Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αίτησης: 460/18 AI generated

Cypriot court dismisses interim injunction request due to late filing creating unfair pressure on the defendant.

Case Number Αρ. Αίτησης: 460/18
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the plaintiffs' interim application for an injunction against the auction scheduled for December 10, 2018. Although the plaintiffs cited tragic personal circumstances, the court found their decision to file the request on the final day created undue pressure on the defendant. Consequently, the court ruled that the urgency claimed by the plaintiffs was self-induced and denied the exception to hear only one side.

Legislator headnote

AI generated

Under the Law on Transfer and Mortgage of Immovable Property (Cap. 224) and the Law on Transfer and Mortgage of Immovable Property 1965; The court may not grant an interim order without hearing the other party if the applicant's own procedural delay created the alleged urgency.

Keywords

AI generated
interim injunction auction moratorium procedural delay improper conduct hearing both parties urgent application Cypriot civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Law on Transfer and Mortgage of Immovable Property (Cap. 224)
Law on Transfer and Mortgage of Immovable Property 1965

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 9/1965 - Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2018:A648

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ.

Αρ. Αίτησης: 460/18

Μεταξύ:

Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφής και Εκτιμήσεως) Νόμο Κεφ. 224 όπως τροποποιήθηκε και Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 μέχρι 2014

και

Επί τοις αφορώσι τους

1. XXXXX Τάκη

2. XXXXX Τάκη

Αιτητές/Εφεσείοντες

και

1. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ

2. Διευθυντή Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας

Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι

Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 05/12/2018

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 06/12/2018

Εμφανίσεις:

Για Αιτητές: κ. Βασιλακκάς για κ. Ηλία Ηλία

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore)

Ενώπιόν μου τίθεται αυτή η αίτηση η οποία καταχωρίστηκε μόλις χθες και αφορά σε πλειστηριασμό που είναι ορισμένος στις 10/12/18. Εκ πρώτης όψεως η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι ελλιπής γιατί δεν παρέχεται στο Δικαστήριο ξεκάθαρη εικόνα του ιστορικού της υπόθεσης. Δηλαδή έχει επισυναφθεί μια ειδοποίηση πλειστηριασμού αλλά καμιά αναφορά γίνεται στη διαδικασία στην οποία, βάση του μέρους VIA του Ν.9/65 προβλέπεται και προηγείται, δηλαδή η επίδοση των ειδοποιήσεων Ι, Θ, ΙΑ και ούτω καθεξής, πράγμα που είναι δεδομένο ότι έχει προηγηθεί. Αυτό έχει τη σημασία του γιατί ακριβώς καταδεικνύει την ημερομηνία από την οποία οι Αιτητές έλαβαν γνώση ότι είχε δρομολογηθεί διαδικασία πλειστηριασμού της περιουσίας του. Ούτως ή άλλως, όμως, ακόμα και από αυτά που τίθενται ενώπιόν μου φαίνεται ότι η τελευταία ειδοποίηση με την οποία οι Αιτητές έμαθαν ότι ο πλειστηριασμός προγραμματίστηκε για τις 10/12/18, επιδόθηκε από τις 05/11/18.

Σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του κ. Οικονόμου στην αίτηση CMK Metal Constraction Limited, πολιτική αίτηση 138/18, ημερομηνίας 07/11/18, που αφορούσε πανομοιότυπα γεγονότα με αυτά της παρούσας, αναφέρονται τα εξής:

«Εν προκειμένω οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να καταχωρίσουν την έφεση μέχρι και το τελευταίο λεπτό της προβλεπόμενης προθεσμίας. Εφόσον όμως είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο αλλά, κυρίως, για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να είχε καταχωρίσουν την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα, υπ΄αυτή την έννοια, δικονομική συμπεριφορά των αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς, θέματα στα οποία αναφέρθηκε αγορεύοντας σήμερα ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών. Θα μπορούσε σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο να εκδικάσει την ενδιάμεση αίτηση με την απαιτούμενη ταχύτητα ή να κατέληγαν τα μέρη σε εκ συμφώνου αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού με μια πρακτική μεταξύ τους διευθέτηση μέσα από συναινετικές προσεγγίσεις.

Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των αιτητών να καταχωρίσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρίσουν.

Η αντιμετώπιση του θέματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο ήταν ορθή. Ορθά θεώρησε πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ίδιων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών.

Η αναγκαία και πολύτιμη στις κατάλληλες περιπτώσεις εξαίρεση απόδοσης θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους.»

Και στην προκειμένη περίπτωση, παρά το ότι τα όσα επικαλούνται οι Αιτητές ως λόγους για την καθυστέρηση αφορούν θλιβερά γεγονότα, αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο για άσκηση της κατ’ εξαίρεση δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί αιτήσεως χωρίς να ακούσει και τις δύο πλευρές.

Η συμπεριφορά και η καθυστέρηση που επιδείχθηκε από πλευράς Αιτητών είναι τέτοια που, αν το αίτημα για μονομερή εξέταση της Αίτησης εγκριθεί, θα αποβεί σε αποστέρηση των δικαιωμάτων της άλλης πλευράς να ακουστεί, σε μία περίπτωση όπου εάν οι Αιτητές είχαν ενεργήσει εμπρόθεσμα, θα υπήρχε η δυνατότητα να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις όλων των ενδιαφερομένων.

Κατάληξη μου αποτελεί συνεπώς ότι δεν δικαιολογείται η εξέταση της Αιτήσεως μονομερώς.

(Υπ.) ……………………………………

Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΜΗ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο