Legislator Case Law & Legislation
Γενική Αίτηση Αρ.: 34/2018 AI generated

Court adjourns freezing order application pending hearing on substantive control over assets.

Case Number Γενική Αίτηση Αρ.: 34/2018
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court adjourned the application for freezing orders and asset sale against multiple defendants to allow for a full hearing. The plaintiff sought immediate measures based on a default judgment, arguing the defendants lacked independent control over the assets. The court declined to rule on the merits immediately, noting the need to hear the defendants' side before assessing the plaintiff's claim of substantive control.

Legislator headnote

AI generated

N. 31(I)/1992; D.48: The court must hear the opposing party before exercising discretion on freezing orders when the plaintiff claims substantive control over the defendant's assets.

Keywords

AI generated
freezing orders substantive control default judgment asset preservation procedural fairness District Court adjournment

Cited Legislation

AI generated
Ν. 31(I)/1992
Ν. 31(I)/1992 - Ο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος του 1992
Ευρωπαϊκός Κανονισμός 805/04

Cited Case Law

AI generated
Cyprus Sulphur Ltd v Paralamas Ltd (1990) 1 AAΔ 1051
Quantum Telecommunications Ltd (2005) 1 AAΔ 901
Theophanous V (2010) 1 AAΔ 234
Kyriakou E (2010) 1 AAΔ 1332
Brookemil Ltd (2012) 1 AAΔ 897
Ambrosiadou E and Another v Martin Coward and Another (2013) 1 AAΔ 78
ECLI:CY:EDLEF:2018:A80
Court adjourns freezing order application pending hearing on substantive control over assets.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ. (1990) 1 ΑΑΔ 1051

Quantum Telecommunications Ltd (2005) 1 ΑΑΔ 901

Θεοφάνους Βαλεντίνα (2010) 1 ΑΑΔ 234

Κυριάκου Έλενα (2010) 1 ΑΑΔ 1332

Brookemil Ltd (2012) 1 ΑΑΔ 897

Αμβροσιάδου Έλενα και Άλλος ν. Martin Coward και Άλλης (2013) 1 ΑΑΔ 78

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 31(I)/1992 - Ο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος του 1992

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2018:A80

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ.

Γενική Αίτηση Αρ.: 34/2018

Αναφορικά με τον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του 1992 (Ν.31(Ι)/92)

και

Αναφορικά με τον Κανονσιμό (ΕΚ) αριθ. 805/04 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου για μη Αμφισβητούμενες Αξιώσεις,

και

Αναφορικά με την ερήμην απόφαση (default judgment) ημερομηνίας 24/10/2017 του Εμπορικού Δικαστηρίου (Commercial Court) του Τμήματος Queen’s Bench του Αγγλικού Δικαστηρίου High Court of Justice στην αγωγή ενώπιόν του με αρ. Απαίτησης (Claim No.) 2017-000374 και τον Ευρωπαϊκό Εκτελεστό Τίτλο ημερομηνίας 07/12/2017 επί του εν λόγω διατάγματος («ΕΕΟ»)

και

Αναφορικά με το ΕΕΟ που έχει εγγραφεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στο Αρχείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων με αριθμό εγγραφής 3/2018.

ΜΕΤΑΞΥ:

PJSC «ALFA-BANK» εκ Ουκρανίας

Αιτήτριας

-και-

1. KIRILL OLEGOVICH PODOLSKIY

2. AWADTICKET LIMITED

3. ANYWAYANYDAY HOLDING LTD

4. SMART SEEDS LIMITED

5. SMART SEEDS HOLDING LTD

6. LEGLAN HOLDING LTD

7. SVETLANA ZORPA

8. GRAINWELL OVERSEAS LIMITED

9. GRAINWELL HOLDING LTD

10. ΕΦΟΡΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ & ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ

Εναγόμενων

31.01.2018

Εμφανίσεις:

Για τους Αιτητές: κος Πίττας.

ΑΠΟΦΑΣΗ

EX – TEMPORE

Στα πλαίσια αίτησης για έκδοση επιβαρυντικών διαταγμάτων και διατάγματος πώλησης, προς ικανοποίηση απόφασης Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου που οι αιτητές εξασφάλισαν σε βάρους του καθ’ ου η αίτηση αρ. 1, (για την οποία έχει εξασφαλιστεί Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος ως οι πρόνοιες του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 805/04) η πλευρά των αιτητών προωθεί, μονομερώς, αίτηση με την οποία ζητούνται διάφορες θεραπείες και διατάγματα. Ανάμεσα σε αυτά, διάφορα διατάγματα παγοποίησης κινητής και ακίνητης περιουσίας εναντίον των καθ’ ων η αίτηση αρ. 1 έως 9, διάταγμα διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη για τις καθ’ ων η αίτηση εταιρείες αρ. 2, 4, 6 και 8 και άλλων εταιρειών που περιλαμβάνονται σε πίνακα που παραπέμπει το αιτητικό, παρέχοντας σ’ αυτόν συγκεκριμένες εξουσίες και δυνατότητες, ενώ παράλληλα, επιζητείται και διάταγμα του Δικαστηρίου σε βάρος τρίτης εταιρείας, με το οποίο η τελευταία να διατάσσεται όπως αποκαλύψει διάφορα έγγραφα και στοιχεία που έχει στην κατοχή της σε σχέση με τις καθ’ ων η αίτηση εταιρείες αρ. 2, 4, 6 και 8, όπως την ταυτότητα του πραγματικού ιδιοκτήτη ή ιδιοκτητών τους, το μετοχικό τους κεφάλαιο κλπ, παρουσιάζοντας και δίνοντας αντίγραφα όλων των πιο πάνω εγγράφων στους δικηγόρους των αιτητών εντός τακτής προθεσμίας από την επίδοση του σχετικού διατάγματος.

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, πέραν από την υιοθέτηση γραπτής αγόρευσης που ετοίμασε προς υποστήριξη των αιτημάτων της πλευράς του, ανέπτυξε και προφορικά τις θέσεις του. Σημείωσε ωστόσο ότι η πλευρά των αιτητών, σε αυτό το στάδιο θα ήταν ικανοποιημένη εάν εκδιδόταν μονομερώς, (ex parte) με τον τρόπο δηλαδή που προτείνει, τα διατάγματα παγοποίησης που επιζητούνται στην αίτηση, σημειώνοντας ότι για τα υπόλοιπα αιτητικά δεν θα επιμείνει στην εξασφάλιση τους μονομερώς.

Είχα την ευκαιρία να μελετήσω με πολλή προσοχή τόσο την αίτηση όσο και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου προς υποστήριξη της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, με την ικανή και εμπεριστατωμένη αγόρευσή του, έχει βοηθήσει εξ’ άλλου το Δικαστήριο να κατανοήσει πλήρως τα ζητήματα και τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση.

Δεδομένη είναι η δυνατότητα να επιδιωχθεί η έκδοση, μονομερώς, διαταγμάτων όπως αυτά τα οποία επιζητούνται στα πλαίσια της υπό συζήτηση αίτησης. Είναι ωστόσο αναγκαίο να υπογραμμιστεί ότι στις περιπτώσεις που προωθούνται μονομερώς παρόμοιας φύσης αιτήματα, το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό αφού η έκδοση διαταγμάτων κατά αυτό τον τρόπο συνιστά εξαιρετικό μέτρο. Τούτο, ενόψει του γεγονότος ότι η θεραπεία σε τέτοια περίπτωση, παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς να δίδεται η ευκαιρία στον αντίδικο να ακουστεί. Η οφειλόμενη προσοχή σε ένα τέτοιο εγχείρημα, επιτείνεται, ας μου επιτραπεί ο όρος, ακόμα περισσότερο, σε περιπτώσεις όπως η υπό συζήτηση, όπου επιζητούνται μονομερώς διατάγματα που επηρεάζουν τρίτους ή περιουσιακά τους στοιχεία, οι οποίοι δεν φαίνεται να βρίσκονται στον πυρήνα της διαφοράς μεταξύ των αιτητών και του καθ’ ου η αίτηση αρ. 1, σε βάρος του οποίου έχει εξασφαλιστεί η απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου η εκτέλεση της οποίας όπως γίνεται κατανοητό επιδιώκεται στη Δημοκρατία κατ’ εφαρμογή και των προνοιών του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 805/04.

Όπως έχει υποδειχθεί στην Quantom Telecommunications Ltd (2005) 1 (Β) ΑΑΔ 901:

«Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση. Πολύ πιο απλό και ωφέλιμο για το Δικαστήριο να ορίσει την ex parte αίτηση για ακρόαση σε λίγες μέρες αφού αυτή επιδοθεί και σε κάθε επηρεαζόμενο και έτσι να αποφανθεί τελεσίδικα».

Ομοίως, στην υπόθεση Αμβροσιάδου κ.α. v. Coward κ.α. (2013) 1 Α.Α.Δ 78 το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της χώρας κατέκρινε την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής, χωρίς τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για την κατάδειξη του όντως κατεπείγοντος του πράγματος. Υπέδειξε παράλληλα, για άλλη μια φορά, (Βλ. Κυριάκου (2010) 1 Β Α.Α.Δ. 1332 και Θεοφάνους (2010) 1 Α.Α.Δ. 234) πως:

«Σε περίπτωση ex parte αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι απείρως ορθότερο, εκτός βεβαίως αν όντως καταδεικνύεται το κατεπείγον, να δίδεται η ελάχιστη προνοούμενη ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και η αίτηση να ακούεται εντός των ελαχίστων ημερών που είναι δυνατό αφού καταχωρηθεί η ένσταση».

Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 κ.8(3) των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, δεδομένη είναι η δυνατότητα του Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται αίτησης που προωθείται ενώπιόν του μονομερώς, να δώσει οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί σε εκείνα τα πρόσωπα που θα έκρινε κατά περίπτωση σκόπιμο. Όπως άλλωστε έχει υποδειχθεί από τον Δικαστή Κληρίδη (όπως ήταν τότε και νυν Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας) στην υπόθεση Brookemil Ltd (2012) 1 A.A.Δ. 897, ακόμα και στις περιπτώσει που καταδεικνύεται το κατεπείγον, παραμένει πάντα αλώβητη η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ζητήσει να ακούσει την άλλη πλευρά πριν να τοποθετηθεί επί ζητημάτων που κατά περίπτωση μπορεί να θεωρηθούν σημαντικά. Όπως σημειώνεται στην αμέσως πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση:

«Στη γνωστή υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. ν. ΠΑΡΑΛΑΜΑ Λτδ (1990) 1 Α.Α.Δ 1051, το Ανώτατο Δικαστήριο επιλήφθηκε ως Εφετείο του θέματος κατά πόσο, εάν ικανοποιείται η προϋπόθεση περί κατάδειξης του στοιχείου του κατεπείγοντος, τότε το Δικαστήριο υποχρεούται να προχωρήσει και εξετάσει την ουσία της αίτησης, μονομερώς. Το Εφετείο απάντησε αρνητικά αυτό το ερώτημα, τονίζοντας τα ακόλουθα, στη σελίδα 1066 του Τόμου Αποφάσεων:

«Τόσον η παράγραφος (1) του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, όσο και η παράγραφος (3) του θ.8 της Δ.48, μιλούν με γλώσσα διάφορη και δεικνύουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο πρωτόδικος Δικαστής διατηρεί την ευχέρεια να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία εάν θα προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση, ή εάν θα δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Το θέμα που εγείρεται είναι: Με βάση τις αρχές ελέγχου της άσκησης διακριτικής εξουσίας από πρωτόδικα Δικαστήρια, πρέπει να επέμβουμε; ….»».

Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση και έχοντας κατά νου το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς επ’ ουδενί να παραγνωρίζω τις ανησυχίες των αιτητών, όπως αυτές μεταφέρθηκαν στο Δικαστήριο από τον ευπαίδευτο συνήγορό τους, κρίνεται αναγκαίο, για να μπορέσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία αποφασίζοντας επί των αιτημάτων που προωθούνται μέσω της υπό συζήτηση αίτησης, ότι θα πρέπει να έχει κατά νου και τη θέση των άλλων πλευρών στη διαδικασία.

Θέλοντας συνειδητά να αποφύγω να υπεισέλθω σε έκταση και συζήτηση ζητημάτων που αισθάνομαι ότι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο τριβής και συζήτησης κατά την εξέλιξη της διαδικασίας, περιορίζομαι να σημειώσω τους προβληματισμούς του Δικαστηρίου για το ζήτημα του πραγματικού ελέγχου που ο καθ’ ου η αίτηση αρ. 1, ως υποστηρίζεται από τους αιτητές, έχει επί των καθ’ ων η αίτηση αρ. 2 έως 9.

Έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου για το ζήτημα, όπως για παράδειγμα έρευνες στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών της Κυπριακής Δημοκρατίας, παλαιότερα δημοσιεύματα, κυρίως συνεντεύξεις από τρίτα πρόσωπα σε σχέση με την επαφή ή έλεγχο του καθ’ ου η αίτηση αρ. 1 επί των καθ’ ων η αίτηση 2 έως 9, οφείλω να σημειώσω ότι, συνολικά θεωρούμενα δεν διασκεδάζουν τις όποιες ανησυχίες του Δικαστηρίου για το ζήτημα.

Δανειζόμενος όρους που ο κος Πίττας μεταχειρίστηκε, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, απασχολεί σοβαρά το ζήτημα αν ο καθ’ ου η αίτηση αρ. 1, (εξ’ αποφάσεως οφειλέτης) έχει ουσιαστικό, πραγματικό έλεγχο (substantinig practical control) επί των καθ’ ων η αίτηση αρ. 2 έως 9, επαφή και σχέση μαζί τους, κατά τον τρόπο που εισηγείται η πλευρά των αιτητών, επιζητώντας συνακόλουθα, ανάλογες θεραπείες.

Ο ως άνω προβληματισμός, από μόνος του, καθιστά αναγκαίο κατά την αντίληψη μου, πριν το Δικαστήριο τοποθετηθεί επί των δραστικών αιτημάτων που προωθούνται με την υπό συζήτηση αίτηση, όπως του δοθεί η ευκαιρία να ακούσει και τις άλλες πλευρές.

Ως εκ τούτου, δίδονται οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί στους καθ’ ων η αίτηση.

Κατόπιν εισήγησης του συνηγόρου των αιτητών, η υπόθεση θα παραμείνει στις 09.02.2018 και ώρα 09:00, για σκοπούς επίδοσης.

(Υπ.) …………..…………….…….

Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΧΡΓ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο