Court dismisses request to amend claim by adding facts from a separate 2017 lawsuit filed by a defendant.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934

Χρίστου ν. Στυλιανού (1992) 1 ΑΑΔ 704

Astor Co. Κ.ά. ν. A & G Leventis Ltd κ.ά. (1993) 1 ΑΑΔ 726

Khan Jamal Y. και Άλλη ν. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Άλλου (2011) 1 ΑΑΔ 1211

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 17(I)/2013 - Ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμος του 2013

Ν. 38(I)/2013 - O περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2013

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2017:A104

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 2271/10

Μεταξύ:

Ασπασίας Ευσταθίου, από την Πάφο

Ενάγουσας

και

1. Ζωούλα Νικολαίδου από την Πάφο

2. Μάριου Αλβέρτου Γιουσελλή από το Γέρι

3. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά το Σύνταγμα υπεύθυνου για τις πράξεις και η παραλείψεις της Κυπριακής Δημοκρατίας

4. Ανδρονίκη Νεοφύτου από την Πάφο

5. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD από την Πάφο

Εναγομένων

Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει ειδοποίησης με βάση τον Ν. 17(Ι)/2013 ως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.38(Ι)/2013, ημερ. 19.9.2013

Μεταξύ:

Ασπασίας Ευσταθίου, από την Πάφο

Ενάγουσας

και

1. Ζωούλα Νικολαίδου από την Πάφο

2. Μάριου Αλβέρτου Γιουσελλή από το Γέρι

3. 4. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά το Σύνταγμα υπεύθυνου για τις πράξεις και η παραλείψεις της Κυπριακής Δημοκρατίας

5. Ανδρονίκη Νεοφύτου από την Πάφο

6. BANK OF CYPRUS PUBLIC CO LTD (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD), από την Πάφο

Εναγομένων

Αίτηση ημερ. 8.5.2017 για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης

Ημερομηνία: 3.7.2017

Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Χ. Φωτίου

Για Εναγόμενη 1-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Ευα. Πουλλά

Για Εναγόμενη 4-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Θουκυδίδης

Για Εναγόμενη 5-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Χ. Μίτλεττον για Α. Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας καταχωρήθηκε η κρινόμενη αίτηση με την οποία επιζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με την προσθήκη μετά την παράγραφο 11 της ακόλουθης παραγράφου:

«Περαιτέρω η εναγόμενη 5 την 24/3/2017 έχει καταχωρήσει την αγωγή 314/2017 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον της εναγόμενης 1 δια της οποίας ζητά αποζημιώσεις διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έχει υποστεί ζημιές οι οποίες τελούν σε αιτιώδη συνάφεια με την διάπραξη, από μέρους της εναγόμενης 1 των αδικημάτων της πλαστογραφίας και/ή της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου με αναφορά σε Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερομηνίας 7/8/2008 στην θέση της ενάγουσας και/ή βάσει ομολογίας ενοχής της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 17/10/2011 ότι η ίδια διέπραξε τα αδικήματα αυτά (QUILTY PLEA CAUSE OF ACTION) στην Ποινική Υπόθεση 4640/2011 του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου και/ή επιβεβαίωσης της εναγόμενης 1 ότι επρόκειτο όντως για δική της συμπεριφορά και ή ότι δεν ήταν μια παραδοχή χωρίς πραγματική ενοχή της και/ή μια παραδοχή κατόπιν διαπραγμάτευσης της ποινής και/ή μια παραδοχή για άλλους περιστασιακούς λόγους και ή βάσει της παραλείψεις της Εναγόμενης 1 να προβεί σε ανατροπή/απόσυρση της από μέρους της ομολογίας ενοχής στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατά το έτος 2017 και/ή βάσει επανάληψης της και/ή λόγου δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αμέλειας από μέρους της εναγόμενης 1.»

Η ανάγκη που προέκυψε και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, δικαιολογεί την αιτούμενη τροποποίηση, παρέχεται με την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας η οποία αναφέρει ότι η αγωγή 314/2017 έχει ακριβώς τα ίδια επίδικα γεγονότα με την παρούσα αγωγή (επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της αγωγής 314/2017).

Αναφέρει επίσης ότι κατά τη δικάσιμο της 28ης Απριλίου 2017 δεν επιτράπηκε να καταχωρηθεί αντίγραφο της αγωγής αυτής, διότι δεν ήταν δικογραφημένος ο ισχυρισμός αυτός. Δεδομένου ότι πρόσφατα έλαβε γνώση του ισχυρισμού αυτού αφού η αγωγή 314/2017 καταχωρήθηκε στις 24.3.2017, δεν θα μπορούσε να περιληφθεί στην Έκθεση Απαίτησης κατά τη σύνταξη της.

Θεωρεί ότι η μαρτυρία αυτή είναι ουσιώδης για την προώθηση της θέσης της και απαγόρευσης της προώθησης των θέσεων της Εναγόμενης 5, αφού στην αγωγή 314/17 προωθεί ακριβώς αντίθετους και αντιφατικούς ισχυρισμούς.

Εκ των Εναγομένων, ένσταση καταχωρήθηκε από την Εναγόμενη 5 (οι Εναγόμενοι 1 και 4 συγκατατίθενται στο δικονομικό αυτό διάβημα της Ενάγουσας) βασιζόμενη στους πιο κάτω λόγους:

«2. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι αναγκαία προκειμένου να προσδιοριστούν κάποια αμφισβητούμενα θέματα μεταξύ των διαδίκων·

3. Η αίτησης της Αιτήτριας είναι ουσιαστικά αβάσιμη, καθότι δεν προσφέρεται, στην ένορκη δήλωση της Ασπασίας Ευσταθίου ημερομηνίας 08.05.2017, οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί το αίτημα για επανάνοιγμα της δικογραφίας·

4. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης·

5. Με την αιτούμενη τροποποίηση προκαλείται αδικία στην πλευρά των Καθ΄ ων η αίτηση και βλάβη στα δικαιώματα και συμφέροντα των Καθ΄ ων η αίτηση, μη αποτιμητή σε χρήμα·

6. Η αίτηση των Αιτητών είναι κακόπιστη και απολήγει σε κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court).»

Την ένσταση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του κ. Ανδρόνικου Σταυρινού, υπάλληλου-λειτουργού της Εναγόμενης 5. Καταγράφει σε αυτήν το ιστορικό των γεγονότων του καταχωρηθέντος γενικά οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και Έκθεσης Απαίτησης της παρούσας αγωγής και τους ισχυρισμούς που διαλαμβάνονται σε αυτήν.

Αναφορικά με την καταχώριση της αγωγής 314/2017 εκθέτει τα εξής:

«6. Στο πλαίσιο εκδίκασης της απαίτησης της Αιτήτριας, παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι η Εναγόμενη 1 προέβη σε παραδοχή στο Κακουργιοδικείο συναφών κατηγοριών περί διάπραξης πλαστογραφίας. Οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν αμφισβήτησαν το γεγονός, ως γεγονός το οποίο φαίνεται μέσα από την έγγραφη μαρτυρία που προέρχεται από το σεβαστό Δικαστήριο, ότι έγινε παραδοχή από μέρους της Εναγόμενης 1 σε κάποιες κατηγορίες και ότι της επιβλήθηκε κάποια ποινή και υπάρχει η σχετική απόφαση επιβολής ποινής.

7. Κάθε ομολογία ενοχής, όπως γνωρίζω, επιφέρει ορισμένες οικονομικές συνέπειες. Υπάρχει, όμως, και το ενδεχόμενο να γίνεται χωρίς να έχει διαπραχθεί πράγματι το αδίκημα, για οποιουσδήποτε άλλους λόγους. Οι Καθ΄ ων η αίτηση, προς διασφάλιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων τους που απορρέουν από το γεγονός της παραδοχής, καταχώρησαν αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 1, βάσει της παραδοχής της Εναγόμενης 1 (guilty plea action), με την οποία αξιώνουν σχετικές αποζημιώσεις, για ζημιά που απορρέει από το γεγονός της παραδοχής της. Απαίτηση εναντίον της Εναγόμενης 1 θα μπορούσαν, εξάλλου, να απευθύνουν οι Καθ΄ ων η αίτηση και στο πλαίσιο της υφιστάμενης αγωγής, με ειδοποίηση συνεναγομένου ή άλλως πώς, περίπτωση στην οποία θα έπετο της εκδίκασης της απαίτησης της Αιτήτριας και θα εξαρτώταν, ενδεχομένως, από το αποτέλεσμα της. Οι Καθ΄ ων η αίτηση επέλεξαν να απευθύνουν την απαίτηση τους εναντίον της Εναγόμενης 1 με ξεχωριστή αγωγή και δεν είναι ευλόγως κατανοητή η αντίδραση της Αιτήτριας, στον βαθμό που η Αιτήτρια εξακολουθεί να προωθεί και η ίδια αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 1.»

Σχολιάζει περαιτέρω πως: «δεν υπάρχει ουσιαστικά εύρημα οποιουδήποτε Δικαστηρίου, μέχρι στιγμής, ότι η Εναγόμενη 1, όντως, διέπραξε πλαστογραφία. Συνεπώς, δεν μπορούν να γνωρίζουν, οι Καθ΄ ων η αίτηση, εάν η παραδοχή της Εναγόμενης 1 στην ποινική δίκη εξυπηρετούσε οποιουσδήποτε άλλους σκοπούς ή εάν όντως η Εναγόμενη 1 διέπραξε το αδίκημα. Το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση απηύθυναν απαίτηση εναντίον της Εναγόμενης 1 βάσει της παραδοχής της, όπως και εναντίον του Εναγόμενου 2 για το ενυπόθηκο δάνειο, δεν αφαιρεί από τους ώμους της Ενάγουσας το βάρος της ίδιας να αποδείξει τους ισχυρισμούς της, ότι διαπράχθηκε πλαστογραφία ή και ότι η ίδια τελούσε υπό άγνοια σε σχέση με την αγοραπωλησία. Και οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν δικαίωμα, όπως γνωρίζω, να αμφισβητούν τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας σε σχέση με τον ισχυρισμό αυτό, ότι όντως διενεργήθηκε πλαστογραφία, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους που απορρέουν από το ενδεχόμενο, όντως, να έχει διαπραχθεί.»

Οι συνήγοροι των διαδίκων κατεχώρησαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους.

Αποτελεί θέση και εισήγηση του συνηγόρου της Αιτήτριας με παραπομπή σε νομολογία πως ο κρίσιμος παράγοντας είναι ο προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων και των θέσεων των διαδίκων ούτως ώστε να δοθεί η ευκαιρία να προσκομίσουν την σχετική μαρτυρία, η οποία θα αποδείξει τους ισχυρισμούς τους, ή θα αντικρούσει τις δικογραφημένες θέσεις των αντιδίκων.

Είναι απολύτως απαραίτητο, τονίζει ο συνήγορος, να τεθούν οι ισχυρισμοί-θέσεις της Ενάγουσας, όπως αυτές καταγράφονται και φαίνονται στο Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης, καθότι με την προβολή τους δια μαρτυρίας, η Ενάγουσα θα αποδείξει ότι η Εναγόμενη 5 αποδέχεται ότι το επίδικο πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 7.8.2008 είναι πλαστό και ότι το πλαστογράφησε και το κυκλοφόρησε η Εναγόμενη 1.

Από την αντίπερα όχθη η συνήγορος της Καθ΄ ης η αίτηση, με την επιχειρηματολογία που αναπτύσσει, εισηγείται πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει.

Επικαλούμενη σχετική νομολογία εισηγείται ότι οι σκοπούμενες τροποποιήσεις πρέπει να είναι αναγκαίες για τον καθορισμό των πραγματικώς αμφισβητούμενων θεμάτων μεταξύ των μερών. (Astor Manufacturing & Exporting Co v. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd (1993) 1 A.A.Δ. 726).

Υποδεικνύει δε πως στην προκειμένη περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.25 για να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αποδοχής της αίτησης για τους λόγους που προβάλλονται στην ένσταση.

Δεν αποτελεί αμφισβητούμενο ή επίδικο γεγονός το ότι η Καθ΄ ης η αίτηση κατεχώρησε αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 1 και δεν αφαιρεί από τους ώμους της Αιτήτριας το βάρος να αποδείξει την απαίτηση της στο βαθμό που αμφισβητείται από τους Εναγομένους.

Συνεχίζοντας την επιχειρηματολογία της η συνήγορος υποδεικνύει πως: «Το να «φιμώσει», η Αιτήτρια, οποιοδήποτε υπερασπιστικό ισχυρισμό των Καθών η αίτηση – οποιαδήποτε αμφισβήτηση εγείρουν οι Καθών η αίτηση διεκδικώντας ακρόαση της ουσίας, ήτοι διαγνωστική δίκη (και αποφυγή μεθοδεύσεων ή συμπαιγνιών μεταξύ της Αιτήτριας και της νύφης της, Εναγόμενης 1, ή πλέον και του Εναγόμενου 2, εις βάρος των Καθών η αίτηση) – δεν είναι μέθοδος απόδειξης.»

Αποτελεί θέση και εντύπωση της Καθ΄ ης η αίτηση πως «γίνεται μεθόδευση των δικαστικών διαδικασιών (όπως συνέβη και στις συνημμένες αποφάσεις, ενδεικτικά, που απασχολούν την ίδια οικογένεια). Η προσπάθεια της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1, συντονισμένα, είναι η μετακύληση της ζημιάς στην Τράπεζα.»

Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί πως οι οποιεσδήποτε αποφάσεις έχουν εκδοθεί και έχουν ως διαδίκους μέλη της ίδιας οικογένειας, δεν είναι σχετικές και ασφαλώς δεν επηρεάζουν την παρούσα διαδικασία ή υπόθεση.

Νομική πτυχή

Έχει νομολογηθεί ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (δέστε Χρίστου ν. Αζά (1992) 1 Α.Α.Δ. 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος.

Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (δέστε Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με εκείνη που διατυπώθηκε στην Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd (1970) 2 All E.R. 754, Jamal Khan v. Δημοκρατίας του Πακιστάν (2011) 1 Α.Α.Δ. 1211.

Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψίζονται στη Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α. (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 33 και έχουν ως εξής:

«(1) H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2) Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέρονται του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.

(3) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4) Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.»

Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμώνται όλα τα σχετικά γεγονότα τα οποία τείνουν να διαμορφώσουν και προδιαγράψουν το πλαίσιο της δίκης σε συνάρτηση με τα χρονικά όρια για την επίλυση τους.

Προτού αναφερθώ στην εφαρμογή της νομικής πτυχής και προϋποθέσεων στην κρινόμενη περίπτωση θεωρώ σκόπιμο να καταγράψω τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και θέματα όπως προβάλλονται από τα δικόγραφα.

Με την Έκθεση Απαίτησης της η Ενάγουσα ισχυρίζεται πως η Εναγόμενη 1 σε συνεργεία με τον Εναγόμενο 2, κατήρτησε πλαστό ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, στο οποίο φέρεται δήθεν η υπογραφή της, δυνάμει του οποίου πώλησε και στη συνέχεια μεταβίβασε στον Εναγόμενο 2, το επίδικο ακίνητο. Καταλογίζει ευθύνη στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο που το αποδέχθηκε και επίσης στην Εναγόμενη 4, η οποία υπό την ιδιότητα της ως κοινοτάρχης, πιστοποίησε τη δήθεν υπογραφή της.

Ο Εναγόμενος 2 συνήψε δάνειο από την Εναγόμενη 5 και υποθήκευσε προς εξασφάλιση αυτού το ακίνητο προς όφελος της Εναγόμενης 5.

Ενώ αξιώνει αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1-4, δεν διεκδικεί τέτοια θεραπεία εναντίον της Εναγόμενης 5. Αξιώνει όμως ακύρωση της σύμβασης υποθήκης.

Η Εναγόμενη 1 με την Έκθεση Υπεράσπισης παραδέχεται ότι πλαστογράφησε την υπογραφή της Ενάγουσας.

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας προσκομίσθηκε μαρτυρία ότι ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπου οδηγήθηκε η υπόθεση, παραδέχθηκε το αδίκημα της πλαστογραφίας.

Η Εναγόμενη 5 με την Έκθεση Υπεράσπισης αμφισβητεί ότι το έγγραφο είναι πλαστό, προβάλλει άγνοια για τα γεγονότα που προωθεί η Ενάγουσα και ισχυρίζεται ότι ουδείς δόλος ή παρανομία χρησιμοποιήθηκε για την υποθήκευση του ακινήτου.

Με την αγωγή 314/2017 που καταχώρισε η Εναγόμενη 5 εναντίον της Εναγόμενης 1, διεκδικεί αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη συνεπεία της πλαστογραφίας του επίδικου πληρεξουσίου. Για τούτο, η Ενάγουσα επιθυμεί να συμπεριλάβει το γεγονός αυτό στην Έκθεση Απαίτησης της.

Όμως: Εξ΄ όσων προκύπτει από το Τεκμήριο 1 (φωτοαντίγραφο αγωγής) η Εναγόμενη 5 διεκδικεί αποζημιώσεις βασιζόμενη στο γεγονός της ομολογίας ενοχής εκ μέρους της Εναγόμενης 1, όχι της αποδοχής εκ μέρους της Εναγόμενης 5 ότι το πληρεξούσιο το πλαστογράφησε η Εναγόμενη 1, χωρίς γη γνώση της Ενάγουσας.

Εξάλλου: Η οποιαδήποτε τροποποίηση δικογράφου δια της προσθήκης ή μετατροπής γεγονότων ανάγεται στο χρόνο κατά τον οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα. Η προσπάθεια εισαγωγής του γεγονότος της καταχώρισης αγωγής εκ μέρους της Εναγόμενης 5, η οποία έγινε το 2017, δεν έχει σχέση με τον επίδικο χρόνο. Επιδιώκεται εισαγωγή του γεγονότος της αγωγής του 2017 και όχι εισαγωγή κάποιου γεγονότος ή ενέργεια της Εναγόμενης 5 που να ανάγεται στον επίδικο χρόνο ώστε να αποτελεί κώλυμα για προώθηση των θέσεων της Έκθεσης Υπεράσπισης της ή όπως αναφέρει η Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση, για απαγόρευση της προώθησης των θέσεων της Εναγόμενης 5 αφού προωθεί ακριβώς αντίθετους και αντιφατικούς ισχυρισμούς.

Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας.

(Υπ.) …………………………………….

Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο,

Πρωτοκολλητής.

/ΑΜ

Subject: Civil/Interim

Αναφορά: (Αίτηση για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης)

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο