1000/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1000 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1000/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Εισηγητή, Ευφημία Λαμπροπούλου, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, προκειμένου να αποφανθεί επί της από 23-10-2013 αίτησης των αιτούντων που στρέφεται κατά της 959/2013 απόφασης του Αρείου Πάγου που αφορά υπόθεση μεταξύ:

Των αιτούντων - αναιρεσειόντων: 1.Κ. Σ. του Κ. και 2.Κ. Κ. του Σ., από τους οποίους ο πρώτος εμφανίστηκε αυτοπροσώπως και ο δεύτερος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος και δήλωσε ότι παραιτείται από την εν λόγω αίτηση.

Της αναιρεσίβλητης: Α. Σ. του Ε., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Κατά τη σημερινή δημόσια συνεδρίαση του Δικαστηρίου στο ακροατήριο του η Πρόεδρος εκφώνησε από το πινάκιο, τα ονόματα των διαδίκων, που παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό ο αιτών Σ. Κ. ανεκάλεσε την αίτηση εξαίρεσης που είχε καταθέσει στην Γραμματεία, όπως αναφέρεται στο υπ’ αριθ. 51/11-5-2015 πρακτικό αναβολής, και ζήτησε να γίνει δεκτή η από 23-10-2013 αίτηση του και οι από 7-4-2015 πρόσθετοι λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 159 ΚΠολΔ, η παράβαση διάταξης που ρυθμίζει τη διαδικασία και ιδίως τον τύπο κάποιας διαδικαστικής πράξης συνεπάγεται ακυρότητα, την οποία απαγγέλει το δικαστήριο, α) αν την τήρηση της διάταξης απαιτεί ρητά ο νόμος με την ποινή της ακυρότητας, β) αν για την παράβαση αυτή επιτρέπεται αναίρεση ή αναψηλάφηση και γ) σε κάθε άλλη περίπτωση, αν ο δικαστής κρίνει ότι η παράβαση προκάλεσε στο διάδικο που την προτείνει βλάβη, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας. (Α.Π.406/1996).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 568, 571 και 574 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο Πρόεδρος του Τμήματος που έχει ορισθεί για την εκδίκαση της αίτησης αναίρεσης ορίζει τον εισηγητή αρεοπαγίτη, στον οποίο διαβιβάζεται ο φάκελος της δικογραφίας και ο οποίος οφείλει να συντάξει εμπεριστατωμένη έκθεση για το παραδεκτό της αναίρεσης και το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της, την οποία πρέπει να καταθέσει στη γραμματεία του Αρείου Πάγου οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο. Την έκθεση αυτή αναγιγνώσκει ο εισηγητής στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Στην περίπτωση που ο εισηγητής κωλύεται να συμμετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου, ο Πρόεδρος του Τμήματος, με επισημείωση στο φάκελο της δικογραφίας, ορίζει στη θέση του άλλον αρεοπαγίτη από τα μέλη της σύνθεσης, ο οποίος αναγιγνώσκει την εισήγηση του κωλυομένου αρεοπαγίτη, εφόσον υιοθετεί το περιεχόμενό της. Στο προεισαγωγικό μέρος της αποφάσεως δεν είναι ανάγκη να αναφέρεται το κώλυμα του αρεοπαγίτη που συνέταξε την εισηγητική έκθεση, το οποίο τεκμαίρεται (πρβλ. Α.Π. 1328/2011, 986/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 23-10-2013 αίτηση και τους από 7-4-2015 "πρόσθετους λόγους" αυτής, οι αιτούντες, δικηγόροι Αθηνών, εκθέτουν τα εξής : Η Α. Σ. άσκησε εναντίον τους και ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 5-2-2007 αγωγή της, με την οποία, επικαλούμενη παράνομη απ’ αυτούς προσβολή της προσωπικότητάς της, ζήτησε την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη.

Η αγωγή της έγινε εν μέρει δεκτή με την υπ’ αριθ. 339/1993 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατά της αποφάσεως αυτής οι αιτούντες άσκησαν έφεση, η οποία έγινε δεκτή και με την υπ’ αριθ. 1776/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι και ήδη αιτούντες στην καταβολή χρηματικής ικανοποίησης 20.000 ευρώ.

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως οι αιτούντες άσκησαν την από 28-5-2010 αίτηση αναίρεσης και το από 9-1-2012 δικόγραφο πρόσθετων λόγων, ορίσθηκε δε αρμοδίως ως Εισηγητής της υποθέσεως ο Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης και στη συνέχεια, σε αντικατάσταση αυτού, ο Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης, ο οποίος συνέταξε και κατέθεσε την από 25-1-2012 Εισήγησή του, με την οποία πρότεινε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και των πρόσθετων λόγων.

Η υπόθεση συζητήθηκε, μετά από αναβολή, κατά τη δικάσιμο της 10 Δεκεμβρίου 2012, εκδόθηκε δε η υπ’ αριθ. 959/2013 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, η οποία απέρριψε τους πρόσθετους λόγους ως απαραδέκτους και ως αβάσιμη την αίτηση αναίρεσης. Στη σύνθεση του δικαστηρίου συμμετείχε ως Εισηγήτρια η Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου, χωρίς να προκύπτει από την απόφαση για ποίο λόγο δεν συμμετείχε ο Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης, ο οποίος συνέταξε την ως άνω Εισήγησή του και με ποίο τρόπο και σε ποίο χρόνο έγινε η αντικατάστασή του από την Αρεοπαγίτη Χ.

Σίμου, η οποία φέρεται στην απόφαση ότι ανέγνωσε την από 25-1-2012 εισήγησή της, ενώ τέτοια εισήγηση η ίδια δεν κατέθεσε. Υπό την επίκληση των παραπάνω περιστατικών οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι είναι άκυρη ως διαδικαστική πράξη η ως άνω υπ’ αριθ. 959/2013 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, από την οποία επήλθε βλάβη τους και ζητούν να απαγγελθεί, κατ’ άρθρο 159 του ΚΠολΔ, η ακυρότητα αυτής.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο ο δεύτερος των αιτούντων Κ. Κ., με προφορική δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της αίτησης και των "πρόσθετων λόγων" και επομένως ως προς αυτόν επήλθε κατάργηση της δίκης (άρθρα 294, 295, 297, 299 ΚΠολΔ ). Ως προς τον πρώτο των αιτούντων Σ. Κ., η κρινόμενη αίτηση, κατά το μέρος που με αυτήν διώκεται η ακύρωση της αποφάσεως, δεν είναι νόμιμη και πρέπει να απορριφθεί.

Τούτο δε, διότι σε περίπτωση κωλύματος του Εισηγητή Αρεοπαγίτη να συμμετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, ορίζεται από τον Πρόεδρο του Τμήματος, με επισημείωση στο φάκελο της δικογραφίας, άλλος Εισηγητής που μετέχει στη σύνθεση και αναγιγνώσκει την εισήγηση του κωλυομένου Αρεοπαγίτη, χωρίς να είναι αναγκαίο να αναφέρεται στην απόφαση ο λόγος του κωλύματος και χωρίς να τίθεται ζήτημα κακής σύνθεσης του δικαστηρίου.

Από τη συμμετοχή της Αρεοπαγίτου Χαραλαμπίας Σίμου στη σύνθεση του δικαστηρίου και τον ορισμό της ως Εισηγήτριας τεκμαίρεται το κώλυμα του Αρεοπαγίτη Α. Σταυράκη, το οποίο σημειώνεται ότι συνίστατο στο ότι αυτός κατά τον κρίσιμο χρόνο υπηρετούσε στο Γ’ Τμήμα του Αρείου Πάγου, η αναφορά δε στην απόφαση ότι η Εισηγήτρια Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 25-1-2012 Εισήγησή της, αντί του ορθού ότι ανέγνωσε την από 25-1-2012 εισήγηση του κωλυομένου Αρεοπαγίτη Αργυρίου Σταυράκη, δεν ασκεί έννομη επιρροή και οφείλεται, προδήλως, σε παραδρομή, όπως και ο αιτών συνομολογεί στην αίτησή του, γεγονός που δικαιολογεί τη διόρθωση της αποφάσεως κατά τις διατάξεις των άρθρων 315 επ.

ΚΠολΔ, την οποία διόρθωση, κατ’ εκτίμηση του όλου περιεχομένου της κρινόμενης αιτήσεως, ζητεί επικουρικά ο αιτών. Κατά το μέρος αυτό πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση και να διορθωθεί η υπ’ αριθ. 959/2013 απόφαση του δικαστηρίου τούτου κατά το προεισαγωγικό της μέρος από το εσφαλμένο "Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 25-1-2012 Εισήγησή της", στο ορθό "Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 25-1-2012 Εισήγηση του κωλυομένου Αρεοπαγίτη Αργυρίου Σταυράκη".

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί ότι η από 23-10-2013 αίτηση και οι από 7-4-2015 "πρόσθετοι λόγοι" δεν ασκήθηκαν από τον δεύτερο των αιτούντων Κ. Κ..

Δέχεται εν μέρει την από 23-10-2013 αίτηση και τους από 7-4-2015 "πρόσθετους λόγους" κατά το μέρος που ασκούνται από τον πρώτο των αιτούντων Σ. Κ.

Διατάσσει τη διόρθωση της υπ’ αριθ. 959/2013 αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου κατά το προεισαγωγικό της μέρος (σελ.2) από το εσφαλμένο "Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 25-1-2012 Εισήγησή της", στο ορθό "Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 25-1-2012 Εισήγηση του κωλυομένου Αρεοπαγίτη Αργυρίου Σταυράκη".

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Ιουλίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ