Court dismisses request for extension and stays sale agreement filing deadlines in civil execution proceedings.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου

Ενώπιον :- Μάνθου Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ.

Αριθμός Αίτησης :- 298/2015

Μεταξύ:-

Μαρίας

Μαυρονικόλα

Αιτήτριας

Και

Αδελφοί

Παπίρης Εστειτς Λιμιτεδ

Καθ΄ ης η Αίτηση

Αίτηση Ημερομηνίας

6/7/2016

Ημερομηνία Έκδοσης της Απόφασης :- Τρίτη 30η

Μαΐου 2017

Για την Αιτήτρια -

Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα.

Νικολέτα Χαραλάμπους για

Πολύκαρπος Φιλίππου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα.

Νικολέτα Χαραλάμπους

Για την Καθ΄ ης η Αίτηση –

Αιτήτρια :- κα.

Μαρίνα Ομήρου για

Ομήρου

& Ομήρου Δ.Ε.Π.Ε.

Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα.

Μαρίνα Ομήρου

Απόφαση

Η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση καταχωρίσθηκε μετά και

από την έκδοση διατάγματος στις 22/12/2015 με το οποίο επιτράπηκε η κατάθεση

πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 5/1/2001 μεταξύ των διαδίκων στο Επαρχιακό

Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης ως επίσης και διατάγματος με

το οποίο επιτρεπόταν η έγερση αγωγής, επίσης για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, παρά

και το ότι είχε παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία από τον σχετικό Νόμο για

κατάθεση της συμφωνίας πώλησης (στο εξής θα καλούνται τα «επίδικα διατάγματα»).

Προς αποφυγή σύγχυσης, εντός αυτής της απόφασης η κυρίως αίτηση,

βάσει της οποίας εκδόθηκαν τα επίδικα διατάγματα, θα αναφέρεται ως η «αρχική

αίτηση» ενώ η αίτηση υπό εξέταση θα αναφέρεται ως η «αίτηση».

Διευκρινίζεται επίσης πως η αιτήτρια στην αρχική αίτηση καθίσταται βεβαίως η

καθ΄ ης η αίτηση στην αίτηση υπό εξέταση, ενώ η καθ΄ ης η αίτηση στην αρχική

αίτηση καθίσταται η αιτήτρια σε αυτή τη διαδικασία.

Με την υπό εξέταση αίτηση η αιτήτρια αιτείται την έκδοση δύο

διαταγμάτων εκ των οποίων το πρώτο, όπως κρίνεται από το Δικαστήριο, ζητείται

εκ του περισσού και ως εκ τούτου δεν κρίνεται απαραίτητη η εξέταση αυτού του

μέρους του αιτήματος.

Σύμφωνα με αυτό το μέρος του αιτήματος ζητείται η έκδοσης

διατάγματος με το οποίο να δίδεται παράταση του χρόνου καταχώρισης της αίτησης

υπό εξέταση μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης.

Θεωρείται βεβαίως από το Δικαστήριο πως όντως έχει σημασία ο

χρόνος ο οποίος έχει διαρρεύσει από την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων μέχρι

και την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης υπό εξέταση. Όμως αυτό δεν καθιστά

απαραίτητη και την έκδοση διατάγματος παράτασης του χρόνου καταχώρισης της

αίτησης. Καθότι βεβαίως δεν τίθεται οποιαδήποτε προθεσμία αναφορικά με την

καταχώριση αυτού του είδους αίτησης είτε από τον σχετικό Νόμο, δηλαδή τον περί

Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο του 2011 Ν.81(Ι)/2011 (ο οποίος στο

εξής θα καλείται ο «σχετικός Νόμος») είτε από τους Διαδικαστικούς

Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας (στο εξής θα καλούνται οι «Διαδικαστικοί

Κανονισμοί»).

Με το δεύτερο διάταγμα αυτό το οποίο αιτείται η αιτήτρια είναι

τον παραμερισμό ή ακύρωση των επίδικων διαταγμάτων.

Υπενθυμίζεται βεβαίως πως σύμφωνα με το άρθρο 12 του σχετικού

Νόμου, ανεξάρτητα και από τις διατάξεις της παραγράφου (γ) του εδαφίου (1) του

άρθρου 6, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν σχετικής αίτησης, να επιτρέψει την

κατάθεση σύμβασης ή την έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση, έστω και αν έχει

παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύμφωνα με τις υπό

αναφορά διατάξεις, όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο για την προστασία του

αγοραστή. Υπάρχουν επίσης μεταβατικές διατάξεις στον σχετικό Νόμο οι οποίες

αναφέρονται στο άρθρο 16 και οι οποίες βεβαίως έχουν και τη δική τους σημασία

σε σχέση και με τη νομική πτυχή της αίτησης υπό εξέταση.

Αξίζει να σημειωθεί πως παρά και την αναφορά εντός του σχετικού

Νόμου στη δυνατότητα υποβολής αίτησης στο Δικαστήριο εντούτοις δεν υπάρχει

οποιαδήποτε πρόνοια εντός του ίδιου του Νόμου αναφορικά είτε με τη δυνατότητα

έκδοσης σχετικών διαδικαστικών κανονισμών είτε ως προς τους διαδικαστικούς

κανονισμούς οι οποίοι θα εφαρμόζονται σε σχέση με την υποβολή αυτής της

αίτησης.

Βεβαίως θα ήταν αδιανόητο ο σχετικός Νόμος να προνοούσε για την

ύπαρξη ενός δικαιώματος το οποίο για να είναι σε θέση να εξασφαλίσει θεραπεία ένας

αιτητής θα πρέπει να αποταθεί στο Δικαστήριο δίχως παράλληλα να υπάρχει και η

δυνατότητα δικονομικά να διεκδικηθεί αυτή η θεραπεία. Στη συγκεκριμένη

περίπτωση η εξασφάλιση των επίδικων διαταγμάτων με την αρχική αίτηση επιτεύχθηκε

έχοντας ως νομική βάση, αναφορικά με τη δικονομική πτυχή, την Δ. 48 των

Διαδικαστικών Κανονισμών και το άρθρο 12 ως προς την ουσιαστική πτυχή της

αρχικής αίτησης.

Κυρίως το αίτημα παραμερισμού των επίδικων διαταγμάτων βασίζεται

στην Δ. 48 θ. 11. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Ηλία ν.

Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας (2009) 1 Α.Α.Δ. 365. Όπως

αναφέρεται σχετικά στη σελίδα 371, ο θ. 11 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για

να εξετάσει κατά πόσο τα επίδικα διατάγματα θα πρέπει να παραμεριστούν. Σχετική

αναφορά στην απόφαση Ηλία ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας υπάρχει

και στις αποφάσεις Αναφορικά με την Daxtel Holdings Ltd, Πολιτική Αίτηση

63/17, ημερομηνίας 8/5/2017 και Αναφορικά με την αίτηση της A&P (Andreou & Paraskevaides) Enterprises Public Company Ltd, Πολιτική

Αίτηση 88/15, ημερομηνίας 9/7/2015, σε αμφότερες εκ των οποίων υπάρχει αναφορά

ως προς την ευρύτητα και δυνατότητα εφαρμογής της Δ. 48.

Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους ένστασης στην αίτηση

στο σύνολο τους και έχοντας μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τα όσα στοιχεία

έχουν τεθεί υπόψη του όσο και την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων

καταλήγει σε συμπέρασμα πως τα επίδικα διατάγματα θα πρέπει να παραμεριστούν

έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην αιτήτρια να αμφισβητήσει τη βασιμότητα του

αιτήματος στην αρχική αίτηση βάσει του οποίου εκδόθηκαν αυτά τα διατάγματα.

Καταλήγει το Δικαστήριο σε αυτό το συμπέρασμα διατηρώντας υπόψη

πως ο διαχειριστής της αιτήτριας δεν είχε λάβει γνώση αναφορικά με την

καταχώριση της αρχικής αίτησης εφόσον δηλαδή η αίτηση δεν επιδόθηκε σε αυτόν

αλλά σε διευθυντή της αιτήτριας η οποία κατά το χρονικό σημείο αυτής της

επίδοσης ως εταιρεία βρισκόταν υπό τη διαχείριση του διαχειριστή για ολόκληρη

την περιουσία της. Το δεδομένο του διορισμού του διαχειριστή της αιτήτριας

προκύπτει από τη μαρτυρία η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση (τεκμήρια 1, 2 και

3). Συνεπώς δικαιολογείται απόλυτα η παράλειψη του ιδίου ή εκπροσώπου του να

εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία της ερήμην έκδοσης των επίδικων

διαταγμάτων.

Επιπλέον, δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη υπέρμετρης καθυστέρησης ως

προς την καταχώριση της αίτησης μετά και από την ημερομηνία κατά την οποία ο

διαχειριστής ενημερώθηκε σε σχέση με την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων κατά

τη διάρκεια διαδικασίας διορισμού του από άλλη τράπεζα βάσει άλλων δύο ομολόγων

κυμαινόμενης επιβάρυνσης.

Αναφορικά δε με την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως βάσιμων λόγων για

καταχώριση ένστασης εναντίον της αρχικής αίτησης το Δικαστήριο διαπιστώνει τόσο

σε σχέση με την πραγματική πτυχή όσο και τη νομική πτυχή της αρχικής αίτησης

πως τα όσα αναφέρονται σχετικά προς υποστήριξη της αίτησης στοιχειοθετούν όντως

εκ πρώτης όψεως καλή και συζητήσιμη υπόθεση βάσει της οποίας η αιτήτρια θα

μπορούσε σε περίπτωση παραμερισμού των επίδικων διαταγμάτων να υποστηρίξει

τέτοια ένσταση.

Ως προς τη πραγματική πτυχή του θέματος και δίχως το μέρος αυτό

της στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπόθεσης να εξαντλείται με αυτή την

αναφορά, επισημαίνεται απλά η λιτότητα των ισχυρισμών εντός της ένορκης δήλωσης

στην αρχική αίτηση ως προς τους λόγους για τους οποίους το πωλητήριο έγγραφο

δεν κατατέθηκε εμπρόθεσμα στο Κτηματολόγιο.

Ενώ σε σχέση με τη νομική πτυχή του θέματος σύμφωνα και με τα όσα

αναφέρονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης στην παράγραφο 11

(παρά και την προφανώς εκ παραδρομής αναφορά στο έτος 1989) σε συνδυασμό και με

το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων δικηγόρων της αιτήτριας

διαπιστώνεται - και πάλι εκ πρώτης όψεως - η ύπαρξη βάσιμης αμφισβήτησης της

ίδιας της ύπαρξης της δυνατότητας εφαρμογής του σχετικού Νόμου σε σχέση με

σύμβαση η οποία υπογράφηκε πριν από την ισχύ του σχετικού Νόμου. Διατηρώντας

δηλαδή υπόψη τις μεταβατικές διατάξεις αυτού του Νόμου. Σχετικές επί του

θέματος είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την αίτηση

του Konstantin Meshkov, Πολιτική Αίτηση Αρ. 53/2016, ημερομηνίας 26/5/2016

(σε σχέση με την πρωτόδικη απόφαση στην Γενική Αίτηση 156/2015 του Επαρχιακού

Δικαστηρίου Λάρνακας, το περιεχόμενο της οποίας επίσης λαμβάνεται υπόψη από το

Δικαστήριο) και Αναφορικά με την αίτηση της Αικατερίνης (Κατερίνα) Θεοδώρου,

Πολιτική Αίτηση Αρ. 170/2014, ημερομηνίας 7/11/2014.

Διατηρώντας υπόψη και την κατάληξη του Δικαστηρίου να παραμερίσει

τα επίδικα διατάγματα θεωρείται πως δεν θα πρέπει στη συνέχεια να επεκταθεί

περισσότερο ως προς τους λόγους βάσει των οποίων στοιχειοθετείται εκ πρώτης

όψεως καλή και συζητήσιμη υπόθεση από την αιτήτρια έτσι ώστε εν τέλει να κρίνεται

δικαιολογημένη η αίτηση.

Επομένως εφόσον η αίτηση κρίνεται ως απόλυτα δικαιολογημένη

εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού των επίδικων διαταγμάτων υπό τον όρο ότι η

αιτήτρια θα καταχωρίσει ένσταση στην αρχική αίτηση εντός 30 ημερών από την

ημερομηνία έκδοσης αυτής της απόφασης. Η αρχική αίτηση ορίζεται για οδηγίες

στις 4/7/2017 και ώρα 09:00.

Αναφορικά με το θέμα των εξόδων το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη

θέση των ευπαίδευτων δικηγόρων της αιτήτριας ως προς το ότι ο παραμερισμός των

επίδικων διαταγμάτων θα έπρεπε να είχε γίνει ex debito justitiae στην οποία

περίπτωση βεβαίως δεν θα τίθετο θέμα επιδίκασης των εξόδων εις βάρος της

αιτήτριας. Ο λόγος είναι απλός. Πραγματικά για σκοπούς έκδοσης αυτής της

απόφασης και μόνο δεν αποδεικνύεται πως η καθ΄ ης η αίτηση είχε υπόψη της πως

είχε διοριστεί διαχειριστής της αιτήτριας. Παράλληλα όμως δεν είναι δυνατό να

αγνοηθεί και η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι όντως η αιτήτρια - υπό την έννοια

της αιτήτριας υπό τη διαχείριση του διαχειριστή - δεν έλαβε γνώση ως προς την

ύπαρξη της αίτησης έτσι ώστε να ήταν σε θέση ο διαχειριστής να δώσει οδηγίες

για εμφάνιση δικηγόρου κατά την ημερομηνία στην οποία είχαν εκδοθεί τα επίδικα

διατάγματα. Διατηρώντας υπόψη αυτά τα δεδομένα κρίνεται από το Δικαστήριο πως η

ορθότερη και πιο δίκαιη διαταγή αναφορικά με τα έξοδα τόσο της αρχικής αίτησης όσο

και αυτής της αίτησης να είναι έξοδα στην πορεία της αρχικής αίτησης, δηλαδή

σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκδίκασης της. Βεβαίως, σε περίπτωση παράλειψης της

αιτήτριας να καταχωρίσει εμπρόθεσμα ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στην αρχική

αίτηση τότε τα έξοδα τόσο της αρχικής αίτησης όσο και της αίτησης σε σχέση με

την οποία εκδόθηκε αυτή η απόφαση θα είναι υπέρ της καθ΄ ης η αίτηση σε αυτή

την αίτηση.

Τέλος, θεωρώ πως θα ήταν παράλειψη μου να μην εκφράσω τη λύπη μου

ως προς την καθυστέρηση σε σχέση με την έκδοση αυτής της απόφασης και η οποία

βεβαίως δεν οφείλεται στο χειρισμό της ακροαματικής διαδικασίας από τους

ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων αλλά κυρίως στο φόρτο εργασίας του

Δικαστηρίου επί καθημερινής βάσης και στον αριθμό και άλλων επιφυλαγμένων αποφάσεων

με ανάλογη χρονική προτεραιότητα ως προς την έκδοση τους είτε συνήθως έχοντας

ως βασικό κριτήριο την ημερομηνία επιφύλαξης τους είτε διαφορετικά σε ορισμένες

εξαιρετικές περιπτώσεις εξαιτίας της επείγουσας φύσης της διαδικασίας βάσει της

οποίας αυτές προέκυψαν και των οποίων επιφυλαγμένων αποφάσεων είτε η έκδοση

εξακολουθεί να εκκρεμεί είτε έχει κατ΄ εξαίρεση προηγηθεί της έκδοσης αυτής της

απόφασης παρά και τη μεταγενέστερη ημερομηνία επιφύλαξης των.

___________________________

Μάνθος Α. Ματθαίου Α.

Ε. Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

Subject :- Civil/General Application/Interim

(Αναφορά

:- Παραμερισμός Διατάγματος Κατάθεσης Σύμβασης στο Κτηματολόγιο για Ειδική

Εκτέλεση)