Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 4593/2017 AI generated

Court rejects supplementary sworn statement request as no good reason exists to complete factual picture.

Case Number Αρ. Αγωγής: 4593/2017
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's request to file supplementary sworn statements during interim injunction proceedings. The parties argued over whether additional sworn declarations were necessary to establish the facts regarding the defendant's management of the company's assets. The judge ruled that the existing evidence provided a complete and spherical view of the events, making further statements unnecessary for the interim decision.

Legislator headnote

AI generated

Under the Rules of Civil Procedure, specifically D.48(2) and D.39; the court may allow supplementary sworn statements only if a good reason exists to obtain a complete factual picture, which was not found here.

Keywords

AI generated
supplementary sworn statements interim injunction proceedings good reason requirement complete factual picture Rules of Civil Procedure D.48(2) D.39 dismissal of application

Cited Legislation

AI generated
D.48(2)
D.39
Article 32 of Law 14/60

Cited Case Law

AI generated
Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd (1996) 1 AAΔ 788
A. Messios & Sons Ltd v. Andreas A. Leonidas (2010) 1 AAΔ 195
ECLI:CY:EDLEF:2018:A373
Court rejects supplementary sworn statement request as no good reason exists to complete factual picture.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Bacardi & Co. Ltd ν. Vinco Ltd (1996) 1 ΑΑΔ 788

A. Messios & Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1) (2010) 1 ΑΑΔ 195

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2018:A373

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 4593/2017

Μεταξύ:

Kaliaco Properties Ltd (Αρ. Εγγραφής 37561)

Εναγόντων

και

XXXXX Αβραάμ υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Εναγόντων

Εναγόμενου

Αίτηση ημερομηνίας 13 Μαρτίου 2018

για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση

15 Ιουνίου, 2018.

Για τους ενάγοντες-Αιτητές: κ. Χαραλάμπους με κ. Μυλωνά

Για τον εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Θεοδωρίδης με κ. Λουκά

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την καταχώρηση της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Συγκεκριμένα οι ενάγοντες ζητούν με την κυρίως Αίτησή τους ημερομηνίας 12.12.2017 την έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει στον εναγόμενο να ενεργεί υπό την ιδιότητά του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των εναγόντων, διαζευκτικά δε ή και επιπρόσθετα, διάταγμα που να απαγορεύει στον εναγόμενο υπό την εν λόγω ιδιότητά του να επιβαρύνει, δεσμεύει, διαχειρίζεται, ελέγχει με οποιοδήποτε τρόπο τα περιουσιακά στοιχεία των εναγόντων και ή τα αγώγιμα δικαιώματά τους και/ή να αποφασίζει γι΄ αυτά και/ή για οποιαδήποτε θέματα οποιασδήποτε φύσης αφορούν τους ενάγοντες. Περαιτέρω, την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει στους ενάγοντες, μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων τους, να προβαίνουν στις ως άνω ενέργειες κατά την ελεύθερή τους κρίση και χωρίς να περιορίζονται από τους όρους του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 28.6.1996. Τέλος, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο ενάγομενος, υπό την ως άνω ιδιότητά του, να αποκαλύψει ενόρκως στους ενάγοντες συγκεκριμένα αναφερόμενα στοιχεία.

Τα εν λόγω διατάγματα δεν εκδόθηκαν μονομερώς και η αίτηση επιδόθηκε στον εναγόμενο.

Η εν λόγω κυρίως Αίτηση των εναγόντων βασίζεται, ως προς το πραγματικό της υπόβαθρο, στους ισχυρισμούς του XXXXX Καϊσή, ως αυτοί εμφαίνονται στην ένορκή του δήλωση ημερομηνίας 12.12.2017.

Ο εναγόμενος έφερε ένσταση στην έκδοση των ως άνω διαταγμάτων, στη βάση των 14 λόγων που αναφέρονται στο σώμα της ένστασής του ημερομηνίας 5.2.2018, η οποία βασίζεται, ως προς το πραγματικό της υπόβαθρο, στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου ίδιας ημερομηνίας.

Ενώ η κυρίως Αίτηση επανειλημμένως ορίστηκε για ακρόαση, αυτό εκκρεμεί ακόμη λόγω του ότι μεσολάβησε η παρούσα Αίτηση, καθώς επίσης, προηγουμένως και η Αίτηση ημερομηνίας 8.2.2018 (για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα).

Με την παρούσα Αίτησή τους, οι Αιτητές ζητούν να επιτραπεί στο Βασίλη Καϊσή και/ή στο Νεόφυτο Παρέα να καταχωρήσουν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της κυρίως Αίτησης για τους λόγους που αναφέρει στην ένορκή του δήλωση ο XXXXX Καϊσής.

Το νομικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτελεί, μεταξύ άλλων, η Δ.48, θ.4(2) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η Αίτηση περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Καϊσή, ημερομηνίας 13.3.2018.

Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι πρόθεση των εναγόντων είναι να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου την έκθεση του Νεόφυτου Παρέα, ημερομηνίας 26.2.2018, ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο ο εναγόμενος, κατά την έκδοση της απόφασης εναντίον των εναγόντων στις 12.1.2009, διέπραξε οποιοδήποτε σφάλμα ή ενήργησε αμελώς, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τεράστιες οικονομικές ζημιές στα συμφέροντα των εναγόντων. Παράλληλα, αναφέρεται σε διάφορους ισχυρισμούς του εναγόμενου τους οποίους επιθυμεί ο ίδιος, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, να απαντήσει ώστε να έχει ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων το Δικαστήριο όταν θα αποφασίζει τα επίδικα θέματα της κυρίως Αίτησης. Η αναγκαιότητα καταχώρησης της παρούσας Αίτησης προέκυψε μετά την καταχώρηση της ένστασης του εναγομένου, ειδικότερα δε λόγω της σημασίας της απόδοσης στους ενάγοντες προσπάθειας παραπλάνησης και μη αποκάλυψης στοιχείων. Ως εισηγείται ο ενόρκως δηλών, αν δεν εγκριθεί η Αίτησή του, το Δικαστήριο θα αφεθεί με την εντύπωση ότι έχει πει ψέματα και ότι απέκρυψε στοιχεία για να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Δεν θα έχει δε ενώπιόν του τη μαρτυρία του XXXXX Παρέα.

Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ενίσταται και σε αυτή την Αίτηση των Αιτητών, βασιζόμενος στους 19 λόγους που αναφέρονται στην ένστασή του και υποστηρίζονται και αναλύονται από την ένορκη δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 4.4.2018. Μεταξύ άλλων, είναι η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ενώ το τι αποσκοπείται είναι η εισαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας. Η δε ένορκη δήλωση του XXXXX Παρέα δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπληρωματική της αρχικής ένορκης δήλωσης του XXXXX Καϊσή.

Η ακρόαση της παρούσας Αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της δικής τους πλευράς. Δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε η επανάληψη των θέσεων των συνηγόρων. Αρκεί να λεχθεί ότι έχω με μεγάλη προσοχή μελετήσει, τόσο το περιεχόμενο των όσων αφορούν την παρούσα Αίτηση, όσο και το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων.

Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, στη Δ.48, Θ.4(2), προνοούν ότι το Δικαστήριο μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η δε ακρόαση διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.

Όπως προκύπτει από το λεκτικό της ως άνω Δ.48, Θ.4(2), καθώς επίσης και τη νομολογία, το ζητούμενο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να προκύπτει καλός λόγος ώστε να είναι επιθυμητό να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων (βλ. σχετικά A. Messios & Sons Ltd v. Ανδρέα Α. Λεωνίδα (2010) 1Α ΑΑΔ 195).

Δεν είναι πρόθεση του Δικαστηρίου να εμπλακεί σε συζήτηση της κυρίως Αίτησης στο πλαίσιο της παρούσας. Είναι δε καλώς γνωστό ότι στο πλαίσιο αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων το Δικαστήριο περιορίζεται, κατά την εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων, στο άκρως απαραίτητο προς διαπίστωση της ικανοποίησης του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 (Bacardi v. Vinco (1996) 1 ΑΑΔ 788). Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει τους ισχυρισμούς επί των επιδίκων θεμάτων με τρόπο ώστε να καταλήξει σε τελικά συμπεράσματα επί της ουσίας αυτών.

Όπως προκύπτει από τα ενώπιόν μου στοιχεία, το τι ζητείται να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, με τις προτιθέμενες συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, είναι η παράθεση ισχυρισμών που αφορούν την ουσία των επιδίκων στην αγωγή θεμάτων, τα οποία δεν είναι απαραίτητα για το τι το Δικαστήριο έχει να αποφασίσει στο πλαίσιο της κυρίως Αίτησης. Επαναλαμβάνοντας κάτι που αναφέρω και στην απόφαση του Δικαστηρίου επί του αιτήματος για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, εφόσον καθίσταται εμφανής η διαφωνία των πλευρών επί των γεγονότων, η συνεχής αντιπαράθεση ισχυρισμών μεταξύ των μερών δεν θα εξυπηρετούσε την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, αφού δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου στην κυρίως Αίτηση η απόφαση επί της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των μερών.

Στη βάση των ως άνω είναι που καταλήγω ότι το Δικαστήριο, στην εξέταση της κυρίως Αίτησης, δεν εμποδίζεται, χωρίς τις αιτούμενες συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, από του να έχει ενώπιόν του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Συναφώς, καταλήγω ότι στη βάση των ενώπιόν μου στοιχείων και των ως άνω, δεν προκύπτει καλός λόγος ώστε να είναι επιθυμητό να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.

Κατά συνέπεια, δεν θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του αιτήματος. Συνακόλουθα, η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

[Υπ.] ………………………………..

Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Χ.Θ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο