγίου παράβαση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, καθώς και για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, αφενός ως προς το αν τα πραγματικά περιστατικά που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα, συγκροτούν αντικειμενικά την έννοια του πταίσματος, αφετέρου ως προς την ορθή υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας, κατά πόσο δηλαδή τα περιστατικά αυτά του πταίσματος επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, αντικειμενικά, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία του ζημιογόνου αποτελέσματος (ΑΠ 210/2013).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση γιατί δεν έχει καθόλου ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο από αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν, από το αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, δεν προκύπτουν σαφώς και επαρκώς τα πραγματικά εκείνα περιστατικά που είναι κατά το νόμο αναγκαία για την εφαρμογή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με συνέπεια να μην είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή όχι εφαρμογής του κανόνα αυτού του ουσιαστικού δικαίου.

Αντίθετα, δεν ιδρύεται λόγος αναίρεσης, κατά τη διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της απόφασης ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση και στάθμισή τους και στην αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως κατά το άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος, ούτε εξ αιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ με την αιτίαση, ότι το Εφετείο το οποίο έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος είναι ο θανατωθείς κατά το ένδικο ατύχημα οδηγός του ασφαλισμένου στην έκτη αναιρεσιβλητη ασφαλιστική εταιρία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Α.Α.

και Α.Ε." οχήματος Κ. Ρ., στενός συγγενής των εναγόντων της από 16-10-2007 αγωγής περί χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης και αποζημίωσης από αυτοκινητικό ατύχημα και ήδη αναιρεσειόντων, καθώς και ότι το γεγονός της ανίχνευσης οινοπνεύματος σε ποσοστό 0.88 γραμμ. ανά λίτρο αίματος στο βιολογικό υλικό του άλλου εμπλακέντος και θανατωθέντος, επίσης, κατά το ίδιο ατύχημα οδηγού του ασφαλισμένου στην πέμπτη αναιρεσιβλητη ασφαλιστική εταιρία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ" οχήματος Α.

Τ., δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση της ένδικης σύγκρουσης και με την παραδοχή αυτή απέρριψε ως αβάσιμη στην ουσία της την έφεσή τους κατά της τελευταίας ("ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ") και κατά της πρωτόδικης υπ’ αριθμ. 5839/2008 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο κρίνοντας ομοίως είχε απορρίψει την ως άνω αγωγή τους κατά της εν λόγω εφεσίβλητης, εναγομένης στην παραπάνω αγωγή τους και ήδη πέμπτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρίας ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ", παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του 914 Α.Κ.

καθόσον διέλαβε στην απόφασή του ελλιπείς και ασαφείς αιτιολογίες, αναφορικά με τα παραπάνω ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ζητήματα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, δικάζοντας την ως άνω έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη ως προς την εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά σχετικά με τις συνθήκες που έλαβε χώρα το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα: "Στις 20-1-2006 και ώρα περίπου 18.30’ επί της Ε.Ο.

Ν. Μοναστηρίου - Καρδίτσας - Τρικάλων έλαβε χώρα σύγκρουση μεταξύ του υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του ήδη θανόντος Κ. Ρ. του Γ. το οποίο οδηγούσε ο ίδιος, ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη διάδικο (εναγομένη της υπ’ αριθ. καταθ. 1097/2007 αγωγής, εφεσίβλητη της δεύτερης των κρινομένων υπ’ αριθ.

καταθ. 3781/2010 εφέσεως και εκκαλούσα της τρίτης των υπό κρίση υπ’ αριθ. καταθ. 6878/2009 εφέσεως) ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΑ και ΑΕ" και εκινείτο στο ρεύμα κυκλοφορίας της ως άνω Εθνικής Οδού με κατεύθυνση προς Καρδίτσα - Τρίκαλα, και του υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου ιδιοκτησίας της διαδίκου (ενάγουσας της υπ’ αριθ.

καταθ. 9135/2007 αγωγής, εφεσίβλητης της τρίτης των κρινομένων υπ’ αριθ. καταθ. 6878/2009 εφέσεως και αντεκκαλούσας) εταιρείας με την επωνυμία "Y. ΕΛΛΑΣ ΑΝ. ΕΤ. ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΑΕ", το οποίο οδηγούσε ο απ’ αυτήν προστηθείς στην οδήγησή του και ήδη θανών Α. Τ., ήταν ασφαλισμένο στη διάδικο ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΕΑΖ ΑΕ" (εφεσίβλητη της πρώτης των υπό κρίση υπ’ αριθ.

καταθ. 6854/2009 εφέσεως) και εκινείτο επί της ίδιας με το πρώτο αυτοκίνητο Εθνικής οδού αλλά με αντίθετη από εκείνο κατεύθυνση, δηλαδή προς Ν. Μοναστήριο. Η διπλής κατευθύνσεως Εθνική οδός επί της οποίας εκινούντο τα προαναφερόμενα αυτοκίνητα έχει συνολικό πλάτος οδοστρώματος 14 μέτρων. Τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας της χωρίζονται από την υπάρχουσα επί του οδοστρώματος διπλή συνεχή διαχωριστική των ρευμάτων κυκλοφορίας της γραμμή.

Το πλάτος οδοστρώματος κάθε ρεύματος κυκλοφορίας είναι 7 μέτρων. Το κάθε ρεύμα κυκλοφορίας έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας οι οποίες χωρίζονται μεταξύ τους από την επί του οδοστρώματος υπάρχουσα λευκή διακεκομμένη διαχωριστική των λωρίδων κάθε ρεύματος γραμμή. Η ως άνω Εθνική οδός στον τόπο του ατυχήματος είναι ευθεία και οριζόντια.

Στον τόπο του ατυχήματος ήταν τοποθετημένη πινάκια Ρ-32 η οποία καθόριζε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας σε 80 χλμ/ω (§8 έκθεσης αυτοψίας) και η ορατότητα δεν περιοριζόταν από φυσικά εμπόδια για κανέναν από τους οδηγούς (§9γ έκθεσης αυτοψίας). Όταν τα προαναφερόμενα οχήματα έφθασαν στο ύψος της χιλιομετρικής θέσης 32.200 της οδού, συγκρούσθηκαν.

Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν η ολοσχερής καταστροφή των συγκρουσθέντων οχημάτων και ο θανάσιμος τραυματισμός των οδηγών τους. Οι διάδικοι συγγενείς του θανόντος κατά το ένδικο ατύχημα οδηγού του υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, Κ. Ρ. και η διάδικος ασφαλιστική εταιρεία (ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ) η οποία είχε αναλάβει τον κίνδυνο κάλυψης των ζημιών που θα προκαλούσε σε τρίτους κατά την κυκλοφορία του το αυτοκίνητο αυτό, με τον πρώτο λόγο των υπό κρίση εφέσεών τους παραπονούνται κατά του κεφαλαίου της εκκαλουμένης αποφάσεως με το οποίο κρίθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου ατυχήματος και των συνεπειών του ήταν ο οδηγός του προαναφερομένου αυτοκινήτου Κ.

Ρ., ισχυριζόμενοι ότι ο οδηγός που παρεξέκλινε της πορείας του, παρεβίασε τη διπλή διαχωριστική των ρευμάτων γραμμή, εισήλθε στο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού στο οποίο εκινείτο ο Κ. Ρ. (προς Καρδίτσα - Τρίκαλα) και προκάλεσε το ένδικο ατύχημα ήταν ο οδηγός του υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Α. Τ., ο οποίος οδηγούσε και υπό την επήρεια οινοπνεύματος.

Όπως προκύπτει από την έκθεση αυτοψίας, τα επιληφθέντα του ατυχήματος αρμόδια όργανα του Τμήματος Τροχαίας Καρδίτσας έφθασαν στον τόπο του ατυχήματος στις 18.45, δηλαδή 15 λεπτά της ώρας αφ’ ότου έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα. Τα συγκρουσθέντα τμήματα των δύο οχημάτων, όπως διαπιστώθηκε τόσο από τα ως άνω όργανα της Τροχαίας (βλ.

§13 έκθεσης αυτοψίας) όσο και από τους πραγμ/νες Ν. Δ. και Π. Γ. που εξέτασαν τα συγκρουσθέντα αυτοκίνητα κατ’ εντολήν του Τμήματος Τροχαίας Καρδίτσας, είναι το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Α. Τ. και το ολόκληρο εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Κ. Ρ. (βλ. έκθεση πραγμ/νης των προαναφερομένων πραγμ/νων).

Τα αντικειμενικά ευρήματα της ένδικης συγκρούσεως που ανευρέθησαν στον τόπο του ατυχήματος όπως διαπιστώθηκε από τα επιληφθέντα του ατυχήματος όργανα του Τμήματος Τροχαίας Καρδίτσας και απεικονίζονται στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος βρίσκονται όλα μέσα στο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού στο οποίο εκινείτο το υττ’ αριθ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο (Τ.), ενώ δεν ανευρέθησαν ίχνη τροχοπέδησης ή πλάγιας ολίσθησης προερχόμενα από κάποιο από τα συγκρουσθέντα οχήματα, παρά μόνο στο σημείο σύγκρουσης χαραγές στο οδόστρωμα το οποίο κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ξηρό (§§12α, β, δ, ε, ζ και §8ζ έκθεσης αυτοψίας). Οι διαπιστώσεις των οργάνων της Τροχαίας και των προαναφερομένων πραγμ/νων, τόσο ως προς τα συγκρουσθέντα τμήματα των οχημάτων, όσο και ως προς το σημείο ανεύρεσης των αντικειμενικών ευρημάτων της συγκρούσεως αποδεικνύονται και από τις επισυναπτόμενες στην έκθεση αυτοψίας έγχρωμες φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος.

Αναντίλεκτο γεγονός είναι ότι το πρόχειρο σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος που συνοδεύει την έκθεση αυτοψίας δεν έχει συνταχθεί υπό κλίμακα. Απεικονίζονται σ’ αυτό όμως η τελική θέση των οχημάτων μετά τη σύγκρουση, όπως και η έξοδος της αντιπροσωπείας Renault η οποία αποτελεί τη νοητή συνέχεια του ερείσματος της οδού στο προς Μοναστήριο ρεύμα κυκλοφορίας της.

Συγκεκριμένα όπως προκύπτει από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος, το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε στο αρχικό ρεύμα πορείας του, αλλά με κατεύθυνση αντίθετη προς την αρχική του, και σε θέση τέτοια ώστε, το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του να απέχει 4.70 μ. από τη διπλή διαχωριστική γραμμή, το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του να απέχει 0.5 μέτρα από την αποτελούσα νοητή συνέχεια του ερείσματος της οδού έξοδο της αντιπροσωπείας αυτοκινήτων Renault και το οπίσθιο αριστερό τμήμα του να απέχει 0.8 μέτρα από την έξοδο της ίδιας αντιπροσωπείας αυτοκινήτων.

Το δε υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ακινητοποιήθηκε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας του ρεύματος κυκλοφορίας προς Καρδίτσα -Τρίκαλα και σε θέση πλαγιοκάθετη στο οδόστρωμα, έτσι ώστε το πίσω αριστερό τμήμα του να απέχει 4.30 μέτρα από τη διπλή διαχωριστική των ρευμάτων γραμμή. Λόγω της συγκρούσεως το υπ’ αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο (Τ.) περιεστράφη περί τον άξονά του και ακινητοποιήθηκε στη θέση που προαναφέρεται. Επομένως, εν όψει του ότι όλα τα ευρήματα της συγκρούσεως ανευρέθησαν στο ρεύμα πορείας προς Μοναστήρι και μετά την έξοδο της προαναφερομένης αντιπροσωπείας, αποδεικνύεται ότι η ένδικη σύγκρουση έλαβε χώρα λίγα μέτρα μετά τη διέλευση της εξόδου της αντιπροσωπείας, στη θέση που απεικονίζεται στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα, όπου ανευρέθηκε και η πινακίδα του προς Καρδίτσα - Τρίκαλα κινουμένου οχήματος, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι το αυτοκίνητο που παρεξέκλινε της πορείας του προς τ’ αριστερά, παρεβίασε τη διπλή διαχωριστική γραμμή και προσέκρουσε με το εμπρόσθιο τμήμα του στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του κανονικά κινουμένου προς Μοναστήριο αυτοκινήτου, το οποίο κατ’ εκείνη τη χρονική στιγμή διήρχετο από το σημείο όπου βρίσκεται η έξοδος της αντιπροσωπείας.

Από τους αναφερόμενους στην έκθεση αυτοψίας αυτόπτες μάρτυρες, ο μόνος που είδε πως έγινε η ένδικη σύγκρουση είναι ο τρίτος προς τους διαδίκους μάρτυς Κ. Ε. ο οποίος κατέθεσε στην από 25-1-2006 ένορκη προανακριτική του κατάθεση: "Το αυτοκίνητο που κινούταν προς Καρδίτσα ήταν στην αριστερή λωρίδα των προς Καρδίτσα κινουμένων οχημάτων και εκινείτο με μεγάλη ταχύτητα.

Το άλλο αυτοκίνητο ήταν και αυτό στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας των προς Λαμία κινουμένων οχημάτων και εκινείτο με μικρή ταχύτητα. Εκείνη τη στιγμή μπροστά μου έγινε μετωπική σύγκρουση των οχημάτων και μάλιστα πολύ σφοδρή. Το όχημα που εκινείτο προς Καρδίτσα έφυγε προς τα δεξιά του δρόμου και το άλλο έκανε στροφή, γύρισε με τη μούρη του προς Καρδίτσα στο ίδιο ρεύμα που κινιόταν...

Το αυτοκίνητο που εκινείτο προς Καρδίτσα ήταν μάρκας BMW και το αυτοκίνητο που εκινείτο προς Λαμία ήταν OPEL...". Τα κατατεθέντα από τον παραπάνω μάρτυρα ταυτίζονται με τα διαπιστωθέντα από τα όργανα του Τμήματος Τροχαίας Καρδίτσας και τους προαναφερόμενους πραγμ/νες αντικειμενικά ευρήματα της συγκρούσεως και είναι συμβατά και με τη συμπεριφορά των συγκρουσθέντων οχημάτων μετά τη σύγκρουση και την τελική θέση τους.

Η προσκομιζόμενη από τους εκκαλούντες Π. Ρ. κ.λπ. από 8-10-2007 αποτύπωση - διασάφηση συνθηκών σύγκρουσης των δύο οχημάτων που συντάχθηκε κατ’ εντολήν του Γ. Ρ. (πατέρα του θανόντος οδηγού του υπ’ αριθμ. ... αυτοκινήτου) από τον μηχανικό τροχαίων ατυχημάτων, ιδιώτη πραγμ/να Γ. Π. δεν αναιρεί τις αποδειχθείσες συνθήκες συγκρούσεως, αφού το μεν δεν έχει ληφθεί υπόψη ότι το πρόχειρο σχεδιάγραμμα δεν έχει συνταχθεί υπό κλίμακα, το δε ο συντάξας αυτήν μηχανικός λαμβάνει υπόψη εσφαλμένα δεδομένα, όπως π.χ.

ότι το σημείο σύγκρουσης των οχημάτων είναι η εμπρόσθια αριστερή πλευρά του κάθε οχήματος (βλ. §Α8 αποτύπωσης - διασάφησης), ότι τα θραύσματα υάλων, νερών - λαδιών ανευρέθηκαν εκατέρωθεν της διπλής διαχωριστικής γραμμής (βλ. §Α14 αποτύπωσης), ότι το αυτοκίνητο που εκινείτο προς Λαμία εκινείτο ιππαστί της διαχωριστικής των λωρίδων του ρεύματος προς Λαμία γραμμής (§Γβ), και με βάση αυτά τα δεδομένα που έλαβε υπόψη του καταλήγει στις εσφαλμένες εκτιμήσεις που περιέχονται στην αποτύπωση - διασάφηση που συνέταξε.

Και τούτο διότι όπως αποδείχθηκε τα συγκρουσθέντα τμήματα των αυτοκινήτων ήταν το εμπρόσθιο αριστερό του OPEL (Τ.) και ολόκληρο το εμπρόσθιο της BMW (Ρ.), όλα τα αντικειμενικά ευρήματα της σύγκρουσης ανευρέθησαν εντός του προς Λαμία οδηγούντος ρεύματος κυκλοφορίας (§12 έκθεσης αυτοψίας και πρόχειρο σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος), και από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι κατά το χρόνο σύγκρουσης το αυτοκίνητο που εκινείτο προς Λαμία εκινείτο ιππαστί της διαχωριστικής των λωρίδων του ρεύματος προς Λαμία γραμμής (γεγονός άλλωστε που δεν συνυφαίνεται με την πρόκληση της ένδικης συγκρούσεως).

Πολύ περισσότερο δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός ότι ο οδηγός του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... αυτοκινήτου πλησιάζοντας το σημείο του ατυχήματος διενήργησε αποφευκτικό προς τ’ αριστερά ελιγμό προκειμένου ν’ αποφύγει όχημα εξερχόμενο της αντιπροσωπείας αυτοκινήτων της Renault. Από την υπ’ αριθμ. ...30-3-2006 έκθεση τοξικολογικής εξέτασης των βιολογικών υλικών του Τ.

Α. που υπογράφεται από την Επίκουρη καθηγήτρια τοξικολογίας της ιατρικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών, Α. Ν. που τη διενήργησε, διαπιστώθηκε η παρουσία οινοπνεύματος σε συγκέντρωση 0.88 γραμμ. ανά λίτρο αίματος. Όπως αποδείχθηκε, όμως, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ανωτέρω θανών, κατά το χρόνο της ένδικης συγκρούσεως εκινείτο με μικρή ταχύτητα και εντός του ρεύματος κυκλοφορίας του.

Και ναι μεν δεν διαπιστώθηκε από τα όργανα της Τροχαίας, ελλείψει ιχνών τροχοπέδησης, η ταχύτητα με την οποία εκινούντο τα συγκρουσθέντα οχήματα, πλην όμως με βάση την αποδειχθείσα συμπεριφορά τους μετά τη σύγκρουση, σε συνδυασμό με τα συγκρουσθέντα τμήματά τους, τα αποτελέσματα της συγκρούσεως και την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Κ.

Ε., αποδεικνύεται ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Α. Τ. εκινείτο με ταχύτητα μικρότερη του ανωτέρου επιτρεπομένου στο σημείο του ατυχήματος ορίου των 80 χλμ/ω, το δε αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κ. Ρ. με μεγαλύτερη των 80 χλμ/ω ταχύτητα. Το γεγονός δε της ανίχνευσης οινοπνεύματος στο παραπάνω ποσοστό στο βιολογικό υλικό του οδηγού Τ.

Α., δεν αποδείχθηκε κατά την κρίση του Δικαστηρίου, με βάση την προεκτιθέμενη οδηγητική συμπεριφορά του, ότι τελεί σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με την προκληθείσα υπό τις ανωτέρω συνθήκες ένδικη σύγκρουση και τις συνέπειές της, η πρόκληση της οποίας οφείλεται αποκλειστικά σε υπαιτιότητα του οδηγού του υπ’ αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου (Κ. Ρ.), ο οποίος με την προαναφερόμενη αμελή οδηγητική συμπεριφορά που επέδειξε, παραβίασε τις επιτακτικές διατάξεις των άρθρων 12 § 1,19 §§ 1, 2 και 16 § 4 του ΚΟΚ με την εκ μέρους του παραβίαση των οποίων συνδέεται αιτιωδώς η πρόκληση της ένδικης συγκρούσεως και οι απ’ αυτήν συνέπειες. Αντίθετα, δεν αποδείχθηκε αμελής οδηγητική συμπεριφορά του οδηγού του άλλου αυτοκινήτου (Τ.), με την οποία να συνδέεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ομοίως ως προς την υπαιτιότητα, δεν έσφαλε, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και προέβη σε ορθή εκτίμηση των αποδείξεων, όλα δε όσα αντίθετα με τα ανωτέρω ισχυρίζονται οι εκκαλούντες της υπ’ αριθμ. καταθ. 6854/2009 εφέσεως...

είναι απορριπτέα ως κατ’ ουσίαν αβάσιμα".

Υπό τις παραδοχές αυτές, με βάση τις οποίες έκρινε ότι η σύγκρουση των ως άνω οχημάτων οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του στενού συγγενή των αναιρεσειόντων, οδηγού του υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Κ. Ρ., συνιστάμενη σε ό,τι λεπτομερώς ανωτέρω περιγράφεται, το δικάσαν Εφετείο διέλαβε επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος, την υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού του υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Κ. Ρ., στενού συγγενή των αναιρεσειόντων, και την έλλειψη υπαίτιας συμπεριφοράς του οδηγού του ασφαλισμένου στην εναγομένη - εφεσίβλητη και ήδη πέμπτη αναιρεσίβλητη υπ’ αριθμ. ... αυτοκινήτου Α. Τ. που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο, για την ορθή ή μη εφαρμογή από εκείνο των περί υπαιτιότητας (αμέλειας) διατάξεων και δεν στέρησε, κατά τούτο, την απόφασή του νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, καθόσον αφορά στις δήθεν ελλείψεις και ασάφειες που αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση από τους αναιρεσείοντες σχετικά με την απόσταση που διήνυσαν και την ακριβή πορεία που ακολούθησαν τα εμπλακέντα στο ατύχημα οχήματα από το σημείο της σύγκρουσης μέχρι την τελική θέση τους, τα σημεία ανεύρεσης των προερχόμενων από το αυτοκίνητο του οδηγού Α.

Τ. υγρών και της απόστασης αυτών τόσο από το σημείο σύγκρουσης όσο και από την τελική θέση των αυτοκινήτων μετά τη σύγκρουση, οι αιτιάσεις αυτές απαραδέκτως προβάλλονται εφόσον οι φερόμενες ως ελλείψεις και ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ανάγονται σε επιχειρήματα των αναιρεσειόντων προς επιστήριξη της προβληθείσας απ’ αυτούς εκδοχής περί των συνθηκών του ατυχήματος, η οποία δεν έγινε δεκτή από το Εφετείο, το οποίο κατέληξε σε πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ως ορθό, με τις παραπάνω δε αιτιάσεις και υπό το πρόσχημα της προβαλλόμενης πλημμέλειας, πλήττεται η ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικά με το σαφώς εκτιθέμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικτικό πόρισμα ότι η ένδικη σύγκρουση προκλήθηκε από υπαιτιότητα του οδηγού του υπ’ αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου Κ. Ρ., ο οποίος οδηγώντας το εν λόγω όχημά του και κινούμενος με αυτό επί της διπλής κατευθύνσεως Ε.Ο. Ν. Μοναστηρίου - Καρδίτσας - Τρικάλων με κατεύθυνση προς Καρδίτσα -Τρίκαλα έχοντας αναπτύξει ταχύτητα υπερβαίνουσα το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των 80 χλμ/ω, παρεξέκλινε της πορείας του προς τα αριστερά, παραβίασε τη διπλή διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας και αφού εισήλθε στο αντίθετο, προς Μοναστήριο, ρεύμα πορείας της ως άνω οδού προσέκρουσε με το εμπρόσθιο τμήμα του στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του κανονικά κινούμενου σ’ αυτό με ταχύτητα μικρότερη του παραπάνω επιτρεπομένου στο σημείο του ατυχήματος ορίου των 80 χλμ/ω, και εντός του ρεύματος κυκλοφορίας του, προς Μοναστήριο, αυτοκινήτου, οδηγούμενου από τον Ακριβό Τ., το οποίο κατ’ εκείνη τη χρονική στιγμή διήρχετο από το σημείο της σύγκρουσης, με συνέπεια το θανάσιμο τραυματισμό των ως άνω οδηγών.

Εξάλλου, καθόσον αφορά στην επικαλούμενη από τους αναιρεσείοντες αιτίαση περί ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης για το λόγο ότι δεν αναφέρεται σ’ αυτή αν ο εμπλακείς στο ατύχημα οδηγός Α. Τ. αντέδρασε προς αποτροπή του ατυχήματος πραγματοποιώντας αποφευκτικό ελιγμό, ενόψει του ότι είχε τον απαιτούμενο προς τούτο χρόνο και δυνατότητα, αυτή αβασίμως προβάλλεται, ως στηριζόμενη σε εσφαλμένη προϋπόθεση, εφόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν έγινε δεκτό, ούτε συνάγεται από τις παραδοχές της σχετικά με τις συνθήκες της σύγκρουσης ότι ο εν λόγω οδηγός είχε το χρονικό περιθώριο και τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως τέτοιου ελιγμού, ανεξαρτήτως του ότι οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ούτε άλλωστε προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτοί προέβαλαν με την αγωγή τους κατά της τότε εναγομένης με αυτή και ήδη πέμπτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας τέτοιο ισχυρισμό.

Τέλος, και τα υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες περί ελλείψεως αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς την κρίση της ότι δεν συντρέχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της οδήγησης του υπ’ αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου από τον οδηγό του Ακριβό Τ. υπό την επίδραση οινοπνεύματος και της πρόκλησης της ένδικης σύγκρουσης και τις συνέπειές της, επειδή δεν αναφέρεται σ’ αυτήν "αν ο παραπάνω οδηγός είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του και αν ενήργησε αποφευκτικό ελιγμό, αν και οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος" αβασίμως προβάλλονται, ενόψει του σαφώς εκτιθέμενου κατά τα ανωτέρω αποδεικτικού πορίσματος της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η ένδικη σύγκρουση προκλήθηκε αποκλειστικά από υπαιτιότητα του οδηγού του υπ’ αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου Κ. Ρ., και ότι, αντιθέτως ουδεμία αμελής οδηγική συμπεριφορά του οδηγού του άλλου αυτοκινήτου Α. Τ., με την οποία να συνδέεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η πρόκληση του ατυχήματος αποδείχτηκε.

Σύμφωνα με όλα τα προαναφερόμενα, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι και αβάσιμοι κατά τις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό σφάλμα, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.ΑΠ 2/2008, ΑΠ 484/ 2011).

Τέλος, για την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας του ως άνω λόγου, απαιτείται η προσκομιδή από τον αναιρεσείοντα στον Άρειο Πάγο του εγγράφου, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, φέρεται ότι παραμορφώθηκε, προκειμένου να εκτιμηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, το περιεχόμενό του, ως προς τη διαπίστωση της βασιμότητας του σφάλματος του δικαστηρίου της ουσίας.

Διαφορετικά ο ερευνώμενος αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος ως αναπόδεικτος (ΑΠ 1414/2010, ΑΠ 533/09, ΑΠ 364/08).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της προσκομισθείσας από τους αναιρεσείοντες υπ’ αριθμ. σχετ. 30 φωτογραφίας, δεχόμενο ότι όλα τα αντικειμενικά ευρήματα της ένδικης σύγκρουσης βρίσκονται σύμφωνα με αυτή στη λωρίδα κυκλοφορίας που εκινείτο το αυτοκίνητο του Α. Τ. και ότι συνεπώς ο οδηγός Κ. Ρ. ήταν αυτός που παραβίασε τη διπλή διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας, ενώ στην παραπάνω φωτογραφία εμφαίνεται ότι δεν βρίσκονται όλα τα αντικειμενικά ευρήματα της ένδικης σύγκρουσης στη λωρίδα κυκλοφορίας του οδηγού Α. Τ., αν δε είχε αναγνώσει σωστά το εν λόγω έγγραφο δεν θα κατέληγε στο ως άνω επιζήμιο γι’ αυτούς αποτέλεσμα.

Ο λόγος αυτός, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, την κρίση του περί του σημείου ανεύρεσης των ευρημάτων της σύγκρουσης και της παραβίασης της διαχωριστικής γραμμή των δύο (ρευμάτων) κυκλοφορίας στήριξε στο σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίστηκαν και ιδίως στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος που συντάχθηκε από τα επιληφθέντα του ατυχήματος όργανα του Τμήματος Τροχαίας Καρδίτσας και τις επισυναπτόμενες στην εν λόγω έκθεση φωτογραφίες και όχι μόνο στην πιο πάνω φωτογραφία, ούτε κυρίως σε αυτή.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ Κ.Πολ.Δ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 183 Κ.Πολ.Δ.), που εκπροσωπήθηκαν από διαφορετικούς δικηγόρους και δη α) οι αναιρεσίβλητοι 1) Κ. Τ. του Α., 2) Μ. Τ. του Β., συζ. Κ. Τ., 3) Β. Τ. του Κ., από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μίστρα, β) η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ", από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χρύσα Σαλαβράκου, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις και γ) η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΑ και ΑΕ", από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάζαρο Χατζηθέμελη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-5-2014 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2566/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες για την άσκηση της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει: α) σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για τους 1ο, 2η και 3ο αναιρεσίβλητους Κ. Τ. του Α., Μ. Τ. του Β., Β. Τ. του Κ., β) σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για την 5η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ", και γ) σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ για την 6η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία ασφαλίσεων ζημιών με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΑ και ΑΕ". ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουλίου 2015.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ